|

تیم‌های کامل‌تر؛ استقلال و سپاهان

مجید جلالی . کارشناس فوتبال

در قهرمانی استقلال می‌توان به این نکته اشاره کرد که این تیم یک مجموعه کامل از بهترین‌ها بود، این تیم از نظر بازیکنان ثابت، ذخیره و همچنین کادر فنی بهترین‌ها را جمع کرده بود. آنها در طول فصل روند باثباتی داشتند و همه به خوبی با فشاری که به آنها می‌آمد، کنار آمده بودند، آنها به‌طور قطع شایسته‌تر از دو تیم تراکتورسازی و سپاهان برای قهرمانی بودند. آبی‌ها در طول فصل هیچ نگرانی از نیمکت خود نداشتند و با بازیکنان خوبی که در اختیار داشتند، در صورت نیاز از آنها استفاده می‌کردند، استقلال از نظر بازیکنان ذخیره هم بسیار بهتر از دو تیم دیگر بود.
پرسپولیس ـ سپاهان
به هر حال آنچه که کاملا مشخص بود، این بود که از نظر قوای بدنی سپاهانی‌ها در شرایط بهتری بودند و این در نیمه‌دوم کاملا مشهود بود. تقریبا از دقیقه 50، آنها سوار بازی شدند، چون علاوه بر قوای بدنی، مهره‌های بهتری داشتند که به خوبی از آنها استفاده کردند.این بازی، نسبتا بازی پرهیجانی بود، اما کیفیت متوسطی داشت. پرسپولیس هر دو گل خود را از روی پاس‌های بلند به ثمر رساند و می‌توانست پیروز بازی باشد، اما از نظر قوای جسمانی کم آورد که همین باعث شد تا سپاهان دوبار نتیجه بازی را برگرداند.
در مورد پنالتی‌ها هم باید بگویم در فوتبال قانونی داریم به نام اشتعداد که در این قانون گفته شده: «هر چقدر بازی به اواخر خود نزدیک می‌شود، فشار روانی و ذهنی به روی بازیکنان افزایش می‌یابد.» در این بازی به دلیل اینکه بازیکنان پرسپولیس کم‌تجربه بودند و شرایط این‌گونه بازی‌ها را نداشتند. برعکس سپاهانی‌ها کاملا تجربه این‌گونه بازی‌ها را داشتند و هر دو باری که در بازی عقب افتادند، توانستند آن را جبران کنند که نشان می‌دهد بارها در این موقعیت‌ها قرار داشتند، در ضربات پنالتی هم‌تفاوت بازیکنان خوب و متوسط به خوبی مشخص شد که پرسپولیس فاقد بازیکن باتجربه برای این‌گونه مواقع حساس بود و برعکس همه سپاهانی‌ها به خوبی ضربات خود را گل کردند.
البته پرسپولیس اگر قهرمان می‌شد دیگر متوجه ضعف‌های خود نمی‌شد و تغییرات کلانی که باید در تیمش بدهد، نمی‌داد. تنها افسوس من در این بازی برای مهدی مهدوی‌کیاست، چون دوست داشتم این بازیکن دوست‌داشتنی در بازی بهتری از فوتبال خداحافظی کند.
در قهرمانی استقلال می‌توان به این نکته اشاره کرد که این تیم یک مجموعه کامل از بهترین‌ها بود، این تیم از نظر بازیکنان ثابت، ذخیره و همچنین کادر فنی بهترین‌ها را جمع کرده بود. آنها در طول فصل روند باثباتی داشتند و همه به خوبی با فشاری که به آنها می‌آمد، کنار آمده بودند، آنها به‌طور قطع شایسته‌تر از دو تیم تراکتورسازی و سپاهان برای قهرمانی بودند. آبی‌ها در طول فصل هیچ نگرانی از نیمکت خود نداشتند و با بازیکنان خوبی که در اختیار داشتند، در صورت نیاز از آنها استفاده می‌کردند، استقلال از نظر بازیکنان ذخیره هم بسیار بهتر از دو تیم دیگر بود.
پرسپولیس ـ سپاهان
به هر حال آنچه که کاملا مشخص بود، این بود که از نظر قوای بدنی سپاهانی‌ها در شرایط بهتری بودند و این در نیمه‌دوم کاملا مشهود بود. تقریبا از دقیقه 50، آنها سوار بازی شدند، چون علاوه بر قوای بدنی، مهره‌های بهتری داشتند که به خوبی از آنها استفاده کردند.این بازی، نسبتا بازی پرهیجانی بود، اما کیفیت متوسطی داشت. پرسپولیس هر دو گل خود را از روی پاس‌های بلند به ثمر رساند و می‌توانست پیروز بازی باشد، اما از نظر قوای جسمانی کم آورد که همین باعث شد تا سپاهان دوبار نتیجه بازی را برگرداند.
در مورد پنالتی‌ها هم باید بگویم در فوتبال قانونی داریم به نام اشتعداد که در این قانون گفته شده: «هر چقدر بازی به اواخر خود نزدیک می‌شود، فشار روانی و ذهنی به روی بازیکنان افزایش می‌یابد.» در این بازی به دلیل اینکه بازیکنان پرسپولیس کم‌تجربه بودند و شرایط این‌گونه بازی‌ها را نداشتند. برعکس سپاهانی‌ها کاملا تجربه این‌گونه بازی‌ها را داشتند و هر دو باری که در بازی عقب افتادند، توانستند آن را جبران کنند که نشان می‌دهد بارها در این موقعیت‌ها قرار داشتند، در ضربات پنالتی هم‌تفاوت بازیکنان خوب و متوسط به خوبی مشخص شد که پرسپولیس فاقد بازیکن باتجربه برای این‌گونه مواقع حساس بود و برعکس همه سپاهانی‌ها به خوبی ضربات خود را گل کردند.
البته پرسپولیس اگر قهرمان می‌شد دیگر متوجه ضعف‌های خود نمی‌شد و تغییرات کلانی که باید در تیمش بدهد، نمی‌داد. تنها افسوس من در این بازی برای مهدی مهدوی‌کیاست، چون دوست داشتم این بازیکن دوست‌داشتنی در بازی بهتری از فوتبال خداحافظی کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.