آینه
جمهوری اسلامی
اولین راهپیمايی روز قدس بدون آیتالله هاشمیرفسنجانی
... امسال، در روز قدس در راهپیمایی تهران، جای آیتالله هاشمیرفسنجانی خالی بود ولی شعارهای انحرافی آن عده قلیل همچنان وجود داشت. این افراد، که هم خودشان و هم آمرانشان مشخص است که چه کسانی هستند، امسال علیه رئیسجمهور روحانی شعار دادند و شعارهای آنها بهقدری انحرافی بود که حتی افرادی از جناح خودشان نیز علیه آنها موضع گرفتند و این حرکت زشت را محکوم کردند. شعارهایی از قبیل «مرگ بر منافق»، «مرگ بر آخوند آمریکایی» و «بنی صدر - روحانی، پیوندتان مبارک» را باید به این معنی دانست که رئیسجمهور مستقر ما که توسط رهبری تنفیذ شده، یکماه قبل 24 میلیون نفر از مردم همین کشور به او رأی دادهاند و یکماه و چند روز دیگر باز هم توسط رهبری تنفیذ میشود، هم منافق است، هم آمریکایی است و هم با بنیصدر پیوند دارد! به خاطر این شعارها باید به آمرانی که توانستهاند چنین نوچههایی را تربیت کنند دستمریزاد گفت.
جوان
در نکوهش یک حاشیه
عبدالله گنجی: شعار عدهای علیه رئیسجمهور در روز قدس دل هر نیروی مؤمن به انقلاب و زمانشناس را به درد میآورد که چگونه عدهای سطحیگرا، ظاهربین، زماننشناس و هزینهساز، حزبالله را از جایگاه سنگ زیرین آسیا خارج و به چهرهای هیجانی، بیمنطق و غیرقابل کنترل تبدیل میکنند. ماجرای شعار علیه رئیسجمهور از دو منظر نکوهیده است؛ اول اینکه متأسفانه عدهای سعی میکنند آن را به حساب تبیین اخیر مقام معظم رهبری بنویسند و در مقابل عدهای سطحیگرا بدون تحلیل مسئله، به مصداقسازی رویآوردند. آنچه مقام معظم رهبری درباره سال 95 فرمودند، استفاده از تجربیات تاریخی برای تقویت منطق هشدار بود. قاعده پیشگیری از دوقطبیسازی و اصرار بر وحدت ملی سیره 28ساله مقام معظم رهبری است. عدم دوقطبیسازی جامعه اینقدر برای ایشان مهم است که عدم ورود رئیسجمهور سابق به گردونه انتخابات را با آن مفهومسازی کردند و مانع حضور وی شدند. لذا سیره رهبری از یک قاعده پیروی میکند. اینکه عدهای «هشدار پیشگیرانه» را به مثابه «مصداق اکنونی» فرض نموده و به کف خیابان بکشانند، بدترین برداشت از تبیین رهبری و جفای مضاعف به راهبرد آتش به اختیار است...
اعتماد
2 دلیل در رد تشابهسازی میان روحانی و بنیصدر
صادق زیباکلام: ... تلاش عدهای برای شباهتسازی وضعیت آقای روحانی با بنیصدر نمیتواند قیاس چندان درستی باشد. دو تفاوت اساسی بین وضعیت آقای روحانی و بنیصدر وجود دارد. نخستین و مهمترین آنها این است که اکثریت قریب به اتفاق مجلس اول در سال ٦٠ با توجه به حوادث و رویدادهای آن زمان مخالف بنیصدر بودند. درحالیکه فکر نمیکنم مجلس دهم، حتی اگر کار بالا بگیرد و مجلس ایشان را استیضاح کند شاید تعدادی از اصولگرایان رأی به برکناری او بدهند و معتقدم جدا از فراکسیون امید بسیاری از اصولگرایان میانهرو در فراکسیون مستقلین از آقای روحانی حمایت خواهند کرد. نکته دوم اینکه در سال ٦٠ بنیصدر پایگاه مردمیاش را کاملا از دست میدهد، درحالیکه آقای روحانی یک ماه قبل ٢٤ میلیون رأی آورد و کسر قابلتوجهی از این ٢٤ میلیون همچنان از او حمایت میکنند یا دستکم دلیلی نمیبینند که ایشان برکنار شود. لذا معتقدم این قیاس وارد نباشد. البته امیدوارم کار به اینجا کشیده نشود و مسئولان اصولگرا طرفداران تندروی خودشان را بتوانند مهار کنند... علاوه بر اینها من فکر میکنم بخشی از این تشنجها به تشکیل کابینه جدید برمیگردد... تندروها میخواهند کاری
کنند ایشان نتواند گزینههایی که خودش میخواهد را وارد کابینه کند و باز هم میخواهند همان داستانهای نخنماشده فتنه را مطرح کنند...
کیهان
وحدتآفرینی یا وحدتشکنی!؟
حسین شمسیان: ... دیدیم که همه مردم با هر گرایش و سلیقه سیاسی از این اقدام ارزشمند تشکر کردند و سیاسیون جناحهای مختلف هم در تبریک و تقدیر بر هم پیشی گرفتند. این برای دشمن سخت است و برای ما مایه مباهات؛ درعینحال رسالت ما را برای هوشیاری و تحکیم و تقویت وحدت صدچندان میکند. اکنون اگر در چنین شرایطی، افرادی از سر غفلت و ندانستن، حرفهای وحدتشکنانه بزنند و دل مردم را از یکدیگر جدا کنند، چه باید کرد!؟ اگر کسی در اوج روزهای غرور ملی از ضربشست سپاه، به فرزندان ملت حمله کند به او چه باید گفت؟ اگر در هنگامهای که آمریکا در پی تحریم همهجانبه علیه رزمندگان خط مقدم دفاع از عزت و شرف ایران است، برخی هم در داخل، سپاه را به هر بهانهای آماج قرار دهند، کدام پازل را تکمیل میکنند؟ ... هرکس، در هر مرتبهای و با هر بهانهای به مقدسات و مشترکات این مردم توهین کند و گام در جهت خدشه واردکردن به این وحدت بردارد، حتما در صف خادمان ملت نخواهد بود و جدول دشمن را پر کرده است...
جمهوری اسلامی
اولین راهپیمايی روز قدس بدون آیتالله هاشمیرفسنجانی
... امسال، در روز قدس در راهپیمایی تهران، جای آیتالله هاشمیرفسنجانی خالی بود ولی شعارهای انحرافی آن عده قلیل همچنان وجود داشت. این افراد، که هم خودشان و هم آمرانشان مشخص است که چه کسانی هستند، امسال علیه رئیسجمهور روحانی شعار دادند و شعارهای آنها بهقدری انحرافی بود که حتی افرادی از جناح خودشان نیز علیه آنها موضع گرفتند و این حرکت زشت را محکوم کردند. شعارهایی از قبیل «مرگ بر منافق»، «مرگ بر آخوند آمریکایی» و «بنی صدر - روحانی، پیوندتان مبارک» را باید به این معنی دانست که رئیسجمهور مستقر ما که توسط رهبری تنفیذ شده، یکماه قبل 24 میلیون نفر از مردم همین کشور به او رأی دادهاند و یکماه و چند روز دیگر باز هم توسط رهبری تنفیذ میشود، هم منافق است، هم آمریکایی است و هم با بنیصدر پیوند دارد! به خاطر این شعارها باید به آمرانی که توانستهاند چنین نوچههایی را تربیت کنند دستمریزاد گفت.
جوان
در نکوهش یک حاشیه
عبدالله گنجی: شعار عدهای علیه رئیسجمهور در روز قدس دل هر نیروی مؤمن به انقلاب و زمانشناس را به درد میآورد که چگونه عدهای سطحیگرا، ظاهربین، زماننشناس و هزینهساز، حزبالله را از جایگاه سنگ زیرین آسیا خارج و به چهرهای هیجانی، بیمنطق و غیرقابل کنترل تبدیل میکنند. ماجرای شعار علیه رئیسجمهور از دو منظر نکوهیده است؛ اول اینکه متأسفانه عدهای سعی میکنند آن را به حساب تبیین اخیر مقام معظم رهبری بنویسند و در مقابل عدهای سطحیگرا بدون تحلیل مسئله، به مصداقسازی رویآوردند. آنچه مقام معظم رهبری درباره سال 95 فرمودند، استفاده از تجربیات تاریخی برای تقویت منطق هشدار بود. قاعده پیشگیری از دوقطبیسازی و اصرار بر وحدت ملی سیره 28ساله مقام معظم رهبری است. عدم دوقطبیسازی جامعه اینقدر برای ایشان مهم است که عدم ورود رئیسجمهور سابق به گردونه انتخابات را با آن مفهومسازی کردند و مانع حضور وی شدند. لذا سیره رهبری از یک قاعده پیروی میکند. اینکه عدهای «هشدار پیشگیرانه» را به مثابه «مصداق اکنونی» فرض نموده و به کف خیابان بکشانند، بدترین برداشت از تبیین رهبری و جفای مضاعف به راهبرد آتش به اختیار است...
اعتماد
2 دلیل در رد تشابهسازی میان روحانی و بنیصدر
صادق زیباکلام: ... تلاش عدهای برای شباهتسازی وضعیت آقای روحانی با بنیصدر نمیتواند قیاس چندان درستی باشد. دو تفاوت اساسی بین وضعیت آقای روحانی و بنیصدر وجود دارد. نخستین و مهمترین آنها این است که اکثریت قریب به اتفاق مجلس اول در سال ٦٠ با توجه به حوادث و رویدادهای آن زمان مخالف بنیصدر بودند. درحالیکه فکر نمیکنم مجلس دهم، حتی اگر کار بالا بگیرد و مجلس ایشان را استیضاح کند شاید تعدادی از اصولگرایان رأی به برکناری او بدهند و معتقدم جدا از فراکسیون امید بسیاری از اصولگرایان میانهرو در فراکسیون مستقلین از آقای روحانی حمایت خواهند کرد. نکته دوم اینکه در سال ٦٠ بنیصدر پایگاه مردمیاش را کاملا از دست میدهد، درحالیکه آقای روحانی یک ماه قبل ٢٤ میلیون رأی آورد و کسر قابلتوجهی از این ٢٤ میلیون همچنان از او حمایت میکنند یا دستکم دلیلی نمیبینند که ایشان برکنار شود. لذا معتقدم این قیاس وارد نباشد. البته امیدوارم کار به اینجا کشیده نشود و مسئولان اصولگرا طرفداران تندروی خودشان را بتوانند مهار کنند... علاوه بر اینها من فکر میکنم بخشی از این تشنجها به تشکیل کابینه جدید برمیگردد... تندروها میخواهند کاری
کنند ایشان نتواند گزینههایی که خودش میخواهد را وارد کابینه کند و باز هم میخواهند همان داستانهای نخنماشده فتنه را مطرح کنند...
کیهان
وحدتآفرینی یا وحدتشکنی!؟
حسین شمسیان: ... دیدیم که همه مردم با هر گرایش و سلیقه سیاسی از این اقدام ارزشمند تشکر کردند و سیاسیون جناحهای مختلف هم در تبریک و تقدیر بر هم پیشی گرفتند. این برای دشمن سخت است و برای ما مایه مباهات؛ درعینحال رسالت ما را برای هوشیاری و تحکیم و تقویت وحدت صدچندان میکند. اکنون اگر در چنین شرایطی، افرادی از سر غفلت و ندانستن، حرفهای وحدتشکنانه بزنند و دل مردم را از یکدیگر جدا کنند، چه باید کرد!؟ اگر کسی در اوج روزهای غرور ملی از ضربشست سپاه، به فرزندان ملت حمله کند به او چه باید گفت؟ اگر در هنگامهای که آمریکا در پی تحریم همهجانبه علیه رزمندگان خط مقدم دفاع از عزت و شرف ایران است، برخی هم در داخل، سپاه را به هر بهانهای آماج قرار دهند، کدام پازل را تکمیل میکنند؟ ... هرکس، در هر مرتبهای و با هر بهانهای به مقدسات و مشترکات این مردم توهین کند و گام در جهت خدشه واردکردن به این وحدت بردارد، حتما در صف خادمان ملت نخواهد بود و جدول دشمن را پر کرده است...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.