تلخ مثل توهین
حسین انصاریراد . نماینده ادوار مجلس
در قانون جمهوری اسلامی ایران برای توهین و افترا مجازات تعیین شده است. بالاتر از این، قرآن مجید میفرماید: «وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ»؛ یعنی از نظر قرآن دشنامدادن حتی اگر به بتهای کافران باشد هم ناپسند است.
اما متأسفانه آنچه در میان برخی چهرههای سیاسی و فرهنگی دیده میشود این است که بدون هیچ تأملی به مخالفان خود نسبتهای ناروا میدهند. یکی از تلخترین روزهای نمایندگی من روزی بود که در دوره اول مجلس شورای اسلامی، یکی از نمایندگان به خانواده نمایندهای دیگر نسبتهای ثابتنشده داد و با الفاظ بسیار بدی درباره همسر و دختر این نماینده صحبت کرد.
ماجرا از این قرار بود که در جریان رسیدگی به پرونده نمایندگان مجلس در کمیسیون تحقیق برای صدور اعتبارنامه، مطالبی درباره همسر و دختر یکی از نمایندگان در پرونده او آمده بود. مخبر کمیسیون تحقیق این مطالب و نسبتها را با ادبیات بسیار بد در صحن مجلس قرائت کرد. بهجرئت میگویم دیدن چنین صحنهای در مجلس به بدترین خاطره من از دوران نمایندگیام تبدیل شد زیرا نسبت ناروادادن و توهینکردن به دیگران، هم در دین ما، هم در مذهبمان و هم توسط فقهای ما مردود اعلام شده است. اما متأسفانه میبینیم که این اتفاقات تلخ تکرار میشود. البته در کنار چهرههای سیاسی که درباره مخالفانشان تعابیر نادرستی به کار میبرند، در رسانههای مکتوب و مجازی هم گاهی نسبتهایی به زنان و مردان مسلمان داده میشود که نهتنها از نظر اخلاقی جایز نیست بلکه از نظر شرعی حرام است.
کسانی که بدون نگرانی از رسیدگی به توهینهایشان، به این کار ادامه میدهند باید یک نکته را مدنظر قرار دهند و آن اینکه توهینکردن راحتترین کاری است که یک انسان بیقید و بیاخلاق میتواند انجام دهد. انسان خردمند، متدین و درستکار هرگز خودش را آلوده به توهین و افترا نمیکند.
در قانون جمهوری اسلامی ایران برای توهین و افترا مجازات تعیین شده است. بالاتر از این، قرآن مجید میفرماید: «وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ»؛ یعنی از نظر قرآن دشنامدادن حتی اگر به بتهای کافران باشد هم ناپسند است.
اما متأسفانه آنچه در میان برخی چهرههای سیاسی و فرهنگی دیده میشود این است که بدون هیچ تأملی به مخالفان خود نسبتهای ناروا میدهند. یکی از تلخترین روزهای نمایندگی من روزی بود که در دوره اول مجلس شورای اسلامی، یکی از نمایندگان به خانواده نمایندهای دیگر نسبتهای ثابتنشده داد و با الفاظ بسیار بدی درباره همسر و دختر این نماینده صحبت کرد.
ماجرا از این قرار بود که در جریان رسیدگی به پرونده نمایندگان مجلس در کمیسیون تحقیق برای صدور اعتبارنامه، مطالبی درباره همسر و دختر یکی از نمایندگان در پرونده او آمده بود. مخبر کمیسیون تحقیق این مطالب و نسبتها را با ادبیات بسیار بد در صحن مجلس قرائت کرد. بهجرئت میگویم دیدن چنین صحنهای در مجلس به بدترین خاطره من از دوران نمایندگیام تبدیل شد زیرا نسبت ناروادادن و توهینکردن به دیگران، هم در دین ما، هم در مذهبمان و هم توسط فقهای ما مردود اعلام شده است. اما متأسفانه میبینیم که این اتفاقات تلخ تکرار میشود. البته در کنار چهرههای سیاسی که درباره مخالفانشان تعابیر نادرستی به کار میبرند، در رسانههای مکتوب و مجازی هم گاهی نسبتهایی به زنان و مردان مسلمان داده میشود که نهتنها از نظر اخلاقی جایز نیست بلکه از نظر شرعی حرام است.
کسانی که بدون نگرانی از رسیدگی به توهینهایشان، به این کار ادامه میدهند باید یک نکته را مدنظر قرار دهند و آن اینکه توهینکردن راحتترین کاری است که یک انسان بیقید و بیاخلاق میتواند انجام دهد. انسان خردمند، متدین و درستکار هرگز خودش را آلوده به توهین و افترا نمیکند.