|

قصور و تقصیر در ایجاد آسیب‌های اجتماعی

ضیاء مصباح . دبیر کانون علوم اداری ایران

سخنان وزیر کشور در صحن مجلس درباره آسیب‌های اجتماعی و اشاره به اینکه این آسیب‌ها، مسائل امنیتی و سیاسی در پی دارد و از این لحاظ 20 سال عقب هستیم؛ در روزهای اخیر تحلیل‌های مختلفی در پی داشته است. او در سخنان خود آماری از وضعیت زندانیان، نرخ بی‌کاری، طلاق، اعتیاد و کاهش رضایتمندی مردم ارائه داد که عمیقا مایه تأمل است. او بالاخره اشاره كرده نبود مدیریت درست و نداشتن توازن منطقه‌ای این نابسامانی‌ها را به ارمغان آورده است. رئیس مجلس نیز بعد از دو دوره ریاست بر خانه ملت، اشاره کرده این موضوع بسیار مهم و حساس است و بخشی در اختیار مجلس که ریل‌گذاری کند، عزم ملی می‌خواهد و دولت در قالب برنامه ششم، لایحه لازم را ارائه کند و... انگار که آنچه وزیر همراه و معاون سابق رئیس مجلس، در صداوسیما بر شمرده محصول دیروز و امروز بوده و مدیران حاضر نیستند بپذیرند انکار آسیب‌های اجتماعی و رسیدن آن به نقطه فعلی، معلول علت‌هایی است که همه می‌دانیم.
باور داریم راه غلبه بر معضلات بیان‌شده تنها و تنها از طریق ایجاد فضای طرح مسائل سیاسی و اجتماعی، توجه به آزادی‌های مصرح در قانون اساسی و جلو‌گیری از تخصیص نادرست منابع مادی در موضوعات غیر ضروری داخلی و خارجی است. ملت در انتخابات اسفند، شعور کامل، دقیق و مناسب سیاسی خود را نشان داد و با پرهیز و ممانعت از هرگونه حرکت خلاف قانون، با صدای بلند خواسته‌های خود را بیان کرد. اگر بناست آسیب‌های اجتماعی برطرف شود، موضوع اشتغال مولد و درآمد مکفی برای همه ایرانیان، یکی از اصلی‌ترین اولویت‌هاست. براین‌اساس ضرورت انتصاب افراد براساس سیستم شایستگی بدون رابطه، باور اینکه همه متخصصین واقعی با آگاهی از علوم روز و مطالعات علمی متعهدترین‌ها هستند، اعتقاد به ضرورت اجرای سیستم پاسخ‌گویی و اصل مسلم تشویق و توبیخ مدیران کلیدی، نظارت و ارزیابی مستمر بر بازده گروه‌های اجرائی دارای اختیارات وسیع که دستی باز بر صرف بودجه مملکت دارند و سایر نکات مندرج در کتب مدیریت که صرفا در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود، رافع مشکلات عدیده برجای مانده است آنچه امروز نیازمند آن هستیم، ارتباطات معقول بین‌المللی، بالا رفتن ارزش پول ملی و اعتبار ایران و ایرانی و منزلت انسانی ایرانیان است. روش‌ها و فرمول‌های خودساخته و غیرقابل‌دفاع حتی در مقایسه با کشورهای درحال‌توسعه اسلامی، مشکلات را افزایش داده و ادامه روش‌های دیکته‌شده تکراری بی‌اثر، نابسامانی‌ها را تشدید می‌کند. بهتر است همه مدیران در دستگاه‌های مختلف و قوای دیگر نیز بدانند، دولت در این میان تنها یک دست دارد و آنان نیز گاهی بیش از قوه‌مجریه، در رسیدن آسیب‌های اجتماعی و رفع آنها در شرایط امروز، نقش دارند.

سخنان وزیر کشور در صحن مجلس درباره آسیب‌های اجتماعی و اشاره به اینکه این آسیب‌ها، مسائل امنیتی و سیاسی در پی دارد و از این لحاظ 20 سال عقب هستیم؛ در روزهای اخیر تحلیل‌های مختلفی در پی داشته است. او در سخنان خود آماری از وضعیت زندانیان، نرخ بی‌کاری، طلاق، اعتیاد و کاهش رضایتمندی مردم ارائه داد که عمیقا مایه تأمل است. او بالاخره اشاره كرده نبود مدیریت درست و نداشتن توازن منطقه‌ای این نابسامانی‌ها را به ارمغان آورده است. رئیس مجلس نیز بعد از دو دوره ریاست بر خانه ملت، اشاره کرده این موضوع بسیار مهم و حساس است و بخشی در اختیار مجلس که ریل‌گذاری کند، عزم ملی می‌خواهد و دولت در قالب برنامه ششم، لایحه لازم را ارائه کند و... انگار که آنچه وزیر همراه و معاون سابق رئیس مجلس، در صداوسیما بر شمرده محصول دیروز و امروز بوده و مدیران حاضر نیستند بپذیرند انکار آسیب‌های اجتماعی و رسیدن آن به نقطه فعلی، معلول علت‌هایی است که همه می‌دانیم.
باور داریم راه غلبه بر معضلات بیان‌شده تنها و تنها از طریق ایجاد فضای طرح مسائل سیاسی و اجتماعی، توجه به آزادی‌های مصرح در قانون اساسی و جلو‌گیری از تخصیص نادرست منابع مادی در موضوعات غیر ضروری داخلی و خارجی است. ملت در انتخابات اسفند، شعور کامل، دقیق و مناسب سیاسی خود را نشان داد و با پرهیز و ممانعت از هرگونه حرکت خلاف قانون، با صدای بلند خواسته‌های خود را بیان کرد. اگر بناست آسیب‌های اجتماعی برطرف شود، موضوع اشتغال مولد و درآمد مکفی برای همه ایرانیان، یکی از اصلی‌ترین اولویت‌هاست. براین‌اساس ضرورت انتصاب افراد براساس سیستم شایستگی بدون رابطه، باور اینکه همه متخصصین واقعی با آگاهی از علوم روز و مطالعات علمی متعهدترین‌ها هستند، اعتقاد به ضرورت اجرای سیستم پاسخ‌گویی و اصل مسلم تشویق و توبیخ مدیران کلیدی، نظارت و ارزیابی مستمر بر بازده گروه‌های اجرائی دارای اختیارات وسیع که دستی باز بر صرف بودجه مملکت دارند و سایر نکات مندرج در کتب مدیریت که صرفا در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود، رافع مشکلات عدیده برجای مانده است آنچه امروز نیازمند آن هستیم، ارتباطات معقول بین‌المللی، بالا رفتن ارزش پول ملی و اعتبار ایران و ایرانی و منزلت انسانی ایرانیان است. روش‌ها و فرمول‌های خودساخته و غیرقابل‌دفاع حتی در مقایسه با کشورهای درحال‌توسعه اسلامی، مشکلات را افزایش داده و ادامه روش‌های دیکته‌شده تکراری بی‌اثر، نابسامانی‌ها را تشدید می‌کند. بهتر است همه مدیران در دستگاه‌های مختلف و قوای دیگر نیز بدانند، دولت در این میان تنها یک دست دارد و آنان نیز گاهی بیش از قوه‌مجریه، در رسیدن آسیب‌های اجتماعی و رفع آنها در شرایط امروز، نقش دارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.