|

هنوز هم کاره‌ای هست؟

بهناز جلالی‌پور

روزهای ثبت‌نام کاندیداها، اینجا - وزارت کشور - از مترو خیلی جاندارتر است برای سوال از احوال انتخابات و مشارکت. همین‌که به من که زیر سایه درخت ایستاده‌ام می‎رسد، می‌گوید: «اومدم ببینم رییس‌جمهورهامون کی‌اند؟ کسی را دیدی؟ اصلی‌ها که از این‌ در نمیان؟»
من: چندتایی‌شون که از این‌ در اومدن و رفتن.
او: نمی‌دونی ستادهاشون کجاست؟ بریم کار کنیم.
من: بعدش هم بهشون رای می‌دید؟
او: (نه کشدار می‌گوید) نه بابا. کار می‌کنم، پول می‌گیرم.
زن زبان‌داری است. از آنها که زود با همه سرحرف را باز می‌کند. یکی از کاندیداها می‌آید که اسم و رسمی دارد. نمی‌شناسدش. فقط می‌پرسد: «هنوز هم کاره‌ایه یعنی؟» بله را که می‌شنود دو تا ابرو را بالا می‌دهد و سرش را چند باری تکان می‌دهد. از همین‌جا که ایستاده‌ایم، بلند می‌پرسد: «ستادتون کجاست؟» مرد کت‌و‌شلواری از آن دسته جدا می‌شود و می‌آید اینجا.
می‌پرسم «اوضاع کاندیداتون چطوره؟» زن با دست اشاره می‌کند و می‌گوید: «چی‌کار‌داری تو؟ بیا بریم پولمون را بگیریم.» همان‌جا دفترچه‌اش را در می‌آورد و شماره‌اش را که حفظ نیست، به مرد می‌دهد. مرد هم قول می‌دهد که حتما تماس بگیرد.
زن: حالا خوب پول می‌دید؟ ستاد کی بیشتر پول می‌ده؟ خاتمی هم می‌آد؟
مرد کت‌و‌شلواری: یه کم فکر خدمتگزاری باشید
زن: توی ستادهای دیگه خیلی خدمت کردم و هیچی گیرم نیومد.
من: توی ستاد کی بودید؟
زن: همون که اونجا بود (با دست ضلع جنوبی میدان فاطمی را نشان می‌دهد). هیچی‌ هم نداد.
من: پس چرا رفتید؟
زن: انتخابات بود دیگه. گفتم یه کاری بکنم. از خونه نشستن که بهتره.
من: توی ستاد چه می‌کردید؟
زن: اونقدر کار هست که نگو. اما آشنای خوب می‌خواد که پول خوب بگیری.
من: یعنی هر دوره می‌رید ستاد؟
زن: آره، حالا امسال می‌خوام پول بگیرم.
چندتایی از تیم خبری صدا و سیما از وزارت کشور بیرون می‌آیند. زود سراغ نامزدی را از آنها می‌گیرد.
زن: اون کی می‌آد؟ (دختر 22ساله‌اش مدیریت شهری خوانده و حالا برایش دنبال کار می‌گردد. یک نفر پیشنهاد می‌دهد که چندتایی نامه بنویسد و اسم و شماره‌اش را هم، بعد بدهد به کاندیداهای معروف. می‌گوید: اینا الان رای می‌خوان، از این کارا می‌کنند. زن شماره‌ای هم از آنها می‌گیرد تا در روزهایی که اینجا می‌آید زنگ بزند و خبر از داخل سالن ثبت‌نام بگیرد).
من: دوره قبل به کی رای دادید؟
زن: هیشکی. یه بار به احمدی‌نژاد رای دادم و الان پشیمونم.
من: فکر می‌کنید کی بشه، بهتره؟
زن: فقط ارزونی بشه، هرکی می‌خواد بشه. من الان می‌خوام برای پسرم عروسی بگیرم، از کجا پول بیارم؟ (کمی قبل‌تر از پسرش گفته بود و یک خاک تو سرش هم برایش فرستاده بود وقتی تعریف می‌کرد که پسرش از تلفن اداره زنگ نمی‌زند و می‌گوید: «بیت‌الماله»).
ستون «مترو نوشت» را یکشنبه‌ها در صفحه آخر بخوانید.
روزهای ثبت‌نام کاندیداها، اینجا - وزارت کشور - از مترو خیلی جاندارتر است برای سوال از احوال انتخابات و مشارکت. همین‌که به من که زیر سایه درخت ایستاده‌ام می‎رسد، می‌گوید: «اومدم ببینم رییس‌جمهورهامون کی‌اند؟ کسی را دیدی؟ اصلی‌ها که از این‌ در نمیان؟»
من: چندتایی‌شون که از این‌ در اومدن و رفتن.
او: نمی‌دونی ستادهاشون کجاست؟ بریم کار کنیم.
من: بعدش هم بهشون رای می‌دید؟
او: (نه کشدار می‌گوید) نه بابا. کار می‌کنم، پول می‌گیرم.
زن زبان‌داری است. از آنها که زود با همه سرحرف را باز می‌کند. یکی از کاندیداها می‌آید که اسم و رسمی دارد. نمی‌شناسدش. فقط می‌پرسد: «هنوز هم کاره‌ایه یعنی؟» بله را که می‌شنود دو تا ابرو را بالا می‌دهد و سرش را چند باری تکان می‌دهد. از همین‌جا که ایستاده‌ایم، بلند می‌پرسد: «ستادتون کجاست؟» مرد کت‌و‌شلواری از آن دسته جدا می‌شود و می‌آید اینجا.
می‌پرسم «اوضاع کاندیداتون چطوره؟» زن با دست اشاره می‌کند و می‌گوید: «چی‌کار‌داری تو؟ بیا بریم پولمون را بگیریم.» همان‌جا دفترچه‌اش را در می‌آورد و شماره‌اش را که حفظ نیست، به مرد می‌دهد. مرد هم قول می‌دهد که حتما تماس بگیرد.
زن: حالا خوب پول می‌دید؟ ستاد کی بیشتر پول می‌ده؟ خاتمی هم می‌آد؟
مرد کت‌و‌شلواری: یه کم فکر خدمتگزاری باشید
زن: توی ستادهای دیگه خیلی خدمت کردم و هیچی گیرم نیومد.
من: توی ستاد کی بودید؟
زن: همون که اونجا بود (با دست ضلع جنوبی میدان فاطمی را نشان می‌دهد). هیچی‌ هم نداد.
من: پس چرا رفتید؟
زن: انتخابات بود دیگه. گفتم یه کاری بکنم. از خونه نشستن که بهتره.
من: توی ستاد چه می‌کردید؟
زن: اونقدر کار هست که نگو. اما آشنای خوب می‌خواد که پول خوب بگیری.
من: یعنی هر دوره می‌رید ستاد؟
زن: آره، حالا امسال می‌خوام پول بگیرم.
چندتایی از تیم خبری صدا و سیما از وزارت کشور بیرون می‌آیند. زود سراغ نامزدی را از آنها می‌گیرد.
زن: اون کی می‌آد؟ (دختر 22ساله‌اش مدیریت شهری خوانده و حالا برایش دنبال کار می‌گردد. یک نفر پیشنهاد می‌دهد که چندتایی نامه بنویسد و اسم و شماره‌اش را هم، بعد بدهد به کاندیداهای معروف. می‌گوید: اینا الان رای می‌خوان، از این کارا می‌کنند. زن شماره‌ای هم از آنها می‌گیرد تا در روزهایی که اینجا می‌آید زنگ بزند و خبر از داخل سالن ثبت‌نام بگیرد).
من: دوره قبل به کی رای دادید؟
زن: هیشکی. یه بار به احمدی‌نژاد رای دادم و الان پشیمونم.
من: فکر می‌کنید کی بشه، بهتره؟
زن: فقط ارزونی بشه، هرکی می‌خواد بشه. من الان می‌خوام برای پسرم عروسی بگیرم، از کجا پول بیارم؟ (کمی قبل‌تر از پسرش گفته بود و یک خاک تو سرش هم برایش فرستاده بود وقتی تعریف می‌کرد که پسرش از تلفن اداره زنگ نمی‌زند و می‌گوید: «بیت‌الماله»).
ستون «مترو نوشت» را یکشنبه‌ها در صفحه آخر بخوانید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.