|

عطف كتاب

اخلاق در برابر عمل
«مرده‌های بی‌کفن‌ودفن» از جمله نمایشنامه‌های مشهور «ژان‌پل سارتر» است که در آن، داستان گروهی از پارتیزان‌های فرانسوی در جنگ‌جهانی دوم روایت می‌شود. پارتیزان‌هایی که در پی یک عملیات توسط پلیس، دستگیر شده و مورد شکنجه و بازجویی قرار می‌گیرند تا رهبر خود را لو دهند. اما آنها برای تن‌ندان به حقارت و خفت اعتراف‌کردن، شکنجه‌های طاقت‌فرسا را تحمل می‌کنند و حرفی نمی‌زنند. مرده‌های بی‌کفن‌ودفن را «قاسم صنعوی» به فارسی ترجمه کرده و در ابتدای کتاب، بخشی از خاطرات «سیمون دوبووار» درباره این نمایشنامه آمده است: «در ماه نوامبر تمرین عمومی مردگان بی‌کفن‌ودفن صورت گرفت. سارتر آن را یک سال قبل نوشته بود. هنگامی که همکاران سابق اشغالگران اندک‌اندک سر بلند می‌کردند، سارتر میل داشت به خاطره‌ها طراوتی نو ببخشد. مدت چهارسال به شدت درباره شکنجه فکر کرده بود. تنها و در جمع دوستان از خود می‌پرسید: نباید حرف بزنم؟ برای تحمل ضربه چه اقدامی باید به عمل آورد؟ همچنین درباره شکنجه‌کننده با قربانی‌اش به اندیشه پرداخته بود. تمام تخیلات خود را در نمایشنامه گنجاند. یک‌بار دیگر، «اخلاق» را در برابر «عمل» قرار داد. «لوسی» در غرور فردگرایانه‌اش اصرار می‌ورزد، درحالی‌که مبارز کمونیست، که سارتر به او حق می‌دهد، نتیجه‌بخش‌بودن را در نظر می‌گیرد.... کمونیست‌ها به‌طورکلی از مردگان بی‌کفن‌ودفن طرفداری کرده بودند. اما در ضیافت ناهاری که از طرف «ناژل» ناشر، عامل تئاتری سارتر، ترتیب داده شده بود، سارتر برای نخستین‌بار با «ارنبورگ» مواجه شد و ارنبورگ به نحو زننده‌ای او را مورد ملامت قرار داد که از افراد وابسته به نهضت مقاومت، آدم‌هایی بزدل و لو‌دهنده ساخته است...»

هجوم مگس‌ها
پیش از این چند ترجمه از نمایشنامه «مگس‌ها»ی سارتر به فارسی انجام شده بود و به تازگی ترجمه دیگری از این نمایشنامه توسط «قاسم صنعوی» صورت گرفته است. مگس‌ها اولین‌بار در سال 1943 و در دوران اشغال فرانسه توسط آلمان منتشر شد و در همان سال در پاریس به روی صحنه رفت. سارتر در این نمایشنامه با توجه به وضعیت سیاسی فرانسه طغیان علیه وضع موجود را مطرح می‌کند اما متن سارتر دارای سویه‌های فلسفی هم است که با گذر زمان اهمیت ایده‌های آن همچنان باقی است. فضا و زمان «مگس‌ها» در یونان باستان می‌گذرد و سارتر از اساطیر یونان به عنوان قهرمانان اثر خود استفاده کرده است. صنعوی در ابتدای کتاب، روایت «سیمون دوبوار» از مگس‌ها را آورده که در بخشی از آن می‌خوانیم: «سارتر در مگس‌ها، فرانسوی‌ها را تشویق می‌کرد که خود را از ندامت‌های‌شان برهانند و در قبال نظام مستقر، آزادی‌شان را مطالبه کنند: می‌خواست که دیگران منظورش را پی ببرند».
اخلاق در برابر عمل
«مرده‌های بی‌کفن‌ودفن» از جمله نمایشنامه‌های مشهور «ژان‌پل سارتر» است که در آن، داستان گروهی از پارتیزان‌های فرانسوی در جنگ‌جهانی دوم روایت می‌شود. پارتیزان‌هایی که در پی یک عملیات توسط پلیس، دستگیر شده و مورد شکنجه و بازجویی قرار می‌گیرند تا رهبر خود را لو دهند. اما آنها برای تن‌ندان به حقارت و خفت اعتراف‌کردن، شکنجه‌های طاقت‌فرسا را تحمل می‌کنند و حرفی نمی‌زنند. مرده‌های بی‌کفن‌ودفن را «قاسم صنعوی» به فارسی ترجمه کرده و در ابتدای کتاب، بخشی از خاطرات «سیمون دوبووار» درباره این نمایشنامه آمده است: «در ماه نوامبر تمرین عمومی مردگان بی‌کفن‌ودفن صورت گرفت. سارتر آن را یک سال قبل نوشته بود. هنگامی که همکاران سابق اشغالگران اندک‌اندک سر بلند می‌کردند، سارتر میل داشت به خاطره‌ها طراوتی نو ببخشد. مدت چهارسال به شدت درباره شکنجه فکر کرده بود. تنها و در جمع دوستان از خود می‌پرسید: نباید حرف بزنم؟ برای تحمل ضربه چه اقدامی باید به عمل آورد؟ همچنین درباره شکنجه‌کننده با قربانی‌اش به اندیشه پرداخته بود. تمام تخیلات خود را در نمایشنامه گنجاند. یک‌بار دیگر، «اخلاق» را در برابر «عمل» قرار داد. «لوسی» در غرور فردگرایانه‌اش اصرار می‌ورزد، درحالی‌که مبارز کمونیست، که سارتر به او حق می‌دهد، نتیجه‌بخش‌بودن را در نظر می‌گیرد.... کمونیست‌ها به‌طورکلی از مردگان بی‌کفن‌ودفن طرفداری کرده بودند. اما در ضیافت ناهاری که از طرف «ناژل» ناشر، عامل تئاتری سارتر، ترتیب داده شده بود، سارتر برای نخستین‌بار با «ارنبورگ» مواجه شد و ارنبورگ به نحو زننده‌ای او را مورد ملامت قرار داد که از افراد وابسته به نهضت مقاومت، آدم‌هایی بزدل و لو‌دهنده ساخته است...»

هجوم مگس‌ها
پیش از این چند ترجمه از نمایشنامه «مگس‌ها»ی سارتر به فارسی انجام شده بود و به تازگی ترجمه دیگری از این نمایشنامه توسط «قاسم صنعوی» صورت گرفته است. مگس‌ها اولین‌بار در سال 1943 و در دوران اشغال فرانسه توسط آلمان منتشر شد و در همان سال در پاریس به روی صحنه رفت. سارتر در این نمایشنامه با توجه به وضعیت سیاسی فرانسه طغیان علیه وضع موجود را مطرح می‌کند اما متن سارتر دارای سویه‌های فلسفی هم است که با گذر زمان اهمیت ایده‌های آن همچنان باقی است. فضا و زمان «مگس‌ها» در یونان باستان می‌گذرد و سارتر از اساطیر یونان به عنوان قهرمانان اثر خود استفاده کرده است. صنعوی در ابتدای کتاب، روایت «سیمون دوبوار» از مگس‌ها را آورده که در بخشی از آن می‌خوانیم: «سارتر در مگس‌ها، فرانسوی‌ها را تشویق می‌کرد که خود را از ندامت‌های‌شان برهانند و در قبال نظام مستقر، آزادی‌شان را مطالبه کنند: می‌خواست که دیگران منظورش را پی ببرند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.