سازها در قوچان کوک شد
«پیران چنگی» ساز زنان را ندیدند
سیمین سلیمانی: خراسان مهد موسیقی مقامی است و شهرستان قوچان با وجود استادانی چون حاجقربان سلیمانی و حاجحسین یگانه مانند نگینی میدرخشد؛ سازهای جشنواره موسیقی مقامی با عنوان «پیران چنگی» بالاخره بعد از 13 سال کوک شدند، اما در شکستهشدن این سکوت 13ساله خاموشی سازهای زنان هنرمند نیز درخور توجه و جای خالی آنها پیدا بود؛ بااینهمه همچنان صدای لالاییهای مادران این دیار در سازهای سکوتشان طنینانداز خواهد بود.
جشنواره موسیقی مقامی «پیران چنگی» 29 تا 31 اردیبهشت با شرکت 30 گروه از هنرمندان نواحی استانهای گلستان، بوشهر، آذربایجان، لرستان، خراسان جنوبی، خراسان شمالی و خراسان رضوی برگزار شد؛ علی مرادخانی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این جشنواره تأکید کرد باید دبیرخانه دائمی جشنواره پیران چنگی در قوچان تأسیس شود، اما برگزاری این جشنواره بعد از 13 سال علاوه بر اینکه موجب خوشحالی هنرمندان شد، از سوی دیگر با کمبودهایی نیز مواجه بود که در ادامه به آن پرداخته خواهد شد. در همین رابطه عضو هیأتمدیره انجمن موسیقی قوچان و سرپرست گروه موسیقی «آساک» گفت: جشنواره پیران چنگی در سال 78 برگزار شد. این جشنواره تا سال 81 با استقبال بسیار پرشور مردم نیز برگزار میشد، ولی پس از آن 13 سال این جشنواره برگزار نشد. علت وقفه بیشتر مشکلات مالی بود البته تغییر در تشکیل دولتهای جدید نیز شاید تأثیر داشت و با تلاش و همت مسئولان و نماینده شهر در سال جاری برگزار شد.
این فعال موسیقی مقامی خراسان که سرپرستی گروه مختلط «آساک» را برعهده دارد، گفت: سال 79 که هنوز خراسان تقسیم نشده بود، به اتفاق چند نفر از دوستان تصمیم گرفتیم برای اولینبار در خراسان نوازندگان دوتار خانم را نیز روی سن ببریم. از نیمه اول سال 79 تمرینات را شروع کردیم تا اینکه در جشنواره پیران چنگی سال 1379 برای اولینبار گروه «آساک» متشکل از بانوان و آقایان نوازنده روی سن رفت و با استقبال بسیاری از خانوادهها نیز مواجه شد. در آن سال اصلا در سالن جا نبود و مردم بیرون و پشت در مانده بودند، ریاست اداره ارشاد وقت، بینهایت روحیه و دلگرمی دادند و از آن سال استقبال خانمها از ساز دوتار پررنگتر شد و این فرهنگ در بین خانوادهها به وجود آمد که نباید فرقی بین ساززدن خانمها و آقایان باشد. در سال 1392 نیز با تلاش اعضای گروه آساک، آلبومی تصویری با نام دومان با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به بازار آمد. امسال در جشنواره «پیران چنگی» که قبل از سال قرار بود برگزار شود، خیلی راحت و بدون هیچ دلیلی گفتند خانمها نباید روی سن بیایند و بنده هم گفتم ما هم شرکت نخواهیم کرد. غلامی ادامه داد: از برگزاری مجدد جشنواره
پیران چنگی بسیار خوشحالم، ولی باید از کسانی که موسیقی را میشناسند، در جلسات و هماهنگیها استفاده میکردند تا کیفیت جشنواره نیز حفظ میشود؛ از سویی جای سؤال است که گروهی مثل آساک که از سال 79 فعالیت دارد و هماکنون نیز در حال فعالیت است و با مجوز رسمی از وزارت ارشاد آلبوم منتشر کرده، چرا نباید روی سن بیایند؟ دلیلی ندارد که از روی سن رفتن نوازندگان خانم ممانعت شود و من اینجا از جامعه بانوان نوازنده و گروه خودم دفاع میکنم. مسعود صادق تیتکانلو، رئیس اداره فرهنگوارشاد قوچان و دبیر جشنواره «پیران چنگی» نیز به «شرق» گفت: «جشنواره بدون هیچ مشکلی برگزار شد و گروههای بسیار خوبی شرکت کردند که همه ویژگیهای موسیقی مقامی مثل مذهب نیز در آن نمایان بود؛ علت وقفه هم مربوط به سیاستهای دولتی و البته مشکلات مالی بود، آقای مرادخانی نیز در مراسم افتتاحیه بر لزوم ایجاد دبیرخانه دائمی تأکید کرد». وی همچنین درباره علت ممانعت از رفتن نوازندگان زن روی سن اظهار کرد: «شرایط خاصی بر موسیقی استان حکمفرماست و این تصمیم شهرستان بود و خود من هم این نظر را داشتم که سال اول است و از یک سکوت 13ساله دربیاییم و آن را انجام بدهیم و این
مورد را با توجه به مسئله فقهی و شرعی در شورای فرهنگ عمومی مطرح و در دورههای بعدی از حضور این بزرگواران (نوازندگان زن) نیز استفاده خواهیم کرد؛ هماکنون ماهانه در سالنی در قوچان، خانمها برای خانمها موسیقی محلی و مقامی را اجرا میکنند، ولی برای جشنواره پیران چنگی باید در سطح کلانتری این موضوعات مطرح شود و فرماندار و شورای فرهنگ عمومی نیز در کنار ما باشند؛ همچنین وقتی آقای همایون شجریان به قوچان آمدند، در کنسرتشان نوازنده خانم نیز داشتند».
جشنواره پیران چنگی 31 اردیبهشت به کار خود پایان داد، سکوت 13سالهای شکسته شد و جای خالی بانوان هنرمند مقامی بین هنرمندان احساس میشد.
سیمین سلیمانی: خراسان مهد موسیقی مقامی است و شهرستان قوچان با وجود استادانی چون حاجقربان سلیمانی و حاجحسین یگانه مانند نگینی میدرخشد؛ سازهای جشنواره موسیقی مقامی با عنوان «پیران چنگی» بالاخره بعد از 13 سال کوک شدند، اما در شکستهشدن این سکوت 13ساله خاموشی سازهای زنان هنرمند نیز درخور توجه و جای خالی آنها پیدا بود؛ بااینهمه همچنان صدای لالاییهای مادران این دیار در سازهای سکوتشان طنینانداز خواهد بود.
جشنواره موسیقی مقامی «پیران چنگی» 29 تا 31 اردیبهشت با شرکت 30 گروه از هنرمندان نواحی استانهای گلستان، بوشهر، آذربایجان، لرستان، خراسان جنوبی، خراسان شمالی و خراسان رضوی برگزار شد؛ علی مرادخانی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این جشنواره تأکید کرد باید دبیرخانه دائمی جشنواره پیران چنگی در قوچان تأسیس شود، اما برگزاری این جشنواره بعد از 13 سال علاوه بر اینکه موجب خوشحالی هنرمندان شد، از سوی دیگر با کمبودهایی نیز مواجه بود که در ادامه به آن پرداخته خواهد شد. در همین رابطه عضو هیأتمدیره انجمن موسیقی قوچان و سرپرست گروه موسیقی «آساک» گفت: جشنواره پیران چنگی در سال 78 برگزار شد. این جشنواره تا سال 81 با استقبال بسیار پرشور مردم نیز برگزار میشد، ولی پس از آن 13 سال این جشنواره برگزار نشد. علت وقفه بیشتر مشکلات مالی بود البته تغییر در تشکیل دولتهای جدید نیز شاید تأثیر داشت و با تلاش و همت مسئولان و نماینده شهر در سال جاری برگزار شد.
این فعال موسیقی مقامی خراسان که سرپرستی گروه مختلط «آساک» را برعهده دارد، گفت: سال 79 که هنوز خراسان تقسیم نشده بود، به اتفاق چند نفر از دوستان تصمیم گرفتیم برای اولینبار در خراسان نوازندگان دوتار خانم را نیز روی سن ببریم. از نیمه اول سال 79 تمرینات را شروع کردیم تا اینکه در جشنواره پیران چنگی سال 1379 برای اولینبار گروه «آساک» متشکل از بانوان و آقایان نوازنده روی سن رفت و با استقبال بسیاری از خانوادهها نیز مواجه شد. در آن سال اصلا در سالن جا نبود و مردم بیرون و پشت در مانده بودند، ریاست اداره ارشاد وقت، بینهایت روحیه و دلگرمی دادند و از آن سال استقبال خانمها از ساز دوتار پررنگتر شد و این فرهنگ در بین خانوادهها به وجود آمد که نباید فرقی بین ساززدن خانمها و آقایان باشد. در سال 1392 نیز با تلاش اعضای گروه آساک، آلبومی تصویری با نام دومان با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به بازار آمد. امسال در جشنواره «پیران چنگی» که قبل از سال قرار بود برگزار شود، خیلی راحت و بدون هیچ دلیلی گفتند خانمها نباید روی سن بیایند و بنده هم گفتم ما هم شرکت نخواهیم کرد. غلامی ادامه داد: از برگزاری مجدد جشنواره
پیران چنگی بسیار خوشحالم، ولی باید از کسانی که موسیقی را میشناسند، در جلسات و هماهنگیها استفاده میکردند تا کیفیت جشنواره نیز حفظ میشود؛ از سویی جای سؤال است که گروهی مثل آساک که از سال 79 فعالیت دارد و هماکنون نیز در حال فعالیت است و با مجوز رسمی از وزارت ارشاد آلبوم منتشر کرده، چرا نباید روی سن بیایند؟ دلیلی ندارد که از روی سن رفتن نوازندگان خانم ممانعت شود و من اینجا از جامعه بانوان نوازنده و گروه خودم دفاع میکنم. مسعود صادق تیتکانلو، رئیس اداره فرهنگوارشاد قوچان و دبیر جشنواره «پیران چنگی» نیز به «شرق» گفت: «جشنواره بدون هیچ مشکلی برگزار شد و گروههای بسیار خوبی شرکت کردند که همه ویژگیهای موسیقی مقامی مثل مذهب نیز در آن نمایان بود؛ علت وقفه هم مربوط به سیاستهای دولتی و البته مشکلات مالی بود، آقای مرادخانی نیز در مراسم افتتاحیه بر لزوم ایجاد دبیرخانه دائمی تأکید کرد». وی همچنین درباره علت ممانعت از رفتن نوازندگان زن روی سن اظهار کرد: «شرایط خاصی بر موسیقی استان حکمفرماست و این تصمیم شهرستان بود و خود من هم این نظر را داشتم که سال اول است و از یک سکوت 13ساله دربیاییم و آن را انجام بدهیم و این
مورد را با توجه به مسئله فقهی و شرعی در شورای فرهنگ عمومی مطرح و در دورههای بعدی از حضور این بزرگواران (نوازندگان زن) نیز استفاده خواهیم کرد؛ هماکنون ماهانه در سالنی در قوچان، خانمها برای خانمها موسیقی محلی و مقامی را اجرا میکنند، ولی برای جشنواره پیران چنگی باید در سطح کلانتری این موضوعات مطرح شود و فرماندار و شورای فرهنگ عمومی نیز در کنار ما باشند؛ همچنین وقتی آقای همایون شجریان به قوچان آمدند، در کنسرتشان نوازنده خانم نیز داشتند».
جشنواره پیران چنگی 31 اردیبهشت به کار خود پایان داد، سکوت 13سالهای شکسته شد و جای خالی بانوان هنرمند مقامی بین هنرمندان احساس میشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.