|

فقط جوالدوز به دیگران!

آبتین گلکار

مجله «اطلاعات هفتگی» در شماره 30/4/95 داستان زندگی یک زندانی را چاپ کرده که به جرم دعانویسی و فال‌گیری به زندان افتاده است (ص 22-23). دست‌اندرکاران مجله هم در پایان این سرگذشت نتیجه گرفته‌اند که: «شاید شما هم شنیده باشید که می‌گویند جایی که پای علم درمی‌ماند، خرافات قد علم می‌کند. مردم - خصوصا قشر عام- هنگامی که به‌سختی و دشواری در زندگی برمی‌خورند، در پی چاره‌جویی از رمل و اسطرلاب و ستارگان و فال‌ها بر می‌آیند، به امید آنکه ستاره‌ای که ‌هزاران سال نوری از ما فاصله دارد و شاید قرن‌ها از مرگش می‌گذرد، مشکل او را حل کند. چنین افرادی در اوج درماندگی و فلاکت اگر به دام شیادانی [...] بیفتند طعمه چرب و نرمی هستند برای سرکیسه‌شدن».
تا اینجا مشکلی نیست؛ ولی جالب آنجاست که همین جریده محترم در همین شماره (و البته در همه شماره‌های دیگرش) یک صفحه کامل خود را با عنوان «پیغام‌های روشنایی» به طالع‌بینی اختصاص داده است: آقای دکتری براساس ماه تولد خوانندگان به آنان توصیه می‌کند که در هفته پیش‌رو چه مسیری برای زندگی خود در پیش بگیرند و چه بکنند و چه نکنند (ص 63). نام این کار «چاره‌جویی از رمل و اسطرلاب و ستارگان و فال‌ها» نیست؟ از صفحه طالع‌بینی می‌گذریم: صفحه 65 همان جریده محترم به تعبیر خواب اختصاص دارد.
خوانندگان خواب‌های خود را برای «خوابگزار» می‌فرستند و جناب خوابگزار خواب‌ها را تعبیر می‌کنند. هشدار مهمی هم در ابتدای صفحه داده‌اند که: «خواب خود را قبل از اینکه برایتان تعبیرش کنم، برای کسی تعریف نکنید؛ زیرا شاید در خواب شما رازهایی باشد که وقتی تعبیرش را نوشتم، کسانی که خواب را از خودتان شنیده باشند، خواهند فهمید آن رازها مال شماست و شاید خوشتان نیاید». تعبیرها کاملا هم جدی است و از‌جمله در یکی از آنها به مادری توصیه شده است که باید به خواستگار دخترش پاسخ رد بدهد.
تعبیر خواب تلفنی هم انجام می‌شود! خوابگزار همه‌فن‌حریف هم هست: در هر شماره صفحه ثابتی دارند به نام «قطره‌ای از دریای زبان و ادب پارسی» که عنوان فرعی این شماره‌اش (ص 9) هست: «سیری در هفت‌خان اینستاگرام و افشای رازهایش»! در هر شماره دو صفحه ثابت دارند به نام «تاریخ تاراج، نقبی به تاریخ» که در قسمت سیصد‌وبیست‌وسوم آن در شماره بحث‌شده (ص 38-39) رسیده‌اند به نقل تاریخ سلسله پهلوی. باز در همین شماره دو صفحه داستان دنباله‌دار دارند به نام «کوزه آبِ خوش و نیشِ مار» (ص 54-55). صفحه 56 با عنوان «بگو سیب... اینجا تهران است» باز به قلم ایشان نوشته شده که به نظر بنده حقیر، موفق‌ترین صفحه ایشان هم است: خوانندگان «عکس‌هایی را که می‌اندازند و لحظه‌هایی را که می‌ربایند» می‌فرستند و «خوابگزار، زبان‌شناس، مورخ، نویسنده» برای این عکس‌ها شرح‌های بامزه می‌نویسند. حالا تکلیف ما با چنین نشریه‌ای (که بودجه‌اش هم از بیت‌المال تأمین می‌شود) چیست که خودش صفحه تعبیر خواب و طالع‌بینی دارد و بعد زن فال‌گیر بی‌چیزی را که برای مردم دعا می‌نوشته، «شیاد» و «کلاهبردار»ی می‌نامد که «در عین بی‌سوادی، توانست با دایر‌کردن دفتر و چاپ کارت ویزیت و داشتن منشی، خود را در قالب فردی باسواد و اهل مطالعه جا بزند» و «نه‌تنها به زندان که به یک روان‌کاو و روان‌پزشک حاذق برای درمان مشکلات روحی خود نیاز دارد».

مجله «اطلاعات هفتگی» در شماره 30/4/95 داستان زندگی یک زندانی را چاپ کرده که به جرم دعانویسی و فال‌گیری به زندان افتاده است (ص 22-23). دست‌اندرکاران مجله هم در پایان این سرگذشت نتیجه گرفته‌اند که: «شاید شما هم شنیده باشید که می‌گویند جایی که پای علم درمی‌ماند، خرافات قد علم می‌کند. مردم - خصوصا قشر عام- هنگامی که به‌سختی و دشواری در زندگی برمی‌خورند، در پی چاره‌جویی از رمل و اسطرلاب و ستارگان و فال‌ها بر می‌آیند، به امید آنکه ستاره‌ای که ‌هزاران سال نوری از ما فاصله دارد و شاید قرن‌ها از مرگش می‌گذرد، مشکل او را حل کند. چنین افرادی در اوج درماندگی و فلاکت اگر به دام شیادانی [...] بیفتند طعمه چرب و نرمی هستند برای سرکیسه‌شدن».
تا اینجا مشکلی نیست؛ ولی جالب آنجاست که همین جریده محترم در همین شماره (و البته در همه شماره‌های دیگرش) یک صفحه کامل خود را با عنوان «پیغام‌های روشنایی» به طالع‌بینی اختصاص داده است: آقای دکتری براساس ماه تولد خوانندگان به آنان توصیه می‌کند که در هفته پیش‌رو چه مسیری برای زندگی خود در پیش بگیرند و چه بکنند و چه نکنند (ص 63). نام این کار «چاره‌جویی از رمل و اسطرلاب و ستارگان و فال‌ها» نیست؟ از صفحه طالع‌بینی می‌گذریم: صفحه 65 همان جریده محترم به تعبیر خواب اختصاص دارد.
خوانندگان خواب‌های خود را برای «خوابگزار» می‌فرستند و جناب خوابگزار خواب‌ها را تعبیر می‌کنند. هشدار مهمی هم در ابتدای صفحه داده‌اند که: «خواب خود را قبل از اینکه برایتان تعبیرش کنم، برای کسی تعریف نکنید؛ زیرا شاید در خواب شما رازهایی باشد که وقتی تعبیرش را نوشتم، کسانی که خواب را از خودتان شنیده باشند، خواهند فهمید آن رازها مال شماست و شاید خوشتان نیاید». تعبیرها کاملا هم جدی است و از‌جمله در یکی از آنها به مادری توصیه شده است که باید به خواستگار دخترش پاسخ رد بدهد.
تعبیر خواب تلفنی هم انجام می‌شود! خوابگزار همه‌فن‌حریف هم هست: در هر شماره صفحه ثابتی دارند به نام «قطره‌ای از دریای زبان و ادب پارسی» که عنوان فرعی این شماره‌اش (ص 9) هست: «سیری در هفت‌خان اینستاگرام و افشای رازهایش»! در هر شماره دو صفحه ثابت دارند به نام «تاریخ تاراج، نقبی به تاریخ» که در قسمت سیصد‌وبیست‌وسوم آن در شماره بحث‌شده (ص 38-39) رسیده‌اند به نقل تاریخ سلسله پهلوی. باز در همین شماره دو صفحه داستان دنباله‌دار دارند به نام «کوزه آبِ خوش و نیشِ مار» (ص 54-55). صفحه 56 با عنوان «بگو سیب... اینجا تهران است» باز به قلم ایشان نوشته شده که به نظر بنده حقیر، موفق‌ترین صفحه ایشان هم است: خوانندگان «عکس‌هایی را که می‌اندازند و لحظه‌هایی را که می‌ربایند» می‌فرستند و «خوابگزار، زبان‌شناس، مورخ، نویسنده» برای این عکس‌ها شرح‌های بامزه می‌نویسند. حالا تکلیف ما با چنین نشریه‌ای (که بودجه‌اش هم از بیت‌المال تأمین می‌شود) چیست که خودش صفحه تعبیر خواب و طالع‌بینی دارد و بعد زن فال‌گیر بی‌چیزی را که برای مردم دعا می‌نوشته، «شیاد» و «کلاهبردار»ی می‌نامد که «در عین بی‌سوادی، توانست با دایر‌کردن دفتر و چاپ کارت ویزیت و داشتن منشی، خود را در قالب فردی باسواد و اهل مطالعه جا بزند» و «نه‌تنها به زندان که به یک روان‌کاو و روان‌پزشک حاذق برای درمان مشکلات روحی خود نیاز دارد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.