|

خانه خدا، خانه صلح و امنيت

لطف‌الله میثمی : این‌روزها ایده‌ای برای تحقق صلح در منطقه و جهان در نظر دارم که مبدأ آن ملت ابراهیم و نوع رفتار، گفتار و کردار این پیامبر اولوالعزم در رابطه میان انسان و خداوند است. ابراهیم‌(ع) در رابطه خود با خداوند که اساس آن بر تسلیم به امر الهی بود، خانه خدا را برای اولین‌بار در زمین بنا نهاد؛ خانه‌ای با مقررات صلح‌جویانه و صلح‌طلبانه. در این خانه همه افراد فارغ از آنکه مؤمن، کافر، منافق و حتی مشرک باشند، می‌توانند تردد کنند، از امنیت بهره‌مند شوند، در فضای آن گفت‌وگو کنند و در این مرکز بزرگ، به کار تجارت یا روابط اجتماعی مشغول شوند. چهار هزار سال پیش چنین خانه‌ای با چنین مشخصاتی ساخته شده و با اینکه نام آن خانه خداست، به نظر می‌رسد که بیشتر خانه‌ای برای مردم است که در سایه آن می‌توانند صلح، امنیت و حقوق شهروندی خود را داشته باشند. تلاش ابراهیم‌(ع) برای برپایی چنین خانه‌ای، تلاشی در جهت ساخت یک نظام سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی برپایه مفهوم صلح جهانی است و از این زاویه، او می‌تواند راهنمای بشریت در جهت رشد و تعالی صلح جهانی در دنیای امروز باشد. این ایده که به شکلی دیگر حتی امروز توسط «برنی سندرز» در انتخابات پیش‌روی آمریکا نیز مطرح شده، به ما یادآوری می‌کند که جهانی‌بودن دین ابراهیم، وحدت میان آحاد جهان را در نظر داشته تا جایی که چهره‌ای چون سندرز که پدر‌بزرگش را در هولوکاست از دست داده، نیز به آن باور دارد. از آنجایی که دین ابراهیمی، دینی است که همه ادیان الهی آن را قبول دارند، تحقق ایده صلح ابراهیمی در جهان امروز می‌تواند قابل‌طرح باشد. خصوصا در شرایط امروز منطقه که بسیاری از ادیان الهی کنار هم قرار گرفته‌‌اند اما به دلایلی با یکدیگر برخوردهای نزاع‌آمیز دارند، چنین ایده‌ای می‌تواند پیام صلح و آشتی طولانی‌مدت و حذف رژیم آپارتاید اشغالگر فلسطین را در پی داشته باشد. شعار صلح ابراهیمی، حتی در دین اسلام هم مسبوق به سابقه است؛ آیات قرآن از جمله آیه 96 سوره آل‌عمران و بسیاری از آیات سوره بقره، حکایت از آن دارند که چنین ایده‌ای قابل‌اجراست چراکه میزان پذیرش دیگر ادیان از مفاهیم دین ابراهیمی بالا و قابل‌توجه است. در این آیات، به زیرساخت‌های چنین صلحی اشاره شده و این‌چنین است که خانه خدا به یک خانه مردمی بدل می‌شود که تردد گروه‌های مختلف سیاسی و اعتقادی در آن با بالاترین ضریب امنیت، جاری و ساری می‌شود. اگر ما امروز حج را به عنوان «مناسک ابراهیمی» می‌شناسیم، اگر آنچنان که حضرت محمد‌(ص) قبله را به قبله ابراهیمی بازگردانده و اگر تعیین چهار ماه حرام، نشانه‌ای برای ایجاد سالي بدون جنگ بوده و هست، اینها همه حکایت از آن دارد که تئوری صلح ابراهیمی، چیزی دور از دسترس نیست و پیش‌تر نیز به آن اقتدا شده است. در چنین بستری است که در اطراف این خانه، شهری که سمبل امنیت است، بنا می‌شود و حق شهروندی میان افراد به صورت مساوی توزیع شده و حتی ابراهیم (ع) با این دعا دست به بنای این شهر می‌‌زند که در طول تاریخ، پیامبرانی که پس از او منتخب می‌شوند، در جهت تعلیم و تعلم مردم در زمینه صلح بکوشند.

لطف‌الله میثمی : این‌روزها ایده‌ای برای تحقق صلح در منطقه و جهان در نظر دارم که مبدأ آن ملت ابراهیم و نوع رفتار، گفتار و کردار این پیامبر اولوالعزم در رابطه میان انسان و خداوند است. ابراهیم‌(ع) در رابطه خود با خداوند که اساس آن بر تسلیم به امر الهی بود، خانه خدا را برای اولین‌بار در زمین بنا نهاد؛ خانه‌ای با مقررات صلح‌جویانه و صلح‌طلبانه. در این خانه همه افراد فارغ از آنکه مؤمن، کافر، منافق و حتی مشرک باشند، می‌توانند تردد کنند، از امنیت بهره‌مند شوند، در فضای آن گفت‌وگو کنند و در این مرکز بزرگ، به کار تجارت یا روابط اجتماعی مشغول شوند. چهار هزار سال پیش چنین خانه‌ای با چنین مشخصاتی ساخته شده و با اینکه نام آن خانه خداست، به نظر می‌رسد که بیشتر خانه‌ای برای مردم است که در سایه آن می‌توانند صلح، امنیت و حقوق شهروندی خود را داشته باشند. تلاش ابراهیم‌(ع) برای برپایی چنین خانه‌ای، تلاشی در جهت ساخت یک نظام سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی برپایه مفهوم صلح جهانی است و از این زاویه، او می‌تواند راهنمای بشریت در جهت رشد و تعالی صلح جهانی در دنیای امروز باشد. این ایده که به شکلی دیگر حتی امروز توسط «برنی سندرز» در انتخابات پیش‌روی آمریکا نیز مطرح شده، به ما یادآوری می‌کند که جهانی‌بودن دین ابراهیم، وحدت میان آحاد جهان را در نظر داشته تا جایی که چهره‌ای چون سندرز که پدر‌بزرگش را در هولوکاست از دست داده، نیز به آن باور دارد. از آنجایی که دین ابراهیمی، دینی است که همه ادیان الهی آن را قبول دارند، تحقق ایده صلح ابراهیمی در جهان امروز می‌تواند قابل‌طرح باشد. خصوصا در شرایط امروز منطقه که بسیاری از ادیان الهی کنار هم قرار گرفته‌‌اند اما به دلایلی با یکدیگر برخوردهای نزاع‌آمیز دارند، چنین ایده‌ای می‌تواند پیام صلح و آشتی طولانی‌مدت و حذف رژیم آپارتاید اشغالگر فلسطین را در پی داشته باشد. شعار صلح ابراهیمی، حتی در دین اسلام هم مسبوق به سابقه است؛ آیات قرآن از جمله آیه 96 سوره آل‌عمران و بسیاری از آیات سوره بقره، حکایت از آن دارند که چنین ایده‌ای قابل‌اجراست چراکه میزان پذیرش دیگر ادیان از مفاهیم دین ابراهیمی بالا و قابل‌توجه است. در این آیات، به زیرساخت‌های چنین صلحی اشاره شده و این‌چنین است که خانه خدا به یک خانه مردمی بدل می‌شود که تردد گروه‌های مختلف سیاسی و اعتقادی در آن با بالاترین ضریب امنیت، جاری و ساری می‌شود. اگر ما امروز حج را به عنوان «مناسک ابراهیمی» می‌شناسیم، اگر آنچنان که حضرت محمد‌(ص) قبله را به قبله ابراهیمی بازگردانده و اگر تعیین چهار ماه حرام، نشانه‌ای برای ایجاد سالي بدون جنگ بوده و هست، اینها همه حکایت از آن دارد که تئوری صلح ابراهیمی، چیزی دور از دسترس نیست و پیش‌تر نیز به آن اقتدا شده است. در چنین بستری است که در اطراف این خانه، شهری که سمبل امنیت است، بنا می‌شود و حق شهروندی میان افراد به صورت مساوی توزیع شده و حتی ابراهیم (ع) با این دعا دست به بنای این شهر می‌‌زند که در طول تاریخ، پیامبرانی که پس از او منتخب می‌شوند، در جهت تعلیم و تعلم مردم در زمینه صلح بکوشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.