|

آینه

کیهان
بر همان عهد که بستیم هستیم

محمدهادی صحرایی: اگرچه ملت حق‌شناس ایران، چمران دانشمند و انقلابی را خوب می‌شناسد و به‌حق قدر می‌داند ولی بودند امثال سعید یداللهی، که در آمریکا دانشجو بود و در همان‌جا با نظام سلطه در افتاد و توسط سیا زندانی و شکنجه شد و... در جبهه «بازی‌دراز» فارغ‌التحصیل و شهید شاخص دانشجو گردید. اینها قدر عزت دانستند و آن را به ناز و لبخند نفروختند. در آنجا به رفاقت با دوستان آمیختند و اگر دانشی بود آموختند و با دشمن نیامیختند. ایشان فرنگ‌رفتگان بافرهنگند که قدر اصالت خویش می‌فهمند و سفیران بافضیلت ایرانند که پیام ایران را به غرب می‌برند و می‌فهمانند. اینان زمین تا آسمان متفاوتند با آنها که در میان دانشگاه خودی، دوستان را از کول و بازوی دشمن می‌ترسانند و از پنجه‌انداختن با او می‌رمانند؛ همیشه بوده‌اند آنها که یک کلاغ دشمن را چهل می‌کردند یا آنها که از ترس، عاشق دشمن و مجیزگوی او شدند. تمام دنیا ببینند آنچه که در انتخابات اخیر آمریکا از فضاحت‌ها و خباثت‌ها گفته شد. اینکه کدخدای درهم‌شده امروز همان گوساله طلایی سامری است که عمری فرنگ‌رفتگان بی‌فرهنگ از زرق‌وبرقش می‌گفتند و نظم و قانونش را به رخ خوبان می‌کشیدند و بی‌خجالت، طعنه این بی‌ادبان را به مردم خود می‌زدند. این بت فروریخته همان لات و هبلی است که مشرکان به انقلاب خمینی، برای تقدیسش پا بر هرچه داشتند گذاشتند. آمریکا فرزند نحس فراعنه است که هم‌عصر ما شده و ما همچون یاران صدیق موساییم که مؤمن به خدای اوییم و در برابر طغیان فرعون و انحراف اسرائیلیان، پای دستوراتش مصمم مانده‌ایم».

وطن‌امروز
دردناک‌تر از تحریم

امیر استکی: اینکه تحریم‌های ایران توسط آمریکایی‌ها در حالی برای 10 سال دیگر تمدید شده است که براساس برجام قرار بر لغو آنها بوده است دردناک است. برجامی که تقریبا همه اندوخته هسته‌ای ملت را برای نیل به آن از دست داده‌ایم. ولی باز هرچه باشد و ضرر و زیان آن هرچقدر هم که باشد بیشتر از تیر مسمومی نیست که بی‌عدالتی و تبعیض به قلب مردم فرو می‌کند. سال‌ها بود مردم به شکل غیرمستقیم متوجه مسابقه مال‌اندوزی مسؤولان و کارگزاران دولتی بودند اما هیچ‌گاه به شکل مستقیم در جریان آن قرار نگرفته بودند. رسوایی فیش‌های حقوقی این درک را بی‌واسطه کرد و بی‌عملی دولت و تأیید تلویحی مشروعیت این دریافتی‌ها توسط آن این شک را به یقین تبدیل کرد که در ورای ماسک مردم‌گرایی و دفاع از ملت می‌تواند چهره‌ای داشته باشد که رنگ ازرونق‌افتاده مناسبات ارباب و رعیتی را دوباره به چهره کارگزاران اعتدال برگردانده است. رنگی که خود عین تبعیض است و در نهایت به ملت می‌گوید آنها از سبد منافع جامعه حقی بسیار کمتر از کسانی دارند که بر کرسی قدرت و از راه پای‌نهادن بر گرده‌های آنان سوار شده‌اند. آری! دردناک‌تر از تحریم، تبعیض است».

جوان

16 آذر و رسالت امروز
جنبش دانشجویی انقلابی

حسن رشوند: تجمعات و سردادن شعارهای ساختارشکنانه که هیچ سنخیتی با فلسفه وجودی 16 آذر 1332 نداشت در محیط‌های دانشگاهی و ایجاد درگیری و بروز اغتشاش در طول سال‌های حاکمیت اصلاحات و اوج آن در حوادث کوی دانشگاه در سال 78 و فتنه 88 یادآور صحنه‌های تلخی است که حتما روح بزرگ شهدای 16آذر 1332 را آزرده است و اگر نبود هوشیاری دانشجویان و تشکل‌های انقلابی، امروز نشانی از آزادگی و رفتار انقلابی در این محیط‌های علمی روشنگرانه نبود. امروز جریانی در کشور درصدد است تا بار دیگر فضای دانشگاه‌ها را با التهابات کاذب و تنش‌های ساختگی از رسالتی که دانشجو و دانشگاه بر عهده خود احساس می‌کند، دور کند و با ایجاد صف‌بندی‌های کاذب و حواشی پرمخاطره، چهره دیگری از دانشجو و دانشگاه ترسیم کند که در این چهره نشانی از استکبارستیزی و مخالفت با فرهنگ غرب که ایمان و اراده جوانان را نشانه گرفته است، نمایان نباشد... . حوادث ناخوشایندی که در چند دانشگاه بزرگ کشور در اولین سال استقرار دولت تدبیر و امید در مراسم 16 آذر 1392 رخ داد، از همین جنس است که جریان خزنده و خفته سال‌های پس از دوران اصلاحات دوباره زنده شده و بنا را بر آن گذاشته تا بار دیگر از احساسات پاک جریان دانشجویی برای پیشبرد مطالع حزبی خود بهره گیرد تا شاید در این بستر جدید، به خواسته‌های نامشروع گذشته خود نائل‌ آید. نباید از این نکته غافل شد که جریانی که شعارهای استکبارستیزی را نوعی واپسگرایی تلقی می‌کند امروز با فرض اینکه دولت مستقر در مسیر تفکر آنها قرار دارد پس از ورود عناصر سیاسی تند خود به محیط‌های دانشگاهی و برگزاری میزگرد و سخنرانی در آستانه 16آذر، درصدد مشروعیت‌بخشی و نفوذ به بدنه دانشگاه است تا مسیر نفوذ خود را تثبیت نموده و در نهایت با بسط و توسعه در ارکان مؤثر تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر کشور، مسیر حرکت خود را برای آینده در صورت واگذاری قدرت از دولت فعلی به دولت هم‌راستاتر، هموار کرده باشد. جریان اصلاحات و به تبع آن جریان دانشجویی همسو با آن درحال‌حاضر در مرحله سوم یعنی تثبیت نفوذ خود قرار دارد».

کیهان
بر همان عهد که بستیم هستیم

محمدهادی صحرایی: اگرچه ملت حق‌شناس ایران، چمران دانشمند و انقلابی را خوب می‌شناسد و به‌حق قدر می‌داند ولی بودند امثال سعید یداللهی، که در آمریکا دانشجو بود و در همان‌جا با نظام سلطه در افتاد و توسط سیا زندانی و شکنجه شد و... در جبهه «بازی‌دراز» فارغ‌التحصیل و شهید شاخص دانشجو گردید. اینها قدر عزت دانستند و آن را به ناز و لبخند نفروختند. در آنجا به رفاقت با دوستان آمیختند و اگر دانشی بود آموختند و با دشمن نیامیختند. ایشان فرنگ‌رفتگان بافرهنگند که قدر اصالت خویش می‌فهمند و سفیران بافضیلت ایرانند که پیام ایران را به غرب می‌برند و می‌فهمانند. اینان زمین تا آسمان متفاوتند با آنها که در میان دانشگاه خودی، دوستان را از کول و بازوی دشمن می‌ترسانند و از پنجه‌انداختن با او می‌رمانند؛ همیشه بوده‌اند آنها که یک کلاغ دشمن را چهل می‌کردند یا آنها که از ترس، عاشق دشمن و مجیزگوی او شدند. تمام دنیا ببینند آنچه که در انتخابات اخیر آمریکا از فضاحت‌ها و خباثت‌ها گفته شد. اینکه کدخدای درهم‌شده امروز همان گوساله طلایی سامری است که عمری فرنگ‌رفتگان بی‌فرهنگ از زرق‌وبرقش می‌گفتند و نظم و قانونش را به رخ خوبان می‌کشیدند و بی‌خجالت، طعنه این بی‌ادبان را به مردم خود می‌زدند. این بت فروریخته همان لات و هبلی است که مشرکان به انقلاب خمینی، برای تقدیسش پا بر هرچه داشتند گذاشتند. آمریکا فرزند نحس فراعنه است که هم‌عصر ما شده و ما همچون یاران صدیق موساییم که مؤمن به خدای اوییم و در برابر طغیان فرعون و انحراف اسرائیلیان، پای دستوراتش مصمم مانده‌ایم».

وطن‌امروز
دردناک‌تر از تحریم

امیر استکی: اینکه تحریم‌های ایران توسط آمریکایی‌ها در حالی برای 10 سال دیگر تمدید شده است که براساس برجام قرار بر لغو آنها بوده است دردناک است. برجامی که تقریبا همه اندوخته هسته‌ای ملت را برای نیل به آن از دست داده‌ایم. ولی باز هرچه باشد و ضرر و زیان آن هرچقدر هم که باشد بیشتر از تیر مسمومی نیست که بی‌عدالتی و تبعیض به قلب مردم فرو می‌کند. سال‌ها بود مردم به شکل غیرمستقیم متوجه مسابقه مال‌اندوزی مسؤولان و کارگزاران دولتی بودند اما هیچ‌گاه به شکل مستقیم در جریان آن قرار نگرفته بودند. رسوایی فیش‌های حقوقی این درک را بی‌واسطه کرد و بی‌عملی دولت و تأیید تلویحی مشروعیت این دریافتی‌ها توسط آن این شک را به یقین تبدیل کرد که در ورای ماسک مردم‌گرایی و دفاع از ملت می‌تواند چهره‌ای داشته باشد که رنگ ازرونق‌افتاده مناسبات ارباب و رعیتی را دوباره به چهره کارگزاران اعتدال برگردانده است. رنگی که خود عین تبعیض است و در نهایت به ملت می‌گوید آنها از سبد منافع جامعه حقی بسیار کمتر از کسانی دارند که بر کرسی قدرت و از راه پای‌نهادن بر گرده‌های آنان سوار شده‌اند. آری! دردناک‌تر از تحریم، تبعیض است».

جوان

16 آذر و رسالت امروز
جنبش دانشجویی انقلابی

حسن رشوند: تجمعات و سردادن شعارهای ساختارشکنانه که هیچ سنخیتی با فلسفه وجودی 16 آذر 1332 نداشت در محیط‌های دانشگاهی و ایجاد درگیری و بروز اغتشاش در طول سال‌های حاکمیت اصلاحات و اوج آن در حوادث کوی دانشگاه در سال 78 و فتنه 88 یادآور صحنه‌های تلخی است که حتما روح بزرگ شهدای 16آذر 1332 را آزرده است و اگر نبود هوشیاری دانشجویان و تشکل‌های انقلابی، امروز نشانی از آزادگی و رفتار انقلابی در این محیط‌های علمی روشنگرانه نبود. امروز جریانی در کشور درصدد است تا بار دیگر فضای دانشگاه‌ها را با التهابات کاذب و تنش‌های ساختگی از رسالتی که دانشجو و دانشگاه بر عهده خود احساس می‌کند، دور کند و با ایجاد صف‌بندی‌های کاذب و حواشی پرمخاطره، چهره دیگری از دانشجو و دانشگاه ترسیم کند که در این چهره نشانی از استکبارستیزی و مخالفت با فرهنگ غرب که ایمان و اراده جوانان را نشانه گرفته است، نمایان نباشد... . حوادث ناخوشایندی که در چند دانشگاه بزرگ کشور در اولین سال استقرار دولت تدبیر و امید در مراسم 16 آذر 1392 رخ داد، از همین جنس است که جریان خزنده و خفته سال‌های پس از دوران اصلاحات دوباره زنده شده و بنا را بر آن گذاشته تا بار دیگر از احساسات پاک جریان دانشجویی برای پیشبرد مطالع حزبی خود بهره گیرد تا شاید در این بستر جدید، به خواسته‌های نامشروع گذشته خود نائل‌ آید. نباید از این نکته غافل شد که جریانی که شعارهای استکبارستیزی را نوعی واپسگرایی تلقی می‌کند امروز با فرض اینکه دولت مستقر در مسیر تفکر آنها قرار دارد پس از ورود عناصر سیاسی تند خود به محیط‌های دانشگاهی و برگزاری میزگرد و سخنرانی در آستانه 16آذر، درصدد مشروعیت‌بخشی و نفوذ به بدنه دانشگاه است تا مسیر نفوذ خود را تثبیت نموده و در نهایت با بسط و توسعه در ارکان مؤثر تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر کشور، مسیر حرکت خود را برای آینده در صورت واگذاری قدرت از دولت فعلی به دولت هم‌راستاتر، هموار کرده باشد. جریان اصلاحات و به تبع آن جریان دانشجویی همسو با آن درحال‌حاضر در مرحله سوم یعنی تثبیت نفوذ خود قرار دارد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.