اعتراض گسترده مخالفان و درگیریهای درونحزبی، دولت بریتانیا را فلج کرده است
سقوط قریبالوقوع استارمر
در حالی که برخی متحدان استارمر به او فشار میآورند تا پیش از انتخابات میاندورهای میکرفیلد در هجدهم ژوئن سکوت کند، دیگر نمایندگان حزب کارگر هشدار میدهند تأخیر در تصمیمگیری، تنها بحران داخلی دولت را عمیقتر خواهد کرد. تیم استارمر از شدت گرفتن درگیریها و از دست رفتن حمایتها سخن میگویند. گزارشها حاکی است درگیریهای درونی دولت بریتانیا در روزهای اخیر تشدید شده و استارمر احساس میکند از سوی برخی اعضای کابینه مورد خیانت قرار گرفته است. درخواستهای علنی و پنهانی نمایندگان حزب کارگر برای تغییر رهبری دولت، خشم شدید نخستوزیر را برانگیخته است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
نخستوزیر بریتانیا در پی بحرانهای داخلی و ناتوانی در مدیریت پیامدهای سیاستهای حزب کارگر، در آستانه استعفا از مقام نخستوزیری بریتانیا قرار گرفته است. این فروپاشی سیاسی در حالی رخ میدهد که خیابانهای لندن، خشم مردمی را فریاد میزند که خواستار بازگشت به ارزشهای بنیادین بریتانیا هستند. دیلی میل روز گذشته با استناد به منابع دولتی خود گزارش داد کییر استارمر تمایل خود برای کنارهگیری را به حلقه نزدیکانش اعلام کرده و در حال بررسی زمانبندی خروج است.
یک وزیر کابینه تأیید کرد که استارمر واقعیت سیاسی را درک کرده و وضعیت فعلی درون دولت را غیرقابل تحمل میداند. این بنبست نشاندهنده ناکارآمدی ساختاری دولتی است که نتوانسته به وعدههای خود در تأمین امنیت و رفاه عمل کند. رهبر دولت بریتانیا میخواهد با حفظ اعتبار از قدرت خارج شود و زمان اعلام این کنارهگیری را شخصا تعیین کند. تاکنون هیچ تأیید رسمی از سوی دفتر نخستوزیری درباره این استعفا منتشر نشده است.
در حالی که برخی متحدان استارمر به او فشار میآورند تا پیش از انتخابات میاندورهای میکرفیلد در هجدهم ژوئن سکوت کند، دیگر نمایندگان حزب کارگر هشدار میدهند که تأخیر در تصمیمگیری، تنها بحران داخلی دولت را عمیقتر خواهد کرد. تیم استارمر از شدت گرفتن درگیریها و از دست رفتن حمایتها سخن میگویند. گزارشها حاکی است درگیریهای درونی دولت بریتانیا در روزهای اخیر تشدید شده و استارمر احساس میکند از سوی برخی اعضای کابینه مورد خیانت قرار گرفته است. درخواستهای علنی و پنهانی نمایندگان حزب کارگر برای تغییر رهبری دولت، خشم شدید نخستوزیر را برانگیخته است.
اعتراض گسترده در لندن
همزمان با این فروپاشی در لایه سیاسی، دهها هزار نفر از شهروندان روز شنبه در مرکز لندن برای شرکت در تظاهرات مسالمتآمیز به رهبری تامی رابینسون تجمع کردند. پلیس متروپولیتن لندن برای مدیریت این رویداد، چهار هزار نیروی انسانی را در کنار اسبها، سگها، پهپادها و بالگردها مستقر کرد تا یکی از بزرگترین عملیاتهای امنیتی سالهای اخیر را در پایتخت اجرا کند. این حضور گسترده مردمی همزمان با برگزاری فینال جام حذفی و همچنین یک تجمع متقابل از سوی گروههای چپگرا انجام شد. پلیس در گزارش خود تأیید کرد این رویداد بدون هیچ حادثه مهمی برگزار شده و تنها سی و یک نفر بازداشت شدهاند.
راهپیمایی ملیگرایان از منطقه هولبورن آغاز شد و جمعیت برای شنیدن سخنرانی رابینسون و دیگر چهرهها به سمت میدان پارلمان حرکت کردند. تصاویر هوایی نشان میداد دهها هزار شهروند با در دست داشتن پرچمهای بریتانیا و صلیب سنت جورج در این تجمع حضور داشتند. محور اصلی این تظاهرات، اعتراض به مهاجرت غیرقانونی، ناامنی مرزها، دفاع از آزادی بیان و حفظ هویت ملی بریتانیا بود. کریستین ترنر، شهروند ۶۶ساله از شمال شرق انگلستان در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه تاکید کرد که مهاجرت نگرانی اصلی است. او گفت که ما یک جزیره هستیم با مرزهایی روشن که از آنها محافظت نمیشود و این وضعیت بیش از حد طول کشیده است.
بسیاری از حاضران در این تجمع لباسهایی با شعار «انگلستان را دوباره باارزش کنیم» به تن داشتند. این رویکرد نشاندهنده مخالفت وجدان عمومی در برابر سیاستهای هویتزدای حزب کارگر و حامیان آن است. تامی رابینسون با نام اصلی استیون یاکسلی-لنون، فعال راستگرایی است که با تمرکز بر مقابله با مهاجرت بیضابطه و دفاع از آزادی بیان، پایگاه اجتماعی گستردهای ساخته است.
استانداردهای دوگانه
رابینسون سپتامبر گذشته نیز حدود صدوپنجاه هزار نفر را برای حمایت از ارزشهای مسیحی، آزادی بیان و وحدت ملی به خیابانهای لندن کشانده بود؛ رویدادی که یکی از بزرگترین تظاهراتهای ملیگرایانه دهههای اخیر بریتانیا محسوب میشود. بر خلاف پیشبینیهای رسانههای جریان اصلی و نهادهای سیاسی که منتظر درگیری بودند، تجمع روز شنبه کاملا مسالمتآمیز برگزار شد. رابینسون پیش از مراسم از حامیان خود خواسته بود از پوشیدن ماسک خودداری کنند و رویکردی صلحآمیز و مودبانه داشته باشند.
در نقطه مقابل این تجمع مسالمتآمیز، یک تظاهرات کوچک متعلق به جریانهای چپ گرا و حامیان دولت استارمر برگزار شد. تدابیر پلیس به گونهای طراحی شده بود که این گروهها را از یکدیگر دور نگه دارد. کییر استارمر پیش از این تجمعات با لحنی تهدیدآمیز هشدار داده بود که هر کس بخواهد در خیابانها وحشتآفرینی کند یا کسی را بترساند، با تمام قدرت قانون روبهرو خواهد شد. دولت حزب کارگر در اقدامی که نشاندهنده محدودیت بر آزادیهای فردی است، پیش از برگزاری تظاهرات، ورود یازده فعال خارجی از جمله والنتینا گومز، فعال مستقر در آمریکا را به کشور ممنوع کرد. این تظاهرات در شرایطی برگزار شد که سطح هشدار تروریسم در بریتانیا در دومین درجه بالای خود یعنی وضعیت «شدید» قرار داشت.
معماری قدرت در ساختمان شماره ده
در حالی که خیابانها خواستار تغییر هستند، کییر استارمر با به چالش کشیدن رقبای خود، از آنها خواسته تا به جای درخواست استعفا، یک رقابت رسمی برای رهبری حزب کارگر به راه بیندازند. برای آغاز این روند، ۸۱ نماینده مجلس، معادل یکپنجم قانونگذاران حزب کارگر، باید روی یک کاندیدای واحد به توافق برسند. در صورت تأمین این حمایت، نامزدها میتوانند در یک رایگیری درونحزبی که اعضای حزب کارگر در آن شرکت میکنند در برابر استارمر قرار بگیرند. با وجود اینکه نزدیک به صد نماینده به صورت علنی خواستار کنارهگیری استارمر ۶۳ساله شدهاند، اما هنوز هیچ نامزدی چالش رسمی برای رهبری ایجاد نکرده است. به نظر میرسد تنها تعداد محدودی از چهرهها توانایی جمعآوری این هشتادویک امضا را دارند.
وس استریتینگ، وزیر بهداشت بریتانیا، گزینه اصلی جناحی است که خواهان تغییر سریع رهبری هستند. او که از جناح راست حزب کارگر میآید، مأموریت بازسازی سیستم رو به زوال بهداشت ملی بریتانیا را بر عهده دارد. استریتینگ بیشتر عمر خود را در سیاست گذرانده و از ریاست اتحادیه ملی دانشجویان تا نمایندگی منطقهای در شرق لندن پیش رفته است. او که ستایشگر دولت تونی بلر است، با حمایت از مشارکت بخش خصوصی و عمومی و اصلاحات فناوری، به دنبال نوسازی نهادهای ناکارآمد دولتی است. استریتینگ پیشٰتر هشدار داده بود که سیستم بهداشت ملی یا باید مدرن شود یا بمیرد. او در ۴۳سالگی نماد آینده میانهروی حزب است و یکی از بهترین سخنوران دولت حزب کارگر شمرده میشود، اما ارتباط دوستانه او با پیتر مندلسون، سیاستمداری که به دلیل روابطش با جفری اپستین برکنار شد، میتواند به اعتبار او لطمه بزند. این رسوایی میتواند همچون استارمر، گریبانگیر استریتینگ نیز شود.
سایه رسوایی بر جانشینان احتمالی
در مقابل، حامیان اندی برنهام، شهردار منچستر، خواهان یک انتقال قدرت منظمتر هستند. از آنجا که برنهام در حال حاضر نماینده پارلمان نیست، نمیتواند مستقیما رهبری حزب را بر عهده بگیرد. این مانع میتواند غیرقابل عبور باشد. کمیته اجرایی ملی حزب کارگر اوایل امسال مانع از نامزدی او برای یک کرسی پارلمان شد؛ اقدامی که تلاشی برای حذف قدرتمندترین رقیب استارمر ارزیابی میشود. برنهام ۵۶ساله که بر اساس نظرسنجیها محبوبترین سیاستمدار بریتانیاست، مروج ایدهای به نام «منچستریسم» است؛ نوعی سوسیالیسم آرمانگرایانه که میخواهد کنترل خدمات را به دولت بازگرداند. برنهام ادعا میکند سیاستهای او منچستر را به شهری با سریعترین رشد اقتصادی در بریتانیا تبدیل کرده و برای سه دوره پیاپی پیروز انتخابات شده است. با این حال، رویکردهای چپگرایانه او در اقتصاد آزاد پرهزینه است؛ به طوری که سال گذشته اظهارات او مبنی بر لزوم رهایی دولت از قید بازارهای اوراق قرضه، باعث افزایش ناگهانی بازده اوراق دولتی بریتانیا شد. او پیشتر بیش از پانزده سال نماینده بود، اما دو بار در رقابت برای رهبری حزب شکست خورده است.
چهره دیگر این رقابت، آنجلا رینر ۴۶ساله است که بر خلاف رفتار اتوکشیده استارمر، با ادبیات تودهگرایانه خود میان رأیدهندگان جوان و سوسیالیست محبوبیت دارد. رینر که در حومه فقیرنشین منچستر بزرگ شده و در ۱۶ سالگی مادر شده، به عنوان نماینده اتحادیههای کارگری رشد کرده است. او ادعا میکند مادرش سواد خواندن و نوشتن نداشت و بیمار بود. او معمار بسیاری از سیاستهای اقتصادی در دولت فعلی است. او قوانینی برای حمایت از مستاجران، افزایش حداقل دستمزد و حذف قراردادهای کاری با ساعات صفر تصویب کرد که هزینههای کارفرمایان را بهشدت بالا میبرد و قرار است سال آینده اجرایی شود. رینر سال گذشته در پی رسوایی مربوط به نپرداختن مالیات بر دارایی یک خانه دوم در جنوب انگلستان، از مقام معاونت استعفا داد. اگر چه او ادعا کرد این خطا غیرعمدی و بر اساس مشاوره حقوقی ضعیف بوده، اما پرونده مالیاتی حلنشده او میتواند مانعی جدی برای جایگزینی استارمر باشد. رینر روز یکشنبه در نامهای به استارمر هشدار داد که مسیر فعلی جواب نمیدهد و این ممکن است آخرین شانس حزب باشد.
در میان گزینههای پنهان، نام شبانا محمود، وزیر کشور ۴۵ساله بریتانیا نیز دیده میشود. او که مسئولیت برخورد با مهاجرت غیرقانونی را بر عهده دارد، تلاش میکند توجه جناح راست حزب را جلب کند. اد میلیبند، وزیر انرژی و رهبر سابق حزب کارگر، نیز یکی دیگر از مدعیان است. بر اساس نظرسنجیها، میلیبند که سیاستهای پرهزینه اقلیمی را دنبال میکند، محبوبترین گزینه در میان معلمان و اتحادیههای کارگری چپگرا برای جانشینی استارمر محسوب میشود.
