|

پرستار یا کیسه‌بوکس

پوریا عالمی: ماجرای عجیبی که تعریف می‌کنم واقعی است. دیروز من رفتم خواستگاری سوفیا و برای اینکه بابای سوفیا حساب کار بیاید دستش که من چه مرد کاردرستی هستم و همه از خداشان است که به من دختر بدهند، سه‌تا زن را برداشتم (البته زنم نبودند و در عالم رفاقت و همکاری بهم لطف کردند) و رفتیم خانه بابای سوفیا و تا بابای سوفیا در را باز کرد، گفتم: ببین... بفرما همه حاضرند به من زن بدهند جز شما. این هم سه‌تا زن. راستی بغل دوتاشان هم دوتا بچه بود که بچه‌ها را از سر کوچه قرض کردیم.
خلاصه بابای سوفیا تا این صحنه را دید، طوری افتاد که جای سر و پاش عوض شد. من هم هول شدم و از آن سه نفر تشکر کردم و گفتم بچه‌ها را پس بدهند. بعد بابای سوفیا را سریع انداختم توی صندوق عقب، چون آن سه‌تا را باید می‌رساندم به خانه‌هاشان، گازش را گرفتیم رفتیم بیمارستان. بابای سوفیا را از توی صندوق درآوردم و چون برانکارد نبود و ویلچر هم آن آقاهه وایساده بود و پنج هزارتومن پول می‌خواست، نشاندم روی صندلی و صندلی را هل دادم سمت اورژانس. قضیه جدی بود و بابای سوفیا مرد عمل است سریع بردندش اتاق عمل. اگر من بودم من را می‌بردند اتاق نظر یا اتاق فکر.
خلاصه بابای سوفیا را بی‌هوش کردند. یک‌طوری می‌گویند طرف را بیهوش کردیم انگار اگر چشم باز کند، باهوش می‌شود و می‌تواند قهرمان شطرنج جهان شود.
حالا اینجاست که قصه شد. بابای سوفیا کامل به‌هوش نیامد. مثل اتفاقی که در بیمارستان رازی اهواز افتاد و خانواده بیمار افتادند به جان پرستار. یعنی پرستار آمده بیرون و گفته با عرض تأسف بسیار بیمار شما آمبولی کرده. بستگان آن مرحوم هم معلوم نیست خیال کردند آمبولی چیز بدی است یا پرستار مرض داشته و شلنگ هوا را بسته، شروع می‌کنند به کتک‌زدن پرستار. (ایرنا و تابناک گزارشش را نوشته‌اند) خلاصه من هم مثل بستگان آن مرحوم افتادم به جان پرستاره. چون گفته بود بابای تو آمبولی کرده و من حاضر نبودم ببینم بابای تو آمبولی شده و تو پدرآمبولی محسوب می‌شوی. اما تو نترس. بابات حالش خوب است. منتها من الان توی کلانتری هستم تا خانواده پرستاره رضایت بدهند.
در پایان از مسئولان خواهشمندم پشت در اتاق عمل دوتا کیسه‌بوکس نصب کنند تا همراهان بیمار ناراحتی‌شان را جای پرستار، روی کیسه‌بوکس خالی کنند.
با آمبولی یا بی‌آمبولی دوستت دارم؛ میدون دوم

پوریا عالمی: ماجرای عجیبی که تعریف می‌کنم واقعی است. دیروز من رفتم خواستگاری سوفیا و برای اینکه بابای سوفیا حساب کار بیاید دستش که من چه مرد کاردرستی هستم و همه از خداشان است که به من دختر بدهند، سه‌تا زن را برداشتم (البته زنم نبودند و در عالم رفاقت و همکاری بهم لطف کردند) و رفتیم خانه بابای سوفیا و تا بابای سوفیا در را باز کرد، گفتم: ببین... بفرما همه حاضرند به من زن بدهند جز شما. این هم سه‌تا زن. راستی بغل دوتاشان هم دوتا بچه بود که بچه‌ها را از سر کوچه قرض کردیم.
خلاصه بابای سوفیا تا این صحنه را دید، طوری افتاد که جای سر و پاش عوض شد. من هم هول شدم و از آن سه نفر تشکر کردم و گفتم بچه‌ها را پس بدهند. بعد بابای سوفیا را سریع انداختم توی صندوق عقب، چون آن سه‌تا را باید می‌رساندم به خانه‌هاشان، گازش را گرفتیم رفتیم بیمارستان. بابای سوفیا را از توی صندوق درآوردم و چون برانکارد نبود و ویلچر هم آن آقاهه وایساده بود و پنج هزارتومن پول می‌خواست، نشاندم روی صندلی و صندلی را هل دادم سمت اورژانس. قضیه جدی بود و بابای سوفیا مرد عمل است سریع بردندش اتاق عمل. اگر من بودم من را می‌بردند اتاق نظر یا اتاق فکر.
خلاصه بابای سوفیا را بی‌هوش کردند. یک‌طوری می‌گویند طرف را بیهوش کردیم انگار اگر چشم باز کند، باهوش می‌شود و می‌تواند قهرمان شطرنج جهان شود.
حالا اینجاست که قصه شد. بابای سوفیا کامل به‌هوش نیامد. مثل اتفاقی که در بیمارستان رازی اهواز افتاد و خانواده بیمار افتادند به جان پرستار. یعنی پرستار آمده بیرون و گفته با عرض تأسف بسیار بیمار شما آمبولی کرده. بستگان آن مرحوم هم معلوم نیست خیال کردند آمبولی چیز بدی است یا پرستار مرض داشته و شلنگ هوا را بسته، شروع می‌کنند به کتک‌زدن پرستار. (ایرنا و تابناک گزارشش را نوشته‌اند) خلاصه من هم مثل بستگان آن مرحوم افتادم به جان پرستاره. چون گفته بود بابای تو آمبولی کرده و من حاضر نبودم ببینم بابای تو آمبولی شده و تو پدرآمبولی محسوب می‌شوی. اما تو نترس. بابات حالش خوب است. منتها من الان توی کلانتری هستم تا خانواده پرستاره رضایت بدهند.
در پایان از مسئولان خواهشمندم پشت در اتاق عمل دوتا کیسه‌بوکس نصب کنند تا همراهان بیمار ناراحتی‌شان را جای پرستار، روی کیسه‌بوکس خالی کنند.
با آمبولی یا بی‌آمبولی دوستت دارم؛ میدون دوم

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.