با حالوهوای این روزهای «ابراهیم حقیقی»
مطالبات هنرمندان، اولویت دولت «روحانی» باشد
عسل عباسیان
در کتاب «مشقهای خطنخورده» که خاطرات دوران کودکیاش را در آن روایت کرده، نوشته است: «پدر عکاس ماهری بود و در لالهزار آن روزها معروف، عکس چهره خوب میگرفت و خوبتر رتوش میکرد. آن وقتها هنوز عکس رنگی نیامده بود، یا اگر بعدها که آمد گران بود. در لالهزار عکسهای سیاه و سفید را رنگ میکردند. عکسهای بزرگ را با رنگروغن و عکسهای کوچک را با جوهر، و پدر در این کار هم ماهر بود. در هر دو، و من ساعتها مبهوت به نظاره مینشستم و او علاقهام را فهمیده بود. یک بساط رنگکاری جوهر هم در خانه داشت. بعضی جمعهها که سرکار نمیرفت و اخلاقش خوش بود، هنر رنگکردن عکس با جوهر را به من میآموخت.» کسی که در کودکی مبهوت رنگها و تصاویر بوده، مردی است که از دهه 50 با «مرتضی ممیز» آشنا میشود و با او در انیمیشن «آنکه خیال بافت، آنکه عمل کرد» در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همکاری میکند. هنرمندی که طراحی صحنه سریالهایی چون «سربداران» و «سلطان و شبان» را برعهده داشته و بعدها تیتراژ فیلمهایی چون «شهر موشها»، «گیلانه»، «من ترانه 15سال دارم» و... را ساخته است. درست حدس زدید او «ابراهیم حقیقی» است. با این گرافیست یگانه،
درباره حال و هوای این روزهایش گفتوگویی کوتاه داشتهام که در ادامه خواهید خواند.
«یرما»ی لورکا و خاطرات «سایه»
«حقیقی» درباره دغدغه و مشغولیت این روزهایش میگوید: «مشغول جمعآوری و تدارک نمایشگاهی دیگر از «خط نگارهها» با موضوع رباعیات خیام هستم. نمیدانم که کی به سرانجام میرسد و کجا به نمایش درمیآید اما امیدوارم پاییز یا زمستان امسال بتوانم آنها را به نمایش بگذارم. از این مجموعه تاکنون 15تایش آماده شده و حدودا 10، 11اتود دیگر دارم که باید آنها را تکمیل کنم.»او معتقد است: «هر هنرمندی موظف است اتفاقات هنری اطرافش را تعقیب کند.» و بر اساس همین تفکر است که اخیرا به تماشای «یرما»ی «فدریکو گارسیا لورکا» به کارگردانی دکتر علی رفیعی که هر شب ساعت 20 در تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه میرود، نشسته. حقیقی درباره این نمایش میگوید: «کارهای دکتر رفیعی همیشه خاص هستند و یرما هم از این قاعده مستثنا نیست و تماشای آن را به همه هنردوستان پیشنهاد میکنم، ضمن آنکه جدای از این نمایش، کتاب «پیر پرنیاناندیش» را که مجموعه مصاحبههایی با غزلسرای معاصر یعنی «هوشنگ ابتهاج» و خاطرات او است را هم مطالعه کردهام که بسیار خواندنی است و پیشنهاد میکنم خواندنش را از دست ندهید.»
هنرمندان باید در اولویت دولت یازدهم باشند
«حقیقی» که حالا دو سال است تدریس نمیکند، دلیل این امر را خستگی پس از بیستوچندسال تدریس پیاپی میشمرد. اما اذعان دارد که بیخبر از کار جوانها و همینطور پیشکسوتها نیست و هر جمعهاش را صرف گشتوگذار در گالریها میکند. در پایان از «حقیقی» درباره توقعات و خواستههایش از دولت یازدهم میپرسم، او میگوید: «امیدوارم دولت جدید تمام کمبودهایی که لااقل در چهارسال اخیر به وجود آمده است را جبران کند. مدتهاست بودجه خانه تئاتر داده نشده و متاسفانه خانه سینما هم تعطیل شده، که باید رسیدگی به اینها در دستور کار دولت جدید قرار بگیرد. دولت دهم هیچ اقدامی برای گسترش گالریها نکرد که امیدوارم این نقصان توسط دولت یازدهم جبران شود. همچنین انجمنها بینالهایشان را دو، سه سالی است که برگزار نکردند و اینها همه مسایلی است که وزیر ارشاد جدید باید به آن رسیدگی کند. در واقع امیدوارم هنرمندان در اولویت دولت جدید باشند و مطالبات معوقه آنان به زودی مورد نظر قرار گیرد.»
در کتاب «مشقهای خطنخورده» که خاطرات دوران کودکیاش را در آن روایت کرده، نوشته است: «پدر عکاس ماهری بود و در لالهزار آن روزها معروف، عکس چهره خوب میگرفت و خوبتر رتوش میکرد. آن وقتها هنوز عکس رنگی نیامده بود، یا اگر بعدها که آمد گران بود. در لالهزار عکسهای سیاه و سفید را رنگ میکردند. عکسهای بزرگ را با رنگروغن و عکسهای کوچک را با جوهر، و پدر در این کار هم ماهر بود. در هر دو، و من ساعتها مبهوت به نظاره مینشستم و او علاقهام را فهمیده بود. یک بساط رنگکاری جوهر هم در خانه داشت. بعضی جمعهها که سرکار نمیرفت و اخلاقش خوش بود، هنر رنگکردن عکس با جوهر را به من میآموخت.» کسی که در کودکی مبهوت رنگها و تصاویر بوده، مردی است که از دهه 50 با «مرتضی ممیز» آشنا میشود و با او در انیمیشن «آنکه خیال بافت، آنکه عمل کرد» در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همکاری میکند. هنرمندی که طراحی صحنه سریالهایی چون «سربداران» و «سلطان و شبان» را برعهده داشته و بعدها تیتراژ فیلمهایی چون «شهر موشها»، «گیلانه»، «من ترانه 15سال دارم» و... را ساخته است. درست حدس زدید او «ابراهیم حقیقی» است. با این گرافیست یگانه،
درباره حال و هوای این روزهایش گفتوگویی کوتاه داشتهام که در ادامه خواهید خواند.
«یرما»ی لورکا و خاطرات «سایه»
«حقیقی» درباره دغدغه و مشغولیت این روزهایش میگوید: «مشغول جمعآوری و تدارک نمایشگاهی دیگر از «خط نگارهها» با موضوع رباعیات خیام هستم. نمیدانم که کی به سرانجام میرسد و کجا به نمایش درمیآید اما امیدوارم پاییز یا زمستان امسال بتوانم آنها را به نمایش بگذارم. از این مجموعه تاکنون 15تایش آماده شده و حدودا 10، 11اتود دیگر دارم که باید آنها را تکمیل کنم.»او معتقد است: «هر هنرمندی موظف است اتفاقات هنری اطرافش را تعقیب کند.» و بر اساس همین تفکر است که اخیرا به تماشای «یرما»ی «فدریکو گارسیا لورکا» به کارگردانی دکتر علی رفیعی که هر شب ساعت 20 در تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه میرود، نشسته. حقیقی درباره این نمایش میگوید: «کارهای دکتر رفیعی همیشه خاص هستند و یرما هم از این قاعده مستثنا نیست و تماشای آن را به همه هنردوستان پیشنهاد میکنم، ضمن آنکه جدای از این نمایش، کتاب «پیر پرنیاناندیش» را که مجموعه مصاحبههایی با غزلسرای معاصر یعنی «هوشنگ ابتهاج» و خاطرات او است را هم مطالعه کردهام که بسیار خواندنی است و پیشنهاد میکنم خواندنش را از دست ندهید.»
هنرمندان باید در اولویت دولت یازدهم باشند
«حقیقی» که حالا دو سال است تدریس نمیکند، دلیل این امر را خستگی پس از بیستوچندسال تدریس پیاپی میشمرد. اما اذعان دارد که بیخبر از کار جوانها و همینطور پیشکسوتها نیست و هر جمعهاش را صرف گشتوگذار در گالریها میکند. در پایان از «حقیقی» درباره توقعات و خواستههایش از دولت یازدهم میپرسم، او میگوید: «امیدوارم دولت جدید تمام کمبودهایی که لااقل در چهارسال اخیر به وجود آمده است را جبران کند. مدتهاست بودجه خانه تئاتر داده نشده و متاسفانه خانه سینما هم تعطیل شده، که باید رسیدگی به اینها در دستور کار دولت جدید قرار بگیرد. دولت دهم هیچ اقدامی برای گسترش گالریها نکرد که امیدوارم این نقصان توسط دولت یازدهم جبران شود. همچنین انجمنها بینالهایشان را دو، سه سالی است که برگزار نکردند و اینها همه مسایلی است که وزیر ارشاد جدید باید به آن رسیدگی کند. در واقع امیدوارم هنرمندان در اولویت دولت جدید باشند و مطالبات معوقه آنان به زودی مورد نظر قرار گیرد.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.