|

عطف کتاب

داستان‌هایی از فرهنگی دوپاره
کتاب «هنر ناپیدایی» شامل سه داستان از «آنیتا دسای» با نام‌های موزه واپسین سفر، مترجم مترجمان و هنر ناپیدایی است. آنیتا دسای از مشهورترین نویسندگان هندی است که نزدیک به 50 سال است که به نوشتن می‌پردازد و سه‌بار نامزد دریافت جایزه بوکر شده است. دسای از آغاز دوران انتشار کتاب‌هایش همواره سعی داشته تا تصویری از بورژوازی روستایی انگلیسی‌مآب یا زمین‌داران روستایی ارایه دهد که سعی دارند تمایز میان واقعیت و خیال را بازشناسند. هر سه داستان این کتاب، در دنیای پویای فرهنگ هند ریشه دارد؛ فرهنگی دوپاره میان قرن‌ها سنت و نیروهای نوین سرمایه‌داری. داستان‌ها در نقطه تلاقی مدرنیته و جوامع روستایی رخ می‌دهد و دستمایه اصلی‌شان زوال، ناامیدی، انزوا و افسوس است. در این داستان‌ها که مشخصه‌شان اندوه و سوداست، شادی زودگذر و ناپیداست. در ابتدای کتاب در توضیح داستان‌های هنر ناپیدایی آمده: «کتاب هنر ناپیدایی، مجموعه‌ای است از سه داستان ناب مینیاتوری و در آن خواننده داستانی را از نویسنده‌ای جهانی تجربه می‌کند که به طرز لطیفی فریبنده، کمی سوررئال و عمیقا روشنگر است... گویی همه این قصه‌ها به‌نوعی دنبال کردن رازی است که سرانجام به ناامیدی می‌رسد. این داستان‌های‌برانگیزاننده درباره فرهنگ و هنر، عمیقا در بافت فرسوده هند مدرن امروز نفوذ کرده‌اند و دسای با قلمی شیوا فضای داستان‌ها را توصیف می‌کند و با مشاهداتش رابطه نزدیک با شخصیت‌های منزوی خود برقرار می‌کند و ماهرانه مانع از سیر قهقرایی داستان‌ها می‌شود.»

دوشیزه معجزه
«زن ظهر» رمانی نوشته یولیا فرانک، از نویسندگان معاصر آلمانی است که در فضای ادبی آلمان با استقبال خوبی مواجه شده و جوایز زیادی از جمله جایزه بهترین کتاب آلمان را برده است. زن ظهر که موفق‌ترین رمان فرانک به‌شمار می‌رود را مهشید میرمعزی به فارسی ترجمه کرده است. در ابتدای کتاب درباره این نویسنده آلمانی آمده است: «جذابیت متن‌های فرانک بیش از هر چیز مدیون استفاده صحیح از ارتباطات انسانی است. او در آثار ادبی اخیرش، بیشتر به داستان خانوادگی خود و همچنین تاریخ آلمان پرداخته است. فرانک اهمیت زیادی به این موضوع می‌دهد که اتفاقات واقعی، فقط در خدمت تخیل و الهام قرار گیرند. در هیچ‌یک از رمان‌هایش هم، شخصیت‌ها شباهتی با اعضای خانواده او ندارند. در عین حال، تصاویر دقیقی به خواننده می‌دهد که بسیار برای او ملموس است. منتقدان، یولیا فرانک را مدت‌ها دوشیزه معجزه می‌خواندند، زیرا او مانند بسیاری از نویسندگان جوان زن دیگر در آغاز قرن 21 میلادی، در مدت کوتاهی با آثار خود به شهرت زیادی دست یافت و جایگاه خاصی پیدا کرد.» زن ظهر با این جملات آغاز می‌شود: «یک مرغ دریایی بر لبه پنجره ایستاده بود. طنین فریادش طوری بود که گویی دریای بالتیک را در گلو داشت. کف موج‌های دریا، بلند و رنگ آسمان، تند بود. صدایش در میدان شاه پیچید. با منهدم‌شدن تئاتر، آنجا هم ساکت شده بود.»
داستان‌هایی از فرهنگی دوپاره
کتاب «هنر ناپیدایی» شامل سه داستان از «آنیتا دسای» با نام‌های موزه واپسین سفر، مترجم مترجمان و هنر ناپیدایی است. آنیتا دسای از مشهورترین نویسندگان هندی است که نزدیک به 50 سال است که به نوشتن می‌پردازد و سه‌بار نامزد دریافت جایزه بوکر شده است. دسای از آغاز دوران انتشار کتاب‌هایش همواره سعی داشته تا تصویری از بورژوازی روستایی انگلیسی‌مآب یا زمین‌داران روستایی ارایه دهد که سعی دارند تمایز میان واقعیت و خیال را بازشناسند. هر سه داستان این کتاب، در دنیای پویای فرهنگ هند ریشه دارد؛ فرهنگی دوپاره میان قرن‌ها سنت و نیروهای نوین سرمایه‌داری. داستان‌ها در نقطه تلاقی مدرنیته و جوامع روستایی رخ می‌دهد و دستمایه اصلی‌شان زوال، ناامیدی، انزوا و افسوس است. در این داستان‌ها که مشخصه‌شان اندوه و سوداست، شادی زودگذر و ناپیداست. در ابتدای کتاب در توضیح داستان‌های هنر ناپیدایی آمده: «کتاب هنر ناپیدایی، مجموعه‌ای است از سه داستان ناب مینیاتوری و در آن خواننده داستانی را از نویسنده‌ای جهانی تجربه می‌کند که به طرز لطیفی فریبنده، کمی سوررئال و عمیقا روشنگر است... گویی همه این قصه‌ها به‌نوعی دنبال کردن رازی است که سرانجام به ناامیدی می‌رسد. این داستان‌های‌برانگیزاننده درباره فرهنگ و هنر، عمیقا در بافت فرسوده هند مدرن امروز نفوذ کرده‌اند و دسای با قلمی شیوا فضای داستان‌ها را توصیف می‌کند و با مشاهداتش رابطه نزدیک با شخصیت‌های منزوی خود برقرار می‌کند و ماهرانه مانع از سیر قهقرایی داستان‌ها می‌شود.»

دوشیزه معجزه
«زن ظهر» رمانی نوشته یولیا فرانک، از نویسندگان معاصر آلمانی است که در فضای ادبی آلمان با استقبال خوبی مواجه شده و جوایز زیادی از جمله جایزه بهترین کتاب آلمان را برده است. زن ظهر که موفق‌ترین رمان فرانک به‌شمار می‌رود را مهشید میرمعزی به فارسی ترجمه کرده است. در ابتدای کتاب درباره این نویسنده آلمانی آمده است: «جذابیت متن‌های فرانک بیش از هر چیز مدیون استفاده صحیح از ارتباطات انسانی است. او در آثار ادبی اخیرش، بیشتر به داستان خانوادگی خود و همچنین تاریخ آلمان پرداخته است. فرانک اهمیت زیادی به این موضوع می‌دهد که اتفاقات واقعی، فقط در خدمت تخیل و الهام قرار گیرند. در هیچ‌یک از رمان‌هایش هم، شخصیت‌ها شباهتی با اعضای خانواده او ندارند. در عین حال، تصاویر دقیقی به خواننده می‌دهد که بسیار برای او ملموس است. منتقدان، یولیا فرانک را مدت‌ها دوشیزه معجزه می‌خواندند، زیرا او مانند بسیاری از نویسندگان جوان زن دیگر در آغاز قرن 21 میلادی، در مدت کوتاهی با آثار خود به شهرت زیادی دست یافت و جایگاه خاصی پیدا کرد.» زن ظهر با این جملات آغاز می‌شود: «یک مرغ دریایی بر لبه پنجره ایستاده بود. طنین فریادش طوری بود که گویی دریای بالتیک را در گلو داشت. کف موج‌های دریا، بلند و رنگ آسمان، تند بود. صدایش در میدان شاه پیچید. با منهدم‌شدن تئاتر، آنجا هم ساکت شده بود.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.