|

در جست‌وجوي جاي پا در ساحل طلا

آزاده بابايي‌نژاد

محمدجواد ظريف در اولين ايستگاه سفر شش‌روزه خود به غرب آفريقا، آبوجا، پايتخت نيجريه را به مقصد آكرا، پايتخت‌ جمهوري غنا، ترك كرد. اگرچه تاريخچه برقراري روابط سياسي ايران و غنا به ٤٢ سال پيش برمي‌گردد؛ اما اوج حضور ايران در اين كشور، به دهه اول انقلاب اسلامي بازمي‌گردد كه جهاد سازندگي، آن زمان در غنا، تانزانيا و سودان نقش پررنگي را در طرح‌هاي عمراني و كشاورزي كشورهاي يادشده برعهده گرفته بود. جمهوري غنا در ششم مارس ١٩٥٧ از بريتانيا مستقل شد؛ اما هنوز هم عضو جرگه كشورهاي مشترك‌المنافع انگليس به شمار مي‌آيد و همين امر در حيات سياسي اين كشور آفريقايي نقش مهمي دارد؛ زيرا رابطه دوجانبه تهران و آكرا، تحت‌تأثير روابط ميان ايران و انگليس بوده و هر زماني كه اين روابط تيره شد، بلافاصله روابط با غنا رو به سردي گراييد. جمعيت اين كشور ٢٧ ميليون نفر است كه بيشتر آنها مسيحي و ١٧ درصد نيز مسلمان هستند. غنا از نظر وسعت هفتاد‌و‌پنجمين كشور دنياست. بايد گفت در سال‌هاي سردي روابط دوجانبه، اسرائيل با دست پر، اهداف بلندمدت سياسي و مهم‌تر از آن اقتصادي‌اش را در اين كشور تعقيب و عملا توانسته بود اين خلأ حضور را پر كند؛ چراكه غنا سال‌ها بازار مصرف كالاهاي ساخت اسرائيل بوده و مقامات تل‌آويو نيز با ارسال تجهيزات رايگان پزشكي و مداواي بيماران كم‌بضاعت عملا توانسته بود از آرای غنا در مجامع بين‌المللي به نفع خود استفاده كند. حال ظريف به اين كشور سفر كرده تا بتواند روابط دوجانبه محدود به دولت‌ها را به بخش خصوصي نيز تعميم داده تا از ظرفيت‌ها و منابع بكر زيرزميني و كشاورزي به نحوه در‌خور‌توجهی استفاده كند؛ آن هم در شرايطي كه اقتصاد غنا متأثر از ثبات سياسي حاكم بر آن، اقتصادي فعال و پوياست. آب و هواي غنا به دليل نزديكي به خط استوا، گرم و مرطوب و پرباران است. اين كشور بزرگ‌ترين توليدكننده كاكائو و نيز قهوه و توتون در جهان است. گفتني است زبان رسمي جمهوري غنا انگليسي است و در عهد استعمار به ساحل طلا مشهور بود.

محمدجواد ظريف در اولين ايستگاه سفر شش‌روزه خود به غرب آفريقا، آبوجا، پايتخت نيجريه را به مقصد آكرا، پايتخت‌ جمهوري غنا، ترك كرد. اگرچه تاريخچه برقراري روابط سياسي ايران و غنا به ٤٢ سال پيش برمي‌گردد؛ اما اوج حضور ايران در اين كشور، به دهه اول انقلاب اسلامي بازمي‌گردد كه جهاد سازندگي، آن زمان در غنا، تانزانيا و سودان نقش پررنگي را در طرح‌هاي عمراني و كشاورزي كشورهاي يادشده برعهده گرفته بود. جمهوري غنا در ششم مارس ١٩٥٧ از بريتانيا مستقل شد؛ اما هنوز هم عضو جرگه كشورهاي مشترك‌المنافع انگليس به شمار مي‌آيد و همين امر در حيات سياسي اين كشور آفريقايي نقش مهمي دارد؛ زيرا رابطه دوجانبه تهران و آكرا، تحت‌تأثير روابط ميان ايران و انگليس بوده و هر زماني كه اين روابط تيره شد، بلافاصله روابط با غنا رو به سردي گراييد. جمعيت اين كشور ٢٧ ميليون نفر است كه بيشتر آنها مسيحي و ١٧ درصد نيز مسلمان هستند. غنا از نظر وسعت هفتاد‌و‌پنجمين كشور دنياست. بايد گفت در سال‌هاي سردي روابط دوجانبه، اسرائيل با دست پر، اهداف بلندمدت سياسي و مهم‌تر از آن اقتصادي‌اش را در اين كشور تعقيب و عملا توانسته بود اين خلأ حضور را پر كند؛ چراكه غنا سال‌ها بازار مصرف كالاهاي ساخت اسرائيل بوده و مقامات تل‌آويو نيز با ارسال تجهيزات رايگان پزشكي و مداواي بيماران كم‌بضاعت عملا توانسته بود از آرای غنا در مجامع بين‌المللي به نفع خود استفاده كند. حال ظريف به اين كشور سفر كرده تا بتواند روابط دوجانبه محدود به دولت‌ها را به بخش خصوصي نيز تعميم داده تا از ظرفيت‌ها و منابع بكر زيرزميني و كشاورزي به نحوه در‌خور‌توجهی استفاده كند؛ آن هم در شرايطي كه اقتصاد غنا متأثر از ثبات سياسي حاكم بر آن، اقتصادي فعال و پوياست. آب و هواي غنا به دليل نزديكي به خط استوا، گرم و مرطوب و پرباران است. اين كشور بزرگ‌ترين توليدكننده كاكائو و نيز قهوه و توتون در جهان است. گفتني است زبان رسمي جمهوري غنا انگليسي است و در عهد استعمار به ساحل طلا مشهور بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.