نگاهی به زندگی حرفهای مککاناهی
متیو مککاناهی در سال 1969 در اوالده تگزاس متولد شد. این بازیگر آمریکایی خون اسکاتلندی، ایرلندی، انگلیسی، آلمانی و سوئدی در رگهایش دارد. پدرش در میسیسیپی مالک پمپ بنزین و مادرش معلم مدرسهای از نیوجرسی بود. متیو در لانگویو تگزاس بزرگ شد و در سال 1988 از دبیرستان محلی فارغالتحصیل شد. بعد از یک سال که در استرالیا به کارهایی مانند ظرفشویی و دامداری مشغول شد، به تگزاس برگشت و در دانشگاه آستین به تحصیل در رشته حقوق پرداخت، اما در میانه تحصیل ناگهان تغییر رشته داد و در رشته فیلمسازی ادامه تحصیل داد. در سال 1991 وارد حرفه بازیگری شد و در فیلمهای دانشجویی و تبلیغات تلویزیونی مشغول شد و فیلم کوتاهی به نام Chicano Chariots کارگردانی کرد.
در سال 1993 در هتلی در شهر آستین با مسئول انتخاب بازیگر پروژه فیلم کمدی/درام «گیج و سردرگم»، به کارگردانی ریچارد لینکلیتر ملاقات کرد. لینکلیتر در ابتدا تصور میکرد که او خوشقیافهتر از آن است که در نقش شخصیت این فیلم درباره گذر از نوجوانی به بزرگسالی جا بیفتد، اما بالاخره او را با سبیل و موی بلند برای بازی در نقشی پذیرفت که اول قرار بود سه صحنه باشد، اما بعد به 300 خط دیالوگ و بازیهای بداهه ختم شد و مککاناهی اولین بار با این فیلم توجهها را به خود جلب کرد. با فیلمهایی نظیر «کشتار با اره برقی تگزاسی: نسل بعد» محصول 1994 و دو سال بعد در نقش کلانتر فیلم «تکستاره» و همراه با ساندرا بولاک و کوین اسپیسی در درام دلهرهآور دادگاهی «زمانی برای کشتن» به کارگردانی جوئل شوماخر و سپس در درام تاریخی استیون اسپیلبرگ در سال 1997 به نام «آمیستاد»، کمدی «اد تیوی» در سال 1999 و درام جنگی «U-571» در سال 2000 به فعالیت در عرصه بازیگری ادامه داد.
در دهه اول قرن بیستویکم بیش از همه برای بازی در کمدیهای رمانتیک شهرت کسب کرد؛ از جمله فیلمهای «برنامهریز عروسی» (2001)، «چگونه میتوان یک مرد را در 10 روز از دست داد» (2003) و «طلای احمقها» (2008). از ابتدای دهه 2010 تغییر مسیر داد و در فیلمهای معتبرتر و جدیتری مانند «وکیل لینکلنسوار» (2011)، «برنی» (2011)، «جو قاتل» (2011)، «پسرک روزنامهفروش» (2012)، «ماد» (2012)، «مایک جادویی» (2012)، «گرگ وال استریت» (2013)، «باشگاه خریداران دالاس» (2013)، «بینستارهای» (2014) و «کشور آزاد جونز» (2016) حضور پیدا کرد.
بزرگترین موفقیت حرفهای برای مککاناهی در سال 2013 با تصویرکردن شخصیت واقعی یک گاوچران در فیلم «باشگاه خریداران دالاس» که بعد از ابتلا به ایدز دیدگاههای تازهای در زندگی پیدا میکند، رقم خورد. او برای این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد نقش اصلی و نامزد و برنده جوایز متعدد دیگری شد. او همچنین در سال 2014 برای بازی در نقش کارآگاه کوهل در سریال «کارآگاه واقعی» شبکه HBO برنده جایزه منتخب مننتقدان آمریکایی شد.
متیو مککاناهی در سال 1969 در اوالده تگزاس متولد شد. این بازیگر آمریکایی خون اسکاتلندی، ایرلندی، انگلیسی، آلمانی و سوئدی در رگهایش دارد. پدرش در میسیسیپی مالک پمپ بنزین و مادرش معلم مدرسهای از نیوجرسی بود. متیو در لانگویو تگزاس بزرگ شد و در سال 1988 از دبیرستان محلی فارغالتحصیل شد. بعد از یک سال که در استرالیا به کارهایی مانند ظرفشویی و دامداری مشغول شد، به تگزاس برگشت و در دانشگاه آستین به تحصیل در رشته حقوق پرداخت، اما در میانه تحصیل ناگهان تغییر رشته داد و در رشته فیلمسازی ادامه تحصیل داد. در سال 1991 وارد حرفه بازیگری شد و در فیلمهای دانشجویی و تبلیغات تلویزیونی مشغول شد و فیلم کوتاهی به نام Chicano Chariots کارگردانی کرد.
در سال 1993 در هتلی در شهر آستین با مسئول انتخاب بازیگر پروژه فیلم کمدی/درام «گیج و سردرگم»، به کارگردانی ریچارد لینکلیتر ملاقات کرد. لینکلیتر در ابتدا تصور میکرد که او خوشقیافهتر از آن است که در نقش شخصیت این فیلم درباره گذر از نوجوانی به بزرگسالی جا بیفتد، اما بالاخره او را با سبیل و موی بلند برای بازی در نقشی پذیرفت که اول قرار بود سه صحنه باشد، اما بعد به 300 خط دیالوگ و بازیهای بداهه ختم شد و مککاناهی اولین بار با این فیلم توجهها را به خود جلب کرد. با فیلمهایی نظیر «کشتار با اره برقی تگزاسی: نسل بعد» محصول 1994 و دو سال بعد در نقش کلانتر فیلم «تکستاره» و همراه با ساندرا بولاک و کوین اسپیسی در درام دلهرهآور دادگاهی «زمانی برای کشتن» به کارگردانی جوئل شوماخر و سپس در درام تاریخی استیون اسپیلبرگ در سال 1997 به نام «آمیستاد»، کمدی «اد تیوی» در سال 1999 و درام جنگی «U-571» در سال 2000 به فعالیت در عرصه بازیگری ادامه داد.
در دهه اول قرن بیستویکم بیش از همه برای بازی در کمدیهای رمانتیک شهرت کسب کرد؛ از جمله فیلمهای «برنامهریز عروسی» (2001)، «چگونه میتوان یک مرد را در 10 روز از دست داد» (2003) و «طلای احمقها» (2008). از ابتدای دهه 2010 تغییر مسیر داد و در فیلمهای معتبرتر و جدیتری مانند «وکیل لینکلنسوار» (2011)، «برنی» (2011)، «جو قاتل» (2011)، «پسرک روزنامهفروش» (2012)، «ماد» (2012)، «مایک جادویی» (2012)، «گرگ وال استریت» (2013)، «باشگاه خریداران دالاس» (2013)، «بینستارهای» (2014) و «کشور آزاد جونز» (2016) حضور پیدا کرد.
بزرگترین موفقیت حرفهای برای مککاناهی در سال 2013 با تصویرکردن شخصیت واقعی یک گاوچران در فیلم «باشگاه خریداران دالاس» که بعد از ابتلا به ایدز دیدگاههای تازهای در زندگی پیدا میکند، رقم خورد. او برای این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد نقش اصلی و نامزد و برنده جوایز متعدد دیگری شد. او همچنین در سال 2014 برای بازی در نقش کارآگاه کوهل در سریال «کارآگاه واقعی» شبکه HBO برنده جایزه منتخب مننتقدان آمریکایی شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.