چرا باید به پاکستان مهاجرت کنیم؟
پوریا عالمی
من میدون هستم، میدون دوم، عاشق سوفیا. بابای سوفیا اما عاشق من نیست. دیروز هم که رفتم خواستگاری قصه شد که برایتان تعریف میکنم. بابای سوفیا گفت: پسر، فرض محال که محال نیست، خیال کن من سوفیا را بدهم به تو. پسفردا باهاش چطوری برخورد میکنی؟ دعوایتان بشود چه کار میکنی؟ کجا میبریش؟
گفتم: با تشکر از شما که فرض محال کردید. من اگر با سوفیا ازدواج کنم میبرمش خارج.
بابای سوفیا گفت: آفرین... جزایر قناری؟ ماه عسل؟
گفتم: نخیر. پاکستان و نه برای ماه عسل، بلکه برای باقی ایام زندگی، در پاکستان زندگی سرشار و لبریزی خواهیم داشت.
بابای سوفیا گفت: همه پاکستانیها دارند میروند اروپا زندگی سرشار کنند، تو به چه دلیلی میروی پاکستان؟
گفتم: چون پاکستان از لحاظ قانونی خیلی حقوق بشری و بهروز و آپتودیت شده است. همین دیروز توی «بیبیسی» دیدم گزارش داده «شورای ایدئولوژی پاکستان پیشنهادهایی به مجالس ایالتی این کشور داده که طبق آن شوهران بهطور قانونی حق داشته باشند در صورت نیاز، زنان خود را بزنند. یکی از این پیشنهادها، دادن اجازه به شوهران برای زدن «ملایم» زن در صورت عدم تأیید نحوه پوشش، ارتباط برقرارکردن با غریبهها و عدمتمکین است». ما خانوادگی معتقدیم باید زن را زد؛ یعنی معتقدیم دست بزن داشتن یعنی یک دستت به زنت باشد و او را سفت گرفته باشی بعد با آن یکی دستت او را بزنی. واقعا هم که فکرش را بکنی به قول شاعر تا نباشد چوبتر، درست نشود زن و همسر. با این روش قانونگذاری که پاکستان دارد اینطوری دیگر مشکلی بین زن و شوهر پیش نمیآید. چون تا مشکلی درست شود مرده میزند توی سر زنه و مشکل را حل میکند. به این مدل رابطه میگویند رابطه چکشی؛ یعنی زنت را به چشم میخ نگاه میکنی و اینقدر میزنی توی سر طرف که برود توی دیوار. اگر هم کج شد اینقدر میزنیش تا صاف شود. واقعا هم زنهای روشنفکر امروز به همین رسیدهاند که باید کتک بخورند. زن دانای ما کسی
است که همسرش که آمد خانه بگوید میدون منو بزن... میدون منو بزن...، میدانی چرا بابای سوفیا؟ چون نیچه به نقل از دکتر حسابی به نقل از ممدآقا بقال سرکوچه، گفته: یک مرد واقعی و مترقی و فهمیده وقتی میآید خانه حتما باید زنش را بزند. شاید او نداند چرا زنش را میزند؛ اما زنش میداند چرا دارد کتک میخورد. در نتیجه پاکستان مهد زندگی زناشویی است و همه خانوادههایی که زندگی زناشویی برایشان مهم است و به حقوق انسانی برابر فکر میکنند باید حتما به پاکستان مهاجرت کنند. حالا شما هم اگر سوفیا را بدهی من، من سریع بپرم ترمینال و بلیت بگیرم که برویم پاکستان و سالهای سال با خوبی و کتک در کنار هم زندگی کنیم.
نتیجهگیری
به گزارش آمارهای خشونت علیه زنان در جهان، همینطوريش توی خیلی کشورها، مردها زنها را کتک میزنند، تنها فرقش این است که حساسیت ندارند و اهل شوآف نیستند و اصرار ندارند حتما توی تلویزیون و مجلس دربارهاش حرف بزنند. یعنی شب کتکشان را میزنند و کیف میکنند و صبح حقوق برابرشان را تصویب میکنند و پزش را میدهند.
من میدون هستم، میدون دوم، عاشق سوفیا. بابای سوفیا اما عاشق من نیست. دیروز هم که رفتم خواستگاری قصه شد که برایتان تعریف میکنم. بابای سوفیا گفت: پسر، فرض محال که محال نیست، خیال کن من سوفیا را بدهم به تو. پسفردا باهاش چطوری برخورد میکنی؟ دعوایتان بشود چه کار میکنی؟ کجا میبریش؟
گفتم: با تشکر از شما که فرض محال کردید. من اگر با سوفیا ازدواج کنم میبرمش خارج.
بابای سوفیا گفت: آفرین... جزایر قناری؟ ماه عسل؟
گفتم: نخیر. پاکستان و نه برای ماه عسل، بلکه برای باقی ایام زندگی، در پاکستان زندگی سرشار و لبریزی خواهیم داشت.
بابای سوفیا گفت: همه پاکستانیها دارند میروند اروپا زندگی سرشار کنند، تو به چه دلیلی میروی پاکستان؟
گفتم: چون پاکستان از لحاظ قانونی خیلی حقوق بشری و بهروز و آپتودیت شده است. همین دیروز توی «بیبیسی» دیدم گزارش داده «شورای ایدئولوژی پاکستان پیشنهادهایی به مجالس ایالتی این کشور داده که طبق آن شوهران بهطور قانونی حق داشته باشند در صورت نیاز، زنان خود را بزنند. یکی از این پیشنهادها، دادن اجازه به شوهران برای زدن «ملایم» زن در صورت عدم تأیید نحوه پوشش، ارتباط برقرارکردن با غریبهها و عدمتمکین است». ما خانوادگی معتقدیم باید زن را زد؛ یعنی معتقدیم دست بزن داشتن یعنی یک دستت به زنت باشد و او را سفت گرفته باشی بعد با آن یکی دستت او را بزنی. واقعا هم که فکرش را بکنی به قول شاعر تا نباشد چوبتر، درست نشود زن و همسر. با این روش قانونگذاری که پاکستان دارد اینطوری دیگر مشکلی بین زن و شوهر پیش نمیآید. چون تا مشکلی درست شود مرده میزند توی سر زنه و مشکل را حل میکند. به این مدل رابطه میگویند رابطه چکشی؛ یعنی زنت را به چشم میخ نگاه میکنی و اینقدر میزنی توی سر طرف که برود توی دیوار. اگر هم کج شد اینقدر میزنیش تا صاف شود. واقعا هم زنهای روشنفکر امروز به همین رسیدهاند که باید کتک بخورند. زن دانای ما کسی
است که همسرش که آمد خانه بگوید میدون منو بزن... میدون منو بزن...، میدانی چرا بابای سوفیا؟ چون نیچه به نقل از دکتر حسابی به نقل از ممدآقا بقال سرکوچه، گفته: یک مرد واقعی و مترقی و فهمیده وقتی میآید خانه حتما باید زنش را بزند. شاید او نداند چرا زنش را میزند؛ اما زنش میداند چرا دارد کتک میخورد. در نتیجه پاکستان مهد زندگی زناشویی است و همه خانوادههایی که زندگی زناشویی برایشان مهم است و به حقوق انسانی برابر فکر میکنند باید حتما به پاکستان مهاجرت کنند. حالا شما هم اگر سوفیا را بدهی من، من سریع بپرم ترمینال و بلیت بگیرم که برویم پاکستان و سالهای سال با خوبی و کتک در کنار هم زندگی کنیم.
نتیجهگیری
به گزارش آمارهای خشونت علیه زنان در جهان، همینطوريش توی خیلی کشورها، مردها زنها را کتک میزنند، تنها فرقش این است که حساسیت ندارند و اهل شوآف نیستند و اصرار ندارند حتما توی تلویزیون و مجلس دربارهاش حرف بزنند. یعنی شب کتکشان را میزنند و کیف میکنند و صبح حقوق برابرشان را تصویب میکنند و پزش را میدهند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.