چاوشی امروز، چاوشی سنتوری نیست
بهروز صفاریان . مدیر هنری آلبوم «امیر بیگزند»
آشنایی من و محسن چاوشی برای اولینبار برای همکاری در تولید یک اثر آغاز شد؛ اما بعد از شروع کار دوستی ما محکمتر از همکاری ما شد و درحالیکه آن پروژه به نتیجه نرسید؛ اما دوستی ما غالب شد و معاشرت ما ادامه پیدا کرد و بعد هم همفکری و سلیقههای مشترک ما را به سمت همکاریهای بیشتر کشاند.
تا حدی که در بسیاری از کارهایی هم که با هم همکار نبودیم، مشورت فکری داشتهایم. درحقیقت سلیقههای مشترک، دوستی و تمایل هر دو ما برای تهیه آلبوم «امیر بیگزند» این اتفاق را رقم زد. محسن چاوشی برای من مثل بقیه نیست. به غیر از رابطه دوستی آنچه محسن را برای من متمایز از دیگران میکند، تفاوت و تمایز محسن در فرم صدای اوست که بالطبع موسیقیای هم که محسن میخواند متفاوت خواهد بود.
صدای محسن جدید و مختص خود اوست و درواقع میتوان گفت محسن چاوشی یک استایل نو دارد. چیزی که ما در مارکت موسیقیمان کم داریم، چیزهای بدیع و جدید است و این استایل شخصی او و اورجینالبودن او از امتیازاتی است که من را سوای دوستی به همکاری به لحاظ حرفهای ترغیب میکند. تفاوت دیگر او نحوه انتخاب کارها و نگاه او به موسیقی است که این نگاه برای من جذاب است. محسن فرافکنی میکند؛ یعنی به کارهای آوانگارد اقبال میکند؛ حتی به لحاظ زمان انتشار آلبوم. مثل همین آلبوم که دوست داشت تا قبل از رمضان به دست مخاطب برسد و این از مواردی است که میپسندم و به شخصیت خود من هم نزدیک است. من هم از تکرار بیزارم و به دنبال اتفاقات جدید هستم. محسن چاوشی سعی نمیکند در یک استایل بماند؛ بهعنوان مثال وقتی یک کار موفق مثل «سنتوری» را خوانده است، خودش را در همان قالب محصور نمیکند و در پی تجربههای جدید میرود و موسیقی را به شکل متفاوتی ارائه میدهد. در همین آلبوم «امیر بیگزند» تعدادی از اشعار مولانا را خوانده است. شاید بارها اشعار شعرای قدیم در آثار بسیاری از خوانندگان سنتی در قالب یک اجرای سنتی و کلاسیک استفاده شده است؛ اما به این شکل و
اینگونه بهروزشده، کار نشده است. مخاطبان چاوشی از سنین مختلف هستند که طرفدار موسیقی «پاپ» و بهروز هستند و استفاده از ادبیات غنی و کهن ایرانی در موسیقی به شکل امروزی یک نوع خدمت به فرهنگ و آشنایی اقشار مختلف سنی با این ادبیات است. برخلاف عدهای که معتقدند مردم عادی درک درستی از موسیقی ندارند؛ اما مردم از موسیقی خوب استقبال میکنند. من انتشار این آلبوم را نقطه شروعی هم برای خودم و هم برای چاوشی میدانم. چه با همکاری هم و چه بدون هم. ما در بسیاری از موارد به لحاظ سلیقهای هم، با هم همفکری میکنیم؛ بهعنوان مثال حتی در ملودیهایی که خود محسن با توجه به قابلیتهای خودش و صدایش آهنگسازی میکند یا برعکس. انتخاب تِرَکهای یک آلبوم به لحاظ تنوع و چیدمان قطعات از این نظر که مجموعه منسجم باشد، نیاز به مدیریت دارد که این از مسئولیتهای مدیر هنری آلبوم است که چون خود محسن هم به این موضوع اشراف دارد و من هم با تجربه و نگاه خودم سطح کیفیت و سطح محتوا، نوع محتوا و مسائل تکنیکال آن را بررسی میکنم، با همفکری هم آن را انجام میدادیم.
آشنایی من و محسن چاوشی برای اولینبار برای همکاری در تولید یک اثر آغاز شد؛ اما بعد از شروع کار دوستی ما محکمتر از همکاری ما شد و درحالیکه آن پروژه به نتیجه نرسید؛ اما دوستی ما غالب شد و معاشرت ما ادامه پیدا کرد و بعد هم همفکری و سلیقههای مشترک ما را به سمت همکاریهای بیشتر کشاند.
تا حدی که در بسیاری از کارهایی هم که با هم همکار نبودیم، مشورت فکری داشتهایم. درحقیقت سلیقههای مشترک، دوستی و تمایل هر دو ما برای تهیه آلبوم «امیر بیگزند» این اتفاق را رقم زد. محسن چاوشی برای من مثل بقیه نیست. به غیر از رابطه دوستی آنچه محسن را برای من متمایز از دیگران میکند، تفاوت و تمایز محسن در فرم صدای اوست که بالطبع موسیقیای هم که محسن میخواند متفاوت خواهد بود.
صدای محسن جدید و مختص خود اوست و درواقع میتوان گفت محسن چاوشی یک استایل نو دارد. چیزی که ما در مارکت موسیقیمان کم داریم، چیزهای بدیع و جدید است و این استایل شخصی او و اورجینالبودن او از امتیازاتی است که من را سوای دوستی به همکاری به لحاظ حرفهای ترغیب میکند. تفاوت دیگر او نحوه انتخاب کارها و نگاه او به موسیقی است که این نگاه برای من جذاب است. محسن فرافکنی میکند؛ یعنی به کارهای آوانگارد اقبال میکند؛ حتی به لحاظ زمان انتشار آلبوم. مثل همین آلبوم که دوست داشت تا قبل از رمضان به دست مخاطب برسد و این از مواردی است که میپسندم و به شخصیت خود من هم نزدیک است. من هم از تکرار بیزارم و به دنبال اتفاقات جدید هستم. محسن چاوشی سعی نمیکند در یک استایل بماند؛ بهعنوان مثال وقتی یک کار موفق مثل «سنتوری» را خوانده است، خودش را در همان قالب محصور نمیکند و در پی تجربههای جدید میرود و موسیقی را به شکل متفاوتی ارائه میدهد. در همین آلبوم «امیر بیگزند» تعدادی از اشعار مولانا را خوانده است. شاید بارها اشعار شعرای قدیم در آثار بسیاری از خوانندگان سنتی در قالب یک اجرای سنتی و کلاسیک استفاده شده است؛ اما به این شکل و
اینگونه بهروزشده، کار نشده است. مخاطبان چاوشی از سنین مختلف هستند که طرفدار موسیقی «پاپ» و بهروز هستند و استفاده از ادبیات غنی و کهن ایرانی در موسیقی به شکل امروزی یک نوع خدمت به فرهنگ و آشنایی اقشار مختلف سنی با این ادبیات است. برخلاف عدهای که معتقدند مردم عادی درک درستی از موسیقی ندارند؛ اما مردم از موسیقی خوب استقبال میکنند. من انتشار این آلبوم را نقطه شروعی هم برای خودم و هم برای چاوشی میدانم. چه با همکاری هم و چه بدون هم. ما در بسیاری از موارد به لحاظ سلیقهای هم، با هم همفکری میکنیم؛ بهعنوان مثال حتی در ملودیهایی که خود محسن با توجه به قابلیتهای خودش و صدایش آهنگسازی میکند یا برعکس. انتخاب تِرَکهای یک آلبوم به لحاظ تنوع و چیدمان قطعات از این نظر که مجموعه منسجم باشد، نیاز به مدیریت دارد که این از مسئولیتهای مدیر هنری آلبوم است که چون خود محسن هم به این موضوع اشراف دارد و من هم با تجربه و نگاه خودم سطح کیفیت و سطح محتوا، نوع محتوا و مسائل تکنیکال آن را بررسی میکنم، با همفکری هم آن را انجام میدادیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.