|

گزینه من؛ ائتلاف اصلاح‌طلبان

عبدالجبار کاکایی

دولتی که در این هشت‌سال مستقر بود باعث بسته‌شدن فضای جامعه شد چراکه در این دوره برخی مدیران فرهنگی از طیف رادیکال‌ها و نظریه‌پردازان افراطی بودند و این مساله باعث به‌وجود آمدن نگاهی امنیتی به حوزه فرهنگ و تمام طیف‌های مختلف جامعه شد. متاسفانه در چنین فضایی ادبیات هم دچار محدودیت شد. اگر بخواهم تمام دولت‌های پس از انقلاب را از نظر فرهنگی تحلیل کنم باید بگویم تنها دولتی که نگاهی مثبت و قابل دفاع به فرهنگ داشت دولت اصلاحات بود. ارزیابی من این است که ما در این هشت‌سال دچار فرقه‌گرایی و جناح‌گرایی بودیم و برای همین مملکت از نظر نگاه سیاسی دچار فروبستگی شد. دولت بعدی باید این توانایی را داشته باشد که قانون اساسی را چه در حوزه مطبوعات و چه در حوزه آزادی بیان به‌طور کامل اجرا کند و یک‌بار برای همیشه به این اصول، در چارچوب قانون پایبند باشد. ما باید بفهمیم آیا قانون اساسی در چارچوب مطالبات فرهنگی قابل اجرا هست یا نه. من امیدوارم که مردم ما با هوشمندی و انتخاب درست به یک «وحدت ملی» برسند تا با یک حمایت مقتدرانه به یک دولت ملی برسیم چراکه اگر اقلیتی مثلا 18‌میلیونی بر سر کار ‌آید، ما کماکان دچار مشکل خواهیم بود و هر گروهی می‌تواند سبب ناکارآمدی گروهی دیگر باشد مگر اینکه مردم به یک وحدت کامل ملی برسند. امیدوارم دولتی که مستقر می‌شود دولت وحدت ملی باشد و طبق قانون اساسی به مطالبات هنرمندان پاسخ دهد. این مطالبات را نباید مثل این هشت‌سال محدود کرد؛ بنابراین امیدوارم به آن سمتی حرکت کنیم که توقعش را داریم. من در انتخابات شرکت می‌کنم و تنها راه تحقق خواسته‌های ملی را شرکت در انتخابات می‌دانم و معتقدم که مردم نباید پاپس بکشند. از کلیت حرف‌هایم کاملا مشخص است که گزینه مورد انتخاب من ائتلاف اصلاح‌طلبان است چراکه به اعتقاد من این طیف وفادارترین رجال سیاسی ما به قانون اساسی بوده و هستند و مابقی، اغلب، برداشتی رادیکالی و انشعابی از این قانون دارند.
دولتی که در این هشت‌سال مستقر بود باعث بسته‌شدن فضای جامعه شد چراکه در این دوره برخی مدیران فرهنگی از طیف رادیکال‌ها و نظریه‌پردازان افراطی بودند و این مساله باعث به‌وجود آمدن نگاهی امنیتی به حوزه فرهنگ و تمام طیف‌های مختلف جامعه شد. متاسفانه در چنین فضایی ادبیات هم دچار محدودیت شد. اگر بخواهم تمام دولت‌های پس از انقلاب را از نظر فرهنگی تحلیل کنم باید بگویم تنها دولتی که نگاهی مثبت و قابل دفاع به فرهنگ داشت دولت اصلاحات بود. ارزیابی من این است که ما در این هشت‌سال دچار فرقه‌گرایی و جناح‌گرایی بودیم و برای همین مملکت از نظر نگاه سیاسی دچار فروبستگی شد. دولت بعدی باید این توانایی را داشته باشد که قانون اساسی را چه در حوزه مطبوعات و چه در حوزه آزادی بیان به‌طور کامل اجرا کند و یک‌بار برای همیشه به این اصول، در چارچوب قانون پایبند باشد. ما باید بفهمیم آیا قانون اساسی در چارچوب مطالبات فرهنگی قابل اجرا هست یا نه. من امیدوارم که مردم ما با هوشمندی و انتخاب درست به یک «وحدت ملی» برسند تا با یک حمایت مقتدرانه به یک دولت ملی برسیم چراکه اگر اقلیتی مثلا 18‌میلیونی بر سر کار ‌آید، ما کماکان دچار مشکل خواهیم بود و هر گروهی می‌تواند سبب ناکارآمدی گروهی دیگر باشد مگر اینکه مردم به یک وحدت کامل ملی برسند. امیدوارم دولتی که مستقر می‌شود دولت وحدت ملی باشد و طبق قانون اساسی به مطالبات هنرمندان پاسخ دهد. این مطالبات را نباید مثل این هشت‌سال محدود کرد؛ بنابراین امیدوارم به آن سمتی حرکت کنیم که توقعش را داریم. من در انتخابات شرکت می‌کنم و تنها راه تحقق خواسته‌های ملی را شرکت در انتخابات می‌دانم و معتقدم که مردم نباید پاپس بکشند. از کلیت حرف‌هایم کاملا مشخص است که گزینه مورد انتخاب من ائتلاف اصلاح‌طلبان است چراکه به اعتقاد من این طیف وفادارترین رجال سیاسی ما به قانون اساسی بوده و هستند و مابقی، اغلب، برداشتی رادیکالی و انشعابی از این قانون دارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.