|

آینه

جمهوری اسلامی

جهت اطلاع
رئیس‌جمهور سوریه فاش کرد که قطر و ترکیه در اوایل جنگ مستقیما به همسر وی پیشنهاد دادند سوریه را ترک کند و به آن کشورها برود. بشار اسد در مصاحبه با روزنامه سوری «الوطن» گفت: ممکن است این دو کشور گفته مرا تکذیب کنند ولی آنچه می‌گویم عین واقعیت است. وی افزود: چند سال بعد نیز آمریکايی‌ها پیشنهاد مشابهی را به صورت غیرمستقیم به همسرم «اسما» دادند و گفتند در صورتی که من برای ریاست‌جمهوری نامزد نشوم همسرم می‌تواند به همراه شوهرش از تمام امکانات بهره‌مند شود و با هرکس می‌خواهد به هرجا که مایل است برود و البته شوهرش از هرگونه پیگرد قضائی مصون خواهد بود ولی این پیشنهاد پذیرفته نشد.

وطن امروز
بازی دولت با صفرها
سعید حاجی‌پور: وقتی دستاورد دولت از برجام- که زمانی فتح‌الفتوح بود و خورشید تابان- به بیان رئیس‌کل بانک مرکزی «تقریبا هیچ» باشد، وقتی وضعیت اشتغال جوانان صدای همه، از جمله طرفداران دولت را هم درآورده باشد، وقتی رکود، تولیدکننده ایرانی را به خاک سیاه نشانده باشد، وقتی اختلاس‌ها، وام‌های کلان و حقوق‌های مدیران، شنیدن عددهای نجومی را برای ملت عادی کرده باشد، وقتی دولت همه‌ تخم‌مرغ‌هایش را در سبد برجام گذاشت و حالا نمی‌داند باید با بدعهدی آمریکا چه کند، وقتی کنسرت‌بازی‌ها و لغو سخنرانی‌ها و مایه شرمساری‌بودن‌ها هم پس از مدتی دیگر در صدر اخبار نباشد، وقتی بنا به نظر بزرگان، دولت هیچ سیاست اقتصادی مشخصی ندارد و وقتی هیچ دستاورد شگرفی برای ارائه به ملت در چند ماه باقی‌مانده به انتخابات ندارد، مجبور می‌شود با صفر‌های اسکناس‌های در جیب مردم بازی کند و چندماهی اذهان عمومی را سرگرم این قبیل امور کند و وعده‌های سرخرمن بدهد. حال آنکه همه می‌دانیم این حذف صفر هیچ اثری در بهبود وضعیت اقتصادی ندارد اگرچه هزینه‌زایی بالایی در حوزه اقتصادی خواهد داشت. شاید نیاز است متخصصان امر، دولتمردان را از عواقب هزینه‌ای و اقتصادی چنین طرحی آگاه کنند، چراکه احساس می‌شود بزرگواران بسیار ساده‌انگارانه به موضوع می‌نگرند و گمان می‌کنند همان‌طور که یک صفر در ریاضیات به‌تنهایی ارزشی ندارد در اقتصاد نیز به همین‌گونه است و با حذف یک صفر ناچیز از پول ملی عملا اتفاقی رخ نخواهد داد. البته امید است نمایندگان مجلس در بررسی این لایحه با انصاف و دقت عمل کرده و در گیرودار فضای انتخابات 96 تصمیم‌گیری‌های عجولانه نداشته و یک طرف بازی دولت با صفر‌ها نشوند.

ایران
افول اخلاق، مظلومیت روحانی
سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی: در دنیای جدید و با پیدایش مدرنیته، اخلاقیات هم دستخوش تغییراتی شده و جنبه فضیلت‌محوری آن کم‌رنگ و به سمت نتیجه‌گرایی و فایده‌گرایی سوق یافته است. به‌عنوان کسی که قریب به دو دهه همکاری مستمر با دکتر روحانی دارم، می‌توانم شهادت دهم که هیچ‌گاه ایشان از مرزهای اخلاقی و اعتدال خارج نشده‌اند و یکی از مصادیق و نمونه‌های عینی آن 16 آذر امسال بود. روزی که برای همه ما یادآور حقیقت‌جویی، عدالت‌خواهی، آزادی‌طلبی، واقع‌گرایی و بیداری و احساس مسئولیت دانشگاه است، به عرصه بداخلاقی و حرکت‌های افراطی و تفریطی بدل شد. در‌حالی‌که انتظار از نهاد دانشگاه به‌عنوان یک نهاد پیشرو و میزان الحراره جامعه، این بود که با بیان دقیق و موشکافانه مسائل و مشکلات جاری کشور و جامعه، به ارائه راهکار و پیشنهاد برای رفع معضلات بپردازند، این تریبون به عرصه تاخت‌وتاز غیرمنصفانه علیه دولت و شخص رئیس‌جمهوری تبدیل شد. عمده سخنان منتقدان از روی احساس بود و در این میان سخنی از لزوم حرکت در مسیر اعتدال و کاستن از اختلافات و مناقشه‌های بی‌حاصل گفته نشد و در مراسم دانشگاه تهران هم بیش از 80 دقیقه به دولت و رئیس‌جمهوری محترم تاختند. سخنی از عملکرد کسانی که باعث شدند چندین قطع‌نامه علیه ما صادر و تحریم‌های ناجوانمردانه صادر شود، به میان نیامد. گویی عوامل پیدایش بستر اجماع جهانی علیه ایران از ذهن دانشجویان ما پاک و دانشگاه ما هم عضوی از جامعه کوتاه‌مدت شده بود. کسی نگفت چرا در گذشته‌ای نه چندان دور تورم در این کشور به بالای 43 درصد رسید. هیچ‌کس نپرسید قرارگرفتن کشور در معرض جنگ و تحریم و تورم، ناشی از ناکارآمدی کدام نظام مدیریتی بود و دولت روحانی میراث‌دار مجموعه‌ای از چالش‌ها و مشکلات گذشته شد. به گمان من جریانی عامدانه تلاش می‌کند با پاک‌کردن قصورات گذشته از حافظه تاریخی ملت، همه مشکلات کشور را به دولت یازدهم ربط دهند. اما آنچه مرا از این وضعیت بیشتر نگران کرد، خشونت جاری بر زبان کسانی بود که باید آینده‌ساز این کشور باشند و با تحمل سلایق مختلف به پیشرفت و تعالی کشور بیندیشند، نه اینکه علیه یکدیگر و هر دو علیه دولت شمشیر بکشند.

جمهوری اسلامی

جهت اطلاع
رئیس‌جمهور سوریه فاش کرد که قطر و ترکیه در اوایل جنگ مستقیما به همسر وی پیشنهاد دادند سوریه را ترک کند و به آن کشورها برود. بشار اسد در مصاحبه با روزنامه سوری «الوطن» گفت: ممکن است این دو کشور گفته مرا تکذیب کنند ولی آنچه می‌گویم عین واقعیت است. وی افزود: چند سال بعد نیز آمریکايی‌ها پیشنهاد مشابهی را به صورت غیرمستقیم به همسرم «اسما» دادند و گفتند در صورتی که من برای ریاست‌جمهوری نامزد نشوم همسرم می‌تواند به همراه شوهرش از تمام امکانات بهره‌مند شود و با هرکس می‌خواهد به هرجا که مایل است برود و البته شوهرش از هرگونه پیگرد قضائی مصون خواهد بود ولی این پیشنهاد پذیرفته نشد.

وطن امروز
بازی دولت با صفرها
سعید حاجی‌پور: وقتی دستاورد دولت از برجام- که زمانی فتح‌الفتوح بود و خورشید تابان- به بیان رئیس‌کل بانک مرکزی «تقریبا هیچ» باشد، وقتی وضعیت اشتغال جوانان صدای همه، از جمله طرفداران دولت را هم درآورده باشد، وقتی رکود، تولیدکننده ایرانی را به خاک سیاه نشانده باشد، وقتی اختلاس‌ها، وام‌های کلان و حقوق‌های مدیران، شنیدن عددهای نجومی را برای ملت عادی کرده باشد، وقتی دولت همه‌ تخم‌مرغ‌هایش را در سبد برجام گذاشت و حالا نمی‌داند باید با بدعهدی آمریکا چه کند، وقتی کنسرت‌بازی‌ها و لغو سخنرانی‌ها و مایه شرمساری‌بودن‌ها هم پس از مدتی دیگر در صدر اخبار نباشد، وقتی بنا به نظر بزرگان، دولت هیچ سیاست اقتصادی مشخصی ندارد و وقتی هیچ دستاورد شگرفی برای ارائه به ملت در چند ماه باقی‌مانده به انتخابات ندارد، مجبور می‌شود با صفر‌های اسکناس‌های در جیب مردم بازی کند و چندماهی اذهان عمومی را سرگرم این قبیل امور کند و وعده‌های سرخرمن بدهد. حال آنکه همه می‌دانیم این حذف صفر هیچ اثری در بهبود وضعیت اقتصادی ندارد اگرچه هزینه‌زایی بالایی در حوزه اقتصادی خواهد داشت. شاید نیاز است متخصصان امر، دولتمردان را از عواقب هزینه‌ای و اقتصادی چنین طرحی آگاه کنند، چراکه احساس می‌شود بزرگواران بسیار ساده‌انگارانه به موضوع می‌نگرند و گمان می‌کنند همان‌طور که یک صفر در ریاضیات به‌تنهایی ارزشی ندارد در اقتصاد نیز به همین‌گونه است و با حذف یک صفر ناچیز از پول ملی عملا اتفاقی رخ نخواهد داد. البته امید است نمایندگان مجلس در بررسی این لایحه با انصاف و دقت عمل کرده و در گیرودار فضای انتخابات 96 تصمیم‌گیری‌های عجولانه نداشته و یک طرف بازی دولت با صفر‌ها نشوند.

ایران
افول اخلاق، مظلومیت روحانی
سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی: در دنیای جدید و با پیدایش مدرنیته، اخلاقیات هم دستخوش تغییراتی شده و جنبه فضیلت‌محوری آن کم‌رنگ و به سمت نتیجه‌گرایی و فایده‌گرایی سوق یافته است. به‌عنوان کسی که قریب به دو دهه همکاری مستمر با دکتر روحانی دارم، می‌توانم شهادت دهم که هیچ‌گاه ایشان از مرزهای اخلاقی و اعتدال خارج نشده‌اند و یکی از مصادیق و نمونه‌های عینی آن 16 آذر امسال بود. روزی که برای همه ما یادآور حقیقت‌جویی، عدالت‌خواهی، آزادی‌طلبی، واقع‌گرایی و بیداری و احساس مسئولیت دانشگاه است، به عرصه بداخلاقی و حرکت‌های افراطی و تفریطی بدل شد. در‌حالی‌که انتظار از نهاد دانشگاه به‌عنوان یک نهاد پیشرو و میزان الحراره جامعه، این بود که با بیان دقیق و موشکافانه مسائل و مشکلات جاری کشور و جامعه، به ارائه راهکار و پیشنهاد برای رفع معضلات بپردازند، این تریبون به عرصه تاخت‌وتاز غیرمنصفانه علیه دولت و شخص رئیس‌جمهوری تبدیل شد. عمده سخنان منتقدان از روی احساس بود و در این میان سخنی از لزوم حرکت در مسیر اعتدال و کاستن از اختلافات و مناقشه‌های بی‌حاصل گفته نشد و در مراسم دانشگاه تهران هم بیش از 80 دقیقه به دولت و رئیس‌جمهوری محترم تاختند. سخنی از عملکرد کسانی که باعث شدند چندین قطع‌نامه علیه ما صادر و تحریم‌های ناجوانمردانه صادر شود، به میان نیامد. گویی عوامل پیدایش بستر اجماع جهانی علیه ایران از ذهن دانشجویان ما پاک و دانشگاه ما هم عضوی از جامعه کوتاه‌مدت شده بود. کسی نگفت چرا در گذشته‌ای نه چندان دور تورم در این کشور به بالای 43 درصد رسید. هیچ‌کس نپرسید قرارگرفتن کشور در معرض جنگ و تحریم و تورم، ناشی از ناکارآمدی کدام نظام مدیریتی بود و دولت روحانی میراث‌دار مجموعه‌ای از چالش‌ها و مشکلات گذشته شد. به گمان من جریانی عامدانه تلاش می‌کند با پاک‌کردن قصورات گذشته از حافظه تاریخی ملت، همه مشکلات کشور را به دولت یازدهم ربط دهند. اما آنچه مرا از این وضعیت بیشتر نگران کرد، خشونت جاری بر زبان کسانی بود که باید آینده‌ساز این کشور باشند و با تحمل سلایق مختلف به پیشرفت و تعالی کشور بیندیشند، نه اینکه علیه یکدیگر و هر دو علیه دولت شمشیر بکشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.