ما برای سرنوشت قرن بعدی تصمیم گرفتيم
محمد فاضلی- جامعهشناس
رأیگیری برای تعیین مسیری که در چهار سال آخر این قرن شمسی (1400-1300) طی خواهیم کرد انجام شد. این قرن را در سال 1300 وقتی آغاز کردیم که آرزوهای ما ایرانیان برای آزادی، حاکمیت قانون و عدالت در توفان بههمریختگی اجتماعی و سیاسی، جوانمرگ شد و سر از اقتدارگرایی رضاخانی درآورد. رضاخان میرپنج در سال 1304 به پادشاهی رسید و رضاشاه شد. ما که در انقلاب مشروطه از آرمان آزادی شروع کرده بودیم، چهار سال ابتدایی این قرن را بهسوی نفی آزادی حرکت کردیم. رضاشاه اگرچه دستبهکار مدرنسازی ایران شد و یک قرن درباره میراث او مناقشه در میان بوده، اما هیچ مورخ و تحلیلگر متخصص و منصفی، سهمی برای رضاخان در توسعه آزادی در ایران قائل نشده است. برخی رضاخان را برای ایجاد راهآهن یا نهادهای مدرن مثل دانشگاه، دستگاه اداری یا ایجاد ارتش ستودهاند، اما کسی او را برای توسعه آزادی، عدالت و هموارسازی راه دموکراسی و قانونمداری در ایران ستایش نکرده است. ما اکنون در چهار سال پایانی این قرن شمسی (1400-1396) قرار داریم و با حضور در صفهای رأیگیری، درباره تشکیل دولتی تصمیم میگیریم که ایران را در این چهار سال هدایت خواهد کرد. از یاد نبریم که انتخابات بعدی در بهار 1400 - آغاز قرن جدید شمسی - برگزار خواهد شد. ما 96 سال از این قرن را بدون پیشرفت کافی در توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همهجانبه و حاکمیت قانون بهسر بردیم و در چهار سال آینده نیز معجزهای نخواهد شد که همه عقبافتادگی این 96 سال را جبران کند. بااینهمه تصمیم میگیریم که دولت دوازدهم دولتی باشد که با تنشزدایی بینالمللی، زمینهسازی برای توسعه اقتصادی، احترام به آزادی و امنیت همهجانبه و ارجنهادن به حاکمیت قانون میان این «قرن ازدسترفته» و «قرن آینده» پل میزند یا دولتی تشکیل خواهد شد که میان ما و توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همهجانبه و حاکمیت قانون در قرن آینده دیوار خواهد ساخت. انتخاب با شماست و البته آنهایی که شما متقاعدشان کردهاید پای صندوق رأی حاضر شوند. ما برای سرنوشت قرن بعدی تصمیم گرفتيم.
رأیگیری برای تعیین مسیری که در چهار سال آخر این قرن شمسی (1400-1300) طی خواهیم کرد انجام شد. این قرن را در سال 1300 وقتی آغاز کردیم که آرزوهای ما ایرانیان برای آزادی، حاکمیت قانون و عدالت در توفان بههمریختگی اجتماعی و سیاسی، جوانمرگ شد و سر از اقتدارگرایی رضاخانی درآورد. رضاخان میرپنج در سال 1304 به پادشاهی رسید و رضاشاه شد. ما که در انقلاب مشروطه از آرمان آزادی شروع کرده بودیم، چهار سال ابتدایی این قرن را بهسوی نفی آزادی حرکت کردیم. رضاشاه اگرچه دستبهکار مدرنسازی ایران شد و یک قرن درباره میراث او مناقشه در میان بوده، اما هیچ مورخ و تحلیلگر متخصص و منصفی، سهمی برای رضاخان در توسعه آزادی در ایران قائل نشده است. برخی رضاخان را برای ایجاد راهآهن یا نهادهای مدرن مثل دانشگاه، دستگاه اداری یا ایجاد ارتش ستودهاند، اما کسی او را برای توسعه آزادی، عدالت و هموارسازی راه دموکراسی و قانونمداری در ایران ستایش نکرده است. ما اکنون در چهار سال پایانی این قرن شمسی (1400-1396) قرار داریم و با حضور در صفهای رأیگیری، درباره تشکیل دولتی تصمیم میگیریم که ایران را در این چهار سال هدایت خواهد کرد. از یاد نبریم که انتخابات بعدی در بهار 1400 - آغاز قرن جدید شمسی - برگزار خواهد شد. ما 96 سال از این قرن را بدون پیشرفت کافی در توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همهجانبه و حاکمیت قانون بهسر بردیم و در چهار سال آینده نیز معجزهای نخواهد شد که همه عقبافتادگی این 96 سال را جبران کند. بااینهمه تصمیم میگیریم که دولت دوازدهم دولتی باشد که با تنشزدایی بینالمللی، زمینهسازی برای توسعه اقتصادی، احترام به آزادی و امنیت همهجانبه و ارجنهادن به حاکمیت قانون میان این «قرن ازدسترفته» و «قرن آینده» پل میزند یا دولتی تشکیل خواهد شد که میان ما و توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همهجانبه و حاکمیت قانون در قرن آینده دیوار خواهد ساخت. انتخاب با شماست و البته آنهایی که شما متقاعدشان کردهاید پای صندوق رأی حاضر شوند. ما برای سرنوشت قرن بعدی تصمیم گرفتيم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.