آقای روحانی، مطالبات مردم را از دهان جامعه بشنوید
غلامعباس توسلی
پایان انتخابات، آغاز کارِ دولتی را پیشرو دارد که بیش از هر چیز، خود در ایجاد، افزایش و گسترش مطالبههای عمومی نقش داشته و به نظر میرسد که این افتخار بزرگی برای نظام باشد که رئیسجمهورش، در شرایطی آغاز کار دولت را اعلام میکند که با انبوهی از مطالبات عمومی مواجه است و طبعا باید در چهار سال پیشِرو، پاسخ بسیاری از آنها را در چنته فراهم آورد. این در حالی است که ناهماهنگیهای بین امکانات و نیازها یکی از کلیدیترین چالشهای ما در شرایط امروز به حساب میآید.
توجه به مسائلی که در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در سال پیش گذراندهایم و بازتاب آنها در جامعه ما، نشان از آن دارد که نیاز اصلی ما در دولت جدید، توجه به نوآوری و تولید ایدههای تازه در برخورد با بحرانهاست. بر اساس این، پرداختن به مطالبات و اولویتهای دوازدهمین دوره ریاستجمهوری، باید بر مبنای ایجاد فضای بروز چنین نوآوریهایی فراهم شود.
جامعهای که خواهان امتداد دولت تدبیر و امید بوده، پیش از هر چیز خود چالشهایی دارد که رصد و حل آنها از اصلیترین مطالبات پیشِرو خواهد بود. نگاهی به شور و نشاط انتخاباتی حکایت از آن دارد که این مطالبات خصوصا در حوزه اجتماعی بیشتر به مسائل زنان و جوانان اختصاص دارد. از سویی این دو گروه در منشور حقوق شهروندی که از سوی دولت تهیه و ابلاغ شده مورد توجه قرار گرفتهاند و از سوی دیگر هنوز با چالشهایی در زمینه عدالت و برابری و استفاده مساوی از امکانات و منابع مواجهاند و طبعا با امتداد دولت، میخواهند بدانند که آیا میتوانند شاهد اجرائیشدن این سندِ کشوری و احقاق حقوق خود باشند یا نه. در حوزه جوانان، «مسائل اعتقادی» یکی از چالشهای مهم است که به اعتقاد من، نشان از گرهخوردگی مسائل اجتماعی با بافت فرهنگی و حوزه فرهنگ در کشور دارد. باید دید که دستگاههای مسئول و مروجان ایدههای فرهنگی در این زمینه چه تمهیدی كردهاند. فارغ از زبان ما - کارشناسان- جامعه نیز دهانی برای بازگوکردن مشکلات خود دارد که صرفا معطوف به مسائل اجتماعی نیست و اتفاقا بیشتر رنگ و بوی اقتصادی دارد. مردمی که با چنان شور و امیدی در انتخابات شرکت
کردند، میخواهند بدانند که سرنوشت اقتصادی آنها در میان برنامههای دولت چه خواهد شد. به اعتقاد من در حوزه اقتصادی باید علاوه بر فراهمکردن امکانات حل مسئله، ابزارهای اجرائی آن نیز در دست نهادی قرار بگیرد که در این زمینه از سوی مردم مسئول شناخته میشود. شاید به این شکل بتوان در معیشت مردم شاهد حصول بهبودی بود.
با این همه حالا که به اولویت اقتصادی پرداختیم، نباید از کنار بحران بیکاری آسان و بیتوجه عبور کنیم. بیکاری یکی از کلیدیترین آسیبهای جامعه ماست که اتفاقا در انتخابات به دستاویزی برای جمعآوری رأی بدل شد؛ یک بحران همگانی که میتواند آثار خود را به حوزههای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نیز بکشاند.
این دو مطالبه اگر از سوی دولت با پاسخهایی عملی و اجرائی همراه باشند، مردم اصلیترین پشتوانههای کار قوه مجریه در چهار سال پیشِرو باقی خواهند ماند.
پایان انتخابات، آغاز کارِ دولتی را پیشرو دارد که بیش از هر چیز، خود در ایجاد، افزایش و گسترش مطالبههای عمومی نقش داشته و به نظر میرسد که این افتخار بزرگی برای نظام باشد که رئیسجمهورش، در شرایطی آغاز کار دولت را اعلام میکند که با انبوهی از مطالبات عمومی مواجه است و طبعا باید در چهار سال پیشِرو، پاسخ بسیاری از آنها را در چنته فراهم آورد. این در حالی است که ناهماهنگیهای بین امکانات و نیازها یکی از کلیدیترین چالشهای ما در شرایط امروز به حساب میآید.
توجه به مسائلی که در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در سال پیش گذراندهایم و بازتاب آنها در جامعه ما، نشان از آن دارد که نیاز اصلی ما در دولت جدید، توجه به نوآوری و تولید ایدههای تازه در برخورد با بحرانهاست. بر اساس این، پرداختن به مطالبات و اولویتهای دوازدهمین دوره ریاستجمهوری، باید بر مبنای ایجاد فضای بروز چنین نوآوریهایی فراهم شود.
جامعهای که خواهان امتداد دولت تدبیر و امید بوده، پیش از هر چیز خود چالشهایی دارد که رصد و حل آنها از اصلیترین مطالبات پیشِرو خواهد بود. نگاهی به شور و نشاط انتخاباتی حکایت از آن دارد که این مطالبات خصوصا در حوزه اجتماعی بیشتر به مسائل زنان و جوانان اختصاص دارد. از سویی این دو گروه در منشور حقوق شهروندی که از سوی دولت تهیه و ابلاغ شده مورد توجه قرار گرفتهاند و از سوی دیگر هنوز با چالشهایی در زمینه عدالت و برابری و استفاده مساوی از امکانات و منابع مواجهاند و طبعا با امتداد دولت، میخواهند بدانند که آیا میتوانند شاهد اجرائیشدن این سندِ کشوری و احقاق حقوق خود باشند یا نه. در حوزه جوانان، «مسائل اعتقادی» یکی از چالشهای مهم است که به اعتقاد من، نشان از گرهخوردگی مسائل اجتماعی با بافت فرهنگی و حوزه فرهنگ در کشور دارد. باید دید که دستگاههای مسئول و مروجان ایدههای فرهنگی در این زمینه چه تمهیدی كردهاند. فارغ از زبان ما - کارشناسان- جامعه نیز دهانی برای بازگوکردن مشکلات خود دارد که صرفا معطوف به مسائل اجتماعی نیست و اتفاقا بیشتر رنگ و بوی اقتصادی دارد. مردمی که با چنان شور و امیدی در انتخابات شرکت
کردند، میخواهند بدانند که سرنوشت اقتصادی آنها در میان برنامههای دولت چه خواهد شد. به اعتقاد من در حوزه اقتصادی باید علاوه بر فراهمکردن امکانات حل مسئله، ابزارهای اجرائی آن نیز در دست نهادی قرار بگیرد که در این زمینه از سوی مردم مسئول شناخته میشود. شاید به این شکل بتوان در معیشت مردم شاهد حصول بهبودی بود.
با این همه حالا که به اولویت اقتصادی پرداختیم، نباید از کنار بحران بیکاری آسان و بیتوجه عبور کنیم. بیکاری یکی از کلیدیترین آسیبهای جامعه ماست که اتفاقا در انتخابات به دستاویزی برای جمعآوری رأی بدل شد؛ یک بحران همگانی که میتواند آثار خود را به حوزههای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نیز بکشاند.
این دو مطالبه اگر از سوی دولت با پاسخهایی عملی و اجرائی همراه باشند، مردم اصلیترین پشتوانههای کار قوه مجریه در چهار سال پیشِرو باقی خواهند ماند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.