|

آینه

جوان
نهی احمدی‌نژاد
چالش تئوریک تجدیدنظرطلبان
عبدالله گنجی: اکنون اسلامیت نظام به کمک مصلحت و سلامت جمهوریت آمده است و مدعیان جمهوری‌خواهی را زمینگیر کرده است. امروز منافع اصلاح‌طلبان همسو با مصلحت نظام شده است، اما عملکرد گذشته اجازه اظهارنظر را از آنان گرفته است و می‌خواهند با سکوت و محافظه‌کاری از کنار آن بگذرند. آنان یا باید دوباره به چالش فکری و تئوریک با نظام روی آورند که جمهوریت در خطر است یا از گذشته خود توبه کنند و اشتباهات را فریاد بزنند و نقش بی‌بدیل رهبری دینی در هدایت کلی نظام را بستایند. اکنون آنان در تاریکی پایکوبی می‌کنند و صدا خفه‌کن در مراسم جشن خود نصب کرده‌اند تا صدایشان به همسایگان نرسد. در صورتی که اگر مدعی امام و مردم‌سالاری دینی هستند باید قدرشناسی خود را بازگو کنند. آنان از کابوس احمدی‌نژاد گذشته‌اند، اما رویه این کار در گذشته مورد اعتراض آنها بوده است. هنوز مردم واکنش اصلاح‌طلبان به نامه مقام معظم رهبری به رئیس مجلس ششم درباره اصلاح قانون مطبوعات را به خاطر دارند. هنوز عربده‌کشی مشارکتی‌ها در مجلس در اعتراض به آن نامه را به یاد داریم. چرا اکنون اعتراض نمی‌کنند؟ و چرا تأیید نمی‌کنند؟ از نمایندگان اصولگرای مجلس قبلی حدود 20 نفر از جمله حجت‌الاسلام رسایی، ردصلاحیت شدند، چرا مدعیان دموکراسی‌خواهی و انتخابات آزاد به آن اعتراض نکردند؟ چرا صدها مقاله و کتابی که در رد نظارت استصوابی نوشته‌اند را تجدید چاپ نمی‌کنند؟ آنان نه جسارت اعتراف به اشتباهات گذشته را دارند و نه جسارت تأکید مجدد بر مدعای گذشته را. اما خوشحالیم که به قدر و قیمت رهبری پی برده‌اند و می‌دانند در مصلحت انقلاب و نظام ملاحظه هیچ کس نخواهد شد. اکنون یاد گرفته‌اند که در مواجهه با تدابیر نظام پشت مردم مخفی نشوند و حاکمیت دوگانه را طرح نکنند. آموخته‌اند که باید در مدعیات خود تجدیدنظر کنند که اگر اصلاح نکنند، اسناد به جای مانده همچنان سند واگرایی آن خواهد بود و در تاریخ انقلاب ثبت و درج است. نهی احمدی‌نژاد هم فرصت ذی‌قیمتی برای خود اوست و هم فرصت بازاندیشی و واقع‌گرایی برای دوزیستان سیاست‌ورز و روشنفکر. منتظریم تا نحوه استفاده هر دو از این فرصت را ببینیم.

اعتماد
مبارزه با فساد، امکان یا امتناع؟
واقعیت این است که مبارزه با فساد در ایران بازیچه رقابت سیاسی شده است و چندان غیرطبیعی نیست که با ادامه این وضع به نتیجه نرسد. ولی یک امید هست. نحوه برخورد اصلاح‌طلبان و دولت با مسئله فیش‌های حقوقی اعتبار اخلاقی و سیاسی آنان را آن‌چنان بالا برد که جناح اصولگرا را دیر یا زود مجبور کند برای پرهیز از اتهام بحقی که در جریان واگذاری املاک مردم به آنان وارد شده است سیاست برخورد خود را با مسئله فساد تغییر دهند. این سیاست غیرصادقانه و ریاکارانه در جریان انتخابات و نزد افکار عمومی به‌شدت علیه آنان به کار خواهد رفت و حتی بسیاری از نیروهای صادق آنان نیز از این سانسور و سوگیری به نفع فساد منتسب به جناح خودشان ناراحت هستند لذا انتظار می‌رود که در خط‌مشی خود تغییر دهند.

کیهان
رمز انتقال از قدرت منطقه‌ای به قدرت بین‌المللی
سعدالله زارعی: امروز بعضی از دستگاه‌های جمهوری اسلامی، راه‌حل کشور برای برون‌رفت از بعضی از مشکلات را در انطباق ایران با قدرت‌های بین‌المللی می‌دانند و این را با زبان‌های مختلف بیان می‌کنند و البته نوعا هم نادانسته یا دانسته، تعریفی از مصادیقی ارائه می‌کنند که واقعیت در نقطه مقابل آن قرار دارد. به‌عنوان مثال آقای هاشمی‌رفسنجانی راز پیشرفت آلمان و ژاپن را در دست شستن از قدرت دفاعی و پیوند زدن نیازهای دفاعی خود به آمریکا معرفی و در لفافه توصیه کرد که ما هم برای تبدیل شدن به قدرت باید قدرت خود را در قاعده قدرت آمریکا تعریف نماییم. در واقع در گزاره‌های آقای هاشمی، واقعیت‌ها نادیده گرفته شدند یعنی در‌حالی‌که اگر همین الان ژاپنی‌ها و آلمانی‌ها را آزاد می‌گذاشتند بلافاصله به سمت دستیابی به یک ارتش مقتدر مجهز رفته و ضعف نظامی- امنیتی خود را جبران می‌کردند، وانمود شد که این دو کشور داوطلبانه از توان نظامی چشم پوشیدند تا به توان اقتصادی و «مقبولیت بین‌المللی» رسیدند.

جوان
نهی احمدی‌نژاد
چالش تئوریک تجدیدنظرطلبان
عبدالله گنجی: اکنون اسلامیت نظام به کمک مصلحت و سلامت جمهوریت آمده است و مدعیان جمهوری‌خواهی را زمینگیر کرده است. امروز منافع اصلاح‌طلبان همسو با مصلحت نظام شده است، اما عملکرد گذشته اجازه اظهارنظر را از آنان گرفته است و می‌خواهند با سکوت و محافظه‌کاری از کنار آن بگذرند. آنان یا باید دوباره به چالش فکری و تئوریک با نظام روی آورند که جمهوریت در خطر است یا از گذشته خود توبه کنند و اشتباهات را فریاد بزنند و نقش بی‌بدیل رهبری دینی در هدایت کلی نظام را بستایند. اکنون آنان در تاریکی پایکوبی می‌کنند و صدا خفه‌کن در مراسم جشن خود نصب کرده‌اند تا صدایشان به همسایگان نرسد. در صورتی که اگر مدعی امام و مردم‌سالاری دینی هستند باید قدرشناسی خود را بازگو کنند. آنان از کابوس احمدی‌نژاد گذشته‌اند، اما رویه این کار در گذشته مورد اعتراض آنها بوده است. هنوز مردم واکنش اصلاح‌طلبان به نامه مقام معظم رهبری به رئیس مجلس ششم درباره اصلاح قانون مطبوعات را به خاطر دارند. هنوز عربده‌کشی مشارکتی‌ها در مجلس در اعتراض به آن نامه را به یاد داریم. چرا اکنون اعتراض نمی‌کنند؟ و چرا تأیید نمی‌کنند؟ از نمایندگان اصولگرای مجلس قبلی حدود 20 نفر از جمله حجت‌الاسلام رسایی، ردصلاحیت شدند، چرا مدعیان دموکراسی‌خواهی و انتخابات آزاد به آن اعتراض نکردند؟ چرا صدها مقاله و کتابی که در رد نظارت استصوابی نوشته‌اند را تجدید چاپ نمی‌کنند؟ آنان نه جسارت اعتراف به اشتباهات گذشته را دارند و نه جسارت تأکید مجدد بر مدعای گذشته را. اما خوشحالیم که به قدر و قیمت رهبری پی برده‌اند و می‌دانند در مصلحت انقلاب و نظام ملاحظه هیچ کس نخواهد شد. اکنون یاد گرفته‌اند که در مواجهه با تدابیر نظام پشت مردم مخفی نشوند و حاکمیت دوگانه را طرح نکنند. آموخته‌اند که باید در مدعیات خود تجدیدنظر کنند که اگر اصلاح نکنند، اسناد به جای مانده همچنان سند واگرایی آن خواهد بود و در تاریخ انقلاب ثبت و درج است. نهی احمدی‌نژاد هم فرصت ذی‌قیمتی برای خود اوست و هم فرصت بازاندیشی و واقع‌گرایی برای دوزیستان سیاست‌ورز و روشنفکر. منتظریم تا نحوه استفاده هر دو از این فرصت را ببینیم.

اعتماد
مبارزه با فساد، امکان یا امتناع؟
واقعیت این است که مبارزه با فساد در ایران بازیچه رقابت سیاسی شده است و چندان غیرطبیعی نیست که با ادامه این وضع به نتیجه نرسد. ولی یک امید هست. نحوه برخورد اصلاح‌طلبان و دولت با مسئله فیش‌های حقوقی اعتبار اخلاقی و سیاسی آنان را آن‌چنان بالا برد که جناح اصولگرا را دیر یا زود مجبور کند برای پرهیز از اتهام بحقی که در جریان واگذاری املاک مردم به آنان وارد شده است سیاست برخورد خود را با مسئله فساد تغییر دهند. این سیاست غیرصادقانه و ریاکارانه در جریان انتخابات و نزد افکار عمومی به‌شدت علیه آنان به کار خواهد رفت و حتی بسیاری از نیروهای صادق آنان نیز از این سانسور و سوگیری به نفع فساد منتسب به جناح خودشان ناراحت هستند لذا انتظار می‌رود که در خط‌مشی خود تغییر دهند.

کیهان
رمز انتقال از قدرت منطقه‌ای به قدرت بین‌المللی
سعدالله زارعی: امروز بعضی از دستگاه‌های جمهوری اسلامی، راه‌حل کشور برای برون‌رفت از بعضی از مشکلات را در انطباق ایران با قدرت‌های بین‌المللی می‌دانند و این را با زبان‌های مختلف بیان می‌کنند و البته نوعا هم نادانسته یا دانسته، تعریفی از مصادیقی ارائه می‌کنند که واقعیت در نقطه مقابل آن قرار دارد. به‌عنوان مثال آقای هاشمی‌رفسنجانی راز پیشرفت آلمان و ژاپن را در دست شستن از قدرت دفاعی و پیوند زدن نیازهای دفاعی خود به آمریکا معرفی و در لفافه توصیه کرد که ما هم برای تبدیل شدن به قدرت باید قدرت خود را در قاعده قدرت آمریکا تعریف نماییم. در واقع در گزاره‌های آقای هاشمی، واقعیت‌ها نادیده گرفته شدند یعنی در‌حالی‌که اگر همین الان ژاپنی‌ها و آلمانی‌ها را آزاد می‌گذاشتند بلافاصله به سمت دستیابی به یک ارتش مقتدر مجهز رفته و ضعف نظامی- امنیتی خود را جبران می‌کردند، وانمود شد که این دو کشور داوطلبانه از توان نظامی چشم پوشیدند تا به توان اقتصادی و «مقبولیت بین‌المللی» رسیدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.