|

نقدی بر فیلم «هابیت» یک سفر پیش‌بینی‌نشده

«روزی روزگاری یک هابیت بود...»

فیلیپ فرنچ

شخصیت اصلی فیلمی که یکشنبه هفته گذشته اکران شد، فیلمنامه‌نویسی هالیوودی است - با نقش‌آفرینی کالین فارل - که اگرچه یک عنوان خوب برای نمایشنامه‌اش انتخاب کرده: «هفت روانی»، اما هنوز هیچ طرح خاصی برای داستان نمایشنامه‌اش ندارد. داستان اصلی فیلم«هابیت» - که این هفته بر پرده سینما می‌رود- نیز تقریبا همین‌طور خلق شده است. در اوایل دهه 1930 آن زمان که تالکین در دانشگاه آکسفورد تدریس می‌کرد، یک روز که سرگرم تصحیح اوراق امتحانی دانشجویانش بود یک برگه سفید پیدا کرد و بر روی آن نوشت: «درون سوراخی در اعماق زمین یک هابیت زندگی می‌کرد.» و در واقع این نخستین جمله از کتابی شد که در سال 1937 به عنوان کتاب کودکان به چاپ رسید. این کتاب که نوعی خلاقیت بی‌پایان در آن موج می‌زد، خیلی زود به یک پدیده ادبی بزرگ تبدیل شد و سال‌ها بعد بر اساس آن یک کتاب سه‌جلدی و یک فیلم سه‌گانه - منظور ارباب حلقه‌ها- بسیار موفق درباره زندگی در زمین میانه و در بین موجودات عجیب و غریب آن، نوشته و ساخته شد. و حالا پیتر جکسن، فیلمنامه‌نویس نیوزیلندی، که بعد از «ارباب حلقه‌ها»، فیلم‌هایی همچون«کینگ‌کونگ» و «استخوان‌های دوست داشتنی» را کارگردانی کرده است؛ بار دیگر به علاقه دیرینه‌اش به موجودات خیالی دنیای تالکین روی آورده و با همکاری فران والش، فیلیپا بوینز و گیلرمو دل تورو، با اقتباس از داستان «هابیت» یک سه‌گانه غول‌آسای دیگر ساخته است که اولین قسمت آن این هفته به روی پرده می‌رود.

هر کدام از فیلم‌های این سه‌گانه حدود سه ساعت است، به همین دلیل جکسن و همکارانش به اندازه کافی زمان برای گفتن داستان خود دارند، حدود 20 دقیقه از فیلم می‌گذرد تا همان جمله معروفی که تالکین کتاب «هابیت» را براساس آن نوشت، گفته شود: «درون سوراخی در اعماق زمین یک هابیت زندگی می‌کرد.» آنچه در ابتدای فیلم می‌بینیم در واقع گریزی است به داستانی که پس از مرگ تالکین چاپ شد و توضیح می‌دهد که چگونه شهر زیرزمینی اربور دچار مصیبت می‌شود و تعدادی اژدها که آتش از دهان‌شان بیرون می‌ریزد و تشنه طلا هستند، به شهر هجوم می‌آورند و دوارف‌های ساکن آن را تبعید می‌کنند. این حادثه خشونت‌بار که با مرگ و ویرانی فراوان همراه است، از همان ابتدا به مخاطب هشدار می‌دهد که فقط کودکانی می‌توانند فیلم را تماشا کنند که بسیار قوی و جسور باشند. ماجرای فیلم با سفر پرخطر بیلبو بگینز به پیشنهاد گندالف جادوگر، ادامه می‌یابد.

در مجموع «هابیت» داستانی جذاب و ماجراجویانه دارد که مخاطب با اشتیاق آن را دنبال می‌کند، اما در این فیلم اثری از تشریفات و زرق و برق سه‌گانه قبلی جکسن‌-‌ارباب حلقه‌ها- به چشم نمی‌خورد. حتی اگر تالکین و دنیای کتاب‌هایش را دوست نداشته باشید، باز هم می‌توانید از تماشای فیلم لذت ببرید. می‌توان ادعا کرد این فیلم در مقایسه با کتابی که تالکین نوشته کمتر آزاردهنده است و صحنه‌های خشن، کمتر در آن تصویر شده‌اند. یک موضوع مثبت دیگر درباره فیلم آن است که در آن کمتر به فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که پیشتر ساخته شده‌اند، ارجاع داده می‌شود و همین درک فیلم را برای مخاطب راحت‌تر می‌کند.

منبع: گاردین

شخصیت اصلی فیلمی که یکشنبه هفته گذشته اکران شد، فیلمنامه‌نویسی هالیوودی است - با نقش‌آفرینی کالین فارل - که اگرچه یک عنوان خوب برای نمایشنامه‌اش انتخاب کرده: «هفت روانی»، اما هنوز هیچ طرح خاصی برای داستان نمایشنامه‌اش ندارد. داستان اصلی فیلم«هابیت» - که این هفته بر پرده سینما می‌رود- نیز تقریبا همین‌طور خلق شده است. در اوایل دهه 1930 آن زمان که تالکین در دانشگاه آکسفورد تدریس می‌کرد، یک روز که سرگرم تصحیح اوراق امتحانی دانشجویانش بود یک برگه سفید پیدا کرد و بر روی آن نوشت: «درون سوراخی در اعماق زمین یک هابیت زندگی می‌کرد.» و در واقع این نخستین جمله از کتابی شد که در سال 1937 به عنوان کتاب کودکان به چاپ رسید. این کتاب که نوعی خلاقیت بی‌پایان در آن موج می‌زد، خیلی زود به یک پدیده ادبی بزرگ تبدیل شد و سال‌ها بعد بر اساس آن یک کتاب سه‌جلدی و یک فیلم سه‌گانه - منظور ارباب حلقه‌ها- بسیار موفق درباره زندگی در زمین میانه و در بین موجودات عجیب و غریب آن، نوشته و ساخته شد. و حالا پیتر جکسن، فیلمنامه‌نویس نیوزیلندی، که بعد از «ارباب حلقه‌ها»، فیلم‌هایی همچون«کینگ‌کونگ» و «استخوان‌های دوست داشتنی» را کارگردانی کرده است؛ بار دیگر به علاقه دیرینه‌اش به موجودات خیالی دنیای تالکین روی آورده و با همکاری فران والش، فیلیپا بوینز و گیلرمو دل تورو، با اقتباس از داستان «هابیت» یک سه‌گانه غول‌آسای دیگر ساخته است که اولین قسمت آن این هفته به روی پرده می‌رود.

هر کدام از فیلم‌های این سه‌گانه حدود سه ساعت است، به همین دلیل جکسن و همکارانش به اندازه کافی زمان برای گفتن داستان خود دارند، حدود 20 دقیقه از فیلم می‌گذرد تا همان جمله معروفی که تالکین کتاب «هابیت» را براساس آن نوشت، گفته شود: «درون سوراخی در اعماق زمین یک هابیت زندگی می‌کرد.» آنچه در ابتدای فیلم می‌بینیم در واقع گریزی است به داستانی که پس از مرگ تالکین چاپ شد و توضیح می‌دهد که چگونه شهر زیرزمینی اربور دچار مصیبت می‌شود و تعدادی اژدها که آتش از دهان‌شان بیرون می‌ریزد و تشنه طلا هستند، به شهر هجوم می‌آورند و دوارف‌های ساکن آن را تبعید می‌کنند. این حادثه خشونت‌بار که با مرگ و ویرانی فراوان همراه است، از همان ابتدا به مخاطب هشدار می‌دهد که فقط کودکانی می‌توانند فیلم را تماشا کنند که بسیار قوی و جسور باشند. ماجرای فیلم با سفر پرخطر بیلبو بگینز به پیشنهاد گندالف جادوگر، ادامه می‌یابد.

در مجموع «هابیت» داستانی جذاب و ماجراجویانه دارد که مخاطب با اشتیاق آن را دنبال می‌کند، اما در این فیلم اثری از تشریفات و زرق و برق سه‌گانه قبلی جکسن‌-‌ارباب حلقه‌ها- به چشم نمی‌خورد. حتی اگر تالکین و دنیای کتاب‌هایش را دوست نداشته باشید، باز هم می‌توانید از تماشای فیلم لذت ببرید. می‌توان ادعا کرد این فیلم در مقایسه با کتابی که تالکین نوشته کمتر آزاردهنده است و صحنه‌های خشن، کمتر در آن تصویر شده‌اند. یک موضوع مثبت دیگر درباره فیلم آن است که در آن کمتر به فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که پیشتر ساخته شده‌اند، ارجاع داده می‌شود و همین درک فیلم را برای مخاطب راحت‌تر می‌کند.

منبع: گاردین

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.