تیم ملی ایران در حالی عازم مکزیک میشود که هنوز وضعیت حضور بازیکنان در آمریکا مشخص نیست
استرس ویزا
در فاصله چند روز مانده به آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی فوتبال ایران بیش از آنکه درگیر مسائل فنی و فوتبالی باشد، با مجموعهای از چالشهای مدیریتی، دیپلماتیک و تدارکاتی دستوپنجه نرم میکند. صدور ویزای تمامی اعضای کاروان ایران برای ورود به مکزیک، دستکم یکی از نگرانیهای بزرگ فدراسیون فوتبال را برطرف کرده و حالا ملیپوشان میتوانند راهی کمپ خود در تیخوانا شوند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
سپهر خرمی، گزارشگر ورزشی: در فاصله چند روز مانده به آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی فوتبال ایران بیش از آنکه درگیر مسائل فنی و فوتبالی باشد، با مجموعهای از چالشهای مدیریتی، دیپلماتیک و تدارکاتی دستوپنجه نرم میکند. صدور ویزای تمامی اعضای کاروان ایران برای ورود به مکزیک، دستکم یکی از نگرانیهای بزرگ فدراسیون فوتبال را برطرف کرده و حالا ملیپوشان میتوانند راهی کمپ خود در تیخوانا شوند. با این حال، مهمترین ابهام همچنان پابرجاست؛ ویزای آمریکا هنوز برای اعضای تیم ملی صادر نشده است و در حالی که کمتر از چند روز به نخستین مسابقه ایران باقی مانده، وضعیت ورود کاروان به خاک ایالات متحده روشن نیست. این شرایط در حالی رقم خورده که ایران یکی از نخستین تیمهای صعودکننده به جام جهانی بود و انتظار میرفت ماهها پیش تمام برنامههای لجستیکی و آمادهسازی خود را نهایی کرده باشد. اما مجموعهای از تحولات سیاسی و تنشهای موجود باعث شده تیم ملی در آستانه بزرگترین رویداد فوتبالی جهان، بیش از هر زمان دیگری درگیر حاشیه باشد. از بازیهای تدارکاتی کمکیفیت گرفته تا لغو دیدارهای مهم دوستانه، از نگرانی درباره وضعیت ویزا تا مشکلات فنی در خط حمله، همه و همه تصویری نگرانکننده از وضعیت آمادهسازی ایران برای حضور در جام جهانی ترسیم میکنند؛ تورنمنتی که قرار بود نقطه اوج نسل فعلی فوتبال ایران باشد اما اکنون با پرسشهای فراوانی همراه شده است.
بازیهای دوستانه بیکیفیت
یکی از مهمترین انتقادهایی که در ماههای اخیر به برنامهریزی فدراسیون فوتبال وارد شده، کیفیت پایین بازیهای تدارکاتی تیم ملی است. در حالی که بسیاری از تیمهای حاضر در جام جهانی تلاش کردند خود را مقابل رقبای قدرتمند و سبکهای مختلف فوتبال محک بزنند، ایران عمدتا به دیدار با تیمهایی مانند مالی، گامبیا و حتی برگزاری مسابقات درونتیمی بسنده کرد. فلسفه بازیهای دوستانه در آستانه جام جهانی، شبیهسازی شرایط واقعی مسابقات و قراردادن بازیکنان در معرض فشار حداکثری است. اما دیدارهایی با سطح فنی پایینتر نمیتواند نقاط ضعف واقعی تیم را آشکار کند. در چنین شرایطی، کادر فنی ممکن است تصویری خوشبینانهتر از واقعیت به دست آورد و در زمان مسابقات رسمی با مشکلاتی روبهرو شود که هرگز در بازیهای دوستانه دیده نشدهاند. از سوی دیگر، بسیاری از تیمهای آسیایی و حتی آفریقایی موفق شدند مقابل حریفان بزرگ اروپایی و آمریکای جنوبی قرار بگیرند. این در حالی است که تیم ملی ایران عملا فرصت مواجهه با رقبای سطح اول را از دست داد و وارد جام جهانی میشود، بدون آنکه آزمون جدی و مستمری در ماههای اخیر پشت سر گذاشته باشد. نبود بازیهای باکیفیت فقط یک ضعف آماری نیست؛ این موضوع مستقیما بر اعتمادبهنفس، هماهنگی تاکتیکی و آمادگی ذهنی بازیکنان اثر میگذارد. جام جهانی جایی برای آزمون و خطا نیست و تیمهایی که با برنامهای ضعیف وارد مسابقات میشوند، معمولا هزینه آن را در همان بازیهای نخست پرداخت میکنند.
مهدی تاج و بحران ویزا
مهدی تاج در تازهترین اظهارات خود درباره وضعیت ویزای آمریکا گفته است: «فیفا مسئول برگزاری مسابقات است و از نظر ما مسئول صدور ویزا نیز فیفاست، نه دولت آمریکا؛ چون فیفا این مسابقات را در آنجا برگزار میکند». او همچنین تأکید کرده عدم پاسخگویی درباره درخواست ویزای ایران ناامیدکننده است. این صحبتها در شرایطی مطرح میشود که تمامی اعضای کاروان ایران ویزای مکزیک را دریافت کردهاند و کمپ تیم ملی نیز با موافقت فیفا از آمریکا به مکزیک منتقل شده است. اما پرسش اصلی همچنان باقی است؛ چرا ایران هنوز در انتظار تعیینتکلیف ویزای آمریکاست؟ در حالی که برخی از تیمهای حاضر در جام جهانی، از جمله کره جنوبی، مدتهاست وارد خاک آمریکا شدهاند و مراحل آمادهسازی خود را آغاز کردهاند، تیم ملی ایران همچنان درگیر فرایندهای اداری و دیپلماتیک است. این تفاوت زمانی فقط یک مسئله تشریفاتی نیست؛ هر روز تأخیر در استقرار تیم، به معنای از دست رفتن بخشی از برنامههای تمرینی، ریکاوری و هماهنگی است. فارغ از مواضع سیاسی، واقعیت این است که تیم ملی ایران به عنوان یکی از ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی باید از شرایطی برابر با سایر رقبا برخوردار باشد. وقتی بازیکنان و کادر فنی هنوز نمیدانند دقیقا چه زمانی وارد محل برگزاری مسابقات خواهند شد، تمرکز کامل روی مسائل فنی دشوار میشود. این بلاتکلیفی شاید بزرگترین دشمن تیم ملی در آستانه شروع رقابتها باشد. از طرف دیگر حضور در مکزیک با فرض صادرشدن ویزای آمریکا میتواند سختیهای زیادی را برای بازیکنان ایران ایجاد کند. اگر بازیکنان روز مسابقه از طریق اتوبوس بخواهند از کمپ «تیخوانا مکزیک» به سمت لسآنجلس حرکت کنند حداقل 3 ساعت و 30 دقیقه زمان خواهد برد و اگر این مسیر از طریق هواپیما باشد، به 45 دقیقه کاهش پیدا میکند. موضوعی که برای هیچیک از 47 تیم دیگر وجود ندارد که در روز مسابقه با اتوبوس یا هواپیما بخواهند به سمت ورزشگاه مقصد حرکت کنند.
تیم ملی عراق برنده تحریم ایران
یکی از مهمترین فرصتهای ازدسترفته فوتبال ایران در مسیر آمادهسازی جام جهانی، لغو دیدار دوستانه برابر اسپانیا بود؛ مسابقهای که میتوانست ارزش فنی و روانی فوقالعادهای برای شاگردان امیر قلعهنویی داشته باشد. اسپانیا نهتنها یکی از قدرتهای سنتی فوتبال جهان است، بلکه بسیاری از کارشناسان از آن به عنوان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ یاد میکنند. بازی با چنین تیمی میتوانست نقاط ضعف و قوت ایران را در بالاترین سطح ممکن آشکار کند. اما این مسابقه هرگز برگزار نشد و در نهایت تیم ملی عراق جای ایران را گرفت. نکته قابل توجه آنکه عراقیها پنجشنبهشب موفق شدند برابر اسپانیا به تساوی برسند؛ نتیجهای که بازتاب گستردهای در رسانههای منطقه داشت و نشان داد چنین مسابقهای تا چه اندازه میتوانست برای یک تیم آسیایی ارزشمند باشد. برای فوتبال عراق، این تساوی چیزی فراتر از یک نتیجه دوستانه بود؛ تجربهای گرانقیمت در برابر یکی از مدعیان جام جهانی. اما برای ایران، این مسابقه به فهرست بلند فرصتهای ازدسترفته اضافه شد. ازدستدادن چنین بازیهایی فقط به معنای ازدسترفتن ۹۰ دقیقه فوتبال نیست، بلکه ازدسترفتن فرصتی برای یادگیری، ارزیابی و آمادگی در سطح جهانی است. در جام جهانی، ایران قرار نیست مقابل تیمهایی در حد گامبیا یا مالی بازی کند. بنابراین هر مسابقهای برابر قدرتهای بزرگ میتوانست سرمایهای مهم برای تیم ملی باشد؛ سرمایهای که اکنون در اختیار رقبا قرار گرفته است.
غیبت سردار آزمون و زنگ خطر گلزنی
اگر بخواهیم فقط یک نگرانی فنی را به عنوان مهمترین دغدغه تیم ملی پیش از جام جهانی معرفی کنیم، بدون تردید باید به مشکل گلزنی اشاره کرد. موضوعی که از دیدار برابر مالی به شکل جدی خود را نشان داد و حالا با غیبت سردار آزمون، ابعاد نگرانکنندهتری پیدا کرده است. مقابل تیم ملی مالی، سعید عزتاللهی و رامین رضاییان گلزنی کردند و خبری از درخشش مهاجمان تیم نبود. آزمون طی سالهای اخیر یکی از مهمترین مهرههای هجومی فوتبال ایران بوده و بخش قابل توجهی از بار گلزنی تیم ملی را بر دوش کشیده است. غیبت او، چه به دلیل مصدومیت و چه به هر دلیل دیگر، معادلات خط حمله را تغییر میدهد و مسئولیت سنگینتری بر دوش سایر مهاجمان قرار میدهد. مشکل اصلی اما فقط نبود یک مهاجم نیست. در ماههای اخیر، تیم ملی در خلق موقعیتهای باکیفیت نیز دچار افت محسوسی بوده است. تعداد فرصتهای گل کمتر شده و تبدیل موقعیتها به گل نیز با دشواری بیشتری انجام میشود. در بازیهای تدارکاتی اخیر، این ضعف بارها خود را نشان و نگرانیها را افزایش داده است. جام جهانی تورنمنتی است که معمولا با اختلافهای حداقلی تعیینتکلیف میشود. بسیاری از تیمها فقط با یک گل صعود میکنند یا حذف میشوند. در چنین شرایطی، هر فرصت ازدسترفته میتواند سرنوشت یک کشور را تغییر دهد. ایران اگر میخواهد در این دوره رؤیای صعود را دنبال کند، باید خیلی سریع راهحلی برای بحران گلزنی خود پیدا کند. در نهایت، تیم ملی ایران در حالی وارد جام جهانی میشود که بخشی از دغدغههایش هنوز خارج از زمین فوتبال قرار دارد. ویزای آمریکا، اردو در مکزیک، بازیهای تدارکاتی ازدسترفته و مشکلات خط حمله، همگی سایه خود را بر آمادهسازی تیم انداختهاند. با این حال جام جهانی همواره صحنه شگفتیها بوده است. شاید ایران بتواند برخلاف تمام این موانع، چهرهای متفاوت از خود نشان دهد، اما واقعیت آن است که مسیر رسیدن به موفقیت هرگز تا این اندازه پر از ابهام نبوده است.
