|

شاهدِ صداقت ما، مشارکت بالا در انتخابات است

بهروز غریب‌پور

درباره داعش و داعشیان سخن بسیار رفته است؛ اما زخمی که آنها به‌تازگی بر پیکره امنیت کشورمان زده‌اند موضوعی نیست که بتوان به‌سادگی از کنارش گذشت و از سوی دیگر، حاشیه‌های به‌وجود‌آمده پس از آن چهارشنبه خونین که متأسفانه به شایعه‌پراکنی درباره قوم کُردزبان کشور منجر شده، مسئله‌ای است که کمک رسانه‌ها به حل‌شدن آن می‌تواند امنیت کشور را در سایه اتحاد همه مردم، بیمه کند.
با مرور پیشینه برخی مسائل در آذربایجان و کردستان به‌ویژه درباره فرقه دموکرات، این ذهنیت نادرست پس از حمله تروریستی اخیر به وجود آمده که کردها و ترک‌ها خواهان جدایی از ایران هستند، درحالی‌که واقعیت مطلقا چیز دیگری است. پیوندهای خانوادگی این دو قوم بزرگ کشور با دیگر اقوام و فارس‌ها، نشان ساده و مردمی‌بودن و همراهی و همدلی تمامی اقوام ایرانی در داخل مرزهای کشور است.
از سوی دیگر، گوناگونی اقوام، مذاهب و زبان‌ها را نباید به حساب اختلاف‌های درونی و میل به جدایی‌طلبی در نظر گرفت و شاهد دومِ این ادعا، مشارکت بالای دو استان سیستان‌وبلوچستان و کردستان در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر است؛ این مشارکت گسترده، لااقل در بُعد کمّی خود، نشانه‌ای از این واقعیت روشن است که مذاهب و اقلیت‌های قومی به‌دنبال جدایی نیستند و خواهان استقلال و امنیت داخلی کشور هستند.
با‌این‌همه این واقعیت را نمی‌توان نادیده گرفت که برخی از فشارها و تبعیض‌ها برای اقلیت‌های دینی و قومی، زمینه‌ای را برای نفوذ عناصر مخربی مانند داعش فراهم کرده؛ اما این به معنای آن نیست که فقط اقلیت‌های مذهبی (اهل‌ سنت) و اقوامی مانند کردها در ردیف اول این پذیرش قرار دارند. درباره فارس‌ها نیز تنوع و نبودن یکدستی گاه منجر به چنین موقعیت‌هایی شده و می‌شود. پس این سؤال مطرح می‌شود که چرا با ورود یک کُرد به چنین جریانی، پای همه کردها به میان می‌آید و اگر یک فرد سنی به این گروه‌ها بپیوندد، در رسانه‌ها از این مذهب به‌صورت کلی سخن به میان می‌آید؟ پاسخ این پرسش از نظر من دو چیز است؛ اول، رجوع جامعه به پیشینه تاریخی که در بالا به آن اشاره شد و دوم، ضعف رسانه‌های عمومی ما در بازتاب درست حوادث و فرهنگ‌سازی در زمینه آشتی ملی.
به یاد بیاوریم که چند هفته پیش ائمه جماعات استان سیستان‌وبلوچستان از دولت خواستند به‌دلیل گرمای فوق‌العاده در این استان، تعرفه نرخ برق را کاهش دهند و دولت با تصمیم فوری در این زمینه و نصف‌کردن هزینه برق، نشان داد دولت و ملت در یک راستا و همسو با یکدیگر قرار گرفته‌اند. با ذکر این مثال می‌خواهم یادآور شوم که اگر دولت و دیگر دستگاه‌ها، به‌محض رصد نقطه ضعف یا چالشی در هر گوشه از این کشور، به تیمار و رفع آن بپردازند، ما دیگر شاهد چنین پدیده‌هایی نخواهیم بود.
امروز دیگر همه مردم جهان می‌دانند که داعش نه متعلق به قومیت خاصی است و نه مذهب یا کشور خاصی. وقتی در انگلیس، گروهی به داعش می‌پیوندند، دولت‌ها از خود می‌پرسند برای دیده‌شدن این افراد چه کرده‌ایم که آنها راه گریز خود را در پیوستن به رادیکالیسم موجود در جامعه دیده‌اند؟ باید به این سؤال اضافه کرد که چرا هنوز در برخی جوامع، گروه‌هایی وجود دارند که فکر می‌کنند «حرف حق از دهانه توپ شلیک می‌شود؟».
این روزها بیش از هر زمان دیگری به رسانه ملی قوی نیازمندیم تا در مواجهه مردم با حملات تروریستی اخیر، جانب انصاف و اتحاد عمومی را در نظر بگیرد و نگذارد حتی یک واژه در برنامه‌هایش به ضرر این اتحاد، منتشر شود. کردها و اهل‌ سنت، درست مثل دیگر قوم‌ها و مذاهب کشور ما پذیرفته‌اند که تنها راه پیشرفت کشور در اتحاد و اصلاح‌خواهی است و این باور نشانه‌ای از تطبیق آنها با پدیده‌های جاری زمانه خود است که در پای صندوق‌های رأی انتخابات اخیر به گوش همه جهانیان رسیده و باز هم می‌رسد.

درباره داعش و داعشیان سخن بسیار رفته است؛ اما زخمی که آنها به‌تازگی بر پیکره امنیت کشورمان زده‌اند موضوعی نیست که بتوان به‌سادگی از کنارش گذشت و از سوی دیگر، حاشیه‌های به‌وجود‌آمده پس از آن چهارشنبه خونین که متأسفانه به شایعه‌پراکنی درباره قوم کُردزبان کشور منجر شده، مسئله‌ای است که کمک رسانه‌ها به حل‌شدن آن می‌تواند امنیت کشور را در سایه اتحاد همه مردم، بیمه کند.
با مرور پیشینه برخی مسائل در آذربایجان و کردستان به‌ویژه درباره فرقه دموکرات، این ذهنیت نادرست پس از حمله تروریستی اخیر به وجود آمده که کردها و ترک‌ها خواهان جدایی از ایران هستند، درحالی‌که واقعیت مطلقا چیز دیگری است. پیوندهای خانوادگی این دو قوم بزرگ کشور با دیگر اقوام و فارس‌ها، نشان ساده و مردمی‌بودن و همراهی و همدلی تمامی اقوام ایرانی در داخل مرزهای کشور است.
از سوی دیگر، گوناگونی اقوام، مذاهب و زبان‌ها را نباید به حساب اختلاف‌های درونی و میل به جدایی‌طلبی در نظر گرفت و شاهد دومِ این ادعا، مشارکت بالای دو استان سیستان‌وبلوچستان و کردستان در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر است؛ این مشارکت گسترده، لااقل در بُعد کمّی خود، نشانه‌ای از این واقعیت روشن است که مذاهب و اقلیت‌های قومی به‌دنبال جدایی نیستند و خواهان استقلال و امنیت داخلی کشور هستند.
با‌این‌همه این واقعیت را نمی‌توان نادیده گرفت که برخی از فشارها و تبعیض‌ها برای اقلیت‌های دینی و قومی، زمینه‌ای را برای نفوذ عناصر مخربی مانند داعش فراهم کرده؛ اما این به معنای آن نیست که فقط اقلیت‌های مذهبی (اهل‌ سنت) و اقوامی مانند کردها در ردیف اول این پذیرش قرار دارند. درباره فارس‌ها نیز تنوع و نبودن یکدستی گاه منجر به چنین موقعیت‌هایی شده و می‌شود. پس این سؤال مطرح می‌شود که چرا با ورود یک کُرد به چنین جریانی، پای همه کردها به میان می‌آید و اگر یک فرد سنی به این گروه‌ها بپیوندد، در رسانه‌ها از این مذهب به‌صورت کلی سخن به میان می‌آید؟ پاسخ این پرسش از نظر من دو چیز است؛ اول، رجوع جامعه به پیشینه تاریخی که در بالا به آن اشاره شد و دوم، ضعف رسانه‌های عمومی ما در بازتاب درست حوادث و فرهنگ‌سازی در زمینه آشتی ملی.
به یاد بیاوریم که چند هفته پیش ائمه جماعات استان سیستان‌وبلوچستان از دولت خواستند به‌دلیل گرمای فوق‌العاده در این استان، تعرفه نرخ برق را کاهش دهند و دولت با تصمیم فوری در این زمینه و نصف‌کردن هزینه برق، نشان داد دولت و ملت در یک راستا و همسو با یکدیگر قرار گرفته‌اند. با ذکر این مثال می‌خواهم یادآور شوم که اگر دولت و دیگر دستگاه‌ها، به‌محض رصد نقطه ضعف یا چالشی در هر گوشه از این کشور، به تیمار و رفع آن بپردازند، ما دیگر شاهد چنین پدیده‌هایی نخواهیم بود.
امروز دیگر همه مردم جهان می‌دانند که داعش نه متعلق به قومیت خاصی است و نه مذهب یا کشور خاصی. وقتی در انگلیس، گروهی به داعش می‌پیوندند، دولت‌ها از خود می‌پرسند برای دیده‌شدن این افراد چه کرده‌ایم که آنها راه گریز خود را در پیوستن به رادیکالیسم موجود در جامعه دیده‌اند؟ باید به این سؤال اضافه کرد که چرا هنوز در برخی جوامع، گروه‌هایی وجود دارند که فکر می‌کنند «حرف حق از دهانه توپ شلیک می‌شود؟».
این روزها بیش از هر زمان دیگری به رسانه ملی قوی نیازمندیم تا در مواجهه مردم با حملات تروریستی اخیر، جانب انصاف و اتحاد عمومی را در نظر بگیرد و نگذارد حتی یک واژه در برنامه‌هایش به ضرر این اتحاد، منتشر شود. کردها و اهل‌ سنت، درست مثل دیگر قوم‌ها و مذاهب کشور ما پذیرفته‌اند که تنها راه پیشرفت کشور در اتحاد و اصلاح‌خواهی است و این باور نشانه‌ای از تطبیق آنها با پدیده‌های جاری زمانه خود است که در پای صندوق‌های رأی انتخابات اخیر به گوش همه جهانیان رسیده و باز هم می‌رسد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.