چالشها و شادیهای حامیان صلح
شرق: 29 می هر سال (نهم خردادماه) به اسم افرادی نامیده شده که در گمنامی، برای پیشبرد صلح در جهان تلاش میکنند؛ حامیان صلح. حامیان صلح معمولا کمتر در رسانهها دیده میشوند اما اگر زندگیشان را دنبال کنید خواهید دید که سرنوشتشان با نجات زندگی دیگر انسانها پیوند خورده است؛ افرادی مثل کاپیتان «مایه دیاگنه» سنگالی که در جریان نسلکشی سال 1994 در روآندا جان صدها نفر را نجات داد و امسال پس از بیش از دو دهه به مناسبت روز حامیان صلح در سازمان ملل از اقدامات او قدردانی شد. دیاگنه، یکی از نیروهای نظامی وابسته به سازمان ملل بود که 12 روز قبل از آنکه دوره خدمتش بهعنوان مأمور سازمان ملل به اتمام برسد، مرد و در مراسمی که برای قدردانی از او در سازمان ملل برگزار شده بود، همسرش مدال شجاعت را از «بان کی مون»، دبیرکل سازمان ملل متحد، دریافت کرد. در نسلکشی گستردهای که در سال 1994 در روآندا اتفاق افتاد، 800 هزار نفر کشته شدند. درباره این اتفاق تاکنون فیلمهای بسیاری ساخته شده است که یکی از آنها فیلم «هتل روآندا» است. این هتل در جریان نسلکشی روآندا مأمنی شده بود که افراد برای فرار از دست نزاعهای قومی و قبیلهای به آن پناه
میبردند. اما در فیلم هتل روآندا، اسمی از دیاگنه نیست. دیاگنه یکی از کسانی بود که زنان و کودکان را نجات میداد و به این هتل میرساند تا تحت حفاظت نیروهای حامی صلح قرار گیرند. همسر دیاگنه دراینباره به پایگاه خبری سازمان ملل میگوید: «بارها اتفاق افتاده که بازماندگان روآندایی با من تماس گرفته و گفتهاند که شوهرم زندگی آنها را نجات داده و آنها را به هتل رسانده است». او ادامه میدهد: «او همسر بسیار خوبی بود و با اینکه مدت کوتاهی زندگی کرد اما در طول این مدت کارهای خوب زیادی کرد. آنقدر که انگار سالها زندگی کرده است». دیاگنه در زمان مرگش یک دختر چهارساله و یک پسر دوساله داشت. پسرش که پدرش را چندان به خاطر نمیآورد، درباره او میگوید: «هر چیزی که درباره پدرم و کارهایی که در طول نسلکشی روآندا انجام داده میدانم، از مادرم و دیگران شنیدهام. اما حس میکنم او خیلی ما را دوست داشت. حتی وقتی پیش ما نبود». اما دیاگنه تنها کسی نبود که امسال به مناسبت این روز از او قدردانی شد. امسال جایزه اصلی حامیان صلح به قاضی «آی. هانسن» رسید. از 16 سال پیش تاکنون که این جایزه بنیانگذاری شده، هانسن سومین قاضیای است که موفق به
دریافت این جایزه شده. آنطور که «نانسی مکگی»، عضو هیأترئیسه انتخاب جایزه حامیان صلح، میگوید قاضی هانسن، در طول 11 سالی که بهعنوان قاضی ارشد در ایالت یوتا فعالیت میکند، تلاش بسیاری برای ترویج مجازاتهای جایگزین به کار بسته است. مکگی همچنین در این زمینه میگوید: «در داخل سیستم قضائی آمریکا کاربرد مجازاتهای جایگزین چندان رواج ندارد. اما قاضی هانسن در طول سالها فعالیت خود باعث شده در سیستم قضائی آگاهی زیادی نسبت به کاربرد مجازاتهای جایگزین ایجاد شود. به همین دلیل او شایستهترین فرد برای دریافت جایزه حامیان صلح سال 2016 است». سازمان ملل همچنین امسال به مناسبت روز حامیان صلح با برخی از این افراد به گفتوگو نشسته است. یکی از جالبترین این گفتوگوها، صحبت با دکتر «کاترین چئونگ» است. او نیز از نیروهای ویژه سازمان ملل است که در لیبریا، یکی از غربیترین کشورهای قاره آفریقا خدمت میکند؛ جایی که اولین مورد از ابتلا به ویروس ابولا گزارش شد. او در این زمینه به پایگاه خبری سازمان ملل میگوید: «ما بهعنوان مأموران پزشکی سازمان ملل اولین هدفمان حفاظت از سلامت افراد است اما شیوع ابولا همه معادلهها را بههم ریخت.
ابولا شیوع بیسابقهای داشت و مهمتر از آن ناآگاهی از این بیماری همه را دستپاچه کرده بود. باید در کنار تلاش برای حفظ جان انسانها، بر نگرانیها هم غلبه میکردیم. همه ما حتی مجبور بودیم به خانوادههایمان قوت قلب بدهیم که مراقب هستیم به ابولا مبتلا نشویم». دبیرکل سازمان ملل امسال در پیامی به مناسب روز جهانی حامیان صلح از خدمات آنها برای کنترل بیماری ویروسی ابولا قدردانی کرد و گفت: «این حامیان صلح، دارای بهترین صفات انسانی هستند. آنها جان خود را برای خدمت در آسیبپذیرترین و خطرناکترین نقاط دنیا به خطر میاندازند».
باوجوداین در روز جهانی حامیان صلح، سازمان ملل با چالشهای جدی هم روبهرو است. یکی از این چالشها را «آتل کاره»، از نیروهای ویژه سازمان ملل و حامی هندی صلح، در مصاحبهای برملا کرده است. او برخی از حامیان صلح را متهم کرده است که در زمان خدمت دست به سوءاستفاده جنسی از زنان و کودکان میزنند. او در این زمینه گفته است: «وقتی اخباری مبنیبر سوءاستفاده جنسی برخی از حامیان صلح میشنوم، از اینکه خودم را حامی صلح بنامم خجالت میکشم». او تأکید کرد: «شعار ما 175 هزار حامی صلح این است: «به آنچه میبینی و میدانی غلط است، اعتراض کن». بهتر است سازمان ملل هم این شعار را مدنظر قرار دهد و نگذارد آبروی حامیان صلح خدشهدار شود». تاکنون 44 پرونده و شکایت درباره سوءاستفاده جنسی حامیان صلح به سازمان ملل گزارش شده که هیچکدام آنها به سرانجام نرسیده است.
شرق: 29 می هر سال (نهم خردادماه) به اسم افرادی نامیده شده که در گمنامی، برای پیشبرد صلح در جهان تلاش میکنند؛ حامیان صلح. حامیان صلح معمولا کمتر در رسانهها دیده میشوند اما اگر زندگیشان را دنبال کنید خواهید دید که سرنوشتشان با نجات زندگی دیگر انسانها پیوند خورده است؛ افرادی مثل کاپیتان «مایه دیاگنه» سنگالی که در جریان نسلکشی سال 1994 در روآندا جان صدها نفر را نجات داد و امسال پس از بیش از دو دهه به مناسبت روز حامیان صلح در سازمان ملل از اقدامات او قدردانی شد. دیاگنه، یکی از نیروهای نظامی وابسته به سازمان ملل بود که 12 روز قبل از آنکه دوره خدمتش بهعنوان مأمور سازمان ملل به اتمام برسد، مرد و در مراسمی که برای قدردانی از او در سازمان ملل برگزار شده بود، همسرش مدال شجاعت را از «بان کی مون»، دبیرکل سازمان ملل متحد، دریافت کرد. در نسلکشی گستردهای که در سال 1994 در روآندا اتفاق افتاد، 800 هزار نفر کشته شدند. درباره این اتفاق تاکنون فیلمهای بسیاری ساخته شده است که یکی از آنها فیلم «هتل روآندا» است. این هتل در جریان نسلکشی روآندا مأمنی شده بود که افراد برای فرار از دست نزاعهای قومی و قبیلهای به آن پناه
میبردند. اما در فیلم هتل روآندا، اسمی از دیاگنه نیست. دیاگنه یکی از کسانی بود که زنان و کودکان را نجات میداد و به این هتل میرساند تا تحت حفاظت نیروهای حامی صلح قرار گیرند. همسر دیاگنه دراینباره به پایگاه خبری سازمان ملل میگوید: «بارها اتفاق افتاده که بازماندگان روآندایی با من تماس گرفته و گفتهاند که شوهرم زندگی آنها را نجات داده و آنها را به هتل رسانده است». او ادامه میدهد: «او همسر بسیار خوبی بود و با اینکه مدت کوتاهی زندگی کرد اما در طول این مدت کارهای خوب زیادی کرد. آنقدر که انگار سالها زندگی کرده است». دیاگنه در زمان مرگش یک دختر چهارساله و یک پسر دوساله داشت. پسرش که پدرش را چندان به خاطر نمیآورد، درباره او میگوید: «هر چیزی که درباره پدرم و کارهایی که در طول نسلکشی روآندا انجام داده میدانم، از مادرم و دیگران شنیدهام. اما حس میکنم او خیلی ما را دوست داشت. حتی وقتی پیش ما نبود». اما دیاگنه تنها کسی نبود که امسال به مناسبت این روز از او قدردانی شد. امسال جایزه اصلی حامیان صلح به قاضی «آی. هانسن» رسید. از 16 سال پیش تاکنون که این جایزه بنیانگذاری شده، هانسن سومین قاضیای است که موفق به
دریافت این جایزه شده. آنطور که «نانسی مکگی»، عضو هیأترئیسه انتخاب جایزه حامیان صلح، میگوید قاضی هانسن، در طول 11 سالی که بهعنوان قاضی ارشد در ایالت یوتا فعالیت میکند، تلاش بسیاری برای ترویج مجازاتهای جایگزین به کار بسته است. مکگی همچنین در این زمینه میگوید: «در داخل سیستم قضائی آمریکا کاربرد مجازاتهای جایگزین چندان رواج ندارد. اما قاضی هانسن در طول سالها فعالیت خود باعث شده در سیستم قضائی آگاهی زیادی نسبت به کاربرد مجازاتهای جایگزین ایجاد شود. به همین دلیل او شایستهترین فرد برای دریافت جایزه حامیان صلح سال 2016 است». سازمان ملل همچنین امسال به مناسبت روز حامیان صلح با برخی از این افراد به گفتوگو نشسته است. یکی از جالبترین این گفتوگوها، صحبت با دکتر «کاترین چئونگ» است. او نیز از نیروهای ویژه سازمان ملل است که در لیبریا، یکی از غربیترین کشورهای قاره آفریقا خدمت میکند؛ جایی که اولین مورد از ابتلا به ویروس ابولا گزارش شد. او در این زمینه به پایگاه خبری سازمان ملل میگوید: «ما بهعنوان مأموران پزشکی سازمان ملل اولین هدفمان حفاظت از سلامت افراد است اما شیوع ابولا همه معادلهها را بههم ریخت.
ابولا شیوع بیسابقهای داشت و مهمتر از آن ناآگاهی از این بیماری همه را دستپاچه کرده بود. باید در کنار تلاش برای حفظ جان انسانها، بر نگرانیها هم غلبه میکردیم. همه ما حتی مجبور بودیم به خانوادههایمان قوت قلب بدهیم که مراقب هستیم به ابولا مبتلا نشویم». دبیرکل سازمان ملل امسال در پیامی به مناسب روز جهانی حامیان صلح از خدمات آنها برای کنترل بیماری ویروسی ابولا قدردانی کرد و گفت: «این حامیان صلح، دارای بهترین صفات انسانی هستند. آنها جان خود را برای خدمت در آسیبپذیرترین و خطرناکترین نقاط دنیا به خطر میاندازند».
باوجوداین در روز جهانی حامیان صلح، سازمان ملل با چالشهای جدی هم روبهرو است. یکی از این چالشها را «آتل کاره»، از نیروهای ویژه سازمان ملل و حامی هندی صلح، در مصاحبهای برملا کرده است. او برخی از حامیان صلح را متهم کرده است که در زمان خدمت دست به سوءاستفاده جنسی از زنان و کودکان میزنند. او در این زمینه گفته است: «وقتی اخباری مبنیبر سوءاستفاده جنسی برخی از حامیان صلح میشنوم، از اینکه خودم را حامی صلح بنامم خجالت میکشم». او تأکید کرد: «شعار ما 175 هزار حامی صلح این است: «به آنچه میبینی و میدانی غلط است، اعتراض کن». بهتر است سازمان ملل هم این شعار را مدنظر قرار دهد و نگذارد آبروی حامیان صلح خدشهدار شود». تاکنون 44 پرونده و شکایت درباره سوءاستفاده جنسی حامیان صلح به سازمان ملل گزارش شده که هیچکدام آنها به سرانجام نرسیده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.