نبرد «ماگا» و «اول آمریکا» در افق ۲۰۲۸
با نزدیک شدن به اواسط سال ۲۰۲۶، حزب جمهوریخواه دیگر آن توده یکپارچهای نیست که در سال ۲۰۲۴ پشت سر دونالد ترامپ ایستاده بود.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
در ادامه مطلب پیشین، به ابعادی خاص در وضعیت رقابت دو چهره اصلی نامزدی جمهوریخواهان برای انتخابات آتی ریاستجمهوری میپردازیم.
با نزدیک شدن به اواسط سال ۲۰۲۶، حزب جمهوریخواه دیگر آن توده یکپارچهای نیست که در سال ۲۰۲۴ پشت سر دونالد ترامپ ایستاده بود.
امروز، در حالی که کاخ سفید با چالشهای بیسابقهای از جمله تنشهای نظامی در خاورمیانه و نوسانات اقتصادی دست و پنجه نرم میکند، شکافی عمیق در هسته مرکزی جنبش ماگا (MAGA) دهان باز کرده است. این شکاف تنها یک اختلاف سلیقه ساده نیست، بلکه نبردی بر سر تعریف هویت «اول آمریکا» (America First) در دوران پساترامپ است.
نبرد در پایگاه رأی: مداخلهگرایی در برابر انزواطلبی
ریشه اصلی تنشی که امروز در بدنه رأیدهندگان ترامپ مشاهده میشود، در تضاد میان آرمانهای اولیه جنبش و واقعیتهای فعلی دولت نهفته است که در واقع امر، ساختن موج برای رسیدن به اهداف بر اساس این آرمانهاست.
جناح نئومحافظهکار MAGA: این گروه که اکنون بخش بزرگی از کابینه و مناصب کلیدی را در دست دارد، معتقد است «عظمت آمریکا» تنها از طریق اعمال قدرت سخت و سرکوب تهدیدات خارجی میسر است. آنها خود را وارثان «صلح از طریق اقتدار» میدانند و مارکو روبیو را به عنوان رهبر خود برگزیدهاند.
جناح اصیل «اول آمریکا» (The Populists): در مقابل، این گروه که تحت تاثیر شدید چهرههایی چون تاکر کارلسون است، معتقدند دولت ترامپ توسط همان «نئوکانهایی» که زمانی دشمن آنها بودند، تسخیر شده است. برای این پایگاه، هر گونه درگیری نظامی جدید به معنای تکرار اشتباهات گذشته و هدر دادن ثروت ملی است که منجر به فشار اقتصادی بر طبقه کارگر میشود.
مارکو روبیو: دیپلمات محبوب تشکیلات
طبق آخرین دادههای نظرسنجی در می ۲۰۲۶، مارکو روبیو با ۴۵.۴ درصد محبوبیت، پیشتاز بلامنازع رقابتهای فرضی ۲۰۲۸ است. روبیو که اکنون به عنوان وزیر امور خارجه فعالیت میکند، به «چهره عاقل و مقتدر» جنبش ماگا تبدیل شده است. برتری او در نظرسنجیها تصادفی نیست؛ او توانسته اعتماد برخی نخبگان حزب و رأیدهندگان میانه را جلب کند که به لطف حمایت سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید ترامپ، ممکن شده است. حضور مداوم او در رسانهها در ماههای اخیر کمکش کرده و بهرغم مسئولیت اسمی در سیاست خارجی، هیچ اراده و اختیار واقعی در هیچ حیطه سیاست خارجی ترامپی نداشته و بهراحتی از آسیب مشکلات سیاست خارجی ترامپ مصون مانده. تعامل با ایران در اختیار ویتکاف و کوشنر است و غزه هم دست همان دو نفر و اوکراین و روسیه هم دست همان دو نفر!
ونس: وارث در تنگنا
در سوی دیگر میدان، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، در موقعیت دشوار و پارادوکسیکالی قرار دارد. او با ۲۹.۶ درصد محبوبیت در رتبه دوم قرار گرفته است.
ونس که زمانی صدای رسای مخالفت با مداخلات خارجی بود، اکنون به عنوان نفر دوم دولت مجبور به حفظ تعادل میان وفاداری به رئیسجمهور و وفاداری به اصول اولیه خود است. این موضوع باعث شده بخشی از پایگاه رادیکال «اول آمریکا» به او به دیده تردید بنگرند. با این حال، ونس هنوز به عنوان پل ارتباطی میان ترامپ و طبقه کارگر ایالتهای صنعتی شناخته میشود و بسیاری او را تنها کسی میدانند که میتواند برند ماگا را بدون روتوشهای دیپلماتیک حفظ کند.
دوستی جیدی ونس و تاکر کارلسون
نکتهای جذاب برای آینده نزدیک، پیوند عمیق و برادرانه میان جیدی ونس و تاکر کارلسون است. کارلسون دوست و همدل ونس محسوب میشود و زمزمهها درباره نقش انتخاباتی او جدی شده است.
رفاقت در برابر سیاست: در حالی که ونس در محدودیتهای دفتر معاونت ریاستجمهوری محصور است، کارلسون از بیرون به عنوان «صدای آزاد» عمل میکند. پیوند این دو نفر، لرزه بر تن جناح روبیو میاندازد، زیرا آنها میدانند که کارلسون یکی از تأثیرگذاران بر ذهن حامیان در قلب رادیکالترین بخش پایگاه ماگا است.
طرح ۲۰۲۸: نجواهای واشنگتن حاکی از آن بود که کارلسون شاید در سال ۲۰۲۸ همرکاب ونس در انتخابات نهایی شود. حالا برخی بر این باورند که کارلسن منتظر در هم شکستن هر دو سوی رقابت ونس و روبیو است!
روبیو که گاف تاریخی دوره جنگ تحمیلی به کشورمان را ثبت کرد و با دهان لق افشا کرد دولت ترامپ وارد جنگ شد چون اسرائیلیها به هر ترتیب به ایران حمله میبردند و ترامپ باید برای مهار حملات ایران در حمله اسرائیلیها مشارکت میکرد، صدرنشین نظرسنجیهای نامزدی حزبش است!
