|

تام پرز به‌عنوان دبیرکل جدید کمیته ملی دموکرات‌ها انتخاب شد

تیغ تیز اتحاد

حدود 110 روز از شکست فاجعه‌بار دموکرات‌ها در انتخابات عمومی ایالات متحده می‌گذرد؛ انتخاباتی که نه‌تنها زمام اجرائی، بلکه زمام قانون‌گذاری دولت فدرال را نیز در اختیار جمهوری‌خواهان قرار داد تا دموکرات‌ها بیش از هر چیز به آن فکر کنند که شاید بازی را از همان ابتدا و در دور مقدماتی انتخابات درون‌حزبی باخته بودند. با تمام این اوصاف، به نظر می‌رسد فرصت حدودا چهارماهه رهبران دموکرات برای کشف علت اصلی شکست نامزد جریان اصلی‌شان به شومن و ‌میلیاردری نیویورکی، به طرز اسف‌باری کارگر نیفتاده است. شاهد آن نیز رأی‌گیری روز شنبه اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها در آتلانتا برای انتخاب دبیر کل این حزب بود که به شدت یادآور استراتژی شکست‌خورده رهبران جریان اصلی دموکرات در به‌حاشیه‌راندن شاخه ترقی‌خواه و حامیان پرشور مردمی آن بود.
تام پرز، وزیر کار سابق دولت باراک اوباما، در حالی روز شنبه تنها با اختلاف 35 رأی از مجموع 435 رأی اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها بر رقیب خود کیت الیسون، نماینده مسلمان مینه‌سوتا چیره شد و بر کرسی دبیرکلی حزب دموکرات تکیه زد که به باور بسیاری، مهم‌ترین لازمه توفیق دبیرکل جدید در بازآرایی و احیای حزب متبوعش، اتحادبخشی بین صفوف فعالان مردمی و سیاست‌مداران جریان اصلی است؛ اصلی که البته در اولین سخنان پرز پس از انتخابش به سمت دبیرکلی نیز بازتاب داشت. او که به‌عنوان یکی از معتمدان رهبران جریان اصلی حزب و در مقام یکی از حامیان پروپاقرص هیلاری کلینتون در جریان کارزار انتخاباتی سال گذشته توانست در دور دوم رأی‌گیری و با اختلافی اندک، مجموع رأی 235 عضو کمیته ملی دموکرات‌ها را به دست آورد، نه‌تنها چشم‌انداز برپایی یک حزب دموکرات متحد را بزرگ‌ترین امید خود و هم‌سلکی‌هایش دانست، بلکه از آن به‌عنوان بزرگ‌ترین کابوس دولت دونالد ترامپ نیز نام برد و وعده داد در ابتدا تمامی تلاش خود را متوجه متحدکردن حزب کند و پس از آن پروژه اصلی را که همانا دگردیسی حزب به یک نیروی سیاسی ترقی‌خواه و توده‌محور در مقاومت علیه دولت ترامپ است، کلید بزند. پرز سپس به‌سرعت از اولین گام خود در راستای اتحاد پرده برداشت و اعلام کرد می‌خواهد از همیاری الیسون که به‌عنوان یکی از حامیان جدی برنی سندرز در انتخابات درون‌حزبی ریاست‌جمهوری، در حقیقت نماینده شاخه تحول‌خواه و مترقی دموکرات‌ها بوده و از پشتیبانی چهره‌هایی مانند الیزابت وارن، نماینده ماساچوست و گروه‌هایی مانند اتحادیه پرستاران و کارگران مخابراتی ایالات متحده برخوردار است، در مقام معاون اولش بهره گیرد؛ تصمیمی که با استقبال گسترده تقریبا تمامی اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها روبه‌رو شد. پس از آن بود که الیسون نیز در سخنانی به تمامی دموکرات‌ها یادآور شد اکنون وقت آن نیست که با اختلاف‌نظر این نشست را ترک کنند، چراکه مسئولیتی بزرگ و سنگین در تقابل با ترامپ بر دوش آنان است. او سپس در بیانیه‌ای جداگانه نیز باری دیگر ضمن اشاره به وضعیت حاکمه که منجر به حمله به نهادهای قضائی و جریان آزاد رسانه‌ها و تهییج گروه‌های نفرت‌پراکن به بی‌حرمتی به گورستان‌های یهودی و مساجد اسلامی شده، بر اصل اتحاد تأکید کرد.
بااین‌حال، نگاهی به واکنش برخی نهادها، گروه‌ها و چهره‌های ترقی‌خواه دموکرات نشان از آن دارد که شاید بازگرداندن اتحاد به صفوف این حزب آن‌طور که مراد مرکزیت آن است، چندان سهل و آسان نباشد؛ به‌خصوص که در یک سو دبیرکلی از طبقه نخبگان حاکمیتی و مورد تأیید بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان مالی آن، مانند حییم سبان، ثروتمند یهودی را بر مسند قدرت نشانده و در سوی دیگر باید با معاونی کنار بیاید که همواره از باور خود مبنی بر لزوم مستقل‌سازی فرایندهای سیاسی از سوپرپک‌ها و استراتژیست‌های حزبی به نفع کمک‌های مردمی و سازماندهی توده‌ای سخن گفته است. بنابراین جای تعجب نیست که جیم دین، دبیر کمیته اقدام دموکراسی برای آمریکا، انتخاب پرز را نتیجه‌ای به‌شدت مأیوس‌کننده و فرصتی ازدست‌رفته برای حزب دموکرات بداند؛ نتیجه‌ای که به گفته او، بار دیگر اثبات می‌کند رهبران حزبی تا چه میزان از جنبش‌های مردمی و مطالبات آنان که هر روز در خیابان‌ها، سالن‌های اجتماعات شهری و پشت خطوط تلفن‌ها فریاد زده می‌شوند، به دور هستند. دبیر بزرگ‌ترین کمیته اقدام سیاسی ایالات متحده البته خاطرنشان کرده جنبش مقاومت مردمی همچنان با استمرار فعالیت‌هایش به رهبران سیاسی نشان خواهد داد چگونه می‌توان با یا بدون بهره‌گیری از پشتیبانی کمیته ملی دموکرات‌ها، در برابر دستگاه دولت ترامپ سرسختانه ایستاد و آن را به عقب راند. اریش پیکا، دبیر کمیته اقدام دوستان زمین نیز که یکی از حامیان نامزدی الیسون بود در حالی نتیجه رأی‌گیری را نشانی بر تصمیم کمیته ملی دموکرات‌ها در پشت‌کردن دوباره به عموم آمریکایی‌ها و ادامه‌دادن راهبرد شکست‌خورده کلینتون‌ها در اولویت‌بخشی به کمک‌کنندگان مالی در برابر پایگاه فعالان مردمی دانسته که نگاهی به دیگر مصوبات جلسه روز شنبه این کمیته کافی است تا دریابیم این رویکرد احتمالا از این پس مشخصه بارز حزب دموکرات باقی خواهد ماند. اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها تنها ساعاتی پیش از انتخاب دبیرکل جدید خود، به مصوبه قدیمی دولت باراک اوباما در ممنوعیت دریافت کمک‌های مالی شرکتی و ممانعت از انتصاب لابی‌گرهای شرکتی به عضویت آن کمیته رأی منفی دادند تا چشم‌انداز آتی دموکرات‌ها حتی تیره‌تر از گذشته به نظر‌ آید.

حدود 110 روز از شکست فاجعه‌بار دموکرات‌ها در انتخابات عمومی ایالات متحده می‌گذرد؛ انتخاباتی که نه‌تنها زمام اجرائی، بلکه زمام قانون‌گذاری دولت فدرال را نیز در اختیار جمهوری‌خواهان قرار داد تا دموکرات‌ها بیش از هر چیز به آن فکر کنند که شاید بازی را از همان ابتدا و در دور مقدماتی انتخابات درون‌حزبی باخته بودند. با تمام این اوصاف، به نظر می‌رسد فرصت حدودا چهارماهه رهبران دموکرات برای کشف علت اصلی شکست نامزد جریان اصلی‌شان به شومن و ‌میلیاردری نیویورکی، به طرز اسف‌باری کارگر نیفتاده است. شاهد آن نیز رأی‌گیری روز شنبه اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها در آتلانتا برای انتخاب دبیر کل این حزب بود که به شدت یادآور استراتژی شکست‌خورده رهبران جریان اصلی دموکرات در به‌حاشیه‌راندن شاخه ترقی‌خواه و حامیان پرشور مردمی آن بود.
تام پرز، وزیر کار سابق دولت باراک اوباما، در حالی روز شنبه تنها با اختلاف 35 رأی از مجموع 435 رأی اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها بر رقیب خود کیت الیسون، نماینده مسلمان مینه‌سوتا چیره شد و بر کرسی دبیرکلی حزب دموکرات تکیه زد که به باور بسیاری، مهم‌ترین لازمه توفیق دبیرکل جدید در بازآرایی و احیای حزب متبوعش، اتحادبخشی بین صفوف فعالان مردمی و سیاست‌مداران جریان اصلی است؛ اصلی که البته در اولین سخنان پرز پس از انتخابش به سمت دبیرکلی نیز بازتاب داشت. او که به‌عنوان یکی از معتمدان رهبران جریان اصلی حزب و در مقام یکی از حامیان پروپاقرص هیلاری کلینتون در جریان کارزار انتخاباتی سال گذشته توانست در دور دوم رأی‌گیری و با اختلافی اندک، مجموع رأی 235 عضو کمیته ملی دموکرات‌ها را به دست آورد، نه‌تنها چشم‌انداز برپایی یک حزب دموکرات متحد را بزرگ‌ترین امید خود و هم‌سلکی‌هایش دانست، بلکه از آن به‌عنوان بزرگ‌ترین کابوس دولت دونالد ترامپ نیز نام برد و وعده داد در ابتدا تمامی تلاش خود را متوجه متحدکردن حزب کند و پس از آن پروژه اصلی را که همانا دگردیسی حزب به یک نیروی سیاسی ترقی‌خواه و توده‌محور در مقاومت علیه دولت ترامپ است، کلید بزند. پرز سپس به‌سرعت از اولین گام خود در راستای اتحاد پرده برداشت و اعلام کرد می‌خواهد از همیاری الیسون که به‌عنوان یکی از حامیان جدی برنی سندرز در انتخابات درون‌حزبی ریاست‌جمهوری، در حقیقت نماینده شاخه تحول‌خواه و مترقی دموکرات‌ها بوده و از پشتیبانی چهره‌هایی مانند الیزابت وارن، نماینده ماساچوست و گروه‌هایی مانند اتحادیه پرستاران و کارگران مخابراتی ایالات متحده برخوردار است، در مقام معاون اولش بهره گیرد؛ تصمیمی که با استقبال گسترده تقریبا تمامی اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها روبه‌رو شد. پس از آن بود که الیسون نیز در سخنانی به تمامی دموکرات‌ها یادآور شد اکنون وقت آن نیست که با اختلاف‌نظر این نشست را ترک کنند، چراکه مسئولیتی بزرگ و سنگین در تقابل با ترامپ بر دوش آنان است. او سپس در بیانیه‌ای جداگانه نیز باری دیگر ضمن اشاره به وضعیت حاکمه که منجر به حمله به نهادهای قضائی و جریان آزاد رسانه‌ها و تهییج گروه‌های نفرت‌پراکن به بی‌حرمتی به گورستان‌های یهودی و مساجد اسلامی شده، بر اصل اتحاد تأکید کرد.
بااین‌حال، نگاهی به واکنش برخی نهادها، گروه‌ها و چهره‌های ترقی‌خواه دموکرات نشان از آن دارد که شاید بازگرداندن اتحاد به صفوف این حزب آن‌طور که مراد مرکزیت آن است، چندان سهل و آسان نباشد؛ به‌خصوص که در یک سو دبیرکلی از طبقه نخبگان حاکمیتی و مورد تأیید بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان مالی آن، مانند حییم سبان، ثروتمند یهودی را بر مسند قدرت نشانده و در سوی دیگر باید با معاونی کنار بیاید که همواره از باور خود مبنی بر لزوم مستقل‌سازی فرایندهای سیاسی از سوپرپک‌ها و استراتژیست‌های حزبی به نفع کمک‌های مردمی و سازماندهی توده‌ای سخن گفته است. بنابراین جای تعجب نیست که جیم دین، دبیر کمیته اقدام دموکراسی برای آمریکا، انتخاب پرز را نتیجه‌ای به‌شدت مأیوس‌کننده و فرصتی ازدست‌رفته برای حزب دموکرات بداند؛ نتیجه‌ای که به گفته او، بار دیگر اثبات می‌کند رهبران حزبی تا چه میزان از جنبش‌های مردمی و مطالبات آنان که هر روز در خیابان‌ها، سالن‌های اجتماعات شهری و پشت خطوط تلفن‌ها فریاد زده می‌شوند، به دور هستند. دبیر بزرگ‌ترین کمیته اقدام سیاسی ایالات متحده البته خاطرنشان کرده جنبش مقاومت مردمی همچنان با استمرار فعالیت‌هایش به رهبران سیاسی نشان خواهد داد چگونه می‌توان با یا بدون بهره‌گیری از پشتیبانی کمیته ملی دموکرات‌ها، در برابر دستگاه دولت ترامپ سرسختانه ایستاد و آن را به عقب راند. اریش پیکا، دبیر کمیته اقدام دوستان زمین نیز که یکی از حامیان نامزدی الیسون بود در حالی نتیجه رأی‌گیری را نشانی بر تصمیم کمیته ملی دموکرات‌ها در پشت‌کردن دوباره به عموم آمریکایی‌ها و ادامه‌دادن راهبرد شکست‌خورده کلینتون‌ها در اولویت‌بخشی به کمک‌کنندگان مالی در برابر پایگاه فعالان مردمی دانسته که نگاهی به دیگر مصوبات جلسه روز شنبه این کمیته کافی است تا دریابیم این رویکرد احتمالا از این پس مشخصه بارز حزب دموکرات باقی خواهد ماند. اعضای کمیته ملی دموکرات‌ها تنها ساعاتی پیش از انتخاب دبیرکل جدید خود، به مصوبه قدیمی دولت باراک اوباما در ممنوعیت دریافت کمک‌های مالی شرکتی و ممانعت از انتصاب لابی‌گرهای شرکتی به عضویت آن کمیته رأی منفی دادند تا چشم‌انداز آتی دموکرات‌ها حتی تیره‌تر از گذشته به نظر‌ آید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.