سعید معیدفر:
نتیجه انتخابات؛ معلول رفتارهای فردی بود، نه جمعی
دکتر معیدفر با توجه به اینکه شما یکی از مدافعان نظریه بیتفاوتی و بیاعتمادی اجتماعی جامعه هستید، مشارکت گسترده مردم در انتخابات و رای بیش از 50 درصدی حسن روحانی را چطور ارزیابی میکنید؟
در طی سالهای گذشته جامعه ما شرایطی را تجربه کرده است که منجر به بیاعتمادی اجتماعی نسبت به روندهای سیاسی شده است و با وجود اینکه مردم بارها اعتماد کردهاند و به فعالیتهای انتخاباتی وارد شدهاند اما حوادث پس از انتخابات چهارسال گذشته به درست یا نادرست باعث شد زمینههای اعتماد اجتماعی بهخصوص در ارتباط با کسانی که در مجموعه قدرت نبودند یا منتقد وضع موجود بودند، خدشهدار شود.
در عین حال مردم دیدند که چگونه جامعه درگیر تهدیدهاست و از سوی دیگر مشکلات اقتصادی باعث شد در مدتی کوتاه مجددا اقبال مردم نسبت به انتخابات افزایش یابد. اما این به این معنی نیست که بیاعتمادی و بیانگیزگی در میان همه مردم از بین رفته است. آنچه در این انتخابات اتفاق افتاد سایه تهدیدهای خارجی و مشکلات اقتصادی بر سرکشور بود و این نگرانی که مبادا ایران آسيب ببيند باعث شد مردم برای خارجشدن از سایه این تهدیدها به صرافت شرکت در انتخابات بیفتند. ضمن اینکه آنچه در مناظرههای روزهای پایانی اتفاق افتاد، موجب شد مردم نسبت به افکار و رفتار کاندیداها به آگاهی برسند. مورد بعدی که همواره در زمینه رفتارهای ایرانیان صدق میکند، فرصتطلبی ایرانیان است که البته چیز بدی نیست و مردم ما متناسب با شرایط از فرصتهای اندکی که دارند استفاده میکنند و مصداق عینی آن رفتارهای ترافیکی مردم است. عامل دیگر حمایت چهرههای محافظهکار که سابقه اجرایی مثبتی داشتند و جناحی از روشنفکران و علما و افراد معتدلتر و تشویق مردم به شرکت در انتخابات بود و این بحث را مطرح کردند که برای تغییر وضعیت کشور و مهار چالشها باید وارد گود انتخابات شد، و بعد تغییر ادبیات سخنگفتن با مردم بود و بیانکردن این موضوعات که «نباید این رای به نفع جناحی خاص مصادره شود» و لفظ کشور، مطرح شد و لزوم حفظ آن. مجموعه این عوامل مردم را به پای صندوق رای آورد. البته باید توجه داشت بسیاری از مردم با دغدغه، پای صندوق رای رفتند و این موضوع در پایگاههای رایگیری هم مشهود بود.
آنها نگران میزان تاثیرگذاری رای خود بودند و درحال حاضر به نظر من بیتفاوتی در جامعه ایران همچنان وجود دارد و مسوولان باید تلاش کنند طی سالها این بیتفاوتی باقیمانده را از بین ببرند.
از مجموعه صحبتهای شما اینطور برداشت میشود که این مشارکت را نشانه رفتاری جمعی نمیدانید اما خب نمیتوان رفتار مردم در انتخابات را با رفتار آنها در ترافیک مقایسه کرد؟
بله، موافق نیستم که نتیجه این انتخابات در نتیجه یک رفتار جمعی است. چراکه هیچگونه رفتار حزبی یا رفتار جمعی پیش از انتخابات شکل نگرفت و نتیجه این انتخابات تنها معلول رفتارهای فردی بوده است.
پس آیا ائتلاف را هم رفتار جمعی نمیدانید؟
نه ائتلاف کاری بود که رهبران محافظهکار و منتقد برای جهتدادن به رفتارهای فردی انجام دادند.
در طی سالهای گذشته جامعه ما شرایطی را تجربه کرده است که منجر به بیاعتمادی اجتماعی نسبت به روندهای سیاسی شده است و با وجود اینکه مردم بارها اعتماد کردهاند و به فعالیتهای انتخاباتی وارد شدهاند اما حوادث پس از انتخابات چهارسال گذشته به درست یا نادرست باعث شد زمینههای اعتماد اجتماعی بهخصوص در ارتباط با کسانی که در مجموعه قدرت نبودند یا منتقد وضع موجود بودند، خدشهدار شود.
در عین حال مردم دیدند که چگونه جامعه درگیر تهدیدهاست و از سوی دیگر مشکلات اقتصادی باعث شد در مدتی کوتاه مجددا اقبال مردم نسبت به انتخابات افزایش یابد. اما این به این معنی نیست که بیاعتمادی و بیانگیزگی در میان همه مردم از بین رفته است. آنچه در این انتخابات اتفاق افتاد سایه تهدیدهای خارجی و مشکلات اقتصادی بر سرکشور بود و این نگرانی که مبادا ایران آسيب ببيند باعث شد مردم برای خارجشدن از سایه این تهدیدها به صرافت شرکت در انتخابات بیفتند. ضمن اینکه آنچه در مناظرههای روزهای پایانی اتفاق افتاد، موجب شد مردم نسبت به افکار و رفتار کاندیداها به آگاهی برسند. مورد بعدی که همواره در زمینه رفتارهای ایرانیان صدق میکند، فرصتطلبی ایرانیان است که البته چیز بدی نیست و مردم ما متناسب با شرایط از فرصتهای اندکی که دارند استفاده میکنند و مصداق عینی آن رفتارهای ترافیکی مردم است. عامل دیگر حمایت چهرههای محافظهکار که سابقه اجرایی مثبتی داشتند و جناحی از روشنفکران و علما و افراد معتدلتر و تشویق مردم به شرکت در انتخابات بود و این بحث را مطرح کردند که برای تغییر وضعیت کشور و مهار چالشها باید وارد گود انتخابات شد، و بعد تغییر ادبیات سخنگفتن با مردم بود و بیانکردن این موضوعات که «نباید این رای به نفع جناحی خاص مصادره شود» و لفظ کشور، مطرح شد و لزوم حفظ آن. مجموعه این عوامل مردم را به پای صندوق رای آورد. البته باید توجه داشت بسیاری از مردم با دغدغه، پای صندوق رای رفتند و این موضوع در پایگاههای رایگیری هم مشهود بود.
آنها نگران میزان تاثیرگذاری رای خود بودند و درحال حاضر به نظر من بیتفاوتی در جامعه ایران همچنان وجود دارد و مسوولان باید تلاش کنند طی سالها این بیتفاوتی باقیمانده را از بین ببرند.
از مجموعه صحبتهای شما اینطور برداشت میشود که این مشارکت را نشانه رفتاری جمعی نمیدانید اما خب نمیتوان رفتار مردم در انتخابات را با رفتار آنها در ترافیک مقایسه کرد؟
بله، موافق نیستم که نتیجه این انتخابات در نتیجه یک رفتار جمعی است. چراکه هیچگونه رفتار حزبی یا رفتار جمعی پیش از انتخابات شکل نگرفت و نتیجه این انتخابات تنها معلول رفتارهای فردی بوده است.
پس آیا ائتلاف را هم رفتار جمعی نمیدانید؟
نه ائتلاف کاری بود که رهبران محافظهکار و منتقد برای جهتدادن به رفتارهای فردی انجام دادند.
دکتر معیدفر با توجه به اینکه شما یکی از مدافعان نظریه بیتفاوتی و بیاعتمادی اجتماعی جامعه هستید، مشارکت گسترده مردم در انتخابات و رای بیش از 50 درصدی حسن روحانی را چطور ارزیابی میکنید؟
در طی سالهای گذشته جامعه ما شرایطی را تجربه کرده است که منجر به بیاعتمادی اجتماعی نسبت به روندهای سیاسی شده است و با وجود اینکه مردم بارها اعتماد کردهاند و به فعالیتهای انتخاباتی وارد شدهاند اما حوادث پس از انتخابات چهارسال گذشته به درست یا نادرست باعث شد زمینههای اعتماد اجتماعی بهخصوص در ارتباط با کسانی که در مجموعه قدرت نبودند یا منتقد وضع موجود بودند، خدشهدار شود.
در عین حال مردم دیدند که چگونه جامعه درگیر تهدیدهاست و از سوی دیگر مشکلات اقتصادی باعث شد در مدتی کوتاه مجددا اقبال مردم نسبت به انتخابات افزایش یابد. اما این به این معنی نیست که بیاعتمادی و بیانگیزگی در میان همه مردم از بین رفته است. آنچه در این انتخابات اتفاق افتاد سایه تهدیدهای خارجی و مشکلات اقتصادی بر سرکشور بود و این نگرانی که مبادا ایران آسيب ببيند باعث شد مردم برای خارجشدن از سایه این تهدیدها به صرافت شرکت در انتخابات بیفتند. ضمن اینکه آنچه در مناظرههای روزهای پایانی اتفاق افتاد، موجب شد مردم نسبت به افکار و رفتار کاندیداها به آگاهی برسند. مورد بعدی که همواره در زمینه رفتارهای ایرانیان صدق میکند، فرصتطلبی ایرانیان است که البته چیز بدی نیست و مردم ما متناسب با شرایط از فرصتهای اندکی که دارند استفاده میکنند و مصداق عینی آن رفتارهای ترافیکی مردم است. عامل دیگر حمایت چهرههای محافظهکار که سابقه اجرایی مثبتی داشتند و جناحی از روشنفکران و علما و افراد معتدلتر و تشویق مردم به شرکت در انتخابات بود و این بحث را مطرح کردند که برای تغییر وضعیت کشور و مهار چالشها باید وارد گود انتخابات شد، و بعد تغییر ادبیات سخنگفتن با مردم بود و بیانکردن این موضوعات که «نباید این رای به نفع جناحی خاص مصادره شود» و لفظ کشور، مطرح شد و لزوم حفظ آن. مجموعه این عوامل مردم را به پای صندوق رای آورد. البته باید توجه داشت بسیاری از مردم با دغدغه، پای صندوق رای رفتند و این موضوع در پایگاههای رایگیری هم مشهود بود.
آنها نگران میزان تاثیرگذاری رای خود بودند و درحال حاضر به نظر من بیتفاوتی در جامعه ایران همچنان وجود دارد و مسوولان باید تلاش کنند طی سالها این بیتفاوتی باقیمانده را از بین ببرند.
از مجموعه صحبتهای شما اینطور برداشت میشود که این مشارکت را نشانه رفتاری جمعی نمیدانید اما خب نمیتوان رفتار مردم در انتخابات را با رفتار آنها در ترافیک مقایسه کرد؟
بله، موافق نیستم که نتیجه این انتخابات در نتیجه یک رفتار جمعی است. چراکه هیچگونه رفتار حزبی یا رفتار جمعی پیش از انتخابات شکل نگرفت و نتیجه این انتخابات تنها معلول رفتارهای فردی بوده است.
پس آیا ائتلاف را هم رفتار جمعی نمیدانید؟
نه ائتلاف کاری بود که رهبران محافظهکار و منتقد برای جهتدادن به رفتارهای فردی انجام دادند.
در طی سالهای گذشته جامعه ما شرایطی را تجربه کرده است که منجر به بیاعتمادی اجتماعی نسبت به روندهای سیاسی شده است و با وجود اینکه مردم بارها اعتماد کردهاند و به فعالیتهای انتخاباتی وارد شدهاند اما حوادث پس از انتخابات چهارسال گذشته به درست یا نادرست باعث شد زمینههای اعتماد اجتماعی بهخصوص در ارتباط با کسانی که در مجموعه قدرت نبودند یا منتقد وضع موجود بودند، خدشهدار شود.
در عین حال مردم دیدند که چگونه جامعه درگیر تهدیدهاست و از سوی دیگر مشکلات اقتصادی باعث شد در مدتی کوتاه مجددا اقبال مردم نسبت به انتخابات افزایش یابد. اما این به این معنی نیست که بیاعتمادی و بیانگیزگی در میان همه مردم از بین رفته است. آنچه در این انتخابات اتفاق افتاد سایه تهدیدهای خارجی و مشکلات اقتصادی بر سرکشور بود و این نگرانی که مبادا ایران آسيب ببيند باعث شد مردم برای خارجشدن از سایه این تهدیدها به صرافت شرکت در انتخابات بیفتند. ضمن اینکه آنچه در مناظرههای روزهای پایانی اتفاق افتاد، موجب شد مردم نسبت به افکار و رفتار کاندیداها به آگاهی برسند. مورد بعدی که همواره در زمینه رفتارهای ایرانیان صدق میکند، فرصتطلبی ایرانیان است که البته چیز بدی نیست و مردم ما متناسب با شرایط از فرصتهای اندکی که دارند استفاده میکنند و مصداق عینی آن رفتارهای ترافیکی مردم است. عامل دیگر حمایت چهرههای محافظهکار که سابقه اجرایی مثبتی داشتند و جناحی از روشنفکران و علما و افراد معتدلتر و تشویق مردم به شرکت در انتخابات بود و این بحث را مطرح کردند که برای تغییر وضعیت کشور و مهار چالشها باید وارد گود انتخابات شد، و بعد تغییر ادبیات سخنگفتن با مردم بود و بیانکردن این موضوعات که «نباید این رای به نفع جناحی خاص مصادره شود» و لفظ کشور، مطرح شد و لزوم حفظ آن. مجموعه این عوامل مردم را به پای صندوق رای آورد. البته باید توجه داشت بسیاری از مردم با دغدغه، پای صندوق رای رفتند و این موضوع در پایگاههای رایگیری هم مشهود بود.
آنها نگران میزان تاثیرگذاری رای خود بودند و درحال حاضر به نظر من بیتفاوتی در جامعه ایران همچنان وجود دارد و مسوولان باید تلاش کنند طی سالها این بیتفاوتی باقیمانده را از بین ببرند.
از مجموعه صحبتهای شما اینطور برداشت میشود که این مشارکت را نشانه رفتاری جمعی نمیدانید اما خب نمیتوان رفتار مردم در انتخابات را با رفتار آنها در ترافیک مقایسه کرد؟
بله، موافق نیستم که نتیجه این انتخابات در نتیجه یک رفتار جمعی است. چراکه هیچگونه رفتار حزبی یا رفتار جمعی پیش از انتخابات شکل نگرفت و نتیجه این انتخابات تنها معلول رفتارهای فردی بوده است.
پس آیا ائتلاف را هم رفتار جمعی نمیدانید؟
نه ائتلاف کاری بود که رهبران محافظهکار و منتقد برای جهتدادن به رفتارهای فردی انجام دادند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.