|

مرز پرگهر به روایت ایسنا

پوریا عالمی

سوفیا... سوفیا... من همیشه به تو فکر می‌کنم و مسئله ازدواج بیشترین حجم ذهن من را اشغال کرده است. من خیال می‌کردم اندازه دوست‌داشتن من از اینجا تا ماه است و از این بیشتر نمی‌شود. اما دیروز گزارشی در ایسنا خواندم که متوجه شدم، هم از این اندازه بزرگ‌تر وجود دارد، هم اینکه گزارش‌نویس‌ها می‌توانند از تعابیر بسیار شاعرانه‌ای برای گزارش‌نویسی استفاده کنند. اول گزارش ایسنا را برایت تعریف می‌کنم تا به عمق موردنظر من پی ببری: «روزانه حجم وسیعی از فاضلاب از سطح پایتخت جمع‌آوری می‌شود اما براساس پیش‌بینی‌های صورت‌گرفته قرار است که حجم فاضلاب‌های شهری به پنج‌میلیارد مترمکعب برسد و ۷۰ درصد از این میزان قابل‌استفاده مجدد باشد... شبکه فاضلاب در برخی پروژه‌ها در عمق ۳۸ متری زمین قرار دارد...».

تا اینجای گزارش خیلی عالی است و اطلاعات به اندازه کافی داده شده است. در پاراگراف بعدی است که گزارش‌نویس برای شیرفهم‌شدن ما، بهترین، عجیب‌ترین، شاعرانه‌ترین، لطیف‌ترین، عمیق‌ترین، بلندترین و درازترین مثال موجود را برای طول شبکه فاضلاب تهران می‌‌زند. نگاه کن ببین ایسنا چه می‌نویسد: «طرح فاضلاب تهران درحال‌حاضر دارای یک شبکه جمع‌آوری و هدایت به تصفیه‌خانه فاضلاب به طول ۶۰۰۰ کیلومتر تخمین زده شده و این میزان نیز تقریبا با طول مرز مشترک ایران با تمام کشورهای همسایه خود، برابر است». ما تا پیش از این در ترانه «ای ایران» همه با هم باافتخار می‌خواندیم: ‌ای ایران‌ ای مرز پُرگهر... ‌ای خاکت سرچشمه هنر... که با مثالی که ایسنا زده، از این به‌بعد باید بخوانیم: ‌ای ایران ‌ای مرز تو با کشورهای همسایه برابر با شبکه... تهران... ‌ای خاکت تا عمق ۳۸متری سرشار... سوفیا... سوفیا... من قصد داشتم ماه عسل پیاده با تو همه مرز ایران را راه بروم و مرز پرگهر را راه بروم. اما گلاب‌به‌روت، روم به دیوار، الان نمی‌دانم با این گزارشی که ایسنا داده، پا در چه مرز پرگهری می‌گذارم.
سوفیا ایسنا یک‌طوری گزارش داده که من حاضرم تا یک‌هفته 20:30 نگاه کنم تا این گزارش را فراموش کنم.

سوفیا... سوفیا... من همیشه به تو فکر می‌کنم و مسئله ازدواج بیشترین حجم ذهن من را اشغال کرده است. من خیال می‌کردم اندازه دوست‌داشتن من از اینجا تا ماه است و از این بیشتر نمی‌شود. اما دیروز گزارشی در ایسنا خواندم که متوجه شدم، هم از این اندازه بزرگ‌تر وجود دارد، هم اینکه گزارش‌نویس‌ها می‌توانند از تعابیر بسیار شاعرانه‌ای برای گزارش‌نویسی استفاده کنند. اول گزارش ایسنا را برایت تعریف می‌کنم تا به عمق موردنظر من پی ببری: «روزانه حجم وسیعی از فاضلاب از سطح پایتخت جمع‌آوری می‌شود اما براساس پیش‌بینی‌های صورت‌گرفته قرار است که حجم فاضلاب‌های شهری به پنج‌میلیارد مترمکعب برسد و ۷۰ درصد از این میزان قابل‌استفاده مجدد باشد... شبکه فاضلاب در برخی پروژه‌ها در عمق ۳۸ متری زمین قرار دارد...».

تا اینجای گزارش خیلی عالی است و اطلاعات به اندازه کافی داده شده است. در پاراگراف بعدی است که گزارش‌نویس برای شیرفهم‌شدن ما، بهترین، عجیب‌ترین، شاعرانه‌ترین، لطیف‌ترین، عمیق‌ترین، بلندترین و درازترین مثال موجود را برای طول شبکه فاضلاب تهران می‌‌زند. نگاه کن ببین ایسنا چه می‌نویسد: «طرح فاضلاب تهران درحال‌حاضر دارای یک شبکه جمع‌آوری و هدایت به تصفیه‌خانه فاضلاب به طول ۶۰۰۰ کیلومتر تخمین زده شده و این میزان نیز تقریبا با طول مرز مشترک ایران با تمام کشورهای همسایه خود، برابر است». ما تا پیش از این در ترانه «ای ایران» همه با هم باافتخار می‌خواندیم: ‌ای ایران‌ ای مرز پُرگهر... ‌ای خاکت سرچشمه هنر... که با مثالی که ایسنا زده، از این به‌بعد باید بخوانیم: ‌ای ایران ‌ای مرز تو با کشورهای همسایه برابر با شبکه... تهران... ‌ای خاکت تا عمق ۳۸متری سرشار... سوفیا... سوفیا... من قصد داشتم ماه عسل پیاده با تو همه مرز ایران را راه بروم و مرز پرگهر را راه بروم. اما گلاب‌به‌روت، روم به دیوار، الان نمی‌دانم با این گزارشی که ایسنا داده، پا در چه مرز پرگهری می‌گذارم.
سوفیا ایسنا یک‌طوری گزارش داده که من حاضرم تا یک‌هفته 20:30 نگاه کنم تا این گزارش را فراموش کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.