|

سومین رمان ذره‌بین

شمارش معکوس

رمان معمایی «کوچه بن‌بست» نوشته آیریس یوهانسن جدا از داستان گیرای آن، که مخاطب را تا آخر رمان به خواندن وامی‌دارد، در صفحه آخر مخاطب را شوکه می‌کند. «خواننده گرامی امیدوارم مطلبی که درباره جین مک‌گوایر در رمان کوچه بن‌بست خوانده‌اید برایتان شادی‌بخش باشد. اطمینان دارم که از مشارکت ایو و جو برای اولین‌بار در زندگی جین کاملا راضی هستید. درواقع پس از آنکه کتاب به پایان رسید فهمیدم نمی‌توانم او را رها کنم. بنابراین داستان دیگری به‌نام شمارش معکوس نوشتم، داستانی که ادامه ماجراهای مک‌گوایر را می‌بینید - اما حالا می‌ترسم که جین واقعا بخواهد خودش را در همین رمان محدود کند!» یوهانسن بعد از سیصد‌و‌هشتاد صفحه، تازه از پایانی خبر می‌دهد که برای او رضایت‌بخش یا کافی نیست. برای همین از ادامه این رمان یا سرنوشت جین در رمان بعدی خبر می‌دهد، اما بعد با تردید اعلام می‌کند که شاید خودِ جین نخواهد از این پیش‌تر رود. «کوچه بن‌بست» مانند غالبِ آثار کارگاهی با این پیدایی جسد آغاز می‌شود: «جو به جسد نگاه کرد که در برزنتی سبز تیره‌رنگ پیچیده شده و گروه تجسس با احتیاط از قبری کم‌عمق بیرون آورده بودند. کاراگاه کریستی لولاک به‌سوی او رفت: کوئین، متشکرم که آمدی. میدونم که موضوع به تو مربوط نمی‌شود اما به تو نیاز داشتم. این‌بار خیلی عجیب و باورنکردنیه». در نظر کارآگاه با چندین و چند پرونده و جسد که تابه‌حال دیده بود، این مورد عجیب بود. وقتی جو برزنت را کنار زد دید که چیزی از چهره جسد باقی نمانده و فقط استخوان سر دیده می‌شود. اما از گردن به پایین تقریبا بی‌عیب‌ونقص بود. و بعد انگشت‌ها، که سوزانده شده بودند تا اثر انگشتی از فرد به‌دست نیاید. کارآگاه احتمال می‌دهد که جسد پیش‌رو همان قاتلی باشد که پیش‌تر از دست پلیس فرار کرده بود و البته پلیس به نواحی دیگر خبر رسانده بود که ممکن است قاتل آنجا بیاید. این جسد بی‌هویت است که ماجرای رمان یوهانسن را آغاز می‌کند و پیش می‌برد و آن را به پرونده‌های دیگر می‌کشاند. رمان نوزده فصل دارد و تقریبا در هر فصل ضمن بازشدن گره‌ای از معمای اصلی، ماجرای دیگری نیز روایت می‌شود. در ادامه آنطور که معلوم می‌شود همه قتل‌ها با این آخری نسبت داشته‌اند، خب البته حکایت قتل‌های زنجیره‌ای به شیوه خاص در کتابی کارآگاهی- معمایی امر بعید یا بدیعی نیست اما وجه ممیزه این قتل‌ها شباهت عجیب مقتول‌ها به هم است: «یک جینِ دیگر». عکس‌هایی که هست و عکس‌هایی که از روی جسدهایی با چهره‌های نامعلوم بازسازی شده، همه یک چهره دارند با تفاوت‌هایی اندک و جزئی. با‌این‌حال جین در نظر آدم‌های درگیر با این پرونده تفاوت دارد، دیگران تنها به او شباهت دارند: «اما به تصویر جین نگاه کن. اون‌قدر سرزنده و شاداب هست که می‌خواد از قاب تصویر بیرون بپره. وقتی او را با قربانی‌های دیگه مقایسه می‌کنی، مثل اینکه مقتولان هیچ‌کدام واقعی نیستند و ساختگی به نظر می‌رسند». آیریس یوهانسن، از نویسندگان مشهور آمریکایی است که آثارش اغلب در فهرست پرفروش‌ها قرار می‌گیرد. همین رمان «کوچه بن‌بست» نیز با اقبال مخاطبان مواجه شد و روزنامه نیوزویک آن را به‌عنوان کتاب سال خود معرفی کرد.

رمان معمایی «کوچه بن‌بست» نوشته آیریس یوهانسن جدا از داستان گیرای آن، که مخاطب را تا آخر رمان به خواندن وامی‌دارد، در صفحه آخر مخاطب را شوکه می‌کند. «خواننده گرامی امیدوارم مطلبی که درباره جین مک‌گوایر در رمان کوچه بن‌بست خوانده‌اید برایتان شادی‌بخش باشد. اطمینان دارم که از مشارکت ایو و جو برای اولین‌بار در زندگی جین کاملا راضی هستید. درواقع پس از آنکه کتاب به پایان رسید فهمیدم نمی‌توانم او را رها کنم. بنابراین داستان دیگری به‌نام شمارش معکوس نوشتم، داستانی که ادامه ماجراهای مک‌گوایر را می‌بینید - اما حالا می‌ترسم که جین واقعا بخواهد خودش را در همین رمان محدود کند!» یوهانسن بعد از سیصد‌و‌هشتاد صفحه، تازه از پایانی خبر می‌دهد که برای او رضایت‌بخش یا کافی نیست. برای همین از ادامه این رمان یا سرنوشت جین در رمان بعدی خبر می‌دهد، اما بعد با تردید اعلام می‌کند که شاید خودِ جین نخواهد از این پیش‌تر رود. «کوچه بن‌بست» مانند غالبِ آثار کارگاهی با این پیدایی جسد آغاز می‌شود: «جو به جسد نگاه کرد که در برزنتی سبز تیره‌رنگ پیچیده شده و گروه تجسس با احتیاط از قبری کم‌عمق بیرون آورده بودند. کاراگاه کریستی لولاک به‌سوی او رفت: کوئین، متشکرم که آمدی. میدونم که موضوع به تو مربوط نمی‌شود اما به تو نیاز داشتم. این‌بار خیلی عجیب و باورنکردنیه». در نظر کارآگاه با چندین و چند پرونده و جسد که تابه‌حال دیده بود، این مورد عجیب بود. وقتی جو برزنت را کنار زد دید که چیزی از چهره جسد باقی نمانده و فقط استخوان سر دیده می‌شود. اما از گردن به پایین تقریبا بی‌عیب‌ونقص بود. و بعد انگشت‌ها، که سوزانده شده بودند تا اثر انگشتی از فرد به‌دست نیاید. کارآگاه احتمال می‌دهد که جسد پیش‌رو همان قاتلی باشد که پیش‌تر از دست پلیس فرار کرده بود و البته پلیس به نواحی دیگر خبر رسانده بود که ممکن است قاتل آنجا بیاید. این جسد بی‌هویت است که ماجرای رمان یوهانسن را آغاز می‌کند و پیش می‌برد و آن را به پرونده‌های دیگر می‌کشاند. رمان نوزده فصل دارد و تقریبا در هر فصل ضمن بازشدن گره‌ای از معمای اصلی، ماجرای دیگری نیز روایت می‌شود. در ادامه آنطور که معلوم می‌شود همه قتل‌ها با این آخری نسبت داشته‌اند، خب البته حکایت قتل‌های زنجیره‌ای به شیوه خاص در کتابی کارآگاهی- معمایی امر بعید یا بدیعی نیست اما وجه ممیزه این قتل‌ها شباهت عجیب مقتول‌ها به هم است: «یک جینِ دیگر». عکس‌هایی که هست و عکس‌هایی که از روی جسدهایی با چهره‌های نامعلوم بازسازی شده، همه یک چهره دارند با تفاوت‌هایی اندک و جزئی. با‌این‌حال جین در نظر آدم‌های درگیر با این پرونده تفاوت دارد، دیگران تنها به او شباهت دارند: «اما به تصویر جین نگاه کن. اون‌قدر سرزنده و شاداب هست که می‌خواد از قاب تصویر بیرون بپره. وقتی او را با قربانی‌های دیگه مقایسه می‌کنی، مثل اینکه مقتولان هیچ‌کدام واقعی نیستند و ساختگی به نظر می‌رسند». آیریس یوهانسن، از نویسندگان مشهور آمریکایی است که آثارش اغلب در فهرست پرفروش‌ها قرار می‌گیرد. همین رمان «کوچه بن‌بست» نیز با اقبال مخاطبان مواجه شد و روزنامه نیوزویک آن را به‌عنوان کتاب سال خود معرفی کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.