|

حلالم كنرفتم بيمارستان

پوریا عالمی

سوفيا به بابات بگو روى من حساب نكند امروز هم، چون من بايد بروم بيمارستان و نمى‌رسم بيايم خواستگارى. نگران نشو عزيزم. يك ام‌آرآى ساده دارم. راستش آدم‌ها اگر در دنيا مريض شوند و پول نداشته باشند و گذرشان بيفتد به بيمارستان دولتى، طورى تحت فشار قرار گیرند كه انگار فشار سنگ قبر است، به همين دليل من از مسئولان بهشت تقاضا دارم آدم‌هايى را كه بايد در بيمارستان دولتى ويزيت شوند، حداقل يك هفته بفرستند بهشت. اگر هم كسى بسترى بيمارستان شد و در آن دنيا جهنمى بود، واقعا لاى در را براش باز بگذارند، چون آن طفلك تقاص كارهایش را توى بيمارستان داده. خلاصه سوفيا من ديروز كه آمدم بيمارستان، فهميدم كه 60 نوع بيمه داريم كه ما هركدامش را داشته باشيم، بيمارستانه آن يكیش را قبول مى‌كند. بعد هم ديروز چنان چيزى بر من گذشت كه امروز زنگ زدم از خانواده و دوستان حلاليت طلبيدم. دوستان گفتند به سلامتى زيارت راه دور تشريف مى‌بريد؟ گفتم نه ميرم بيمارستان. رفتيم به رئیس بيمارستان اعتراض كرديم پاسخ داد بيمارستان‌هاى دولتى هتلينگ بدى دارند و سرويس خوبى مى‌دهند. والا چيزى كه من ديدم اين است كه ما را از در بيمارستان‌هاى دولتى سرويس دقيقى مى‌كنند و هتلينگشان هم عملا با كارتن‌خوابى رقابت مى‌كند. طورى كه مردم از راه دور و نزديك با كارتن يخچال و پتو و آذوقه وارد بيمارستان مى‌شوند چون آمدنشان با خودشان است، رفتنشان با كرام‌الكاتبين. مي‌دانى چرا بيمارستان‌هاى دولتى سخت مى‌گيرند؟ چون به مرگ می‌گيرند كه مردم به تب و باقى بيمارى‌هاشان راضى شوند و برگردند خانه. بله سوفيا. درواقع در بيمارستان‌هاى ما شعار كلى اين است كه عمر دست خداست و عزيزان تلاش مى‌كنند مال هر كسى زودتر برسد دست صاحبش. سوفياى من، عمر دست خداست و كاش تو هم مى‌رسيدى به دست من، چون تو عمر منى سوفيا.

سوفيا به بابات بگو روى من حساب نكند امروز هم، چون من بايد بروم بيمارستان و نمى‌رسم بيايم خواستگارى. نگران نشو عزيزم. يك ام‌آرآى ساده دارم. راستش آدم‌ها اگر در دنيا مريض شوند و پول نداشته باشند و گذرشان بيفتد به بيمارستان دولتى، طورى تحت فشار قرار گیرند كه انگار فشار سنگ قبر است، به همين دليل من از مسئولان بهشت تقاضا دارم آدم‌هايى را كه بايد در بيمارستان دولتى ويزيت شوند، حداقل يك هفته بفرستند بهشت. اگر هم كسى بسترى بيمارستان شد و در آن دنيا جهنمى بود، واقعا لاى در را براش باز بگذارند، چون آن طفلك تقاص كارهایش را توى بيمارستان داده. خلاصه سوفيا من ديروز كه آمدم بيمارستان، فهميدم كه 60 نوع بيمه داريم كه ما هركدامش را داشته باشيم، بيمارستانه آن يكیش را قبول مى‌كند. بعد هم ديروز چنان چيزى بر من گذشت كه امروز زنگ زدم از خانواده و دوستان حلاليت طلبيدم. دوستان گفتند به سلامتى زيارت راه دور تشريف مى‌بريد؟ گفتم نه ميرم بيمارستان. رفتيم به رئیس بيمارستان اعتراض كرديم پاسخ داد بيمارستان‌هاى دولتى هتلينگ بدى دارند و سرويس خوبى مى‌دهند. والا چيزى كه من ديدم اين است كه ما را از در بيمارستان‌هاى دولتى سرويس دقيقى مى‌كنند و هتلينگشان هم عملا با كارتن‌خوابى رقابت مى‌كند. طورى كه مردم از راه دور و نزديك با كارتن يخچال و پتو و آذوقه وارد بيمارستان مى‌شوند چون آمدنشان با خودشان است، رفتنشان با كرام‌الكاتبين. مي‌دانى چرا بيمارستان‌هاى دولتى سخت مى‌گيرند؟ چون به مرگ می‌گيرند كه مردم به تب و باقى بيمارى‌هاشان راضى شوند و برگردند خانه. بله سوفيا. درواقع در بيمارستان‌هاى ما شعار كلى اين است كه عمر دست خداست و عزيزان تلاش مى‌كنند مال هر كسى زودتر برسد دست صاحبش. سوفياى من، عمر دست خداست و كاش تو هم مى‌رسيدى به دست من، چون تو عمر منى سوفيا.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.