با این روزهای «محمدحسن معجونی»
حتی خبرش هم خوشحالکننده است
عسل عباسیان
«محمدحسن معجونی» روزهای پرکاری را میگذراند. او نه تنها به واسطه بازی در «برف روی کاجها» به کارگردانی پیمان معادی روی پرده سینماهاست، بلکه «باغ آلبالو» چخوف را هم کارگردانی کرده و این نمایش را با بازی هنرمندانی چون هما روستا، رضا بهبودی، لیلی رشیدی، سعید چنگیزیان و داریوش موفق بر صحنه تماشاخانه ایرانشهر دارد. با او درباره این روزهایش، چخوف و چیزهای دیگر گپ زدم.
چخوف، بهترین است
در کارنامه تئاتری «حسن معجونی» آنچه بیشتر از هرچیز به چشم میخورد «آنتوان چخوف» است. او سال گذشته در «ایوانف» بازی کرد و «مرغ دریایی» و «داییوانیا» را با جوانان گروه «لیو» روی صحنه برد و این روزها هم که «باغ آلبالو» را بر صحنه دارد. وقتی از او میپرسم چرا چخوف؟ چرا همیشه چخوف؟ با همان لبخند همیشهاش میپرسد: «اگر چخوف نه، پس چه کسی؟» و بعد ادامه میدهد: «در مجموعه نمایشنامههایی که تابهحال خواندهام آثار «چخوف» برایم عجیبتر از دیگران بوده. از زمانی که دانشجوی ادبیات نمایشی بودم، «چخوف» بیش از همه درگیرم میکرد.» و وقتی میپرسم چرا باغ آلبالو؟ بیدرنگ میگوید: «باغ آلبالو بهترین کار چخوف است و جزو 10 شاهکار ادبیات نمایشی جهان. شش، هفت سال پیش هم قرار بود آن را کارگردانی کنم که یک وقفه افتاد و گذشت تا امروز.»
معجونی از سایر مشغولیتهای تئاتری این روزهایش هم میگوید: « مشغول دورخوانی یک نمایشنامه با یک گروه دیگر هم هستم و البته مشغول خواندن چند متن برای اجرا در ماههای آینده در تالار حافظ. همینطور طراحی صحنه «مرد بالشی» به کارگردانی محمد یعقوبی و آیدا کیخایی را برعهده دارم. ایدههایی که برای سالجاری گروه «لیو» دارم هم بخش دیگری از مشغولیت این روزهایم است.»
چه بخوانیم؟
در بحبوحه این روزهای آقای کارگردان، از کتابهای تازهخواندهاش میپرسم و اینکه برای خرید در نمایشگاه کتاب چه کتابی را پیشنهاد میکند؟ او در پاسخ میگوید: «کتابی که لازم است همه علاقهمندان به تئاتر مطالعه کنند، «مقدمهای بر شکسپیر معاصر ما» نوشته یان کات با ترجمه رضا سرور است. این اثر را نشر «بیدگل» منتشر کرده و نگاهی تازه به شکسپیر و هملت دارد.»
وقتی از او خواستم داستان هم پیشنهاد کند، گفت: «از موقعی که پروژه «میکرو تئاتر» لیو کنسل شد دیگر داستان نخواندهام. تا قبل از آن مدام مشغول مطالعه داستانهای مختلف برای اجرا در این پروژه بودم که متاسفانه با اینکه این پروژه چندان هزینهبر نبود به دلیل اوضاع بد مالی «فرهنگسرای ارسباران»، حمایتی از آن نشد و پروژه متوقف ماند. حالا اگر اسپانسری باز پیدا شد در نتیجه من باز هم داستان خواهم خواند و آن زمان میتوانم داستانهای خوبی را که خواندهام پیشنهاد کنم.»
زلزله و باز هم تئاتر
معجونی در پایان از خبرهای خوب و بدی که در ذهن دارد نيز میگوید: «در میان همه اخبار، خبر زلزله بیشتر از همه درگیرم کرد. البته خبری خوب هم شنیدهام مبنی بر اینکه بناست تا خرداد همین امسال یکی، دو سالن تئاتر راهاندازی بشود و خب مسلما هر وقت اتفاق بیفتد خوشحالمان خواهد کرد. حتی خبرش هم خوشحالکننده است، چه برسد به اینکه به واقعیت مبدل شود.»
«محمدحسن معجونی» روزهای پرکاری را میگذراند. او نه تنها به واسطه بازی در «برف روی کاجها» به کارگردانی پیمان معادی روی پرده سینماهاست، بلکه «باغ آلبالو» چخوف را هم کارگردانی کرده و این نمایش را با بازی هنرمندانی چون هما روستا، رضا بهبودی، لیلی رشیدی، سعید چنگیزیان و داریوش موفق بر صحنه تماشاخانه ایرانشهر دارد. با او درباره این روزهایش، چخوف و چیزهای دیگر گپ زدم.
چخوف، بهترین است
در کارنامه تئاتری «حسن معجونی» آنچه بیشتر از هرچیز به چشم میخورد «آنتوان چخوف» است. او سال گذشته در «ایوانف» بازی کرد و «مرغ دریایی» و «داییوانیا» را با جوانان گروه «لیو» روی صحنه برد و این روزها هم که «باغ آلبالو» را بر صحنه دارد. وقتی از او میپرسم چرا چخوف؟ چرا همیشه چخوف؟ با همان لبخند همیشهاش میپرسد: «اگر چخوف نه، پس چه کسی؟» و بعد ادامه میدهد: «در مجموعه نمایشنامههایی که تابهحال خواندهام آثار «چخوف» برایم عجیبتر از دیگران بوده. از زمانی که دانشجوی ادبیات نمایشی بودم، «چخوف» بیش از همه درگیرم میکرد.» و وقتی میپرسم چرا باغ آلبالو؟ بیدرنگ میگوید: «باغ آلبالو بهترین کار چخوف است و جزو 10 شاهکار ادبیات نمایشی جهان. شش، هفت سال پیش هم قرار بود آن را کارگردانی کنم که یک وقفه افتاد و گذشت تا امروز.»
معجونی از سایر مشغولیتهای تئاتری این روزهایش هم میگوید: « مشغول دورخوانی یک نمایشنامه با یک گروه دیگر هم هستم و البته مشغول خواندن چند متن برای اجرا در ماههای آینده در تالار حافظ. همینطور طراحی صحنه «مرد بالشی» به کارگردانی محمد یعقوبی و آیدا کیخایی را برعهده دارم. ایدههایی که برای سالجاری گروه «لیو» دارم هم بخش دیگری از مشغولیت این روزهایم است.»
چه بخوانیم؟
در بحبوحه این روزهای آقای کارگردان، از کتابهای تازهخواندهاش میپرسم و اینکه برای خرید در نمایشگاه کتاب چه کتابی را پیشنهاد میکند؟ او در پاسخ میگوید: «کتابی که لازم است همه علاقهمندان به تئاتر مطالعه کنند، «مقدمهای بر شکسپیر معاصر ما» نوشته یان کات با ترجمه رضا سرور است. این اثر را نشر «بیدگل» منتشر کرده و نگاهی تازه به شکسپیر و هملت دارد.»
وقتی از او خواستم داستان هم پیشنهاد کند، گفت: «از موقعی که پروژه «میکرو تئاتر» لیو کنسل شد دیگر داستان نخواندهام. تا قبل از آن مدام مشغول مطالعه داستانهای مختلف برای اجرا در این پروژه بودم که متاسفانه با اینکه این پروژه چندان هزینهبر نبود به دلیل اوضاع بد مالی «فرهنگسرای ارسباران»، حمایتی از آن نشد و پروژه متوقف ماند. حالا اگر اسپانسری باز پیدا شد در نتیجه من باز هم داستان خواهم خواند و آن زمان میتوانم داستانهای خوبی را که خواندهام پیشنهاد کنم.»
زلزله و باز هم تئاتر
معجونی در پایان از خبرهای خوب و بدی که در ذهن دارد نيز میگوید: «در میان همه اخبار، خبر زلزله بیشتر از همه درگیرم کرد. البته خبری خوب هم شنیدهام مبنی بر اینکه بناست تا خرداد همین امسال یکی، دو سالن تئاتر راهاندازی بشود و خب مسلما هر وقت اتفاق بیفتد خوشحالمان خواهد کرد. حتی خبرش هم خوشحالکننده است، چه برسد به اینکه به واقعیت مبدل شود.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.