رناني بر همراهي كل نظام سياسي براي حل معضل اقتصادي تأكيد كرد
ركود خطرناكتر از دشمن خارجي
شرق: «رکود حاکم بر اقتصاد ایران، خطرناکتر از دشمنانی مثل آمریکا و اسرائیل است». محسن رناني در نشستي كه در اتاق بازرگاني ايران برگزار شده بود، با بيان اين مسئله تأكيد كرده بود برای حل مشکل اقتصادی ایران، باید نظام سیاسی قیام کرده و گروههای مختلف سیاسی دعواهاي خود را به آینده موکول کنند و فقط بر حل مشکل رکود، متمرکز شوند. رنانی با اشاره به اینکه وضعیت رکودی حاکم بر اقتصاد کشور، به گونهای است که دولت بهتنهایی قادر به خروج از رکود نیست، اظهار کرد: اکنون اقتصاد ایران گرفتار شش لایه رکود است که برای خروج از آن نیاز داریم بخش خصوصی بسیج شود و با همراهی کل نظام سیاسی، برای خروج از رکود اقدام کنیم؛ دولت بهتنهایی ابزارهای لازم و امکانات لازم را برای خروج از رکود ندارد.
این اقتصاددان شش لایه رکود را برای اقتصاد کشور تشخیص داده و اظهار میکند این شش لایه رکود متشکل از چهار لایه رکودی مربوط به وضعیت داخلی کشور و دو لایه رکودی متأثر از شرایط بینالمللی است.
به گزارش ایسنا، رنانی با بیان اینکه رشد اقتصادی سه سطح دارد، گفت: ابتدا رشد افقی به معنی تکثیر وضعیت موجود و رشد، دوم، یعنی رشد عمودی به معنی رشد همراه با تکامل است که از آن به عنوان پیشرفت هم یاد میشود و سومی، سطح رشد کیفی که به آن توسعه میگویند.
او افزود: توسعه، هزینه رشد افقی و عمودی را کمتر میکند و به نظر من اکنون علت پرهزینهشدن زندگی ما همین نبودن توسعه است. به بیان دیگر، ما گرچه به درآمد دست یافتهایم، ولی رشد و پیشرفت ما پرهزینه بوده است و هزینههایی که بر ما تحمیل شده، باعث شده است کالاهای نهایی که در کشور تولید میشوند، گرانتر شده و امکان رقابت در بازارهای جهانی را از دست بدهیم. وی همچنین گفت: اگر نگاهی به برنامههای توسعه که بعد از انقلاب تاکنون تدوین شده است، بیندازیم، متوجه میشویم گرچه اسم این برنامهها، برنامه توسعه بوده، ولی این برنامهها، برنامههای رشد و پیشرفت بودهاند و در واقع برنامهای برای توسعه نداشتهایم. رنانی در توضیح شرایط رکودی توضیح داد زمانی در اقتصاد یک کشور رکود رخ میدهد که در سه سطح رشد نامبردهشده، پسرفت داشته باشیم؛ مثلا در سطح ملی اگر کارخانهای ساختهایم که فقط با ۳۰ درصد از ظرفیت خود کار میکند. با رکود در سطح اول روبهرو شدهایم. اگر سولههای و دستگاههای کارخانه بپوسند و از بین بروند با رکود سطح دوم یا عمودی روبهرو شدهایم و اگر سازماندهی صنعت ما به گونهای باشد که نخبگان فرار کرده و همکاری نکنند، با
رکود نوع سوم یا رکود کیفی دچار شدهایم. البته باید بگویم از نظر رقابت در بازارهای جهانی، این سلسلهمراتب معکوس است. بهاینترتیب که ابتدا رشد کیفی عامل رقابت در اقتصاد جهان است و بعد از آن پیشرفت و رشد افقی.
عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان با بیان اینکه در سطح کلان با چهار دسته رکود کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت و بسیار بلندمدت روبهرو هستیم، گفت: رکود کوتاهمدت در ایران رکودی است که زیر یک سال شکل میگیرد، رکود میانمدت رکودی است که بین یک سال تا سه سال شکل میگیرد، رکود بلندمدت در سه تا ۱۰ سال رخ میدهد و زمان رکود بسیار بلندمدت بالای ۱۰ سال است. رنانی در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه بنگاههای ما از چهار نوع بیتوازنی رنج میبرند، گفت: بیتعادلی در عملکردها، بیتوازنی در ساختارها، نبود توافق بر سازوکارها و بیتقارنی در اطلاعات ازجمله مواردی است که بنگاهها را به رکود برده است. او با بیان اینکه رکود اقتصاد کلان معادل بیتعادلی در عملکردهاست، گفت: بیتقارنی در عملکردها مانند این است که توزیع منابع بانکی بین بخشهای مختلف متناسب نباشد؛ بهاینترتیب بخشی فربه میشود و به بخشی منابع مالی نمیرسد. در ایران این نوع کوتاهمدت است؛ همچنین بیتعادلی در ساختارها به این معنی است که ساختارها در اقتصاد کشوری منجر به بیتوازنی شود؛ بهاینترتیب عملکرد را پایین آورده و موجب رکود ساختاری میشود. او درباره
بیتقارنی اطلاعات نیز توضیح داد: چنین فضایی زمانی رخ میدهد که نبود اطمینان در فضای سیاسی رخ دهد که اقتصاد بسته میشود و رکود سیاسی ناشی از بیتقارنی رخ میدهد. این نوع رکود بسیار کوتاهمدت است و با تغییر یک وزیر یا رئیسجمهور کلید میخورد. این چهار رکود امروز در اقتصاد ما رخ داده است؛ البته بعضی از ابتدا نیز وجود داشتهاند؛ ولی اکنون تشدید شدهاند. بهعلاوه آنکه اکنون دو رکود خارجی ناشی از کاهش قیمت نفت و رکود جهانی که از سال ۲۰۰۷ رخ داده است، با چهار رکود داخلی کشور متقارن شده است و وضعیتی را رقم زده است که چه از نظر فشار بر اقتصاد کشور و از چه از نظر مدتزمان بعد از جنگ جهانی دوم در ایران سابقه نداشته است. رنانی با بیان اینکه برای خروج از رکود ساختاری، نهادی و سیاسی نیازمند قیام کل نظام سیاسی هستیم، گفت: دولت نه قانونا و نه از نظر مالی امکان خروج از این لایههای رکودی را ندارد؛ چون مثلا نظام مالی ما به جراحی نیاز دارد که دولت نمیتواند برای این جراحی ورود کند؛ چون عدهای برخی بانکها را حمایت میکنند، در نتیجه برای اصلاح نظام مالی که اکنون یکی از مشکلات نظام اقتصادی ایران است، نظام سیاسی باید ورود کند.
عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان همچنین افزود باید همه قوا به کمک دولت بیایند و گروههای سیاسی دعواهای سیاسی خود را به آینده موکول کنند و اجازه دهند که اکنون مشکل رکود اقتصادیای که به نظر من از آمریکا و اسرائیل خطرناکتر است، حل شود.
او با انتقاد از بخش خصوصی بیان کرد: بخش خصوصی که اینقدر گله میکند و از رکود اقتصادی انتقاد دارد، تاکنون کدام بسته خروج از رکود را نوشته و به دولت پیشنهاد داده است. رکود ایران نیازمند کمیته نجات ملی است تا کنترل شود.
رنانی بیان کرد: پیشبینی میکنم اگر دولت، نظام سیاسی و بخش خصوصی تا انتهای سال آینده بسیج شوند، امکان دارد بتوان این رکود کلان و سیاسی را مهار کرد؛ ولی در غیراینصورت رکود حاکم بر اقتصاد ایران کنترل نخواهد شد.
شرق: «رکود حاکم بر اقتصاد ایران، خطرناکتر از دشمنانی مثل آمریکا و اسرائیل است». محسن رناني در نشستي كه در اتاق بازرگاني ايران برگزار شده بود، با بيان اين مسئله تأكيد كرده بود برای حل مشکل اقتصادی ایران، باید نظام سیاسی قیام کرده و گروههای مختلف سیاسی دعواهاي خود را به آینده موکول کنند و فقط بر حل مشکل رکود، متمرکز شوند. رنانی با اشاره به اینکه وضعیت رکودی حاکم بر اقتصاد کشور، به گونهای است که دولت بهتنهایی قادر به خروج از رکود نیست، اظهار کرد: اکنون اقتصاد ایران گرفتار شش لایه رکود است که برای خروج از آن نیاز داریم بخش خصوصی بسیج شود و با همراهی کل نظام سیاسی، برای خروج از رکود اقدام کنیم؛ دولت بهتنهایی ابزارهای لازم و امکانات لازم را برای خروج از رکود ندارد.
این اقتصاددان شش لایه رکود را برای اقتصاد کشور تشخیص داده و اظهار میکند این شش لایه رکود متشکل از چهار لایه رکودی مربوط به وضعیت داخلی کشور و دو لایه رکودی متأثر از شرایط بینالمللی است.
به گزارش ایسنا، رنانی با بیان اینکه رشد اقتصادی سه سطح دارد، گفت: ابتدا رشد افقی به معنی تکثیر وضعیت موجود و رشد، دوم، یعنی رشد عمودی به معنی رشد همراه با تکامل است که از آن به عنوان پیشرفت هم یاد میشود و سومی، سطح رشد کیفی که به آن توسعه میگویند.
او افزود: توسعه، هزینه رشد افقی و عمودی را کمتر میکند و به نظر من اکنون علت پرهزینهشدن زندگی ما همین نبودن توسعه است. به بیان دیگر، ما گرچه به درآمد دست یافتهایم، ولی رشد و پیشرفت ما پرهزینه بوده است و هزینههایی که بر ما تحمیل شده، باعث شده است کالاهای نهایی که در کشور تولید میشوند، گرانتر شده و امکان رقابت در بازارهای جهانی را از دست بدهیم. وی همچنین گفت: اگر نگاهی به برنامههای توسعه که بعد از انقلاب تاکنون تدوین شده است، بیندازیم، متوجه میشویم گرچه اسم این برنامهها، برنامه توسعه بوده، ولی این برنامهها، برنامههای رشد و پیشرفت بودهاند و در واقع برنامهای برای توسعه نداشتهایم. رنانی در توضیح شرایط رکودی توضیح داد زمانی در اقتصاد یک کشور رکود رخ میدهد که در سه سطح رشد نامبردهشده، پسرفت داشته باشیم؛ مثلا در سطح ملی اگر کارخانهای ساختهایم که فقط با ۳۰ درصد از ظرفیت خود کار میکند. با رکود در سطح اول روبهرو شدهایم. اگر سولههای و دستگاههای کارخانه بپوسند و از بین بروند با رکود سطح دوم یا عمودی روبهرو شدهایم و اگر سازماندهی صنعت ما به گونهای باشد که نخبگان فرار کرده و همکاری نکنند، با
رکود نوع سوم یا رکود کیفی دچار شدهایم. البته باید بگویم از نظر رقابت در بازارهای جهانی، این سلسلهمراتب معکوس است. بهاینترتیب که ابتدا رشد کیفی عامل رقابت در اقتصاد جهان است و بعد از آن پیشرفت و رشد افقی.
عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان با بیان اینکه در سطح کلان با چهار دسته رکود کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت و بسیار بلندمدت روبهرو هستیم، گفت: رکود کوتاهمدت در ایران رکودی است که زیر یک سال شکل میگیرد، رکود میانمدت رکودی است که بین یک سال تا سه سال شکل میگیرد، رکود بلندمدت در سه تا ۱۰ سال رخ میدهد و زمان رکود بسیار بلندمدت بالای ۱۰ سال است. رنانی در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه بنگاههای ما از چهار نوع بیتوازنی رنج میبرند، گفت: بیتعادلی در عملکردها، بیتوازنی در ساختارها، نبود توافق بر سازوکارها و بیتقارنی در اطلاعات ازجمله مواردی است که بنگاهها را به رکود برده است. او با بیان اینکه رکود اقتصاد کلان معادل بیتعادلی در عملکردهاست، گفت: بیتقارنی در عملکردها مانند این است که توزیع منابع بانکی بین بخشهای مختلف متناسب نباشد؛ بهاینترتیب بخشی فربه میشود و به بخشی منابع مالی نمیرسد. در ایران این نوع کوتاهمدت است؛ همچنین بیتعادلی در ساختارها به این معنی است که ساختارها در اقتصاد کشوری منجر به بیتوازنی شود؛ بهاینترتیب عملکرد را پایین آورده و موجب رکود ساختاری میشود. او درباره
بیتقارنی اطلاعات نیز توضیح داد: چنین فضایی زمانی رخ میدهد که نبود اطمینان در فضای سیاسی رخ دهد که اقتصاد بسته میشود و رکود سیاسی ناشی از بیتقارنی رخ میدهد. این نوع رکود بسیار کوتاهمدت است و با تغییر یک وزیر یا رئیسجمهور کلید میخورد. این چهار رکود امروز در اقتصاد ما رخ داده است؛ البته بعضی از ابتدا نیز وجود داشتهاند؛ ولی اکنون تشدید شدهاند. بهعلاوه آنکه اکنون دو رکود خارجی ناشی از کاهش قیمت نفت و رکود جهانی که از سال ۲۰۰۷ رخ داده است، با چهار رکود داخلی کشور متقارن شده است و وضعیتی را رقم زده است که چه از نظر فشار بر اقتصاد کشور و از چه از نظر مدتزمان بعد از جنگ جهانی دوم در ایران سابقه نداشته است. رنانی با بیان اینکه برای خروج از رکود ساختاری، نهادی و سیاسی نیازمند قیام کل نظام سیاسی هستیم، گفت: دولت نه قانونا و نه از نظر مالی امکان خروج از این لایههای رکودی را ندارد؛ چون مثلا نظام مالی ما به جراحی نیاز دارد که دولت نمیتواند برای این جراحی ورود کند؛ چون عدهای برخی بانکها را حمایت میکنند، در نتیجه برای اصلاح نظام مالی که اکنون یکی از مشکلات نظام اقتصادی ایران است، نظام سیاسی باید ورود کند.
عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان همچنین افزود باید همه قوا به کمک دولت بیایند و گروههای سیاسی دعواهای سیاسی خود را به آینده موکول کنند و اجازه دهند که اکنون مشکل رکود اقتصادیای که به نظر من از آمریکا و اسرائیل خطرناکتر است، حل شود.
او با انتقاد از بخش خصوصی بیان کرد: بخش خصوصی که اینقدر گله میکند و از رکود اقتصادی انتقاد دارد، تاکنون کدام بسته خروج از رکود را نوشته و به دولت پیشنهاد داده است. رکود ایران نیازمند کمیته نجات ملی است تا کنترل شود.
رنانی بیان کرد: پیشبینی میکنم اگر دولت، نظام سیاسی و بخش خصوصی تا انتهای سال آینده بسیج شوند، امکان دارد بتوان این رکود کلان و سیاسی را مهار کرد؛ ولی در غیراینصورت رکود حاکم بر اقتصاد ایران کنترل نخواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.