هنر و امواج فرابنفش رادیکالیسم
پرویز براتی
رادیکالیسم غلیظ، مجالی برای نقد باقی نمیگذارد و این بلایی است که این روزها، گریبان هنر ایران را گرفته. روی سخن این نوشته، تمام کنشگران عرصه هنرهای تجسمی است؛ از مدیران گرفته تا منتقدان، از هنرمندان تا گالریداران و انجمنها. این روزها افشاگری یا تهدید به افشاگری به رویهای عام تبدیل شده و کنش میلیتاریستی در رأس اقدامات برخی افراد قرار گرفته است. تبعات این مسئله، دامن همه اهالی تجسمی را خواهد گرفت. اما جدا از این خلق و خوی جنگطلبانه آشفتگی دیگری هم ما را تهدید میکند. اگر از منظر گفتمان بخواهیم موضوع را بررسی کنیم، میبینیم در قبال موضوعات و اتفاقات، برخوردی سینوسی میکنیم و انفعالی تصمیم میگیریم؛ درحالیکه تصمیمگیریها در عرصه فرهنگ و هنر باید با درنظرگرفتن تمام جوانب امر صورت بگیرد و با منتقدان و خبرههای هنر ضمن اطلاع از این تصمیمها هم فکری شود. در قضیه امانتسپاری 60 اثر از گنجینه موزه هنرهای معاصر برای نمایش در برلین و رُم، از چپاول گنجینه و تاراج آن و احتمال معاوضه این آثار با نمونه اصل صحبت شد. هرچند رئیس موزه اطمینان داد که خطری، گنجینه را تهدید نمیکند. او گفت با بنیاد بیلر سوئیس برای بستهبندی، مستندنگاری، عکسبرداری از کارها و ارسال و انتقال آنها قرارداد بسته. کارشناسان، با عکسبرداری X ray و فرابنفش و... میتوانند به اصل یا تقلبیبودن کار پی ببرند و این فرایند را به صورت علمی دنبال کنند. شایان ذکر است که اینگونه مستندنگاری برای اول بار انجام میشود. کارشناسان امر، در کار مستندنگاری چند مرحله را دنبال میکنند که عبارت است از مطالعات لایهنگاری، مطالعات pigment و مواد معدنی. هر اثر قبل از خارجشدن از موزه، مستندنگاری و اطلاعات آن به شکل تخصصی ثبت میشود. موقع برگشت آن اثر به موزه، اصالت آن به همین شیوه بررسی میشود تا از اصلبودن آن اطمینان حاصل شود. علاوهبراین، کارشناسیهای داخلی هم انجام میشود. هزینه زیادی صرف این کار پرزحمت میشود و برای هر تابلو مبلغی بین ١٠ تا ١٥هزار دلار پیشبینی شده است. اینکه چه کسی دروغ میگوید چه کسی راست، اهمیتی ندارد به تعبیر اسپینوزا ملاک حقیقت، حقیقت است و ملاک دروغ نیز حقیقت است.
رادیکالیسم غلیظ، مجالی برای نقد باقی نمیگذارد و این بلایی است که این روزها، گریبان هنر ایران را گرفته. روی سخن این نوشته، تمام کنشگران عرصه هنرهای تجسمی است؛ از مدیران گرفته تا منتقدان، از هنرمندان تا گالریداران و انجمنها. این روزها افشاگری یا تهدید به افشاگری به رویهای عام تبدیل شده و کنش میلیتاریستی در رأس اقدامات برخی افراد قرار گرفته است. تبعات این مسئله، دامن همه اهالی تجسمی را خواهد گرفت. اما جدا از این خلق و خوی جنگطلبانه آشفتگی دیگری هم ما را تهدید میکند. اگر از منظر گفتمان بخواهیم موضوع را بررسی کنیم، میبینیم در قبال موضوعات و اتفاقات، برخوردی سینوسی میکنیم و انفعالی تصمیم میگیریم؛ درحالیکه تصمیمگیریها در عرصه فرهنگ و هنر باید با درنظرگرفتن تمام جوانب امر صورت بگیرد و با منتقدان و خبرههای هنر ضمن اطلاع از این تصمیمها هم فکری شود. در قضیه امانتسپاری 60 اثر از گنجینه موزه هنرهای معاصر برای نمایش در برلین و رُم، از چپاول گنجینه و تاراج آن و احتمال معاوضه این آثار با نمونه اصل صحبت شد. هرچند رئیس موزه اطمینان داد که خطری، گنجینه را تهدید نمیکند. او گفت با بنیاد بیلر سوئیس برای بستهبندی، مستندنگاری، عکسبرداری از کارها و ارسال و انتقال آنها قرارداد بسته. کارشناسان، با عکسبرداری X ray و فرابنفش و... میتوانند به اصل یا تقلبیبودن کار پی ببرند و این فرایند را به صورت علمی دنبال کنند. شایان ذکر است که اینگونه مستندنگاری برای اول بار انجام میشود. کارشناسان امر، در کار مستندنگاری چند مرحله را دنبال میکنند که عبارت است از مطالعات لایهنگاری، مطالعات pigment و مواد معدنی. هر اثر قبل از خارجشدن از موزه، مستندنگاری و اطلاعات آن به شکل تخصصی ثبت میشود. موقع برگشت آن اثر به موزه، اصالت آن به همین شیوه بررسی میشود تا از اصلبودن آن اطمینان حاصل شود. علاوهبراین، کارشناسیهای داخلی هم انجام میشود. هزینه زیادی صرف این کار پرزحمت میشود و برای هر تابلو مبلغی بین ١٠ تا ١٥هزار دلار پیشبینی شده است. اینکه چه کسی دروغ میگوید چه کسی راست، اهمیتی ندارد به تعبیر اسپینوزا ملاک حقیقت، حقیقت است و ملاک دروغ نیز حقیقت است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.