|

چالش‌های پیش‌روی وزرای ترامپ

دونالد ترامپ به صدمین‌روز ریاست‌جمهوری‌اش رسید. با این دورنما، بد نیست نگاهی گذرا کنیم به رابطه میان فرمانده کل قوای آمریکا که فردی است خام و بی‌تجربه و تندخو با وزیر دفاع خود «جیم ماتیس» که یک نظامی خونسرد و آرام است. این رابطه قدری عجیب‌وغریب است و بعید به نظر می‌رسد از دل آن مشارکتی بیرون آید، اما به‌هرحال جواب می‌دهد و یقینا مثمرثمر
خواهد بود.
ترامپ بعد از سه ماه ریاست‌جمهوری، در شئونات داخلی دستاورد چندان قابل‌ملاحظه‌ای نداشته است، اما درعوض او می‌تواند روی تیم امنیت ملی‌اش که درکل یک تیم محکم و ستبر است حساب باز کند و به پندهای آن گوش فرادهد.
تمام تمرکز ماتیس در سفرش به خاورمیانه در دیدارهایش با مقامات سعودی، مصری و اسرائیلی، بر موضوعات مربوط به ائتلاف فیمابین بود، اما این مسئله فقط برای خود او مهم بود. از نگاه خبرنگارانی که او را در این دیدارها احاطه کرده بودند، ماجراهای مهم قابل‌عرضه برای وزیر دفاع آمریکا، اتفاقاتی بود که در عرض چند هفته گذشته رخ داد؛ از جمله موضوع نمایش قدرت نظامی آمریکا با گسیل ناو هواپیمابر «کارل وینسون» به آب‌های شرق آسیا و نیز پرتاب قوی‌ترین بمب آمریکا که لقب «مادر همه بمب‌ها» را
گرفته است.
ماتیس هم سعی می‌کرد جواب‌هایی سربالا و البته غیرشفاف به همه پرسش‌ها بدهد. او یک نظامی است، اما عجیب است که خلقیاتش چندان با معیارهای نظامی سنخیت ندارد، اما به‌هرحال او نیز چون همه ژنرال‌های نیروی دریایی و نیروی زمینی، اساسا خود را بازیکن یک تیم می‌داند و معمولا تکروی نمی‌کند و با تیم
حرکت می‌کند.
ماتیس معتقد است که پهنه سیاست خارجی آمریکا در سال‌های اخیر بیش از حد نظامی‌سازی شده است و ایجاب می‌کند که از این پس نقش عمده‌ای در این عرصه به وزارت خارجه سپرده شود. امروز معمای بزرگ پیش‌روی ماتیس این است که جهان امروز، جهانی است رنگارنگ، اما مردم یا حداقل رسانه‌ها، راه‌حلی «تک‌رنگ» برای آن می‌طلبند.
ماتیس می‌گوید، سیاست‌سازان گاهی اوقات لازم است بین دو ایده کاملا متباین یک نوع توازن ایجاد کنند و اشاره می‌کند «جهان ما سیاه‌وسفید نیست».
یکی از مصادیق بارز همکاری متقابل میان دستگاه دیپلماسی و دستگاه نظامی آمریکا در موضوع آزاد‌سازی شهر «رقه»، پایتخت خلافت خودخوانده داعش در شرق سوریه، اتفاق افتاد.
ماتیس از یک‌سو برای نظر فرماندهی مرکزی آمریکا احترام قائل است و از سویی دیگر با توجه به اضطراری‌بودن کار، «رکس تیلرسون»، وزیر خارجه آمریکا و سایر اعضای تیم امنیت ملی آمریکا او را قانع کرده‌اند که لازم است در این زمینه دست‌به‌عصا کار و محتاطانه سیاست‌گذاری کند.
شاید ماتیس و سایر فرماندهان سابق نظامی آمریکا از تیم امنیت ملی ترامپ بخواهند که در انجام تعهدات نظامی آمریکا که بسیار شتابزده تصمیم‌گیری شده است، قدری با احتیاط و دست‌به‌عصا عمل کند.

دونالد ترامپ به صدمین‌روز ریاست‌جمهوری‌اش رسید. با این دورنما، بد نیست نگاهی گذرا کنیم به رابطه میان فرمانده کل قوای آمریکا که فردی است خام و بی‌تجربه و تندخو با وزیر دفاع خود «جیم ماتیس» که یک نظامی خونسرد و آرام است. این رابطه قدری عجیب‌وغریب است و بعید به نظر می‌رسد از دل آن مشارکتی بیرون آید، اما به‌هرحال جواب می‌دهد و یقینا مثمرثمر
خواهد بود.
ترامپ بعد از سه ماه ریاست‌جمهوری، در شئونات داخلی دستاورد چندان قابل‌ملاحظه‌ای نداشته است، اما درعوض او می‌تواند روی تیم امنیت ملی‌اش که درکل یک تیم محکم و ستبر است حساب باز کند و به پندهای آن گوش فرادهد.
تمام تمرکز ماتیس در سفرش به خاورمیانه در دیدارهایش با مقامات سعودی، مصری و اسرائیلی، بر موضوعات مربوط به ائتلاف فیمابین بود، اما این مسئله فقط برای خود او مهم بود. از نگاه خبرنگارانی که او را در این دیدارها احاطه کرده بودند، ماجراهای مهم قابل‌عرضه برای وزیر دفاع آمریکا، اتفاقاتی بود که در عرض چند هفته گذشته رخ داد؛ از جمله موضوع نمایش قدرت نظامی آمریکا با گسیل ناو هواپیمابر «کارل وینسون» به آب‌های شرق آسیا و نیز پرتاب قوی‌ترین بمب آمریکا که لقب «مادر همه بمب‌ها» را
گرفته است.
ماتیس هم سعی می‌کرد جواب‌هایی سربالا و البته غیرشفاف به همه پرسش‌ها بدهد. او یک نظامی است، اما عجیب است که خلقیاتش چندان با معیارهای نظامی سنخیت ندارد، اما به‌هرحال او نیز چون همه ژنرال‌های نیروی دریایی و نیروی زمینی، اساسا خود را بازیکن یک تیم می‌داند و معمولا تکروی نمی‌کند و با تیم
حرکت می‌کند.
ماتیس معتقد است که پهنه سیاست خارجی آمریکا در سال‌های اخیر بیش از حد نظامی‌سازی شده است و ایجاب می‌کند که از این پس نقش عمده‌ای در این عرصه به وزارت خارجه سپرده شود. امروز معمای بزرگ پیش‌روی ماتیس این است که جهان امروز، جهانی است رنگارنگ، اما مردم یا حداقل رسانه‌ها، راه‌حلی «تک‌رنگ» برای آن می‌طلبند.
ماتیس می‌گوید، سیاست‌سازان گاهی اوقات لازم است بین دو ایده کاملا متباین یک نوع توازن ایجاد کنند و اشاره می‌کند «جهان ما سیاه‌وسفید نیست».
یکی از مصادیق بارز همکاری متقابل میان دستگاه دیپلماسی و دستگاه نظامی آمریکا در موضوع آزاد‌سازی شهر «رقه»، پایتخت خلافت خودخوانده داعش در شرق سوریه، اتفاق افتاد.
ماتیس از یک‌سو برای نظر فرماندهی مرکزی آمریکا احترام قائل است و از سویی دیگر با توجه به اضطراری‌بودن کار، «رکس تیلرسون»، وزیر خارجه آمریکا و سایر اعضای تیم امنیت ملی آمریکا او را قانع کرده‌اند که لازم است در این زمینه دست‌به‌عصا کار و محتاطانه سیاست‌گذاری کند.
شاید ماتیس و سایر فرماندهان سابق نظامی آمریکا از تیم امنیت ملی ترامپ بخواهند که در انجام تعهدات نظامی آمریکا که بسیار شتابزده تصمیم‌گیری شده است، قدری با احتیاط و دست‌به‌عصا عمل کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.