روايت علي اكبر صادقي از دوست ديرينه خود
او فردوسی زمان است
علیاکبر صادقی دوست خود را فردوسی زمان توصیف میکند. او هنوز هم پیگیر احوال عباس کیارستمی است و دوست دارد به گفته خودش «عباس شنگول و طنزگو» به روزهای گذشته برگردد.
علیاکبر صادقی، نقاش، انیماتور، تصویرساز و طراح گرافیک یکی از دوستان عباس کیارستمی، کارگردان و عکاس شناختهشده ایرانی است.
وقتی با او تماس میگیریم، میگوید چند روز قبل جویای حال او شده و از بیماری او غمگین است: «با یکی از دوستان مشترکمان به دیدن او رفتیم. عباسی که به مکانهای مختلفی در ایران و دنیا سفر میکرد، از چندیقبل در بستر بیماری بود و همین موضوع باعث ناراحتی ما شده بود.
دورانی که در بیمارستان بود، بسیار غمگین بودم مخصوصا وقتی شنیدم سهلانگاری در روند درمانش هم وجود داشته است.
هر جای دیگر دنیا بود، دقت و مراقبت زیادی از هنرمندی که مثل فردوسی و سعدی زمان است، انجام میشد و مایه تأسف است که در مورد چنین هنرمندی سهلانگاری شده بود».
او با بیان اینکه آخرینبار حدود یک ساعت به دیدن کیارستمی رفته است، افزود: «ما از 17سالگی با هم دوست هستیم. او بسیار شنگول و بذلهگو و مثل عموی بچههایم است. پسرهایمان هم با هم دوست هستند و همه اینها باعث شده، خانوادههایمان به هم نزدیک باشند.
حتی یادم است یک شب همراه خانوادههایمان در حیاط نشسته بودیم و زمانی بود که همسر کیارستمی قرار بود بهمن را به دنیا بیاورد. آن شب ناگهان درد همسر کیارستمی شروع شد و همسر من هم همراهشان به بیمارستان رفت».
صادقی در مرور خاطرات گذشته گفت: «آقای کیارستمی برادرخواندهای داشت که در کلاس ششم با او همکلاسی بودم و یک روز گفت برادری دارم که نقاشی میکند تا اینکه در دانشگاه با او آشنا شدم.
یکی از خاطراتم از او به همین دوران برمیگردد.
یک روز کیارستمی آمد و گفت مینیاتوری طراحی کردهام اما نمیتوانم صورتش را خوب بکشم، اگر ممکن است تو برایم بکش. من هم گفتم خودت بکش و آنقدر خراب کن که یاد بگیری. بعد از آن به سراغ آیدین رفت و او صورت را کشیده بود».
به گفته او یک بار که عباس کیارستمی در شمال ایران مشغول فعالیت بود، صادقی نیز که بهتازگی اتومبیلی خریده بود، تصمیم میگیرد به دیدن او برود اما در مسیر نزدیک بوده تصادف کند، با اینحال تصادف اتفاق نمیافتد و او موفق میشود به مقصد برود و ناهار را با کیارستمی بخورد.
صادقی همچنین در توصیف کیارستمی گفت: «او به هرچه دست میزند، بهترین میشود. عکسهای او یکی از گرانترین و بهترین عکسها در ایران است و در کارگردانی هم جزء بهترینهاست.
بزرگداشتها و برنامههای زیادی برای او در دنیا برگزار شده است اما با تمام جوایز و شناختی که در سطح بینالمللی از او وجود دارد، او هیچگاه دچار غرور نشده و با تندیسها و جوایزی که میگیرد، پز نمیدهد».
او ادامه داد: «عباس بسیار طنزگو و بذلهگو است. او خودش است و در یک کلام میتوانم بگویم او فردوسی زمان است.
او تحول زیادی در سینمای ایران به وجود آورد و هرچه را بلد است، خالصانه به دیگران آموزش میدهد».
علیاکبر صادقی دوست خود را فردوسی زمان توصیف میکند. او هنوز هم پیگیر احوال عباس کیارستمی است و دوست دارد به گفته خودش «عباس شنگول و طنزگو» به روزهای گذشته برگردد.
علیاکبر صادقی، نقاش، انیماتور، تصویرساز و طراح گرافیک یکی از دوستان عباس کیارستمی، کارگردان و عکاس شناختهشده ایرانی است.
وقتی با او تماس میگیریم، میگوید چند روز قبل جویای حال او شده و از بیماری او غمگین است: «با یکی از دوستان مشترکمان به دیدن او رفتیم. عباسی که به مکانهای مختلفی در ایران و دنیا سفر میکرد، از چندیقبل در بستر بیماری بود و همین موضوع باعث ناراحتی ما شده بود.
دورانی که در بیمارستان بود، بسیار غمگین بودم مخصوصا وقتی شنیدم سهلانگاری در روند درمانش هم وجود داشته است.
هر جای دیگر دنیا بود، دقت و مراقبت زیادی از هنرمندی که مثل فردوسی و سعدی زمان است، انجام میشد و مایه تأسف است که در مورد چنین هنرمندی سهلانگاری شده بود».
او با بیان اینکه آخرینبار حدود یک ساعت به دیدن کیارستمی رفته است، افزود: «ما از 17سالگی با هم دوست هستیم. او بسیار شنگول و بذلهگو و مثل عموی بچههایم است. پسرهایمان هم با هم دوست هستند و همه اینها باعث شده، خانوادههایمان به هم نزدیک باشند.
حتی یادم است یک شب همراه خانوادههایمان در حیاط نشسته بودیم و زمانی بود که همسر کیارستمی قرار بود بهمن را به دنیا بیاورد. آن شب ناگهان درد همسر کیارستمی شروع شد و همسر من هم همراهشان به بیمارستان رفت».
صادقی در مرور خاطرات گذشته گفت: «آقای کیارستمی برادرخواندهای داشت که در کلاس ششم با او همکلاسی بودم و یک روز گفت برادری دارم که نقاشی میکند تا اینکه در دانشگاه با او آشنا شدم.
یکی از خاطراتم از او به همین دوران برمیگردد.
یک روز کیارستمی آمد و گفت مینیاتوری طراحی کردهام اما نمیتوانم صورتش را خوب بکشم، اگر ممکن است تو برایم بکش. من هم گفتم خودت بکش و آنقدر خراب کن که یاد بگیری. بعد از آن به سراغ آیدین رفت و او صورت را کشیده بود».
به گفته او یک بار که عباس کیارستمی در شمال ایران مشغول فعالیت بود، صادقی نیز که بهتازگی اتومبیلی خریده بود، تصمیم میگیرد به دیدن او برود اما در مسیر نزدیک بوده تصادف کند، با اینحال تصادف اتفاق نمیافتد و او موفق میشود به مقصد برود و ناهار را با کیارستمی بخورد.
صادقی همچنین در توصیف کیارستمی گفت: «او به هرچه دست میزند، بهترین میشود. عکسهای او یکی از گرانترین و بهترین عکسها در ایران است و در کارگردانی هم جزء بهترینهاست.
بزرگداشتها و برنامههای زیادی برای او در دنیا برگزار شده است اما با تمام جوایز و شناختی که در سطح بینالمللی از او وجود دارد، او هیچگاه دچار غرور نشده و با تندیسها و جوایزی که میگیرد، پز نمیدهد».
او ادامه داد: «عباس بسیار طنزگو و بذلهگو است. او خودش است و در یک کلام میتوانم بگویم او فردوسی زمان است.
او تحول زیادی در سینمای ایران به وجود آورد و هرچه را بلد است، خالصانه به دیگران آموزش میدهد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.