شجاعت و خطرپذیری هاشمی به همراه توبیخ مسئولان
سیدابوالحسن مختاباد
سوم شهریورماه با سالروز تولد مرحوم آیتالله هاشمیرفسنجانی همزمان است و امسال نخستین سالی است که تولد این سیاستمرد نامدار، مبارز و جسور را بیحضور او گرامی میداریم. همچنانکه امسال نخستین سالی است که روزنوشتهایش را بیاو مرور میکنیم.
نگارنده فرصتی یافت و روزنوشتهای آیتالله هاشمیرفسنجانی برای سال ۱۳۷۳ با عنوان «صبر و پیروزی» را خواند. در این روزنوشتها البته نکات جالب و قابل اشاره فراوان هستند که در متنی مفصلتر باید به آن بپردازم، اما بخشی از این روزنوشتها به خاطراتی اشاره دارند که آقای هاشمی در سفر به استان کرمانشاه نوشتهاند؛ خاطراتی که هم شجاعت و جسارت هاشمی را نشان میدهد و هم نگاه محترمانهاش به گروهها و شهروندانی را که در اقلیت هستند.
آیتالله هاشمیرفسنجانی بعد از دیدار از کرمانشاه و مردم آن دیار قصد میکنند به قصرشیرین بروند. آقای عیسی کلانتری (وزیر کشاورزی وقت) پیشنهاد میدهند که آقای هاشمی از این سفر منصرف شوند به این دلیل که در همان روزها به پایگاه اشرف سازمان منافقین حمله شده بود و مسئولان امنیتی منطقه نگران بودند که آنها به تلافی و به دلیل حضور آقای هاشمی دست به اقدامی انتقامجویانه بزنند. آقای هاشمی استدلالی برای نپذیرفتن این پیشنهاد و رفتن به قصرشیرین مطرح میکنند؛ استدلالی که از تیزهوشی و درایت او از یک سو و شجاعت و سر نترس داشتنش از دیگرسو حکایت میکرد؛ شجاعتی که در سالهای فرماندهی جنگ زبانزد همه بود و حضور فیزیکیاش در دل جبهههای نبرد، به رزمندگان روحیه میداد، چنانکه در همین شهر گیلانغرب بارهاوبارها و در زمان جنگ و روزهای آتش و خون به آنجا رفته بود.
مینویسند: «پیشنهاد (آقای کلانتری) را نپذیرفتم به دلیل اینکه نرفتن ما به آنجا، تفسیری جز ناامنی نخواهد داشت که خیلی مضر است».... مسئولان به ملاحظات امنیتی ترجیح میدادند با ماشین برویم که نپذیرفتم»... مسئولان سفر بهخاطر ملاحظات امنیتی، برنامه سخنرانی نگذاشته بودند؛ توبیخشان کردم» (ص-۵۰۹).
در همین دیدار است که آقای هاشمی از کرند هم دیدن میکند؛ شهری که پیروان اهل حق در آنجا ساکن هستند. به نوشته هاشمی: «آنها عمدتا اهل حقاند. دو درصد شیعه و سه درصد سنیاند. بهخاطر دلجویی از اهل حق به کرند رفتم. بعد از انقلاب با آنها بدرفتاری شده است و با توجه به حضورشان در کنار مرز، نارضایتیشان میتواند خطرآفرین باشد. من در صحبت کوتاهی از مواضعشان و صبرشان در جنگ و بازسازی تشکر کردم و وعده کمک دادم و توصیه به وحدت و همکاری نمودم» (ص ۵۰۹).
نکته جالب توجه، حضور پرشور مردم در این دیدار و سایر دیدارها و سفرهای استانی آقای هاشمی است؛ دیدارهایی که آقای هاشمی بدون رعایت حتی مسائل امنیتی به میان مردم میرفت و با آنها گپوگفت داشت. این دیدارها نشان میداد که سفرهای استانی هم پیش از هر کسی از سوی آقای هاشمی شروع شده بود که بعدها گروهی آن را به نام خود مهر و نشان زدند.
* نقلقولها از کتاب «صبر و پیروزی»- روزنوشتهای سال ١٣٧٣ اکبر هاشمیرفسنجانی، انتشارات دفتر نشر معارف، چاپ اول، ١٣٩٦.
سوم شهریورماه با سالروز تولد مرحوم آیتالله هاشمیرفسنجانی همزمان است و امسال نخستین سالی است که تولد این سیاستمرد نامدار، مبارز و جسور را بیحضور او گرامی میداریم. همچنانکه امسال نخستین سالی است که روزنوشتهایش را بیاو مرور میکنیم.
نگارنده فرصتی یافت و روزنوشتهای آیتالله هاشمیرفسنجانی برای سال ۱۳۷۳ با عنوان «صبر و پیروزی» را خواند. در این روزنوشتها البته نکات جالب و قابل اشاره فراوان هستند که در متنی مفصلتر باید به آن بپردازم، اما بخشی از این روزنوشتها به خاطراتی اشاره دارند که آقای هاشمی در سفر به استان کرمانشاه نوشتهاند؛ خاطراتی که هم شجاعت و جسارت هاشمی را نشان میدهد و هم نگاه محترمانهاش به گروهها و شهروندانی را که در اقلیت هستند.
آیتالله هاشمیرفسنجانی بعد از دیدار از کرمانشاه و مردم آن دیار قصد میکنند به قصرشیرین بروند. آقای عیسی کلانتری (وزیر کشاورزی وقت) پیشنهاد میدهند که آقای هاشمی از این سفر منصرف شوند به این دلیل که در همان روزها به پایگاه اشرف سازمان منافقین حمله شده بود و مسئولان امنیتی منطقه نگران بودند که آنها به تلافی و به دلیل حضور آقای هاشمی دست به اقدامی انتقامجویانه بزنند. آقای هاشمی استدلالی برای نپذیرفتن این پیشنهاد و رفتن به قصرشیرین مطرح میکنند؛ استدلالی که از تیزهوشی و درایت او از یک سو و شجاعت و سر نترس داشتنش از دیگرسو حکایت میکرد؛ شجاعتی که در سالهای فرماندهی جنگ زبانزد همه بود و حضور فیزیکیاش در دل جبهههای نبرد، به رزمندگان روحیه میداد، چنانکه در همین شهر گیلانغرب بارهاوبارها و در زمان جنگ و روزهای آتش و خون به آنجا رفته بود.
مینویسند: «پیشنهاد (آقای کلانتری) را نپذیرفتم به دلیل اینکه نرفتن ما به آنجا، تفسیری جز ناامنی نخواهد داشت که خیلی مضر است».... مسئولان به ملاحظات امنیتی ترجیح میدادند با ماشین برویم که نپذیرفتم»... مسئولان سفر بهخاطر ملاحظات امنیتی، برنامه سخنرانی نگذاشته بودند؛ توبیخشان کردم» (ص-۵۰۹).
در همین دیدار است که آقای هاشمی از کرند هم دیدن میکند؛ شهری که پیروان اهل حق در آنجا ساکن هستند. به نوشته هاشمی: «آنها عمدتا اهل حقاند. دو درصد شیعه و سه درصد سنیاند. بهخاطر دلجویی از اهل حق به کرند رفتم. بعد از انقلاب با آنها بدرفتاری شده است و با توجه به حضورشان در کنار مرز، نارضایتیشان میتواند خطرآفرین باشد. من در صحبت کوتاهی از مواضعشان و صبرشان در جنگ و بازسازی تشکر کردم و وعده کمک دادم و توصیه به وحدت و همکاری نمودم» (ص ۵۰۹).
نکته جالب توجه، حضور پرشور مردم در این دیدار و سایر دیدارها و سفرهای استانی آقای هاشمی است؛ دیدارهایی که آقای هاشمی بدون رعایت حتی مسائل امنیتی به میان مردم میرفت و با آنها گپوگفت داشت. این دیدارها نشان میداد که سفرهای استانی هم پیش از هر کسی از سوی آقای هاشمی شروع شده بود که بعدها گروهی آن را به نام خود مهر و نشان زدند.
* نقلقولها از کتاب «صبر و پیروزی»- روزنوشتهای سال ١٣٧٣ اکبر هاشمیرفسنجانی، انتشارات دفتر نشر معارف، چاپ اول، ١٣٩٦.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.