|

در حاشیه بیمه نوازندگان خیابانی

بگذارند ساز بزنیم

«تنها خواسته ما داشتن جایی در خیابان است تا بتوانیم برای مردم ساز بزنیم، نه بیشتر!» این را مهرداد مهدی، نوازنده خیابانی، می‌گوید. مهدی 9 سال است در خیابان‌ها آکاردئون می‌زند، عضو یکی از نخستین گروه‌های موسیقی خیابانی در ایران بوده و حالا با گذشت سال‌ها توانسته حتی مجوز آلبوم رسمی‌اش را هم بگیرد. وقتی خبر بیمه‌شدن نوازندگان خیابانی را به او می‌دهم، با خنده می‌گوید: «این حرف‌ها فقط بازارگرمی برای بعضی‌هاست. ما هنوز برای ساززدن در خیابان مشکل داریم و هر نهادی دلش بخواهد، می‌تواند جلو ساززدن ما را بگیرد، جلو ساززدن ما را نگیرند بیمه‌کردنمان پیشکش!». این هنرمند درباره خواسته‌ها و دغدغه‌هایی که برای این هنرمندان در اولویت است، می‌گوید: «تنها چیزی که ما می‌خواهیم، داشتن جایی در خیابان برای ساززدن است. نه درآمدی که آقایان گفته‌اند را می‌خواهیم و نه چیز دیگر. فعالیت ما آن‌قدر مردمی هست که بتوانیم برایشان بزنیم و درآمدمان را از همین مردم به دست آوریم. این نوع فعالیت جنبه رسمی به این معنی ندارد، فقط اجازه دهند ما ساز خود را بزنیم».
باید توجه دولت را جلب کرد
فاضل جمشیدی که از طرح بیمه‌شدن هنرمندان موسیقی خیابانی و حمایت حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی و داوود گنجه‌ای خبر داده بود، در گفت‌وگو با «شرق»، می‌گوید: «زمانی که با آقای روشن‌روان در خانه موسیقی بودیم، یک روز پشت چراغ‌قرمز دو نوازنده دیدیم که آکاردئون و ویلون بسیار زیبایی می‌زدند. آقای روشن‌روان به‌عنوان رئیس خانه موسیقی، به من گفت در کنار هنرمندان رسمی، خیابانی‌ها را هم بیمه کنید. موافقت کردم اما زمانی که در جلسه اعضا مطرح شد، با استقبال روبه‌رو نشد. اما اکنون که سال‌ها از این ماجرا گذشته، می‌بینیم به دلیل مشکلات مالی، هنرمندان باشخصیت ما باید بروند در خیابان‌ها ساز بزنند و از مردم پول بگیرند. من حاضرم از وقت شخصی خودم بگذرم و با کمک خانه موسیقی پیگیر کار بیمه این هنرمندان باشم».
جمشیدی درباره علت مخالفت اعضای خانه موسیقی با این طرح در آن زمان می‌گوید: «به دلیل مشکلات شخصی‌ای که بعضی از هنرمندان کشور با من و آقای روشن‌روان داشتند، اجازه اجرای این طرح را ندادند».
این هنرمند درباره چگونگی بیمه‌کردن هنرمندان خیابانی توضیح می‌دهد: «اگر واقع‌بین باشیم و رئیس‌جمهور و وزیر ارشاد با ما همکاری کنند، این کار شدنی است. اولین قدم ما این است که هنرمندان رشته‌های مختلف، ازجمله موسیقی که براساس آیین‌نامه صاحبان حرف و مشاغل آزاد، از طریق نهادهای مدنی و وزارت ارشاد بیمه شده‌اند، حقوقشان از حقوق کارگر ساده به دوبرابر، دوبرابر و نیم افزایش یابد و اگر بخواهیم کارشناسی‌شده به پول امروز از 800 هزار تومان حداقل به دو ‌میلیون تومان برسد. برای ما شرم‌آور است هنرمند بازنشسته ما 700‌ هزار تومان بیمه بگیرد. اگر در این طرح شکست بخورم حداقل باید این حقوق را دوبرابر کنم. برای هنرمندان خیابانی سنگ بزرگ علامت‌نزدن است. برنامه من این است هنرمندان خیابانی فقط به حداقل دستمزد برسند، یعنی فعلا برای اینها کافی است از بی‌هویتی تأمین اجتماعی خارج شوند و به حداقل دستمزد برسند».
جمشیدی ادامه می‌دهد: «باید کمیته‌ای در خانه موسیقی تشکیل دهیم و از این هنرمندان آزمون گرفته شود، اگر قبول شدند، بیمه شوند. اگر اینها را بیمه کنیم ممکن است از خیابان‌ها خارج شوند و در جایی مشغول به کار شوند. از لحاظ اجتماعی هم تأمین می‌شوند».
او در پاسخ به این سؤال که بودجه این طرح درحالی که صندوق اعتبار هنرمندان با مشکلات مالی روبه‌روست، قرار است از کجا تأمین شود، بیان می‌کند: «این مشکل دولت است به ما چه ربطی دارد. دولت قانون دارد و باید آن را اجرا کند. سه هزار هنرمند دو سال پیش برای بیمه مشکلاتی داشتند، آقای روحانی دستور دادند مشکل‌شان برطرف شد. راه‌حلش این است دولت یک ساختمان یا نهادش را به تأمین اجتماعی واگذار کند. مگر هنرمندان خیابانی ما چند نفر هستند. ما منابع مالی خوبی در کشور داریم علاوه بر این، دو سال پیش با آقای روحانی در مراسم افطاری صحبت کردم، ایشان موافق بودند. به آقای جنتی هم توصیه‌هایی کردند، برای همین هم فکر می‌کنم این کار عملیاتی و به‌صورت متممی به قانون حِرف و مشاغل آزاد اضافه می‌شود».
او در پاسخ به این پرسش که دولت در این سال‌ها مطالبات هنرمندان رسمی را هم برآورده نکرده و چقدر ممکن است سر قول دو سال پیش در مراسم افطاری مانده باشد، می‌گوید: «باید توجه دولت را جلب کنیم. همه باید کمک کنند».
برخی برای دیده‌شدن حرف‌های خوب می‌زنند
داوود گنجه‌ای، عضو هیأت‌مدیره خانه موسیقی، درباره بیمه‌شدن هنرمندان خیابانی می‌گوید: «قطعا از این طرح حمایت خواهم کرد و فکر می‌کنم این مرحله فرار روبه‌جلو است. من هم همه مشکلات و موانع را می‌دانم و می‌شناسم و سال‌ها با آنها زندگی کرده‌ام. اما اگر همین کار انجام شود شاید کسانی که برای این موزیسین‌ها مانع ایجاد می‌کنند، بفهمند کارشان اشتباه است. اگر موسیقی مشکل شرعی ندارد که این نوعش هم بی‌اشکال است».
عضو هیأت‌مدیره خانه موسیقی درباره اینکه درحال‌حاضر صندوق بیمه هنرمندان مشکلات بدهی سنگینی به تأمین اجتماعی دارد و برای عضویت جدید هنرمندان رسمی هم با مشکل روبه‌روست، می‌گوید: «مشکل این صندوق به‌زودی حل خواهد شد و در عضوگیری جدید مشکلی وجود نخواهد داشت».
گنجه‌ای در پاسخ به چگونگی امکان‌پذیربودن بیمه‌شدن موزیسین‌های خیابانی، توضیح می‌دهد: «باید امکان‌پذیر باشد. کسانی که در خیابان ساز می‌زنند هم شغلشان به هنر وابسته است، اما معتقدم همیشه باید به قشر ضعیف جامعه رسیدگی شود تا پویاتر شود. البته این بحث مع‌الفارق است و شاید نشود آن را به صورت جدی مطرح کرد».
گنجه‌ای درباره روند اجرائی این طرح ادامه می‌دهد: «خیلی در جریان روند اجرائی و ساختار عملی آن نیستم، اما از طرح حمایت خواهم کرد. جامعه ما مشکل کم ندارد این هم یکی از آنهاست. البته برخی فقط حرف‌های خوب می‌زنند تا دیده شوند و کاری انجام نمی‌دهند».

«تنها خواسته ما داشتن جایی در خیابان است تا بتوانیم برای مردم ساز بزنیم، نه بیشتر!» این را مهرداد مهدی، نوازنده خیابانی، می‌گوید. مهدی 9 سال است در خیابان‌ها آکاردئون می‌زند، عضو یکی از نخستین گروه‌های موسیقی خیابانی در ایران بوده و حالا با گذشت سال‌ها توانسته حتی مجوز آلبوم رسمی‌اش را هم بگیرد. وقتی خبر بیمه‌شدن نوازندگان خیابانی را به او می‌دهم، با خنده می‌گوید: «این حرف‌ها فقط بازارگرمی برای بعضی‌هاست. ما هنوز برای ساززدن در خیابان مشکل داریم و هر نهادی دلش بخواهد، می‌تواند جلو ساززدن ما را بگیرد، جلو ساززدن ما را نگیرند بیمه‌کردنمان پیشکش!». این هنرمند درباره خواسته‌ها و دغدغه‌هایی که برای این هنرمندان در اولویت است، می‌گوید: «تنها چیزی که ما می‌خواهیم، داشتن جایی در خیابان برای ساززدن است. نه درآمدی که آقایان گفته‌اند را می‌خواهیم و نه چیز دیگر. فعالیت ما آن‌قدر مردمی هست که بتوانیم برایشان بزنیم و درآمدمان را از همین مردم به دست آوریم. این نوع فعالیت جنبه رسمی به این معنی ندارد، فقط اجازه دهند ما ساز خود را بزنیم».
باید توجه دولت را جلب کرد
فاضل جمشیدی که از طرح بیمه‌شدن هنرمندان موسیقی خیابانی و حمایت حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی و داوود گنجه‌ای خبر داده بود، در گفت‌وگو با «شرق»، می‌گوید: «زمانی که با آقای روشن‌روان در خانه موسیقی بودیم، یک روز پشت چراغ‌قرمز دو نوازنده دیدیم که آکاردئون و ویلون بسیار زیبایی می‌زدند. آقای روشن‌روان به‌عنوان رئیس خانه موسیقی، به من گفت در کنار هنرمندان رسمی، خیابانی‌ها را هم بیمه کنید. موافقت کردم اما زمانی که در جلسه اعضا مطرح شد، با استقبال روبه‌رو نشد. اما اکنون که سال‌ها از این ماجرا گذشته، می‌بینیم به دلیل مشکلات مالی، هنرمندان باشخصیت ما باید بروند در خیابان‌ها ساز بزنند و از مردم پول بگیرند. من حاضرم از وقت شخصی خودم بگذرم و با کمک خانه موسیقی پیگیر کار بیمه این هنرمندان باشم».
جمشیدی درباره علت مخالفت اعضای خانه موسیقی با این طرح در آن زمان می‌گوید: «به دلیل مشکلات شخصی‌ای که بعضی از هنرمندان کشور با من و آقای روشن‌روان داشتند، اجازه اجرای این طرح را ندادند».
این هنرمند درباره چگونگی بیمه‌کردن هنرمندان خیابانی توضیح می‌دهد: «اگر واقع‌بین باشیم و رئیس‌جمهور و وزیر ارشاد با ما همکاری کنند، این کار شدنی است. اولین قدم ما این است که هنرمندان رشته‌های مختلف، ازجمله موسیقی که براساس آیین‌نامه صاحبان حرف و مشاغل آزاد، از طریق نهادهای مدنی و وزارت ارشاد بیمه شده‌اند، حقوقشان از حقوق کارگر ساده به دوبرابر، دوبرابر و نیم افزایش یابد و اگر بخواهیم کارشناسی‌شده به پول امروز از 800 هزار تومان حداقل به دو ‌میلیون تومان برسد. برای ما شرم‌آور است هنرمند بازنشسته ما 700‌ هزار تومان بیمه بگیرد. اگر در این طرح شکست بخورم حداقل باید این حقوق را دوبرابر کنم. برای هنرمندان خیابانی سنگ بزرگ علامت‌نزدن است. برنامه من این است هنرمندان خیابانی فقط به حداقل دستمزد برسند، یعنی فعلا برای اینها کافی است از بی‌هویتی تأمین اجتماعی خارج شوند و به حداقل دستمزد برسند».
جمشیدی ادامه می‌دهد: «باید کمیته‌ای در خانه موسیقی تشکیل دهیم و از این هنرمندان آزمون گرفته شود، اگر قبول شدند، بیمه شوند. اگر اینها را بیمه کنیم ممکن است از خیابان‌ها خارج شوند و در جایی مشغول به کار شوند. از لحاظ اجتماعی هم تأمین می‌شوند».
او در پاسخ به این سؤال که بودجه این طرح درحالی که صندوق اعتبار هنرمندان با مشکلات مالی روبه‌روست، قرار است از کجا تأمین شود، بیان می‌کند: «این مشکل دولت است به ما چه ربطی دارد. دولت قانون دارد و باید آن را اجرا کند. سه هزار هنرمند دو سال پیش برای بیمه مشکلاتی داشتند، آقای روحانی دستور دادند مشکل‌شان برطرف شد. راه‌حلش این است دولت یک ساختمان یا نهادش را به تأمین اجتماعی واگذار کند. مگر هنرمندان خیابانی ما چند نفر هستند. ما منابع مالی خوبی در کشور داریم علاوه بر این، دو سال پیش با آقای روحانی در مراسم افطاری صحبت کردم، ایشان موافق بودند. به آقای جنتی هم توصیه‌هایی کردند، برای همین هم فکر می‌کنم این کار عملیاتی و به‌صورت متممی به قانون حِرف و مشاغل آزاد اضافه می‌شود».
او در پاسخ به این پرسش که دولت در این سال‌ها مطالبات هنرمندان رسمی را هم برآورده نکرده و چقدر ممکن است سر قول دو سال پیش در مراسم افطاری مانده باشد، می‌گوید: «باید توجه دولت را جلب کنیم. همه باید کمک کنند».
برخی برای دیده‌شدن حرف‌های خوب می‌زنند
داوود گنجه‌ای، عضو هیأت‌مدیره خانه موسیقی، درباره بیمه‌شدن هنرمندان خیابانی می‌گوید: «قطعا از این طرح حمایت خواهم کرد و فکر می‌کنم این مرحله فرار روبه‌جلو است. من هم همه مشکلات و موانع را می‌دانم و می‌شناسم و سال‌ها با آنها زندگی کرده‌ام. اما اگر همین کار انجام شود شاید کسانی که برای این موزیسین‌ها مانع ایجاد می‌کنند، بفهمند کارشان اشتباه است. اگر موسیقی مشکل شرعی ندارد که این نوعش هم بی‌اشکال است».
عضو هیأت‌مدیره خانه موسیقی درباره اینکه درحال‌حاضر صندوق بیمه هنرمندان مشکلات بدهی سنگینی به تأمین اجتماعی دارد و برای عضویت جدید هنرمندان رسمی هم با مشکل روبه‌روست، می‌گوید: «مشکل این صندوق به‌زودی حل خواهد شد و در عضوگیری جدید مشکلی وجود نخواهد داشت».
گنجه‌ای در پاسخ به چگونگی امکان‌پذیربودن بیمه‌شدن موزیسین‌های خیابانی، توضیح می‌دهد: «باید امکان‌پذیر باشد. کسانی که در خیابان ساز می‌زنند هم شغلشان به هنر وابسته است، اما معتقدم همیشه باید به قشر ضعیف جامعه رسیدگی شود تا پویاتر شود. البته این بحث مع‌الفارق است و شاید نشود آن را به صورت جدی مطرح کرد».
گنجه‌ای درباره روند اجرائی این طرح ادامه می‌دهد: «خیلی در جریان روند اجرائی و ساختار عملی آن نیستم، اما از طرح حمایت خواهم کرد. جامعه ما مشکل کم ندارد این هم یکی از آنهاست. البته برخی فقط حرف‌های خوب می‌زنند تا دیده شوند و کاری انجام نمی‌دهند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.