|

خاورمیانه از زاویه انتخابات آمریکا

بدرالشاطی. تحلیلگر امور بین‌الملل

فرصت زیادی تا برگزاری انتخابات آمریکا نمانده است. «دونالد ترامپ» و «هیلاری کلینتون»، نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا آخرین مناظره‌های خود را نیز برگزار کردند. اکنون مردم جهان بیشتر بر مواضع دو نامزد تمرکز می‌کنند تا دریابند چه آینده‌ای در انتظار کشور یا منطقه‌شان است؛ زیرا ایالات متحده آمریکا نفوذ زیادی بر خاک، آب، آسمان و حتی فضا دارد، به نحوی که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. برای هر ناظری در درجه نخست مهم این است که بفهمد سخنان تبلیغاتی هریک از نامزدها بیشتر خطاب به رأی‌دهندگان در داخل آمریکاست، تا افرادی در خارج از مرزهای این کشور. بااین‌حال از لابه‌لای همین مواضع می‌شود درک کرد دو نامزد فعلی قرار است چه سیاست‌هایی را در رابطه با خاورمیانه دنبال کرده و چگونه مسائل و مشکلات متعددش را می‌خواهند حل‌وفصل کنند؟ نامزد دموکرات‌ها تاکنون مواضع زیادی داشته است. از دوران ریاست‌جمهوری «بیل کلینتون» گرفته که او بانوی نخست آمریکا بود تا دو دوره فعالیت سناتوری از نیویورک و ورود به انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2008 تا دوران وزارت خارجه در دولت ریاست «باراک اوباما». حال آنکه ترامپ بیشتر دوران زندگی‌اش را در بخش خصوصی سپری کرده و فاقد یک ظاهر درخورتوجه در حوزه عمومی بوده است.
هیلاری کلینتون به همراه «سوزان رایس»، مشاور امنیت ملی ایالات متحده و «سامانتا پاور»، سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد جزء لیبرال‌هایی بودند که از دخالت نظامی برای ایجاد تغییرات به نفع آمریکا و ارزش‌های آمریکایی حمایت می‌کردند. آنان از دخالت نظامی در لیبی حمایت کردند و در سوریه نیز طرفدار همین سیاست برای سرنگونی نظام حاکم بر این کشور بودند. این لیبرال‌ها نیز مانند نومحافظه‌کاران بودند و در دوران بیل کلینتون، ما شاهد تحرک بیشتری در منطقه خاورمیانه و خارج از آمریکا بودیم. این در حالی است که ترامپ بیشتر تمایل به انزوای سیاسی دارد؛ به نظر او ایالات متحده آمریکا هزینه زیادی را برای کشتی‌رانی و تأمین خط ارسال نفت از خاورمیانه به آسیا و اروپا می‌دهد. به گفته او، مصرف‌کنندگان نفت هرچند از این کالا استفاده می‌کنند و آمریکا را به عنوان پلیس جهان قبول دارند، اما حاضر نیستند در این راه هزینه کنند.
هر دو نامزد فعلی در نحوه مقابله با داعش نیز اختلاف نظرهای جدی دارند زیرا ترامپ در یکی از موضع‌گیری‌های خود گفته است باید 20 تا 30‌ هزار سرباز فرستاد تا کار داعش را یکسره کند. به گفته او، البته برای انجام این کار باید متحدان واشنگتن نیز هزینه جنگ را متقبل شوند. به نظر کلینتون اما ایالات متحده آمریکا باید رهبری حمله علیه داعش را برعهده داشته باشد. او با ارسال نیروهای زمینی به عراق یا سوریه به‌کلی مخالف است. درباره سوریه نیز کلینتون بر این باور است که باید نظام حاکم بر این کشور سرنگون شود و می‌گوید تردید‌های اوباما بحران این کشور را پیچیده‌تر کرده است. شاید دلیل تشدید حملات روسیه و سوریه در حلب به دلیل همین نگرانی از روی‌کارآمدن کلینتون در آمریکا باشد. به نظر می‌رسد دولت سوریه قصد دارد تا آن زمان، موضع نظام خود را در حلب تحکیم کند تا در آینده جایی برای نگرانی نداشته باشد. در این میان ترامپ اما بر این باور است که سرنگونی نظام سوریه هیچ مشکلی را حل نمی‌کند. خیلی‌ها احتمال می‌دهند او بتواند با «ولادیمیر پوتین» به یک توافق برسد تا بدون اینکه منافع آمریکا و روسیه آسیبی ببیند، بر داعش غلبه کنند. هر دو نامزد نسبت به ایران موضع مثبتی ندارند و ادعا می‌کنند خاورمیانه به دلیل دخالت‌های ایران بی‌ثبات شده است؛ کمااینکه آنها در مجموع ایران را خطری برای اسرائیل می‌دانند و معتقدند باید با این خطر مقابله کرد. با این حال فرق آن دو در آن است که کلینتون از توافق هسته‌ای بین ایران و غرب حمایت می‌کند و خودش هم زمانی که وزیر خارجه بود، دراین‌باره مذاکراتی کرده بود. او می‌گوید اما باید مراقب رفتار ایران بود تا این توافق به‌خوبی و به صورت کامل اجرا شود و در غیراین‌صورت باید اقداماتی تنبیهی علیه ایران در نظر گرفت. ترامپ اما با این توافق به‌شدت مخالف است و می‌گوید، «ایران توانست به این وسیله واشنگتن را فریب دهد، حال آنکه به صورت مخفی تلاش می‌کند برنامه هسته‌ای خود را توسعه دهد». به گفته ترامپ، این توافق‌نامه به ایران بیش از 150‌ میلیارد دلار از پول‌های بلوکه‌شده‌اش را بدون اینکه از این بابت امتیازی بگیرد، تحویل داد. اگر ترامپ انتخاب شود، به نظر می‌رسد او هم تلاش کند مانع پیشروی‌های ایران شود و حتی ممکن است زیرساخت‌های این کشور را هدف قرار دهد. کمااینکه او گفته است اگر تهران به تعهداتش پایبند نباشد، باید دوباره تحریم شود. این دو نامزد برای کسب رضایت اسرائیل از هیچ چیزی فروگذار نمی‌کنند. ترامپ با مناسبت یا بی‌مناسبت علاقه خودش را به اسرائیل اعلام کرده است. بااین‌حال برخی از محافل طرفدار اسرائیل نسبت به او نظر خوبی ندارند، چون گفته بود در جریان گفت‌وگوهای فلسطینی-اسرائیلی نقشی بی‌طرف خواهد داشت. او اما بعدها از این موضع برگشت و حمایت کامل خود را از اسرائیل اعلام کرد. ترامپ همچنین از رفتار دولت اوباما نسبت به اسرائیل به‌شدت انتقاد می‌کند. این مسئله درباره هیلاری کلینتون نیز یکسان است. او در دوران ریاست‌جمهوری همسرش بیل کلینتون، با اسرائیل روابط خوبی داشت. هنگامی که عضو مجلس سنا یا وزیر خارجه بود هم همین دوستی با اسرائیل را حفظ کرد. این نامزد دموکرات خواستار حمایت بیشتر از اسرائیل و تضمین امنیت این رژیم به عنوان وطن ‌ملت یهود است. خلاصه اینکه هر دو نامزد فعلی آمریکا سیاست‌های زیان‌آوری برای خاورمیانه دارند اما شاید بشود گفت یکی از آنها از دیگری ضررش کمتر است.
منبع: البیان

فرصت زیادی تا برگزاری انتخابات آمریکا نمانده است. «دونالد ترامپ» و «هیلاری کلینتون»، نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا آخرین مناظره‌های خود را نیز برگزار کردند. اکنون مردم جهان بیشتر بر مواضع دو نامزد تمرکز می‌کنند تا دریابند چه آینده‌ای در انتظار کشور یا منطقه‌شان است؛ زیرا ایالات متحده آمریکا نفوذ زیادی بر خاک، آب، آسمان و حتی فضا دارد، به نحوی که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. برای هر ناظری در درجه نخست مهم این است که بفهمد سخنان تبلیغاتی هریک از نامزدها بیشتر خطاب به رأی‌دهندگان در داخل آمریکاست، تا افرادی در خارج از مرزهای این کشور. بااین‌حال از لابه‌لای همین مواضع می‌شود درک کرد دو نامزد فعلی قرار است چه سیاست‌هایی را در رابطه با خاورمیانه دنبال کرده و چگونه مسائل و مشکلات متعددش را می‌خواهند حل‌وفصل کنند؟ نامزد دموکرات‌ها تاکنون مواضع زیادی داشته است. از دوران ریاست‌جمهوری «بیل کلینتون» گرفته که او بانوی نخست آمریکا بود تا دو دوره فعالیت سناتوری از نیویورک و ورود به انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2008 تا دوران وزارت خارجه در دولت ریاست «باراک اوباما». حال آنکه ترامپ بیشتر دوران زندگی‌اش را در بخش خصوصی سپری کرده و فاقد یک ظاهر درخورتوجه در حوزه عمومی بوده است.
هیلاری کلینتون به همراه «سوزان رایس»، مشاور امنیت ملی ایالات متحده و «سامانتا پاور»، سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد جزء لیبرال‌هایی بودند که از دخالت نظامی برای ایجاد تغییرات به نفع آمریکا و ارزش‌های آمریکایی حمایت می‌کردند. آنان از دخالت نظامی در لیبی حمایت کردند و در سوریه نیز طرفدار همین سیاست برای سرنگونی نظام حاکم بر این کشور بودند. این لیبرال‌ها نیز مانند نومحافظه‌کاران بودند و در دوران بیل کلینتون، ما شاهد تحرک بیشتری در منطقه خاورمیانه و خارج از آمریکا بودیم. این در حالی است که ترامپ بیشتر تمایل به انزوای سیاسی دارد؛ به نظر او ایالات متحده آمریکا هزینه زیادی را برای کشتی‌رانی و تأمین خط ارسال نفت از خاورمیانه به آسیا و اروپا می‌دهد. به گفته او، مصرف‌کنندگان نفت هرچند از این کالا استفاده می‌کنند و آمریکا را به عنوان پلیس جهان قبول دارند، اما حاضر نیستند در این راه هزینه کنند.
هر دو نامزد فعلی در نحوه مقابله با داعش نیز اختلاف نظرهای جدی دارند زیرا ترامپ در یکی از موضع‌گیری‌های خود گفته است باید 20 تا 30‌ هزار سرباز فرستاد تا کار داعش را یکسره کند. به گفته او، البته برای انجام این کار باید متحدان واشنگتن نیز هزینه جنگ را متقبل شوند. به نظر کلینتون اما ایالات متحده آمریکا باید رهبری حمله علیه داعش را برعهده داشته باشد. او با ارسال نیروهای زمینی به عراق یا سوریه به‌کلی مخالف است. درباره سوریه نیز کلینتون بر این باور است که باید نظام حاکم بر این کشور سرنگون شود و می‌گوید تردید‌های اوباما بحران این کشور را پیچیده‌تر کرده است. شاید دلیل تشدید حملات روسیه و سوریه در حلب به دلیل همین نگرانی از روی‌کارآمدن کلینتون در آمریکا باشد. به نظر می‌رسد دولت سوریه قصد دارد تا آن زمان، موضع نظام خود را در حلب تحکیم کند تا در آینده جایی برای نگرانی نداشته باشد. در این میان ترامپ اما بر این باور است که سرنگونی نظام سوریه هیچ مشکلی را حل نمی‌کند. خیلی‌ها احتمال می‌دهند او بتواند با «ولادیمیر پوتین» به یک توافق برسد تا بدون اینکه منافع آمریکا و روسیه آسیبی ببیند، بر داعش غلبه کنند. هر دو نامزد نسبت به ایران موضع مثبتی ندارند و ادعا می‌کنند خاورمیانه به دلیل دخالت‌های ایران بی‌ثبات شده است؛ کمااینکه آنها در مجموع ایران را خطری برای اسرائیل می‌دانند و معتقدند باید با این خطر مقابله کرد. با این حال فرق آن دو در آن است که کلینتون از توافق هسته‌ای بین ایران و غرب حمایت می‌کند و خودش هم زمانی که وزیر خارجه بود، دراین‌باره مذاکراتی کرده بود. او می‌گوید اما باید مراقب رفتار ایران بود تا این توافق به‌خوبی و به صورت کامل اجرا شود و در غیراین‌صورت باید اقداماتی تنبیهی علیه ایران در نظر گرفت. ترامپ اما با این توافق به‌شدت مخالف است و می‌گوید، «ایران توانست به این وسیله واشنگتن را فریب دهد، حال آنکه به صورت مخفی تلاش می‌کند برنامه هسته‌ای خود را توسعه دهد». به گفته ترامپ، این توافق‌نامه به ایران بیش از 150‌ میلیارد دلار از پول‌های بلوکه‌شده‌اش را بدون اینکه از این بابت امتیازی بگیرد، تحویل داد. اگر ترامپ انتخاب شود، به نظر می‌رسد او هم تلاش کند مانع پیشروی‌های ایران شود و حتی ممکن است زیرساخت‌های این کشور را هدف قرار دهد. کمااینکه او گفته است اگر تهران به تعهداتش پایبند نباشد، باید دوباره تحریم شود. این دو نامزد برای کسب رضایت اسرائیل از هیچ چیزی فروگذار نمی‌کنند. ترامپ با مناسبت یا بی‌مناسبت علاقه خودش را به اسرائیل اعلام کرده است. بااین‌حال برخی از محافل طرفدار اسرائیل نسبت به او نظر خوبی ندارند، چون گفته بود در جریان گفت‌وگوهای فلسطینی-اسرائیلی نقشی بی‌طرف خواهد داشت. او اما بعدها از این موضع برگشت و حمایت کامل خود را از اسرائیل اعلام کرد. ترامپ همچنین از رفتار دولت اوباما نسبت به اسرائیل به‌شدت انتقاد می‌کند. این مسئله درباره هیلاری کلینتون نیز یکسان است. او در دوران ریاست‌جمهوری همسرش بیل کلینتون، با اسرائیل روابط خوبی داشت. هنگامی که عضو مجلس سنا یا وزیر خارجه بود هم همین دوستی با اسرائیل را حفظ کرد. این نامزد دموکرات خواستار حمایت بیشتر از اسرائیل و تضمین امنیت این رژیم به عنوان وطن ‌ملت یهود است. خلاصه اینکه هر دو نامزد فعلی آمریکا سیاست‌های زیان‌آوری برای خاورمیانه دارند اما شاید بشود گفت یکی از آنها از دیگری ضررش کمتر است.
منبع: البیان

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.