|

آینه

کیهان
عربستان و ترامپ

سعدالله زارعی: یک سؤال اساسی وجود دارد؛ آیا قول و قرار کلینتون و دموکرات‌ها به مقامات ریاض و تل‌آویو به وسیله ترامپ عملیاتی می‌شود یا خیر؟ به عبارت دیگر آمریکای ترامپ چه نگاه عملی به ریاض و تل‌آویو خواهد داشت. در اینجا چند گزینه وجود دارد. یک گزینه این است که از آنجا که امنیت دولت‌های عربستان و اسرائیل همیشه برای آمریکا مقوله‌ای جایگزین‌ناپذیر بوده است، آمریکا تمام‌قد از هر نوع اقدام نظامی- امنیتی دو رژیم وابسته به خود حمایت خواهد کرد. گزینه دوم در نقطه مقابل این است، از آنجا که دامنه هرگونه اقدام ضدایرانی عربستان و اسرائیل خودبه‌خود به آمریکا و نیروها و پایگاه‌های او سرایت پیدا می‌کند ازاین‌رو تا پیش از آنکه به این جمع‌بندی برسد که باید با ایران بجنگد به ارتش‌های سعودی و صهیونیستی اجازه چالش عمده امنیتی علیه ایران را نخواهد داد. گزینه سوم این است که آمریکای ترامپ قادر به مدیریت رژیم‌های سعودی و اسرائیل نخواهد بود و تصمیم را به خود آنان واگذار خواهد کرد و تنها در ابعاد تبلیغاتی به حمایت از عملیات نظامی ارتش‌های عبری - عربستانی روی خواهد پرداخت و بنابراین اگرچه آمریکای ترامپ به نسبت آمریکای اوباما دست رژیم‌های سعودی و صهیونیستی را بازتر خواهد گذاشت اما درعین‌حال از میزان حمایت آمریکا از اقدام ضدایرانی این دو رژیم کاسته خواهد شد. در این صورت این دو رژیم ناچارند بار جنگ علیه ایران را به تنهایی بر دوش بکشند و حال آنکه شرایط در منطقه اجازه موفقیت تنش علیه ایران یا سرشاخه‌های منطقه‌ای آن را نخواهد داد بنابراین نگرانی از شکست تنش امنیتی علیه ایران در دوره ترامپ افزایش خواهد یافت.

جوان

ترامپیزاسیون آمریکایی و رسوایی دموکراسی شیطانی
سیدعبدالله متولیان: بازی خیمه‌شب‌بازی دموکراسی آمریکایی ممکن است بتواند به صورت کوتاه‌مدت جنبش اعتراضی مردم آمریکا را کنترل کند؛ لیکن بی‌شک بر حجم و شدت این حرکت روز به روز افزوده و سرانجام به فروپاشی آمریکا منجر خواهد شد. به احتمال قوی این مدل اعتراضی خیلی زود به سراغ کشورهای اروپایی نیز خواهد رفت و آنان نیز طعم تلخ افشاشدن مفاسد دموکراسی مبتنی بر دیکتاتوری لیبرال - سرمایه‌داری را خواهند چشید. با توجه به فضای اعتراضی شکل‌گرفته این احتمال قویا وجود دارد که به‌تدریج مردم آمریکا متوجه کلاه گشادی که به سرشان رفته، بشوند که دراین‌صورت ترامپ برای جلوگیری از واگرایی و سرعت‌گرفتن حرکت استقلال‌طلبانه به سمت جنگی بزرگ و در حد جهانی حرکت کند. در ادامه راه در صورت گسترش افتضاحات ناشی از بی‌کفایتی ترامپ، ممکن است سردمداران آمریکا یا با بهانه‌ای (مثل ماجرای واترگیت) ترامپ را معزول و معاون وی را به جای او بنشانند یا (مانند ماجرای کندی) او را با ترور از پیش پا بردارند. انتخابات آمریکا برای دولتمردان ما نیز بسیار درس‌آموز است؛ چراکه به عیان تمام پیش‌بینی‌های رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی را درباره بدعهدی و فریب‌کاری شیطان اکبر و طاغوت اعظم به اثبات رسانده و وقت آن است که دولتمردان به‌دور از بازی‌های سیاسی و جناحی در مسیر تقویت وحدت ملی و تکیه به ظرفیت‌های داخلی و تحقق اقتصاد مقاومتی گام بردارند و مطمئن باشند که تطهیر دموکراسی آمریکایی و دل‌بستن به جنایت‌کاران و دغل‌بازان آمریکایی اگر خیانت نباشد قطعا مصداق حماقت است.

وقایع اتفاقیه
پرهیز از تحلیل‌های سنتی درباره انتخابات در ایران و آمریکا

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه: از سال 2000 میلادی به بعد، دو راهبرد در منطقه و دنیا مقابل هم وجود دارد؛ یک راهبرد یک‌جانبه‌گرا که بوش آن را نمایندگی می‌کرد و راهبرد دیگر، چند‌جانبه‌گرا که ادامه سیاست کلینتون بود و از سوی اوباما شکل گرفت؛ بنابراین آنچه درباره ایران و آمریکا مطرح می‌شود، در این راهبردها، قابل طرح است. اتحادیه اروپا تلاش می‌کند آمریکا در رابطه، چندجانبه‌گرا عمل کند؛ ولی در آمریکا حتی اگر ترامپ هم نخواهد، بخش‌هایی از نخبگان ساختاری جمهوری‌خواه سعی می‌کنند دولت آمریکا، چند‌جانبه‌گرا با تحمیل اقتدارآمیز تصمیمات آمریکایی عمل کند؛ یعنی آمریکایی‌ها حق وتو را در بسیاری از امور داشته باشند. باید توجه داشت که قدرت آمریکا هرگز به اندازه قدرت آنها در سال 2000 که بوشِ پسر آن را نمایندگی می‌کرد، نیست و این، حقیقتی غیرقابل انکار است. نه احمدی‌نژاد توانست قطع‌نامه‌ها را پاره کند، نه ترامپ می‌تواند برجام را پاره کند؛ تهدید‌های ترامپ هم درباره پاره‌کردن برجام، شبیه تهدیدهای احمدی‌نژاد درباره پاره‌کردن قطع‌نامه‌های بین‌المللی است چون هر دو این موارد، جزء رژیم بین‌المللی است و احمدی‌نژاد و ترامپ، این توان و امکان را ندارند که این قرارداد بین‌المللی را نادیده بگیرند و پاره کنند. حتی اگر ترامپ هم برجام را پاره کند، ایران توانسته به بخشی از خواسته‌های خود درباره لغو تحریم‌های بین‌المللی برسد؛ بنابراین به‌هیچ‌وجه ترامپ با پاره‌کردن ظاهری برجام هم نمی‌تواند اوضاع را به دوران تحریم‌های 11ساله برگرداند و این عامل موجب می‌شود واقع‌گرایان او را به واقع‌گرایی در قبال قدرتی مانند ایران دعوت کنند.

کیهان
عربستان و ترامپ

سعدالله زارعی: یک سؤال اساسی وجود دارد؛ آیا قول و قرار کلینتون و دموکرات‌ها به مقامات ریاض و تل‌آویو به وسیله ترامپ عملیاتی می‌شود یا خیر؟ به عبارت دیگر آمریکای ترامپ چه نگاه عملی به ریاض و تل‌آویو خواهد داشت. در اینجا چند گزینه وجود دارد. یک گزینه این است که از آنجا که امنیت دولت‌های عربستان و اسرائیل همیشه برای آمریکا مقوله‌ای جایگزین‌ناپذیر بوده است، آمریکا تمام‌قد از هر نوع اقدام نظامی- امنیتی دو رژیم وابسته به خود حمایت خواهد کرد. گزینه دوم در نقطه مقابل این است، از آنجا که دامنه هرگونه اقدام ضدایرانی عربستان و اسرائیل خودبه‌خود به آمریکا و نیروها و پایگاه‌های او سرایت پیدا می‌کند ازاین‌رو تا پیش از آنکه به این جمع‌بندی برسد که باید با ایران بجنگد به ارتش‌های سعودی و صهیونیستی اجازه چالش عمده امنیتی علیه ایران را نخواهد داد. گزینه سوم این است که آمریکای ترامپ قادر به مدیریت رژیم‌های سعودی و اسرائیل نخواهد بود و تصمیم را به خود آنان واگذار خواهد کرد و تنها در ابعاد تبلیغاتی به حمایت از عملیات نظامی ارتش‌های عبری - عربستانی روی خواهد پرداخت و بنابراین اگرچه آمریکای ترامپ به نسبت آمریکای اوباما دست رژیم‌های سعودی و صهیونیستی را بازتر خواهد گذاشت اما درعین‌حال از میزان حمایت آمریکا از اقدام ضدایرانی این دو رژیم کاسته خواهد شد. در این صورت این دو رژیم ناچارند بار جنگ علیه ایران را به تنهایی بر دوش بکشند و حال آنکه شرایط در منطقه اجازه موفقیت تنش علیه ایران یا سرشاخه‌های منطقه‌ای آن را نخواهد داد بنابراین نگرانی از شکست تنش امنیتی علیه ایران در دوره ترامپ افزایش خواهد یافت.

جوان

ترامپیزاسیون آمریکایی و رسوایی دموکراسی شیطانی
سیدعبدالله متولیان: بازی خیمه‌شب‌بازی دموکراسی آمریکایی ممکن است بتواند به صورت کوتاه‌مدت جنبش اعتراضی مردم آمریکا را کنترل کند؛ لیکن بی‌شک بر حجم و شدت این حرکت روز به روز افزوده و سرانجام به فروپاشی آمریکا منجر خواهد شد. به احتمال قوی این مدل اعتراضی خیلی زود به سراغ کشورهای اروپایی نیز خواهد رفت و آنان نیز طعم تلخ افشاشدن مفاسد دموکراسی مبتنی بر دیکتاتوری لیبرال - سرمایه‌داری را خواهند چشید. با توجه به فضای اعتراضی شکل‌گرفته این احتمال قویا وجود دارد که به‌تدریج مردم آمریکا متوجه کلاه گشادی که به سرشان رفته، بشوند که دراین‌صورت ترامپ برای جلوگیری از واگرایی و سرعت‌گرفتن حرکت استقلال‌طلبانه به سمت جنگی بزرگ و در حد جهانی حرکت کند. در ادامه راه در صورت گسترش افتضاحات ناشی از بی‌کفایتی ترامپ، ممکن است سردمداران آمریکا یا با بهانه‌ای (مثل ماجرای واترگیت) ترامپ را معزول و معاون وی را به جای او بنشانند یا (مانند ماجرای کندی) او را با ترور از پیش پا بردارند. انتخابات آمریکا برای دولتمردان ما نیز بسیار درس‌آموز است؛ چراکه به عیان تمام پیش‌بینی‌های رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی را درباره بدعهدی و فریب‌کاری شیطان اکبر و طاغوت اعظم به اثبات رسانده و وقت آن است که دولتمردان به‌دور از بازی‌های سیاسی و جناحی در مسیر تقویت وحدت ملی و تکیه به ظرفیت‌های داخلی و تحقق اقتصاد مقاومتی گام بردارند و مطمئن باشند که تطهیر دموکراسی آمریکایی و دل‌بستن به جنایت‌کاران و دغل‌بازان آمریکایی اگر خیانت نباشد قطعا مصداق حماقت است.

وقایع اتفاقیه
پرهیز از تحلیل‌های سنتی درباره انتخابات در ایران و آمریکا

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه: از سال 2000 میلادی به بعد، دو راهبرد در منطقه و دنیا مقابل هم وجود دارد؛ یک راهبرد یک‌جانبه‌گرا که بوش آن را نمایندگی می‌کرد و راهبرد دیگر، چند‌جانبه‌گرا که ادامه سیاست کلینتون بود و از سوی اوباما شکل گرفت؛ بنابراین آنچه درباره ایران و آمریکا مطرح می‌شود، در این راهبردها، قابل طرح است. اتحادیه اروپا تلاش می‌کند آمریکا در رابطه، چندجانبه‌گرا عمل کند؛ ولی در آمریکا حتی اگر ترامپ هم نخواهد، بخش‌هایی از نخبگان ساختاری جمهوری‌خواه سعی می‌کنند دولت آمریکا، چند‌جانبه‌گرا با تحمیل اقتدارآمیز تصمیمات آمریکایی عمل کند؛ یعنی آمریکایی‌ها حق وتو را در بسیاری از امور داشته باشند. باید توجه داشت که قدرت آمریکا هرگز به اندازه قدرت آنها در سال 2000 که بوشِ پسر آن را نمایندگی می‌کرد، نیست و این، حقیقتی غیرقابل انکار است. نه احمدی‌نژاد توانست قطع‌نامه‌ها را پاره کند، نه ترامپ می‌تواند برجام را پاره کند؛ تهدید‌های ترامپ هم درباره پاره‌کردن برجام، شبیه تهدیدهای احمدی‌نژاد درباره پاره‌کردن قطع‌نامه‌های بین‌المللی است چون هر دو این موارد، جزء رژیم بین‌المللی است و احمدی‌نژاد و ترامپ، این توان و امکان را ندارند که این قرارداد بین‌المللی را نادیده بگیرند و پاره کنند. حتی اگر ترامپ هم برجام را پاره کند، ایران توانسته به بخشی از خواسته‌های خود درباره لغو تحریم‌های بین‌المللی برسد؛ بنابراین به‌هیچ‌وجه ترامپ با پاره‌کردن ظاهری برجام هم نمی‌تواند اوضاع را به دوران تحریم‌های 11ساله برگرداند و این عامل موجب می‌شود واقع‌گرایان او را به واقع‌گرایی در قبال قدرتی مانند ایران دعوت کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.