خُلف وعده شهرداری درباره خانه سیمین و جلال
شرق: اردیبهشت امسال، سه سال تمام از خرید خانه سیمین و جلال توسط شهرداری گذشت؛ اما همسر لیلی ریاحی - دخترخوانده سیمین دانشور- در تماسی تلفنی با دفتر روزنامه «شرق»، ضمن اعتراض به تعلل شهرداری تهران درباره این خانه گفت: «متأسفانه هیچکدام از وعدههای شهرداری محقق نشده، نهتنها این خانه به یک مرکز فرهنگی و هنری به یاد سیمین و جلال تبدیل نشده، بلکه حتی ترمیم و بازسازی آن نیز یک قدم به جلو نرفته است». اردیبهشت سال 93، شهرداری تهران با وجود مناقشات فراوان بر سر مالکیت خانه مشهور سیمین دانشور و جلال آلاحمد، این خانه را از خواهر سیمین خریداری کرد و بهای آن را پرداخت. قرار بر این بود که برای پایان مناقشات و کشمکشها، این خانه بدل به یک مرکز تاریخی و فرهنگی با رویکرد هنر داستاننویسی شود؛ اما شهرداری اعلام کرد برای انجام این کار نیازمند پارهای از بازسازیها و مقاومسازیها در این خانه است. از آن زمان سه سال تمام گذشته و مشاهدات دکتر خلاقی (همسر لیلی ریاحی) و همسایگان این خانه، حکایت از آن دارد که هیچ خبری از بازسازی نیست: «متأسفانه اگر قرار باشد تمام وعدههای قالیباف شبیه وعده او درباره بازسازی و افتتاح این خانه باشد، نه علاقهمندان سیمین و جلال، بلکه همه مردم ایران باید نگران باشند. درحالیکه این خانه اصلا نیازی به تعمیر نداشت، آنها بودجه میلیونی برای بازسازی آن تصویب کردند و قول دادند در مدت کوتاهی این خانه را به فضای فرهنگی شمال شهر تهران اضافه کنند؛ اما حالا بهتر است مردم بروند و از نزدیک وضعیت اسفبار این خانه را ببینند». او میگوید تمام اشیا و مدارک این خانه به جای دیگری منتقل شده تا در فرایند بازسازی، محافظت شوند؛ اما سؤال اینجاست که آیا پس از سه سال میتوان اطمینان داشت که همه آن اموال به سلامت به خانه بازگردند؟ خلاقی میگوید: «ما نگران این خانه هستیم، ما نگران وعدههایی هستیم که به ما و علاقهمندان سیمین و جلال داده شد؛ اما حالا که آقای قالیباف درباره کلِ مردم ایران وعده میدهد، باید همه ایرانیها نگران باشند!».
شرق: اردیبهشت امسال، سه سال تمام از خرید خانه سیمین و جلال توسط شهرداری گذشت؛ اما همسر لیلی ریاحی - دخترخوانده سیمین دانشور- در تماسی تلفنی با دفتر روزنامه «شرق»، ضمن اعتراض به تعلل شهرداری تهران درباره این خانه گفت: «متأسفانه هیچکدام از وعدههای شهرداری محقق نشده، نهتنها این خانه به یک مرکز فرهنگی و هنری به یاد سیمین و جلال تبدیل نشده، بلکه حتی ترمیم و بازسازی آن نیز یک قدم به جلو نرفته است». اردیبهشت سال 93، شهرداری تهران با وجود مناقشات فراوان بر سر مالکیت خانه مشهور سیمین دانشور و جلال آلاحمد، این خانه را از خواهر سیمین خریداری کرد و بهای آن را پرداخت. قرار بر این بود که برای پایان مناقشات و کشمکشها، این خانه بدل به یک مرکز تاریخی و فرهنگی با رویکرد هنر داستاننویسی شود؛ اما شهرداری اعلام کرد برای انجام این کار نیازمند پارهای از بازسازیها و مقاومسازیها در این خانه است. از آن زمان سه سال تمام گذشته و مشاهدات دکتر خلاقی (همسر لیلی ریاحی) و همسایگان این خانه، حکایت از آن دارد که هیچ خبری از بازسازی نیست: «متأسفانه اگر قرار باشد تمام وعدههای قالیباف شبیه وعده او درباره بازسازی و افتتاح این خانه باشد، نه علاقهمندان سیمین و جلال، بلکه همه مردم ایران باید نگران باشند. درحالیکه این خانه اصلا نیازی به تعمیر نداشت، آنها بودجه میلیونی برای بازسازی آن تصویب کردند و قول دادند در مدت کوتاهی این خانه را به فضای فرهنگی شمال شهر تهران اضافه کنند؛ اما حالا بهتر است مردم بروند و از نزدیک وضعیت اسفبار این خانه را ببینند». او میگوید تمام اشیا و مدارک این خانه به جای دیگری منتقل شده تا در فرایند بازسازی، محافظت شوند؛ اما سؤال اینجاست که آیا پس از سه سال میتوان اطمینان داشت که همه آن اموال به سلامت به خانه بازگردند؟ خلاقی میگوید: «ما نگران این خانه هستیم، ما نگران وعدههایی هستیم که به ما و علاقهمندان سیمین و جلال داده شد؛ اما حالا که آقای قالیباف درباره کلِ مردم ایران وعده میدهد، باید همه ایرانیها نگران باشند!».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.