|

فلسفه ترامپ تلقی اشتباه و تاریخی

حسن هادی.رایزن سوم سفارت ایران در مسقط

دیدگاه‌ها و نظریه‌پردازی دونالد ترامپ در عرصه سیاست، بسط و اتصال آن به اقوام و ادیان دیگر آن‌هم در این عصر ممکن است کمی عجیب به نظر برسد، ولی با نگاهی به صفحات تاریخ می‌توان به‌کرات این‌گونه اشتباهات و تلقیات نادرست را از یک دیدگاه خاص ایدئولوژیک دید.
در تاریخ، مکاتب بسیاری پا به عرصه وجود گذاشته‌اند؛ از مارکسیسم گرفته تا فاشیسم و ... و متأسفانه تلقی نابخردانه برخی افراد به‌خصوص صاحبان قدرت از این مکاتب و ایدئولوژی‌ها موجب بروز فجایعی در تاریخ شده ‌است که هیچ‌گاه لکه‌های سیاه این اشتباهات از صفحات تاریخ زدوده نخواهد‌ شد. حتی ممکن است برخی از این اشتباهات موجب شکل‌گیری جنین نارسی در نتیجه تلقی نادرست نظریات فلاسفه و نظریه‌پردازان مدرنیته‌ای چون هابز، ماکیاولی، لاک و اسپینوزا، شود که یک‌شبه ‌آتش جنگ را در سرتاسر جهان شعله‌ور کند. بی‌شک باید اذعان کرد حاصل مشترک چنین تولد مجهولی محکوم به زوال و شکست بوده و کوچک‌ترین روزنه‌ای از توفیق برایشان متصور نیست. عده‌ای نیز در این میان اعتقاد دارند تفکرات نو‌محافظه‌کاران آمریکا که در حزب جمهوری‌خواه ریشه دوانیده است و منبعث از فلسفه لئو اشتراوس یهودی است موجب به‌وجود‌آمدن اندیشه‌های غیر‌متعارفی شده‌ که در شخصیت ترامپ متجلی شده‌ است. با بررسی نظریه‌های فلسفی لئو اشتراوس می‌توان نتیجه گرفت که خط فلسفی این فیلسوف فقید کهنه‌گرا نیز با تفکرات نابسامان ترامپ سنخیتی ندارد، چراکه لئو ‌اشتراوس اندیشه‌های خود را معطوف به افلاطون و ارسطو کرده و امتزاجی با فلسفه سیاسی روز ندارد، او خود را تحلیلگر فلسفه کهن می‌دانست و در این‌سو به‌اشتباه، نو‌محافظه‌کاران تحت لوای اشتراوس اساطیری، بر طبل صدور دموکراسی مدرن می‌کوبیدند که این پیوند ناهمگون و به‌هم‌ریخته موجب ظهور افرادی چون ترامپ شد.
با کمی دقت در رفتارها و بیانات ترامپ می‌توان متوجه شد که او از یک تفکر و ایدئولوژی افراطی و دیکته‌شده پیروی می‌کند. اعتقاد به تبعیض نژادی و اختلاف طبقاتی و عقایدی از این قبیل ممکن است از جهاتی با فلسفه افلاطون مطابقت داشته باشد، ولی اشتراوس براساس تفکرات ارسطو و افلاطون نه به برابری انسان‌ها معتقد بود، نه به دموکراسی و مدرنیته و البته نه با صدور دموکراسی که خط فکری و آرمان‌گرایانه حزب جمهوری‌خواه آمریکاست. حاصل این به‌هم‌ریختگی و ناهمگونی ایدئولوژیک در منش سیاسی ترامپ خودنمایی کرد و با اتخاذ یک تصمیم نادرست، خود را در مقابل اعتراض یکپارچه جهانی قرار داد. حتی می‌توان پیش‌بینی کرد که ترامپ نتواند به دوستان نزدیک خود نیز اعتماد کند و خود را در انزوای سیاسی قرار دهد، مصداق این فرضیه را می‌توان در برکناری «کوری لواندوفسکی»، رئیس ستاد انتخاباتی‌اش در جریان رقابت با کلینتون و از آن مهم‌تر برکناری «فلین»، مشاور امنیتی خود در روزهای اخیر، جست‌وجو کرد. نتیجه اینکه بیم آن می‌رود تفسیر اشتباه از دیدگاه ناقص فلسفی ترامپ موجب غرق‌شدن او در باتلاقی شود که خود موجب شکل‌گیری آن شده و برای نجات، با خود‌محوری، تصمیمات عجولانه و خطرناکی حتی در عرصه بین‌المللی اتخاذ کند که به صلح جهانی آسیب جدی وارد شود، اما بهترین و خوش‌بینانه‌ترین پیش‌بینی این است که این سردرگمی ایدئولوژیکی منجر به برکناری خود او شود. اگر این موضوع را بپذیریم، باید منتظر بمانیم تا در زمانی‌ که احتمالا زیاد هم دور نیست شاهد برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری در ایالات متحده آمریکا باشیم.

دیدگاه‌ها و نظریه‌پردازی دونالد ترامپ در عرصه سیاست، بسط و اتصال آن به اقوام و ادیان دیگر آن‌هم در این عصر ممکن است کمی عجیب به نظر برسد، ولی با نگاهی به صفحات تاریخ می‌توان به‌کرات این‌گونه اشتباهات و تلقیات نادرست را از یک دیدگاه خاص ایدئولوژیک دید.
در تاریخ، مکاتب بسیاری پا به عرصه وجود گذاشته‌اند؛ از مارکسیسم گرفته تا فاشیسم و ... و متأسفانه تلقی نابخردانه برخی افراد به‌خصوص صاحبان قدرت از این مکاتب و ایدئولوژی‌ها موجب بروز فجایعی در تاریخ شده ‌است که هیچ‌گاه لکه‌های سیاه این اشتباهات از صفحات تاریخ زدوده نخواهد‌ شد. حتی ممکن است برخی از این اشتباهات موجب شکل‌گیری جنین نارسی در نتیجه تلقی نادرست نظریات فلاسفه و نظریه‌پردازان مدرنیته‌ای چون هابز، ماکیاولی، لاک و اسپینوزا، شود که یک‌شبه ‌آتش جنگ را در سرتاسر جهان شعله‌ور کند. بی‌شک باید اذعان کرد حاصل مشترک چنین تولد مجهولی محکوم به زوال و شکست بوده و کوچک‌ترین روزنه‌ای از توفیق برایشان متصور نیست. عده‌ای نیز در این میان اعتقاد دارند تفکرات نو‌محافظه‌کاران آمریکا که در حزب جمهوری‌خواه ریشه دوانیده است و منبعث از فلسفه لئو اشتراوس یهودی است موجب به‌وجود‌آمدن اندیشه‌های غیر‌متعارفی شده‌ که در شخصیت ترامپ متجلی شده‌ است. با بررسی نظریه‌های فلسفی لئو اشتراوس می‌توان نتیجه گرفت که خط فلسفی این فیلسوف فقید کهنه‌گرا نیز با تفکرات نابسامان ترامپ سنخیتی ندارد، چراکه لئو ‌اشتراوس اندیشه‌های خود را معطوف به افلاطون و ارسطو کرده و امتزاجی با فلسفه سیاسی روز ندارد، او خود را تحلیلگر فلسفه کهن می‌دانست و در این‌سو به‌اشتباه، نو‌محافظه‌کاران تحت لوای اشتراوس اساطیری، بر طبل صدور دموکراسی مدرن می‌کوبیدند که این پیوند ناهمگون و به‌هم‌ریخته موجب ظهور افرادی چون ترامپ شد.
با کمی دقت در رفتارها و بیانات ترامپ می‌توان متوجه شد که او از یک تفکر و ایدئولوژی افراطی و دیکته‌شده پیروی می‌کند. اعتقاد به تبعیض نژادی و اختلاف طبقاتی و عقایدی از این قبیل ممکن است از جهاتی با فلسفه افلاطون مطابقت داشته باشد، ولی اشتراوس براساس تفکرات ارسطو و افلاطون نه به برابری انسان‌ها معتقد بود، نه به دموکراسی و مدرنیته و البته نه با صدور دموکراسی که خط فکری و آرمان‌گرایانه حزب جمهوری‌خواه آمریکاست. حاصل این به‌هم‌ریختگی و ناهمگونی ایدئولوژیک در منش سیاسی ترامپ خودنمایی کرد و با اتخاذ یک تصمیم نادرست، خود را در مقابل اعتراض یکپارچه جهانی قرار داد. حتی می‌توان پیش‌بینی کرد که ترامپ نتواند به دوستان نزدیک خود نیز اعتماد کند و خود را در انزوای سیاسی قرار دهد، مصداق این فرضیه را می‌توان در برکناری «کوری لواندوفسکی»، رئیس ستاد انتخاباتی‌اش در جریان رقابت با کلینتون و از آن مهم‌تر برکناری «فلین»، مشاور امنیتی خود در روزهای اخیر، جست‌وجو کرد. نتیجه اینکه بیم آن می‌رود تفسیر اشتباه از دیدگاه ناقص فلسفی ترامپ موجب غرق‌شدن او در باتلاقی شود که خود موجب شکل‌گیری آن شده و برای نجات، با خود‌محوری، تصمیمات عجولانه و خطرناکی حتی در عرصه بین‌المللی اتخاذ کند که به صلح جهانی آسیب جدی وارد شود، اما بهترین و خوش‌بینانه‌ترین پیش‌بینی این است که این سردرگمی ایدئولوژیکی منجر به برکناری خود او شود. اگر این موضوع را بپذیریم، باید منتظر بمانیم تا در زمانی‌ که احتمالا زیاد هم دور نیست شاهد برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری در ایالات متحده آمریکا باشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.