وزارت موفق در استفاده از ظرفیت زنان متخصص
آذر منصوری
وزارت نفت را میتوان یکی از وزارتخانههایی دانست که در طول چهار سال دولت یازدهم، در بهکارگیری زنان در ردهها و سطوح مختلف مدیریتی و کارشناسی، کارنامه قابلقبول و موفقی دارد. بهکارگیری زنان در این وزارتخانه- با توجه به آنکه تلقی عمومی نسبت به حوزه کاری آن، وجود بافتی مردانه است- سخت بوده و هست، اما وزیر نفت و مجموعه این وزارتخانه در چهار سال اخیر ثابت کردند که میتوان با تأکید بر ظرفیت و پتانسیل کشور خصوصا در حوزه زنان، نقش آنها را در بخشهای مدیریتی، کارشناسی و... افزایش داد و شاهد نتایج مثبتی در این روند بود. دو عامل تأثیرگذار در این روند، تلاش وزیر نفت و مشاورانی بودند که در این سالها، به ایجاد این رویکرد موفق همت گماشتند. در این میان باید یادی از بخشنامه آقای زنگنه هم داشته باشیم که بر اساس آن، دستور برداشتن تمامی موارد تبعیضآمیز در فرایند استخدام نیروهای کار این وزارتخانه صادر شد و مؤید این نکته بوده و هست که در افق توسعه وزارت نفت، برای حضور زنان در بخشهای مختلف برنامهریزی جدی شده است. از سوی دیگر نمیشود نافی تأثیرگذاری حضور زنان صاحب ایده و تفکر در بدنه مشورتی وزارت نفت شد؛ بهعنواننمونه حضور خانم تندگویان در این چندسال یکی از عوامل تأثیرگذار بوده که باعث شده است برای استفاده از ظرفیت و رویکرد زنان در این وزارتخانه جریانسازی شود. بههرتقدیر به اعتقاد من، با توجه به پتانسیلی که در جامعه ما وجود دارد، حضور زنان و نقشآفرینی آنها در بخشهای مختلف اجرائی و مدیریتی کشور، امری ضروری و غیرقابلانکار است. حدود 10 سال است که شاهد راهیابی 60 درصدی زنان به مراکز علمی هستیم و طبعا این ظرفیت بالقوه در سطوح مختلف به وجود آمده و نباید بهانه یا مانعی برای حضور زنان در مسئولیتها و موقعیتهای حساس کشور وجود داشته باشد. اصولا دولتی را میتوان دولتی موافق توسعه قلمداد کرد که از این حضور بهره کافی و لازم را ببرد. نمیشود گفت دولتی موافق توسعه درونزا و همهجانبه است، اما به یکی از الزامات توسعه که ایجاد فرصت برابر برای آحاد جامعه است، بیتفاوت باشد. نیمی از جمعیت ایران را زنان تشکیل میدهند و قاعدتا نادیدهگرفتن این ظرفیت و عدم توجه به راهبردهای مناسب برای جریانسازی برابری فرصتها یا به عبارت دقیقتر عدالت جنسیتی، خود به یکی از موانع توسعه و پیشرفت کشور بدل میشود. ضمن اینکه نباید این نکته را از یاد برد که حضور زنان با توجه به روحیات و مشخصات فردی و شخصیتی و البته وجوه متمایزی که دارند در مجموعههای مختلف کاری و مدیریتی و کارشناسی کشور، باعث ایجاد گفتوگوها و همدلیهای بیشتر میشود و استفاده از این ظرفیت و توان فکری میتواند در روند توسعه همهجانبه و درونزای ایران، تأثیری شگرف داشته باشد. این امیدواری وجود دارد که رفتار وزیر نفت و این وزارتخانه در دولت اول آقای روحانی، مبنایی باشد برای وزارت نفت و دیگر وزارتخانههای دولت دوازدهم تا توجه جدی به مسئله حضور زنان و ایجاد فرصتهای برابر، زمینهساز ورود زنان صاحب فکر و اندیشه به سطوح مدیریتی و بخشهای کارشناسی دولت باشد تا شاهد نقشآفرینی نیمی از جمعیت کشور در سرعتبخشیدن به روند توسعه ایرانمان باشیم. به امید آن روز.
وزارت نفت را میتوان یکی از وزارتخانههایی دانست که در طول چهار سال دولت یازدهم، در بهکارگیری زنان در ردهها و سطوح مختلف مدیریتی و کارشناسی، کارنامه قابلقبول و موفقی دارد. بهکارگیری زنان در این وزارتخانه- با توجه به آنکه تلقی عمومی نسبت به حوزه کاری آن، وجود بافتی مردانه است- سخت بوده و هست، اما وزیر نفت و مجموعه این وزارتخانه در چهار سال اخیر ثابت کردند که میتوان با تأکید بر ظرفیت و پتانسیل کشور خصوصا در حوزه زنان، نقش آنها را در بخشهای مدیریتی، کارشناسی و... افزایش داد و شاهد نتایج مثبتی در این روند بود. دو عامل تأثیرگذار در این روند، تلاش وزیر نفت و مشاورانی بودند که در این سالها، به ایجاد این رویکرد موفق همت گماشتند. در این میان باید یادی از بخشنامه آقای زنگنه هم داشته باشیم که بر اساس آن، دستور برداشتن تمامی موارد تبعیضآمیز در فرایند استخدام نیروهای کار این وزارتخانه صادر شد و مؤید این نکته بوده و هست که در افق توسعه وزارت نفت، برای حضور زنان در بخشهای مختلف برنامهریزی جدی شده است. از سوی دیگر نمیشود نافی تأثیرگذاری حضور زنان صاحب ایده و تفکر در بدنه مشورتی وزارت نفت شد؛ بهعنواننمونه حضور خانم تندگویان در این چندسال یکی از عوامل تأثیرگذار بوده که باعث شده است برای استفاده از ظرفیت و رویکرد زنان در این وزارتخانه جریانسازی شود. بههرتقدیر به اعتقاد من، با توجه به پتانسیلی که در جامعه ما وجود دارد، حضور زنان و نقشآفرینی آنها در بخشهای مختلف اجرائی و مدیریتی کشور، امری ضروری و غیرقابلانکار است. حدود 10 سال است که شاهد راهیابی 60 درصدی زنان به مراکز علمی هستیم و طبعا این ظرفیت بالقوه در سطوح مختلف به وجود آمده و نباید بهانه یا مانعی برای حضور زنان در مسئولیتها و موقعیتهای حساس کشور وجود داشته باشد. اصولا دولتی را میتوان دولتی موافق توسعه قلمداد کرد که از این حضور بهره کافی و لازم را ببرد. نمیشود گفت دولتی موافق توسعه درونزا و همهجانبه است، اما به یکی از الزامات توسعه که ایجاد فرصت برابر برای آحاد جامعه است، بیتفاوت باشد. نیمی از جمعیت ایران را زنان تشکیل میدهند و قاعدتا نادیدهگرفتن این ظرفیت و عدم توجه به راهبردهای مناسب برای جریانسازی برابری فرصتها یا به عبارت دقیقتر عدالت جنسیتی، خود به یکی از موانع توسعه و پیشرفت کشور بدل میشود. ضمن اینکه نباید این نکته را از یاد برد که حضور زنان با توجه به روحیات و مشخصات فردی و شخصیتی و البته وجوه متمایزی که دارند در مجموعههای مختلف کاری و مدیریتی و کارشناسی کشور، باعث ایجاد گفتوگوها و همدلیهای بیشتر میشود و استفاده از این ظرفیت و توان فکری میتواند در روند توسعه همهجانبه و درونزای ایران، تأثیری شگرف داشته باشد. این امیدواری وجود دارد که رفتار وزیر نفت و این وزارتخانه در دولت اول آقای روحانی، مبنایی باشد برای وزارت نفت و دیگر وزارتخانههای دولت دوازدهم تا توجه جدی به مسئله حضور زنان و ایجاد فرصتهای برابر، زمینهساز ورود زنان صاحب فکر و اندیشه به سطوح مدیریتی و بخشهای کارشناسی دولت باشد تا شاهد نقشآفرینی نیمی از جمعیت کشور در سرعتبخشیدن به روند توسعه ایرانمان باشیم. به امید آن روز.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.