|

زمستان صداقت در «زمستان يورت»

...افرادی به جز اطرافیان رئيس‌جمهوری که تمام‌قد ایستاده تا مرد معدنچی با برون‌ریزی خشم و دردش کمی از آلامش کاسته شود؟ مرد معدنچی با تمام نیرویش فریاد می‌زند من «درد دارم» او با این حرف می‌گوید چه چیز او را آزار می‌دهد و این مصیبت آن‌قدر سنگین بوده که نیاز به یک همدرد دارد و چه کسی بهتر از یک رئيس‌جمهور برای تقسیم این مصیبت و ابراز همدردی با او. اینکه یک معدنچی با غمی که دارد، مقابل رئيس‌جمهوری بایستد و برایش از روزهای سخت زندگی‌اش بگوید و غمش را با او تقسیم کند، ضعف حسن روحانی است؟ یا ضعف منتقدان رسانه‌ای دولت است كه از همدردی رئیس‌جمهوری با یک شهروند معدنچی سوءاستفاده كرده و با نشان‌دادن بغض و آه او در برابر رئیس‌جمهوری، فراموش مي‌کنند جمعی از هموطنان ما مصیبتی سنگین را پشت سر می‌گذرانند. روز گذشته رئيس‌جمهوری بر اساس گفته‌های مردی که چهار عضو خانواده‌اش در این حادثه جان باخته‌اند، به وزیر کار و استاندار در مقابل همه دستور داده ‌است به خانه معدنچیان بروند و بدون اینکه حرفی در توجیه امر بزنند، فقط به حرف معدنچیان گوش و گزارشی از آن تهیه كنند و به رئيس‌جمهوری بدهند. اين نشان می‌دهد سوءاستفاده از ناراحتی یک معدنچی که در حال درددل با رئيس‌جمهوری است، نه‌تنها رفتاري حرفه‌ای در رسانه نیست، بلکه اخلاقي هم نیست.ای کاش همکاران رسانه‌ای که با پخش این فیلم قضاوت را برعهده مخاطب نگذاشته و خود تحلیل‌های آنچنانی برایش نوشته‌اند، حداقل به پخش فیلم بسنده کرده و قضاوت را برعهده مردم می‌گذاشتند. یا حتی به جملات معدنچی مصیبت‌زده گوش می‌کردند وقتی که داشت درددل می‌کرد و این را به وضوح بیان می‌کرد «من درد دارم آقای رئيس‌جمهور، من می‌خواهم حرف بزنم» ای کاش اجازه می‌دادند طعم تسکین روحانی همچنان روی دل این مردم داغ‌دیده بماند و مصیبت مردم را دستاويز سیاست‌زدگی خود نکنند. ای کاش اجازه می‌دادند این مرد بعد از پایان گفته‌هایش آرام گوشه‌ای بنشیند و با خود بگوید این رئيس‌جمهور بود که دردم را التیام داد نه اینکه درگیر حاشیه‌های پروپاگاندای رسانه‌های منتقد دولت شود. این رسانه‌ها از هیچ‌کدام از کاندیداهای دیگر انتخابات ریاست‌جمهوری نپرسیدند شما که خود را لایق ریاست‌جمهوری می‌دانید، چرا یک بار مانند روحانی خود را در برابر غم این مردم قرار ندادید؟ آیا شما هم تحمل روحانی برای شنیدن این مویه‌ها و فریادهای مردم را دارید؟ اگر پاسخ مثبت است، بگوييد در این چند روز چرا حاضر نشدید با این مردم دیدار کنید؟ چرا حاضر نشدید حق شهروندی آنها برای گفت‌وگو با کسی که خود را لایق ریاست‌جمهوری این کشور می‌داند، رعايت کنید و در برابر نقد آنها قرار بگيريد؟
روزنامه‌نگاری موج‌سواری روی احساسات مردم نیست، بیان واقعیت‌هاست.

...افرادی به جز اطرافیان رئيس‌جمهوری که تمام‌قد ایستاده تا مرد معدنچی با برون‌ریزی خشم و دردش کمی از آلامش کاسته شود؟ مرد معدنچی با تمام نیرویش فریاد می‌زند من «درد دارم» او با این حرف می‌گوید چه چیز او را آزار می‌دهد و این مصیبت آن‌قدر سنگین بوده که نیاز به یک همدرد دارد و چه کسی بهتر از یک رئيس‌جمهور برای تقسیم این مصیبت و ابراز همدردی با او. اینکه یک معدنچی با غمی که دارد، مقابل رئيس‌جمهوری بایستد و برایش از روزهای سخت زندگی‌اش بگوید و غمش را با او تقسیم کند، ضعف حسن روحانی است؟ یا ضعف منتقدان رسانه‌ای دولت است كه از همدردی رئیس‌جمهوری با یک شهروند معدنچی سوءاستفاده كرده و با نشان‌دادن بغض و آه او در برابر رئیس‌جمهوری، فراموش مي‌کنند جمعی از هموطنان ما مصیبتی سنگین را پشت سر می‌گذرانند. روز گذشته رئيس‌جمهوری بر اساس گفته‌های مردی که چهار عضو خانواده‌اش در این حادثه جان باخته‌اند، به وزیر کار و استاندار در مقابل همه دستور داده ‌است به خانه معدنچیان بروند و بدون اینکه حرفی در توجیه امر بزنند، فقط به حرف معدنچیان گوش و گزارشی از آن تهیه كنند و به رئيس‌جمهوری بدهند. اين نشان می‌دهد سوءاستفاده از ناراحتی یک معدنچی که در حال درددل با رئيس‌جمهوری است، نه‌تنها رفتاري حرفه‌ای در رسانه نیست، بلکه اخلاقي هم نیست.ای کاش همکاران رسانه‌ای که با پخش این فیلم قضاوت را برعهده مخاطب نگذاشته و خود تحلیل‌های آنچنانی برایش نوشته‌اند، حداقل به پخش فیلم بسنده کرده و قضاوت را برعهده مردم می‌گذاشتند. یا حتی به جملات معدنچی مصیبت‌زده گوش می‌کردند وقتی که داشت درددل می‌کرد و این را به وضوح بیان می‌کرد «من درد دارم آقای رئيس‌جمهور، من می‌خواهم حرف بزنم» ای کاش اجازه می‌دادند طعم تسکین روحانی همچنان روی دل این مردم داغ‌دیده بماند و مصیبت مردم را دستاويز سیاست‌زدگی خود نکنند. ای کاش اجازه می‌دادند این مرد بعد از پایان گفته‌هایش آرام گوشه‌ای بنشیند و با خود بگوید این رئيس‌جمهور بود که دردم را التیام داد نه اینکه درگیر حاشیه‌های پروپاگاندای رسانه‌های منتقد دولت شود. این رسانه‌ها از هیچ‌کدام از کاندیداهای دیگر انتخابات ریاست‌جمهوری نپرسیدند شما که خود را لایق ریاست‌جمهوری می‌دانید، چرا یک بار مانند روحانی خود را در برابر غم این مردم قرار ندادید؟ آیا شما هم تحمل روحانی برای شنیدن این مویه‌ها و فریادهای مردم را دارید؟ اگر پاسخ مثبت است، بگوييد در این چند روز چرا حاضر نشدید با این مردم دیدار کنید؟ چرا حاضر نشدید حق شهروندی آنها برای گفت‌وگو با کسی که خود را لایق ریاست‌جمهوری این کشور می‌داند، رعايت کنید و در برابر نقد آنها قرار بگيريد؟
روزنامه‌نگاری موج‌سواری روی احساسات مردم نیست، بیان واقعیت‌هاست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.