آینه
کیهان
چرا مردم آشتی نمیکنند؟!
محمدحسین محترم: ... این جماعت معدود و سران فتنهگر آن، آنقدر حقیرند که حتی بعداز ادعای فریبکارانه آشتی ملی حاضر نیستند جسارتها و توهینها و مواضع خصمانه رسانهها و سایتهای دشمنان ملت ایران در حمایت از آنها به ساحت نظام و رهبری و امام (ره) را محکوم کنند و تبری بجویند! حال چگونه میخواهند با این ملت و رهبری و نظام آشتی کنند؟ ... و در پایان یک پیشنهاد به سران فتنه!. اگر سران فتنه در ادعای خود صادقند، پیشنهاد میشود بعد از توبه و اعلام رسمی آن، فقط برای سه ماه در خط مقدم مقاومت یعنی سوریه بعنوان مدافعان حرم حضور یابند و علیه تکفیریهای آمریکایی- صهیونیستی بجنگند. اگر چنین شد به قوه محترم قضائیه هم پیشنهاد میشود با وجود عملکرد خیانتبارشان، نام آنها را درلیست مشمولین عفو رهبری به مناسبت یکی از ایام مبارک قرار دهد! یاغیشدن و باغیبودن بر نظام اسلامی و رهبری آن، همان بستن راه بر امام حسین (ع) است. آیا حاضرند مثل حربن ریاحی گذشته سیاه خود را با دفاع از حریم و حرم ولایت پاک کنند؟ کار به عمل برآید نه به ادعا! اگر صادقند بسم الله! .
اعتماد
خداحافظی با جامعتین
اصولگرایان بالاخره تعارف و رودربایستی را کنار گذاشتند و رسما جبهه مردمی نیروهای انقلاب را جایگزین جامعتین کردند تا دستکم در دو انتخابات حساس سال ٩٦ سازوکار تعیین کاندیدای ریاستجمهوری و کاندیداهای شورای شهر را به یک تشکل تازه متولدشده به نام جبهه مردمی نیروهای انقلاب بسپارند. حالا و در غیاب نقشآفرینی محوری جامعتین، جبهه مردمی نیروهای انقلاب، با نامهای بزرگی مواجه است که هر کدامشان با رأیشکنی دستکم در یک دوره باخت اصولگرایان سهیم بودهاند. سعید جلیلی، محسن رضایی و محمدباقر قالیباف نامهایی هستند که این روزها از سوی رسانهها مدام تکرار میشوند. محمدباقر قالیباف که در ماههای گذشته با دو بحران بزرگ واگذاری املاک شهرداری و حادثه دلخراش پلاسکو مواجه شده است، پیشتر اعلام کرده بود تنها در صورتی کاندیدای انتخابات میشود که تمامی نحلهها و شاخههای اصولگرا از او حمایت کنند. سعید جلیلی نیز که این روزها صریحتر و تندتر از همیشه دولت روحانی را نقد میکند، تاکنون هیچ چراغ سبزی به جبهه مردمی نیروهای انقلاب نشان نداده و آنها سرخود و بدون هماهنگی با وی نامش را در میان فهرست کاندیداهای احتمالی قرار دادهاند.
اصولگراها البته نگرانیشان از رأیشکنی دوباره کاندیداهای اصولگرا را کتمان نمیکنند و اساسا جبهه مردمی نیروهای انقلاب را راه انداختند تا به وحدت برسند. اگر چنین وحدتی دستیافتنی نباشد، موجودیت این جبهه نیز زیر سؤال میرود. اما محسن رضایی که طی ماههای اخیر همواره کاندیداتوری خود در انتخابات ریاستجمهوری آینده را منتفی اعلام کرده بود، به یکباره روز گذشته گفت که اگر با درخواست جبهه مردمی نیروهای انقلاب مواجه شود در تصمیمش تجدیدنظر کرده و شاید بار دیگر در رقابت با حسن روحانی بخت خود را بیازماید.
جوان
اهداف انتخاباتی با دوقطبی جنگ و صلح
یداله جوانی: ... برخی از گروههای سیاسی و افراد داخلی هم با همان رویکردهای منفعتطلبانه و با نادیدهگرفتن منافع ملی، در راستای نقشههای بیرونی به پیادهسازی برنامههای دشمنان کمک میکنند. تهدیدها، هیاهوها و رجزخوانیهای مقامات آمریکایی در سالهای اخیر، هدفی جز مرعوبساختن ملت ایران و مسئولان کشور نداشته است. آمریکاییها از رهگذر این نوع رجزخوانیها در چارچوب عملیات روانی، به دنبال گرفتن امتیاز از جمهوری اسلامی هستند. در دوره بوش پسر و اوباما، آمریکاییها درحالیکه ناتوان از حمله نظامی به ایران بودند، جمهوری اسلامی را در صورت دستنکشیدن از برنامه هستهای، تهدید به جنگ میکردند. متأسفانه عدهای هم در داخل کشور به بازتاب همین پیام دشمن پرداخته و در خلال مذاکرات هستهای، هر نوع توافق را بهتر از عدم توافق اعلام کردند. استدلال اصلی صاحبان این دیدگاه، این بود که اگر به توافق نرسیم، جنگ خواهد شد! یعنی با دوقطبی «جنگ - توافق» و به صورت شتابزده توافقی انجام گرفت که به طور قطع امکان دستیافتن به توافقی به مراتب بهتر از آن وجود داشت...
وطن امروز
چه جای تعجب است؟!
علیاکبر عباسی: ... در واقع مسئله آزادی برای لیبرالهای داخلی بیش از آنکه مسئلهای اصولی و واقعی باشد، یک دعوای کار راهانداز انتخاباتی است که فقط در حیطه «آزادی برای ما» معنا پیدا میکند و آنگاه که قرار باشد دیگرانی «متفاوت از ما» در این آزادی سهیم باشند، آزادی معنایی ندارد. بر همین اساس، جریانی که امروز در مجلس طرح حبس به جرم سؤال را تقدیم هیئترئیسه میکند، آزادی برایش یک گفتمان اجارهای محسوب میشود. همین مسئله است که موجب شد حتی برخی چهرههای برجسته اصلاحطلب که بیش از دیگران کباده حریت میکشیدند هم نسبت به این طرح معترض نشوند و حتی رسانههای آنها نیز از این طرح دفاع کنند.
کیهان
چرا مردم آشتی نمیکنند؟!
محمدحسین محترم: ... این جماعت معدود و سران فتنهگر آن، آنقدر حقیرند که حتی بعداز ادعای فریبکارانه آشتی ملی حاضر نیستند جسارتها و توهینها و مواضع خصمانه رسانهها و سایتهای دشمنان ملت ایران در حمایت از آنها به ساحت نظام و رهبری و امام (ره) را محکوم کنند و تبری بجویند! حال چگونه میخواهند با این ملت و رهبری و نظام آشتی کنند؟ ... و در پایان یک پیشنهاد به سران فتنه!. اگر سران فتنه در ادعای خود صادقند، پیشنهاد میشود بعد از توبه و اعلام رسمی آن، فقط برای سه ماه در خط مقدم مقاومت یعنی سوریه بعنوان مدافعان حرم حضور یابند و علیه تکفیریهای آمریکایی- صهیونیستی بجنگند. اگر چنین شد به قوه محترم قضائیه هم پیشنهاد میشود با وجود عملکرد خیانتبارشان، نام آنها را درلیست مشمولین عفو رهبری به مناسبت یکی از ایام مبارک قرار دهد! یاغیشدن و باغیبودن بر نظام اسلامی و رهبری آن، همان بستن راه بر امام حسین (ع) است. آیا حاضرند مثل حربن ریاحی گذشته سیاه خود را با دفاع از حریم و حرم ولایت پاک کنند؟ کار به عمل برآید نه به ادعا! اگر صادقند بسم الله! .
اعتماد
خداحافظی با جامعتین
اصولگرایان بالاخره تعارف و رودربایستی را کنار گذاشتند و رسما جبهه مردمی نیروهای انقلاب را جایگزین جامعتین کردند تا دستکم در دو انتخابات حساس سال ٩٦ سازوکار تعیین کاندیدای ریاستجمهوری و کاندیداهای شورای شهر را به یک تشکل تازه متولدشده به نام جبهه مردمی نیروهای انقلاب بسپارند. حالا و در غیاب نقشآفرینی محوری جامعتین، جبهه مردمی نیروهای انقلاب، با نامهای بزرگی مواجه است که هر کدامشان با رأیشکنی دستکم در یک دوره باخت اصولگرایان سهیم بودهاند. سعید جلیلی، محسن رضایی و محمدباقر قالیباف نامهایی هستند که این روزها از سوی رسانهها مدام تکرار میشوند. محمدباقر قالیباف که در ماههای گذشته با دو بحران بزرگ واگذاری املاک شهرداری و حادثه دلخراش پلاسکو مواجه شده است، پیشتر اعلام کرده بود تنها در صورتی کاندیدای انتخابات میشود که تمامی نحلهها و شاخههای اصولگرا از او حمایت کنند. سعید جلیلی نیز که این روزها صریحتر و تندتر از همیشه دولت روحانی را نقد میکند، تاکنون هیچ چراغ سبزی به جبهه مردمی نیروهای انقلاب نشان نداده و آنها سرخود و بدون هماهنگی با وی نامش را در میان فهرست کاندیداهای احتمالی قرار دادهاند.
اصولگراها البته نگرانیشان از رأیشکنی دوباره کاندیداهای اصولگرا را کتمان نمیکنند و اساسا جبهه مردمی نیروهای انقلاب را راه انداختند تا به وحدت برسند. اگر چنین وحدتی دستیافتنی نباشد، موجودیت این جبهه نیز زیر سؤال میرود. اما محسن رضایی که طی ماههای اخیر همواره کاندیداتوری خود در انتخابات ریاستجمهوری آینده را منتفی اعلام کرده بود، به یکباره روز گذشته گفت که اگر با درخواست جبهه مردمی نیروهای انقلاب مواجه شود در تصمیمش تجدیدنظر کرده و شاید بار دیگر در رقابت با حسن روحانی بخت خود را بیازماید.
جوان
اهداف انتخاباتی با دوقطبی جنگ و صلح
یداله جوانی: ... برخی از گروههای سیاسی و افراد داخلی هم با همان رویکردهای منفعتطلبانه و با نادیدهگرفتن منافع ملی، در راستای نقشههای بیرونی به پیادهسازی برنامههای دشمنان کمک میکنند. تهدیدها، هیاهوها و رجزخوانیهای مقامات آمریکایی در سالهای اخیر، هدفی جز مرعوبساختن ملت ایران و مسئولان کشور نداشته است. آمریکاییها از رهگذر این نوع رجزخوانیها در چارچوب عملیات روانی، به دنبال گرفتن امتیاز از جمهوری اسلامی هستند. در دوره بوش پسر و اوباما، آمریکاییها درحالیکه ناتوان از حمله نظامی به ایران بودند، جمهوری اسلامی را در صورت دستنکشیدن از برنامه هستهای، تهدید به جنگ میکردند. متأسفانه عدهای هم در داخل کشور به بازتاب همین پیام دشمن پرداخته و در خلال مذاکرات هستهای، هر نوع توافق را بهتر از عدم توافق اعلام کردند. استدلال اصلی صاحبان این دیدگاه، این بود که اگر به توافق نرسیم، جنگ خواهد شد! یعنی با دوقطبی «جنگ - توافق» و به صورت شتابزده توافقی انجام گرفت که به طور قطع امکان دستیافتن به توافقی به مراتب بهتر از آن وجود داشت...
وطن امروز
چه جای تعجب است؟!
علیاکبر عباسی: ... در واقع مسئله آزادی برای لیبرالهای داخلی بیش از آنکه مسئلهای اصولی و واقعی باشد، یک دعوای کار راهانداز انتخاباتی است که فقط در حیطه «آزادی برای ما» معنا پیدا میکند و آنگاه که قرار باشد دیگرانی «متفاوت از ما» در این آزادی سهیم باشند، آزادی معنایی ندارد. بر همین اساس، جریانی که امروز در مجلس طرح حبس به جرم سؤال را تقدیم هیئترئیسه میکند، آزادی برایش یک گفتمان اجارهای محسوب میشود. همین مسئله است که موجب شد حتی برخی چهرههای برجسته اصلاحطلب که بیش از دیگران کباده حریت میکشیدند هم نسبت به این طرح معترض نشوند و حتی رسانههای آنها نیز از این طرح دفاع کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.