کودکان ضعیفترین قربانیان جنگ
کودکان بیگناه و محروم، در حال بازی شاد خود در خانهها یا خیابان هستند که ناگهان با افتادن بمبی جانشان را از دست میدهند. آنها اگر شانس آورده و زنده هم بمانند، باید مأیوسانه و در کمال حیرت نظارهگر اجساد مرده پدران، مادران، برادران و خواهران یا دوستانشان باشند.
در زمانی که بیش از هر چیزی نیازمند مهر و محبت و امنیت هستند، این کودکان ناچار خواهند شد بکوشند هرطور شده خود را از جنگهای خشونتبار و خونین نجات دهند. وقتی بزرگ شدند، آنها به مردان مسلحی تبدیل میشوند که بین ویرانه خانهها، محلات، مدارس و محل بازیهای خود میچرخند. گروهی نیز موفق میشوند از خانههای گرم خود فرار کنند و به جهانی متفاوت پناه برند؛ جایی که پر از مشکلات جدید است و باید در ابتدای آن با گرسنگی، سرما و بیماری دستوپنجه نرم کنند.
میلیونها کودک هستند که در شرایط دشوار جنگ و نزاعهای مختلف از سوریه گرفته تا عراق، یمن، لیبی، لبنان، ترکیه، افغانستان، غزه، اوکراین، کلمبیا، میانمار و تعدادی از کشورهای آفریقایی زندگی میکنند.
گزارش فوریه سال 2016 از سوی شورای اتحادیه اروپا که تحت عنوان «کودکان در شرایط اضطراری» تهیه شده بود، میگوید: «کودکان ضعیفترین قربانیان جنگها هستند. هماکنون بیش از 250 میلیون کودک در کشورهایی زندگی میکنند که طبق ارزیابی یونیسف دارای شرایطی خشونتبار است. بسیاری از این کودکان درگیر فاجعه جنگهای داخلی هستند. از مجموعهای از آنها بهعنوان کودک-سرباز استفاده میشود. گروههای تروریستی یا باندهای جنایتکار از کودکان بهعنوان عامل جنگی یا اطلاعاتی و جاسوس استفاده میکنند. بسیاری از این کودکان در معرض خطر سوءاستفادههای گوناگون ازجمله تجارت جنسی قرار دارند. به گفته یونیسف، درحالحاضر بیش از هفت میلیون کودک به دلیل شرایط جنگی، مدارسشان را ترک کردهاند.
بدونتردید سوریه یکی از کشورهایی است که کودکان در آن بیش از هر جای دیگری از جنگ آسیب دیدهاند. تاکنون حدود 4.6 میلیون نفر از مردم سوریه آواره شده و 6.6 میلیون نفر دیگر به دلیل درگیریها مجبور به ترک خانههایشان و رفتن به سایر مناطق شدهاند که نیمی از آنان را کودکان تشکیل میدهند.
کودکان بیش از همه در معرض تجاوزات جنسی قرار میگیرند و در شرایط نامتعادل از آنها سوءاستفاده میشود. بدون اینکه خانواده قدرت حمایت از آنها را داشته باشد. گاه پدران و حتی مادران برای تأمین نیازهای زندگی روزمره خود مجبور میشوند دختران نابالغ خود را به ازدواج دیگران در آورند. طبق بیانیه دیدهبان حقوقبشر سوریه، حدود 12 هزار کودک تاکنون در جریان جنگ داخلی این کشور کشته شدهاند.
کلمبیا پس از سوریه دومین کشوری است که به دلیل منازعات، کودکان در آن آواره شدهاند. در آنجا نیز حدود ششونیم میلیون نفر خانههایشان را به دلیل درگیریهای داخلی رها کردهاند. نیروهای انقلابی مسلح کلمبیا که یک گروه تروریستی به شمار میآید، دختران بین 11 و 15سالهای را که از مناطق درگیری فرار کرده باشند، مجبور به روسپیگری میکنند. جنگ در شرق اوکراین موجب آوارهشدن حدود یکمیلیونو 700 هزار نفر شد که 250 هزار نفرشان را کودکان تشکیل میدهند.
هنگامی که از کودکانی در سن کم بهعنوان سرباز استفاده میشود، مشکلات دیگری به وجود میآید که قابلمحاسبه نیست؛ برای مثال تابهحال سه هزار کودک آموزش نظامی دیدهاند که کمترینشان هشت یا 9 سال داشتند. از برخی از این کودکان در اردوگاههای حزب کارگران کردستان استفاده میشود. گروههای مسلح از دختربچهها سوءاستفاده جنسی میکنند و حتی دیده شده که آنها بهمرور از اعضای این سازمان حامله شدهاند. دلیل این کار آن است که آنها نتوانند فرار کنند و اگر دختری فرار کند، یا به سازمان بازگردانده یا به عنوان ارتکاب «جرم ناموسی» کشته میشود.
کودکان جنگ تنها از آسیبهای جسمی رنج نمیبرند. آنها از آسیبهای روحی و روانی متعددی رنج میبرند که عواقبی درازمدت خواهد داشت. احساس اضطراب و نگرانی، بدبینی، افسردگی و گاه شرارت و خشونت در آنها نهادینه میشود. آنها نمیدانند که به دلیل غرور، لجاجت، تعصب یا منافع سیاسی بعضی دولتهاست که به چنین سرنوشتی دچار شدهاند. آنها نمیدانند بخشی از «آسیبهای جانبی» عملیات وحشتناکی هستند که تحت عنوان «مبارزه با تروریسم» صورت میگیرد. قطعا در این میان شرکتهای تولیدکننده سلاحها که فقط به منافع مادی خود میاندیشند، ذرهای هم به سرنوشت این کودکان فکر نمیکنند.
منبع: الرایه
کودکان بیگناه و محروم، در حال بازی شاد خود در خانهها یا خیابان هستند که ناگهان با افتادن بمبی جانشان را از دست میدهند. آنها اگر شانس آورده و زنده هم بمانند، باید مأیوسانه و در کمال حیرت نظارهگر اجساد مرده پدران، مادران، برادران و خواهران یا دوستانشان باشند.
در زمانی که بیش از هر چیزی نیازمند مهر و محبت و امنیت هستند، این کودکان ناچار خواهند شد بکوشند هرطور شده خود را از جنگهای خشونتبار و خونین نجات دهند. وقتی بزرگ شدند، آنها به مردان مسلحی تبدیل میشوند که بین ویرانه خانهها، محلات، مدارس و محل بازیهای خود میچرخند. گروهی نیز موفق میشوند از خانههای گرم خود فرار کنند و به جهانی متفاوت پناه برند؛ جایی که پر از مشکلات جدید است و باید در ابتدای آن با گرسنگی، سرما و بیماری دستوپنجه نرم کنند.
میلیونها کودک هستند که در شرایط دشوار جنگ و نزاعهای مختلف از سوریه گرفته تا عراق، یمن، لیبی، لبنان، ترکیه، افغانستان، غزه، اوکراین، کلمبیا، میانمار و تعدادی از کشورهای آفریقایی زندگی میکنند.
گزارش فوریه سال 2016 از سوی شورای اتحادیه اروپا که تحت عنوان «کودکان در شرایط اضطراری» تهیه شده بود، میگوید: «کودکان ضعیفترین قربانیان جنگها هستند. هماکنون بیش از 250 میلیون کودک در کشورهایی زندگی میکنند که طبق ارزیابی یونیسف دارای شرایطی خشونتبار است. بسیاری از این کودکان درگیر فاجعه جنگهای داخلی هستند. از مجموعهای از آنها بهعنوان کودک-سرباز استفاده میشود. گروههای تروریستی یا باندهای جنایتکار از کودکان بهعنوان عامل جنگی یا اطلاعاتی و جاسوس استفاده میکنند. بسیاری از این کودکان در معرض خطر سوءاستفادههای گوناگون ازجمله تجارت جنسی قرار دارند. به گفته یونیسف، درحالحاضر بیش از هفت میلیون کودک به دلیل شرایط جنگی، مدارسشان را ترک کردهاند.
بدونتردید سوریه یکی از کشورهایی است که کودکان در آن بیش از هر جای دیگری از جنگ آسیب دیدهاند. تاکنون حدود 4.6 میلیون نفر از مردم سوریه آواره شده و 6.6 میلیون نفر دیگر به دلیل درگیریها مجبور به ترک خانههایشان و رفتن به سایر مناطق شدهاند که نیمی از آنان را کودکان تشکیل میدهند.
کودکان بیش از همه در معرض تجاوزات جنسی قرار میگیرند و در شرایط نامتعادل از آنها سوءاستفاده میشود. بدون اینکه خانواده قدرت حمایت از آنها را داشته باشد. گاه پدران و حتی مادران برای تأمین نیازهای زندگی روزمره خود مجبور میشوند دختران نابالغ خود را به ازدواج دیگران در آورند. طبق بیانیه دیدهبان حقوقبشر سوریه، حدود 12 هزار کودک تاکنون در جریان جنگ داخلی این کشور کشته شدهاند.
کلمبیا پس از سوریه دومین کشوری است که به دلیل منازعات، کودکان در آن آواره شدهاند. در آنجا نیز حدود ششونیم میلیون نفر خانههایشان را به دلیل درگیریهای داخلی رها کردهاند. نیروهای انقلابی مسلح کلمبیا که یک گروه تروریستی به شمار میآید، دختران بین 11 و 15سالهای را که از مناطق درگیری فرار کرده باشند، مجبور به روسپیگری میکنند. جنگ در شرق اوکراین موجب آوارهشدن حدود یکمیلیونو 700 هزار نفر شد که 250 هزار نفرشان را کودکان تشکیل میدهند.
هنگامی که از کودکانی در سن کم بهعنوان سرباز استفاده میشود، مشکلات دیگری به وجود میآید که قابلمحاسبه نیست؛ برای مثال تابهحال سه هزار کودک آموزش نظامی دیدهاند که کمترینشان هشت یا 9 سال داشتند. از برخی از این کودکان در اردوگاههای حزب کارگران کردستان استفاده میشود. گروههای مسلح از دختربچهها سوءاستفاده جنسی میکنند و حتی دیده شده که آنها بهمرور از اعضای این سازمان حامله شدهاند. دلیل این کار آن است که آنها نتوانند فرار کنند و اگر دختری فرار کند، یا به سازمان بازگردانده یا به عنوان ارتکاب «جرم ناموسی» کشته میشود.
کودکان جنگ تنها از آسیبهای جسمی رنج نمیبرند. آنها از آسیبهای روحی و روانی متعددی رنج میبرند که عواقبی درازمدت خواهد داشت. احساس اضطراب و نگرانی، بدبینی، افسردگی و گاه شرارت و خشونت در آنها نهادینه میشود. آنها نمیدانند که به دلیل غرور، لجاجت، تعصب یا منافع سیاسی بعضی دولتهاست که به چنین سرنوشتی دچار شدهاند. آنها نمیدانند بخشی از «آسیبهای جانبی» عملیات وحشتناکی هستند که تحت عنوان «مبارزه با تروریسم» صورت میگیرد. قطعا در این میان شرکتهای تولیدکننده سلاحها که فقط به منافع مادی خود میاندیشند، ذرهای هم به سرنوشت این کودکان فکر نمیکنند.
منبع: الرایه
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.