برای وطن مرثیه نمیخوانم
سیوپنجمین روز جنگ، وطن همچنان زیر موشک و بمب و حملات پهبادی است. از تهران تا عسلویه، خارک، انزلی. چند روز پیش و بعد فولاد مبارکه و انستیتو پاستور و پل کرج.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
سیوپنجمین روز جنگ، وطن همچنان زیر موشک و بمب و حملات پهبادی است. از تهران تا عسلویه، خارک، انزلی. چند روز پیش و بعد فولاد مبارکه و انستیتو پاستور و پل کرج. پاسگاه و کلانتری و مدرسه و بیمارستان هم که از روز اول مورد حمله قرار گرفت. برای وطنم مرثیه نمیخوانم، وطنم نه فقیر است، نه ضعیف! آنکه فکر میکند میتواند برش گرداند به عصر حجر، حتی اگر هوش جلبک و حافظه ماهی هم داشته باشد، میداند این حرف اندازه دهانش نیست. ایران سرزمین بزرگی است که حتی نامش را نمیتواند درست تلفظ کند؛ آیرن! آنها که نامه نوشتند که به ایران حمله کند، آنها که بعد از حمله به ایران با آهنگ دلخواه او رقصیدند، هنوز خوشحالاند؟ کدام جنگ در کجای دنیا، آبادی و آزادی آورده؟ این روزها میگذرد، ایران میماند، مجروح و زخمی، اما سرپا و محکم. جنگ روزی تمام میشود، مثل جنگ ایران و عراق که تمام شد، اما عملیات مرصاد در تاریخ ماند. این جنگ هم تمام میشود و نام آنها که به وطن خیانت کردند در تاریخ خواهد ماند.
