اهمیت افتراق رفتاری ترامپ و نتانیاهو
برای ما
یکی از ویژگیهای مهم شخصیتی دونالد ترامپ که شکل مرضی به خود میگیرد، خودشیفتگی او است. فرد خودشیفته به هر ابژهای غیرِ برای خود باور و اعتنایی ندارد و تنها وقتی هر مسئلهای به جذب خواستههای فردی و درونی او درآید، صرفنظر از هر اتفاق تبعی دیگری، به تشفی میرسد. از اینرو است که میبینیم ترامپ در هر موضوع غالبا غیرمنطقی و بیشتر ماجراجویانهای که وارد میشود، آن موضوع به هر گونهای که تمام شود، او پایان ماجرا را سوداگرانه در جهت موفقیت خود جمعبندی میکند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
محمدرضا جلالی-روانشناس و پژوهشگر رفتارشناسی سیاسی: یکی از ویژگیهای مهم شخصیتی دونالد ترامپ که شکل مرضی به خود میگیرد، خودشیفتگی او است. فرد خودشیفته به هر ابژهای غیرِ برای خود باور و اعتنایی ندارد و تنها وقتی هر مسئلهای به جذب خواستههای فردی و درونی او درآید، صرفنظر از هر اتفاق تبعی دیگری، به تشفی میرسد. از اینرو است که میبینیم ترامپ در هر موضوع غالبا غیرمنطقی و بیشتر ماجراجویانهای که وارد میشود، آن موضوع به هر گونهای که تمام شود، او پایان ماجرا را سوداگرانه در جهت موفقیت خود جمعبندی میکند. از رهگذر این خودشیفتگی، او به کیش شخصیت و رفتار خودمدارانه و تحکمگرایانه و طلبکارانه دچار است و باز از اینرو است که میبینیم تبعات پیشبینینشده و ناخوشایند جنگی که آن را در تعامل با شخصیت ایدئولوژیک و ضدایرانی نتانیاهو علیه ایران و ایرانیان به راه انداخته است، بر گردن نزدیکان مطیع و متملق خود همچون استیو ویتکاف، مارکو روبیو، جراد کوشنر و پیت هگست فرافکنی میکند. آنها نیز بنا بر تجربه و شناختی که از او دارند در تأمین خرسندی ایگوسنتریکش هم فرمان مذاکره او را مورد تأیید قرار میدهند و هم دستور جنگی او را تحسین میکنند. البته این احتمال نیز هست که بر مبنای این شناخت تجربی و در جهت منافع اسرائیل، نتیجه مذاکرات را مطابق نظرات نتانیاهو تغییر و تحریف کرده و به او القا میکردند. برعکس ترامپ که مقهور خودشیدایی و صفات غیرتعادلی شخصیتی است، نتانیاهو شدیدا فردی ایدئولوژیک و مقهور ایدی فورس توسعهگرایی فاشیستی و صهیونیستی است و در انقیاد به این اسطوره مشروعیتبخش رفتاری به هر عمل پیشدستانه و پسدستانه سفاکانه و شدیدالعقابانه دست میزند. برای کسی همچون نتانیاهو در موضع صدارت و قدرت در حاکمیت اسرائیل، وجود رئیسجمهوری همچون ترامپ در قدرت و ریاست آمریکا، وجود مغتنمی است که شاید هر صد سال یک بار توفیق آن فراهم آید. به این دلیل است که اسرائیل قادر شده در دوره این رئیس غیرمتعارف و خودمدار، منویات بسیاری از اسرائیلیان را که بهسادگی امکانی برای به عمل درآمدن بخشی از آنها در دوره رؤسای جمهور دیگر متصور نبود، فعلیت و عینیت ببخشد. کشتار وحشیانه و دوساله فلسطینیها در غزه و ارتکاب دو حمله جنگی به ایران که در دومی به نحوی بدون برنامه و شتابگرایانه و غیرمحاسبهگرایانه آمریکا نیز مستقیم طرف جنگی شد، از مهمترین مصادیق این بهرهجویی فرصتطلبانه و هدفمندانه اسرائیل از آمریکا و علیه ایران و ایرانیان است. کارآمدی دقتمند و هدفمند و سرعتمندی که در دیگر مداخلات و تهاجمات امپریالیستی آمریکا در بسیاری از نقاط جهان به نسبت دیده میشده، تقریبا در این ابتدا و ابتکار به تجاوز و تهاجم جنگی مفقود بوده است. به این ترتیب میتوان با خوانش ما فیالضمیر دو طرف جنگی با ایران و درک و فهم نقش و دیدگاهگیری افتراقی از ترامپ و نتانیاهو، به ترفندی هوشمندانه در تفکیک شیوه رویارویی جنگی دست یافت. نتانیاهو همچنان بر هدفهای درشت ضدایران و ضدایرانی متمرکز است و تا آخرین فرصتها حتی به هدف برجای گذاری زمین سوخته، تشدید جنگی را برای تخریب و کشتار به شرط حضور و حمایت آمریکا تعقیب میکند؛ اما ترامپ بهتدریج بر اثر چالش ترادیسیونی در آمریکا که حتما شدت میگیرد و مخالفت حضور در جنگی طولانی که با مواضع انتخاباتیاش کاملا معارض است و تاوانهای نظامی و سیاسی و تلفات احتمالا فزاینده که حکما در داخل آمریکا تشنجزا و بالابرنده تظاهرات ضدجنگی است، تغییر نظر و جهت میدهد. عدم شتابگیری این نوع تظاهرات ضدجنگی فعلا ناشی از تکاپوی خائنانه بخشی از ایرانیان است که مردم کشورها را به خطای تشخیصی در مخالفت با جنگ میاندازد. او استعداد دوگانهگویی و نوسانهای گفتاری و رفتاری نیز دارد و میتواند به قدرت جمعبندی نتایج جنگی به سود خود و شکستن تقصیرات بر سر اطرافیان و حتی اسرائیل که بسیاری از کارشناسان و سیاستمداران آمریکایی نیز به آن اشاره کردهاند، به همان شتاب نیندیشیدهای که غیرضرور و بیرون از منافع ملی آمریکا وارد جنگ شد از جنگ خارج شود و نتانیاهو و اسرائیل را به قبول تصمیم و عمل انجامشده ناگزیر کند. لازم است طرف ایرانی بر این مبانی با ترامپ و پیشنهادهای مستقیم و واسطهمند او در آتشبس عمل کند؛ هرقدر تضمین برای آتی میتوانند بگیرند، بگیرند؛ اما بهرهگیری از فرصتها را به تأخیر که بعضا دیده شده، نیندازند. فیالتأخیر آفات؛ شکار لحظههای مناسب مؤید شناخت همدلانه و ذهنخوانانه حریفان و رقبای نظامی در موقعیتهای پیچیده سیاسی و جنگی است.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
